Men zegge het voort (nr 743)

Griekenland krijgt helemaal geen cent meer zo lang het niet de gemaakte afspraken naleeft. Dit is het standpunt van de Franse president Nicolas Sarkozy die woensdag de Griekse premier George Papandreou spreekt in Cannes.

De schade aan de kantoren is aanzienlijk

Het hoofdkantoor van het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo is getroffen door een brandbom. Waarschijnlijk is de aanslag gepleegd omdat het blad de profeet Mohammed had aangesteld als gasthoofdredacteur.

Als gevolg van de aanslag met een brandbom is een deel van het kantoor Charlie Hebdo in de nacht van dinsdag op woensdag beschadigd.

Sharia
Voor zover bekend zijn er geen gewonden. Naast de aanslag is ook de website van het blad door hackers belaagd, melden Franse media. De site toonde woensdag plotseling enige tijd een moskee, een Korantekst en de klacht dat het blad de persvrijheid schandelijk misbruikt met een karikatuur van de profeet Mohammed.

Mohammed
Het blad had aangekondigd deze week met een speciale uitgave over ‘de Arabische Lente’ te komen die 'Sharia Hebdo' heet en die tot stand is gekomen onder leiding van de profeet Mohammed als gasthoofdredacteur.

Deze publicatie is mede naar aanleiding van de verkiezingswinst afgelopen maand van de islamisten in Tunesië. De schade in het pand is groot en 'Sharia Hebdo' komt zeker een week later uit dan gepland.

Door Robin van der Kloor @ Elsevier 

Zo kan het ook en de privacy  van de dievegge wordt niet geschonden met dit filmpje.

We hebben nu de politieke mei '68-generatie aan de macht op wat het toppunt van hun glorie zou moeten zijn.

Vele wijzen, nee zeker niet uit het oosten, hebben toen gewaarschuwd voor wat zich nu voltrekt. We zien de ene na de andere spartelen, om de schijn nog hoog te houden en vervolgens te verdwijnen of  eerder te  vluchten. Raar dat we de, een paar jaar geleden dagelijks gehoorde belofte, dat de regenten hun verantwoordelijkheid opnemen, nu niet meer horen.

Hoe konden de Vandenbrouckes, de Van de Lanottes en de Van den Bossches, die in hun jonge tijd nog met het rode boekje van Mao hadden gezwaaid en nu hun ‘lange mars door de instellingen’ beloond zien met een buikje, een ministerpost, een functie van gedelegeerd bestuurder bij Dexia en een goed doorspekte bankrekening, beletten dat hun lege doos werd geopend ? Hoe konden de contestanten van weleer beletten dat ze zelf gecontesteerd werden ? Tot op de dag van vandaag was dat hun dagelijkse hoofdtaak, een mistgordijn ophangen voor kiezers, gerecht of andere kapers op de kust.

De realiteit heeft hen eindelijk ingehaald. De tuimeling naar beneden is ingezet. Het grote drama is dat zij ons meesleuren in het ravijn, nog steeds gebruik makend van verplichte blijdschap en van het politiek-correcte discours. Het is een achterhaalde soort progressiviteit die nog altijd gericht is op het onderdrukken van tegenstromen, het afstoppen van externe vraagstelling (‘waar zij we eigenlijk mee bezig ?’) en het ontmoedigen van kritiek. Iedereen moet blij zijn, enthousiast, vooruitkijkend, positief, en vooral niet verzuurd.

Verwende pubers met macht zijn zeer gevaarlijk, zij hebben ons geen vrijheid gebracht en nog minder democratie, integendeel ze hebben de vrijheid weggestopt achter een sluier, die breed gedrapeerd is over de repressiemechanismen van dit onland : de democratie van de kiesdrempels, de cordons sanitaires en de politieke processen. Een land zonder oppositie is geen democratie.

Theodore Dalrymple, pseudoniem van Anthony M. Daniels, schreef het volgende : “De politieke correctheid, is een machtig wapen in de strijd om de monopolisering van de gewetensvrijheid, het functioneert als instrument ter vernedering. In totalitaire en semi-totalitaire samenlevingen gaat het er niet zo zeer om de waarheid te verhullen, als wel de burger tot in het diepst van zijn waardigheid aan te tasten. Dat gebeurt door hem in het gezicht voor te liegen over wat voor iedereen zichtbaar is. Het gevoel van machteloosheid dat op die manier teweeg wordt gebracht, is ongetwijfeld de meest effectieve manier om de wil van een mens te breken zonder tot geweld over te gaan”.

Daarom is het dat de machthebbers de meest ondemocratische stunts kunnen uithalen zonder dat het volk (durft) te reageren. Angst regeert, Europa zonder oppositie regeert.  

Stradi

De witwasser

De Standaard komt terug op een uitzending van Radio 1 waarin Janssens de kans kreeg zich wit te wassen voor zijn aandeel in het Dexia debacle. De Antwerpse burgemeester was een aantal jaren beheerder en de Rode Radio 1 staat natuurlijk ten dienste van de Rode Vrienden als deze de wind van voren krijgen.

De manier waarop Janssens zich verdedigt is pathetisch, belachelijk maar vooral onverstandig. "Er zijn in dat dossier op alle niveaus fouten gemaakt, wie zou ik zijn om te zeggen dat dat ook voor mij niet het geval is."  Zo zijn we vertrokken, bescheiden zoals steeds : iedereen maakt fouten, zelfs ik, Patrick Janssens. Jongen, toch.

En om die stommiteiten recht te zetten, ziet de gewezen socialistische partijvoorzitter slechts een middel : zijn netto-inkomsten van Dexia teruggeven. Socialisten denken altijd met €-tekens in de ogen, zoals Ome Scrooge van Donald Duck met $-tekens rondloopt. En bovendien is dat voorstel van Janssens niet anders dan loze praat, want hij wil enkel terugbetalen, als hij de gestorte bijdragen aan de RSZ en de bedrijfsvoorheffing ook terug ontvangt van die instellingen. 

Zo kan u uw parkeerboetes ook terugvragen, want wie bent u om geen fouten te maken, nietwaar en u zal het parkeergeld direct overmaken.

Wij zijn geen Kuifjes van de Rode Radio die alles wat beminde partijgenoten in onze microfoon lispelen, kritiekloos aanvaarden.  We gaan even in op de witwas-ideologie van mijnheer Janssens. Hij denkt er moreel onderuit te komen door een beetje geld terug te storten en dan is voor hem de kous af en er wordt niet meer gesproken over verantwoordelijkheid. Dat zegt zeer veel over de moraliteit van deze man.

Blijft de sociale en fiscale realiteit van de "geste" van Janssens. Hij ontving, naar eigen zeggen, € 20000 per jaar als Dexia beheerder en daarvan werd € 10000 overgemaakt aan de Belastingen en € 5000 aan de RSZ. De sukkelaar hield slechts € 5000 over voor zichzelf. Je zou er bijna medelijden mee krijgen.

Tot die sociale en fiscale afdrachten heeft hijzelf beslist en het zijn voorschotten die in vermindering komen van de totaliteit van 's mans verplichtingen. Dat hij die bedragen zou terugvorderen is een aberrante voorstelling van zaken, los van het feit dat de RSZ en de Belastingdienst geen instellingen zijn die om de haverklap herberekeningen van jaren terug gaan uitvoeren omdat een belastingplichtige of RSZ-aangeslotene plots oordeelt dat hij een andere bestemming heeft voor zijn verdiende centen.

Komaan zeg, wie denkt die Janssens wel dat hij is ?   De eerste de beste tafelspringer die zijn verantwoordelijkheid kan ontlopen door wat flauwe vertelseltjes op te dissen ?  En wie was het Kuifje van dienst bij de 0000 om deze baarlijke nonsens te begeleiden ?

Ray

Bron : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20111031_028

Obama-regering schrapt verwijzingen naar islam uit opleidingsboeken voor veiligheidsdiensten

Procureur-generaal James Cole bevestigde deze week dat de Amerikaanse regering verwijzingen naar de islam in opleidingsmateriaal voor wetshandhavers en veiligheidsmensen gaat verwijderen. 

De Council on American Islamic Relations (CAIR) en aan de Moslim Broederschap gelieerde organisaties hadden bezwaren geuit tegen diverse tekstpassages. Ook de Holy Land Foundation die in 2004 werd veroordeeld wegens fondsenwerving voor terrorisme, behoorde bij de klagers. 

Onlangs dreigde de president van de Muslim Public Affairs Council (MPAC) Salam al-Marayati om de samenwerking met de FBI op te zeggen als de teksten niet zouden worden aangepast ‘dergelijke teksten ondermijnen de betrekkingen tussen wetshandhavers en de Amerikaanse moslimgemeenschap’. Al-Marayati eist ook excuses aan de moslims. Islamitische organisaties moeten volgens hem een flinke vinger in de pap krijgen bij het herschrijven van de gewraakte teksten.

President Frank Gaffney van het Center for Security Policy maakt zich ernstige zorgen over de voorgestelde regeringsmaatregelen ‘het lijkt op een soort herprogrammering van veiligheidsmensen om islamitische groepen tevreden te stellen’.

Floriaan Terbeke

Bron: http://dailycaller.com

Neen, wij verklappen het niet.

  
Geachte redactie,

De voorbije week slaagden de Europese krijgsheren op de valreep erin een "technische" oplossing uit te dokteren die de Euro nog even boven water kon houden. Of deze nu definitief van de verdrinkingsdood is gered, mogen we ten stelligste betwijfelen. Bij een volgende duik is de kans huizengroot dat het geval niet meer boven water komt.

Ondertussen geven de excellenties elkaar grimlachend schouderklopjes om het bereikte non-resultaat en ze keren terug naar hun holen om zich op te warmen tegen de volgende dreiging. In dit eigenste onland blijft het eveneens duister en donker, ondanks de uurverandering die de "babbelaars" meer tijd geeft om ook iets technisch uit hun hoed te toveren. 

De Waalse nicht en zijn trawanten bazelen wat over ditjes en datjes maar gaan angstvallig hèt grote hangijzer uit de weg. O ja.. De kerncentrales gaan dicht ... als er genoeg "elentriek" te verkrijgen is,  zoniet ... blijven ze open. In dat gevalzullen er echter zware investeringen moeten gedaan worden om versleten onderdelen te vervangen èn zullen ze minsten 10 jaar moeten openblijven om die  investeringen terug te verdienen. Anders gezegd : zde kerncentrales blijven open. Mij om het even hoor, als de lamp maar brandt.

Bij de N.M.B.S. "zou" men akkoord gaan om die boetiek te hervormen (afslanken) en wat transparanter te maken. Het is momenteel nog wat zoeken en aftasten waar men de overtollige dikke nekken met hun dito maandwedde gaat onderbrengen.

Wat echter steeds maar vooruit geschoven wordt is de opmaak van de begroting. Men durft er gewoon niet aan beginnen in de huidige omstandigheden. De te zoeken euri-miljardenberg is zo groot dat men bijna verplicht is nog eens een hold-up te plegen op de overblijvende centen van de bevolking nadat de fiscus zijn deel ingepikt heeft. De cijfers die de HRF gegeven heeft,  moeten dermate desastreus zijn dat Rudy Demotte (de waalse minister-president) al aangeeft dat de specialisten van de HRF hun huiswerk moeten herbekijken want de cijfers kloppen niet. Uiteraard zullen ze nooit niet kloppen voor de Walen en de bende van Brussel, want er moeten gaten in hun broeksriem bijgemaakt worden. De tijd van Sinterklaas en de Kerstman is voorbij, ook de hangmatten kunnen in dit geval voor altijd opgeborgen worden.

Bij zulk ontij is het gevaarlijk om uit te varen en blijft de schipper met zijn matrozen liever aan de wal. Niets is nu nog dringend ! Een nieuwe regering is nu niet direct aan de orde, zelfs al slaat Albert II in zijn kertsboodschap (pro forma) nog eens met zijn poot op tafel en maant hij aan tot haast en spoed... de nicht uit Mons zal even glimlachen en gaat op zijn elan verder .

Het Vlaamse trio heeft zich laten vangen door de sluwe Italiaanse vos en kan alleen maar lijdzaam ondergaan.Ook zij durven hun muilen niet meer opentrekken want het zou hen zuur kunnen opbreken.

De tijd speelt in het voordeel van de Walchiërs want zij waren en zijn immers" demandeurs de rien".  Voor het Vlaamse trio worden het harde noten om te kraken. Beke kan er zijn carrière op kapot rijden, Tobback jr zal het hoe dan ook moeten uitleggen en Alexander De Croo zal nooit in Alexandrië aankomen. Doe toch de boeken dicht jongens!!

mvg - senior

Je zou verdorie het Acropolis en al wat er bijhoort uit Athene moeten teleporteren en de verraderlijke socialist, George Papandreou gedurende de rest van zijn dagen promoveren tot levend Manneke Pis, rondgedragen op de schouders van de forse Griekse financieminister op het Parthenon. Wat een toestanden, wat een bende.

Op 1 januari 2002 was Griekenland een van de 12 EU-landen die met veel bombarie hun drachme in de Middellandse Zee kieperden en vervingen door de gloednieuwe Euro. Ze hadden beter hun onleesbaar alfabet verwijderd en hun drachme behouden, dat had de communicatie bevorderd en dan hadden wij niet moeten opdraven voor hun corrupt luilekkerleventje. "Je mag zo de keuken binnenwandelen in die typische restaurantjes en je eigen stukje vis kiezen. Typisch.  Gesellig". Niks gezelligs : luiwammesstreken, zo moeten ze geen menukaart opstellen.

De Grieken hebben jarenlang de lichtgelovige, vetbetaalde Europese ambtenaren en politici zand in de ogen gestrooid : vervalste cijfers over de economie, de begroting, de schuldenlast, enz. En wij maar trots zijn, dat de uitvinders van de democratie ons jaar na jaar de zakken vol laadden. Terwijl in de lidstaten de identiteiten, de politieke macht en democratie chirurgisch verwijderd werden als hinderlijkse gezwellen, wezen de Europese simpelen van geest fier naar de bakermat van de democratie als symbool om hun eigen misdaden tegen de Europese mensheid te verdoezelen. Zo zit het in mekaar.

En als het nu zwaar uit de hand loopt, moeten wij de Griekse oplichters betalen. Vergelijk het gerust met de Algemeen Fondskaarten van Monopoly : Ga niet langs start, betaal 4000 euri of Een vergissing van de bank, betaal 5000 euri en vraag niet waarom. Want het Algemeen Fonds is blut en de Kanskaarten zijn in handen van de bank.

Meteen na het aantreden van de socialist Georg Papandreou kreeg de nieuwe Griekse regering in 2009 te maken met grote financiële tegenvallers. Niet te verwonderen met het gesjoemel als nationale sport. Griekenland zonk weg. Het begrotingstekort over 2009 bedroeg 14 %. Alleen de hulp van de EU-landen kon voorkomen dat Griekenland failliet ging. De diepgeschokte onnozelaars uit Brussel schoten het land tegemoet met leningen. In ruil daarvoor moest Griekenland wel het begrotingstekort terugdringen : voor wat, hoort wat.

Papandreou kondigde maatregelen aan om de put met het verdronken kalf te dempen.  Verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd in de publieke sector van 61 naar 65 jaar. Het gemiddelde ambtenarenloon werd met 20 procent verminderd, de pensioenen gingen 10 procent omlaag. De BTW werd verhoogd, evenals de accijns op alcohol en tabak. Het aantal gemeenten wordt teruggebracht van 1000 naar 400, en het aantal staatsbedrijven wordt eveneens ingekrompen, allemaal om bureaucratische verspillingen tegen te gaan. Deze maatregelen zorgden voor grote straatprotesten, geweld en oproer.

De Griekse bevolking begrijpt niet wat er aan de hand is. Een deel van hen ziet het reddende Europa als de oorzaak van de Griekse ellende, en weigert te aanvaarden, dat het de eigen politici zijn die gedurende jaren én de natie én de Europese Unie hebben belogen en belazerd.

Tijdens de laatste EU-top van de wanhoop werden 50% schulden kwijtgescholden. Zomaar. De crimineel werd beloond en Europa zou gebruik maken "van technologieën die te ingewikkeld zijn om ze uit te leggen aan de burgers" dixit de door niemand verkozen President Van Rompuy, die zijn belgische werven achterliet als puinhopen en dus hoogst betrouwbar is. Griekenland zou nog wel een aantal besparingen moeten doorvoeren.

En wat zegt vandaag de socialist Papandreou ?  "Ik durf mijn bevolking niet verder de karwats opleggen. In januari komt er een referendum waarmede het volk zich zal uitspreken over de nieuw te nemen maatregelen".

Maak zoiets mee. Europa legt zich krom om de Grieken te redden, de Europese verantwoordelijken lullen zich onnozel om ons burgers en betalers van deze wansmakelijke roadshow te overtuigen en het corrupte stelletje Ouzo-drinkers stopt er mee.  Referendum in januari.

De beurzen, die niet meer zijn dan een peloton verkenners van het financieel en economisch leger op de terugtocht, zijn vandaag weer  ingestort. Zowel in Europa tussen 4 à 5% als in de zonet geopende Amerikaanse beurzen die nog even aarzelen (dinsdag 01.11.11 - 17 uur)

Het wordt met de dag onwaarschijnlijker en tragischer wat zich afspeelt in Europa (om te zwijgen over de prestaties in eigen land van de Geniale Generatie). Over één zaak zijn wij zeker : wat de politici ons straks ook zullen wijsmaken via de televisiejournaals, het zal zeker niet de volle waarheid zijn.

Ray 

Wij gedenken onze geliefden die zijn heengegaan

De titel van dit stuk is een liedje uit de jaren '70, dat hier met een sarcastische ondertoon gebruikt wordt voor de bedenkingen bij een stuk van Marc Grammens uit 1990,  kwestie van de continuïteit in de geschiedenis vast te stellen.

Federalisme ten dienste van de bestendiging van de Franstalige macht

Pas na ‘Leuven Vlaams’ ontstond er geleidelijk een consensus tussen de Waalse nationale belangengroepen en partijen enerzijds en het Belgische Franstalige establishment anderzijds om een ‘unionistisch federalisme’ na te streven, dat paal en perk diende te stellen aan de Vlaamse macht die door beide, Wallonië en de in hoofdzaak Franstalige feitelijke leiding van het land, als een bedreiging werd aangevoeld. Beter dan de meeste Vlamingen zagen hun tegenstanders in dat als de Vlaamse massa in beweging kwam, zoals dat gebeurd was bij de strijd voor ‘Leuven Vlaams’, de Vlaamse Beweging haar doelstelling dreigde te bereiken en de machtsverhoudingen in België beslissend kon wijzigen.

Dat diende koste wat het kost te worden verhinderd, en om dat te kunnen, werd handig gebruik gemaakt van de in Vlaanderen aanwezige federalistische strekking, die vrij plotseling salonfähig bleek te zijn geworden (waar ze vroeger voor ‘inciviek’ werd uitgescholden) en de ‘macht’ als het ware op een schoteltje aangeboden kreeg, - echter niet de macht om, voortbouwend op de dynamiek van ‘Leuven Vlaams’, Vlaamse veroveringen binnen te halen, maar de macht om te verhinderen dat de wet van het getal nog ooit, zoals in de kwestie ‘Leuven Vlaams’, in het voordeel van Vlaanderen zou spelen, kortom zij kregen de Belgische macht om de opkomende Vlaamse macht te fnuiken.

Sindsdien wordt van elke grondwetsherziening, elke staatshervorming, haast elke regeringscrisis zelfs, gebruik gemaakt om stukje bij beetje die Waals-Franstalige doeleinden van de tweede helft der jaren zestig te verwezenlijken. Men gunt de Vlaamse Beweging haar federalisme, maar uitsluitend op voorwaarde dat hierdoor de macht van de francofonie wordt versterkt en Wallonië er beter van wordt.” (blz. 33-36)

De ware betekenis van ‘inacceptable’

Telkens als er een toestand wordt geschapen die voor hen voordelig is, noemen ze die vervolgens ‘onbespreekbaar’. Hoewel de Vlamingen, met behulp van wetgeving en rechtspraak, in Voeren vooruit gingen, maakten zij hiervan geen ‘onbespreekbare’ kwestie, integendeel: zij aanvaardden een wijziging van de wetgeving die de Franstaligen hadden geweigerd uit te voeren. Die wetswijziging is er gekomen, met instemming en actieve medewerking van de Vlaamse regeringspartijen. En nog veel meer ook. (blz. 51-52) Een grote strijd wordt zeer vaak gewonnen of verloren op wat de buitenstaander een ‘detail’ toeschijnt, maar dat, wegens de symboolfunctie die het vervult, het verloop van de strijd wezenlijk bepaalt. Staatslieden weten dat, en proberen de tegenstander steeds tot toegevingen te dwingen op een tot symbool verheven detailpunt. De demoralisering die op de toegevingen volgt, doet de rest.” (blz. 55-56)

Daar staan wij, nu wij het nog moeten meemaken dat identiek dezelfde personen die destijds de leiding hadden van het Vlaamse verzet tegen de faciliteiten, thans, in een soort opwelling van boosaardige beginselloosheid, degenen zijn die de faciliteiten in de Belgische Grondwet laten opnemen. De tegenstander wint tweemaal: hij haalt veroveringen binnen, én hij compromitteert de Vlaamse staatslieden zo grondig dat er een algemene demoralisering intreedt en de weg wordt vrijgemaakt voor de volgende aanval en voor nieuwe Vlaamse toegevingen. Hij tast onze immuniteit aan, en hij weet wat hij doet. (blz. 59-60)

Met twee maten meten

Kunnen de Franstaligen in gemeenten waar zij de meerderheid der inwijkelingen vormen, dan geen rechten doen gelden? Hebben zij niet het democratische recht om het taalstelsel van hun dorp aan te passen aan hun wensen? Neen, want overal is het de natie of de deelstaat die het taalregime van de gemeenten regelt; nergens ter wereld ligt dit anders. De Engelstalige dorpen in de Franstalige autonome provincie Québec (Canada) genieten geen bescherming en zijn verplicht het Frans te gebruiken in al hun bestuursdaden. Wenst men te weten hoe de francofonie de gemeentelijke vrijheden op taalgebied eerbiedigt, dan volstaat het dat een Belgisch parlementariër de Franse taalwetgeving voor de twee departementen van de Elzas letterlijk en zonder daar iets aan te wijzigen, in de vorm van een wetsvoorstel aan het Belgische parlement voorlegt. Men zou er nogal van opkijken. Het Duits, dat daar immers nog in vele dorpen door een meerderheid van de bevolking gesproken wordt, is in de Elzas een verboden taal, waarvan geen gebruik mag worden gemaakt in het officiële verkeer. Geen woord Duits dus in een gemeenteraad; zou iemand wel Duits spreken, dan heeft de aanwezige gendarme de plicht dit aan de prefect van het departement te signaleren, die over de ernst van de zaak oordeelt en eventueel een sanctie oplegt aan de schuldige. (blz. 61-62)

Wenst men de sociale zekerheidswetten 'nationaal' (Belgisch) te houden, dan kan dat, zoals dat trouwens ook in sommige andere federale landen het geval is (niét echter in Zwitserland, waar de voordelen van de sociale zekerheid sterk kunnen verschillen van kanton tot kanton, en zelfs niet... in Frankrijk, waar de departementen van de Elzas over een sociaal zekerheidsstelsel beschikken dat nog grotendeels uit de tijd van Bismarck stamt en dat bijvoorbeeld wat de terugbetaling betreft enige procenten méér voordelen biedt dan het elders in Frankrijk vigerende stelsel), maar dan wel op voorwaarde dat inkomsten en uitgaven een regionale bevoegdheid worden, d.w.z. dat als het ene gewest de gewoonte heeft om méér ligdagen in de kliniek aan te bevelen dan het andere gewest, dit laatste daar niet voor moet opdraaien. (blz. 69)

Moet er dan niet zoiets zijn als ‘solidariteit’? Jazeker, - solidariteit met de verdrukten. Solidariteit van de ondergeschikten met zijn meester is masochisme. Waarom zou Vlaanderen, tenzij uit masochisme, solidariteit moeten opbrengen met een volk dat Happart plebisciteert omdat hij erin slaagt de Vlamingen uit te dagen en bespottelijk te maken? Waarom solidariteit met een Franstalige Gemeenschap die imperialistische propaganda voert in Vlaanderen? Waarom solidariteit met de politieke partijen van Wallonië en Franstalig Brussel, die de verovering van Vlaams-Brabant in hun programma hebben staan? Waarom solidariteit met de gemeentebesturen van Brussel, die nooit de taalwet hebben toegestaan? Zulk een solidariteit staat gelijk met het zich verlustigen in de nederlaag en is een volk onwaardig. (blz. 70-71)

Federalisme met drie: de isolering van de Brusselse Vlamingen

Een federalisme met drie minoriseert beslissend de Vlaamse meerderheid, het levert Brussel uit aan de francofonie, het verbreekt de band tussen de Brusselse Vlamingen en de rest van Vlaanderen, en het biedt de francofonie een stevige uitvalsbasis voor haar niet aflatende ambitie om Vlaams-Brabant te verfransen.” (blz. 76)

Ze hebben de laatste jaren in Voeren en Vlaams-Brabant bewezen hoe ze onwettige feitelijke toestanden kunnen scheppen, en vervolgens Vlamingen bereid vinden om die, in ruil voor ‘federalisme’ nog wel, formeel te erkennen. Dit dus is de voornaamste reden waarom Vlamingen nooit hadden mogen instemmen met de omvorming van Brussel tot derde gewest, ook niet als daar ‘waarborgen’ voor de Vlaamse minderheid aan verbonden waren. Straks zullen, volgens aloud gebruik, feitelijke toestanden, deze ‘waarborgen’ vanzelf ongedaan maken, en blijft er van de huidige staatshervorming nog slechts Brussel als Franstalig derde gewest over.
De enige mogelijkheid om dit alsnog te verhinderen, ondanks de omvorming van Brussel tot derde gewest, was geweest de invoering van pariteit op het niveau van de wetgevende macht, dat is de Brusselse Gewestraad. (blz. 77)

De enige afdoende waarborg voor de Vlamingen in Brussel was het behoud van de nationale voogdij; gaf men die op door van Brussel een derde gewest te maken, dan was de enige overblijvende reële waarborg de invoering van de pariteit in de Gewestraad.” [er is thans enkel enige pariteit in de Gewestregering, niet in de Gewestraad] (blz. 79)

De Brusselse demografie ontwikkelt zich op een wijze die voor de Vlamingen niet gunstig is,” heeft Johan Leman, die daar iets van kent, immers terecht geschreven.” (blz. 80) “Voor zover nodig, wordt deze ontwikkeling trouwens actief aangemoedigd door de Brusselse gemeentebesturen, die er wel voor zorgen dat Vlamingen niet in aanmerking komen voor sociale huisvesting […], en de voorkeur geven aan Franstaligen en zelfs aan Waalse immigranten.” (blz. 81)

De kern van de zaak is deze, en geen andere: bij deze staatshervorming hebben Vlamingen Brussel opgegeven. Tijdelijk krijgen ze in ruil voor aan de francofonie aldus bewezen diensten nog wat baantjes en dertig zilverlingen toegeworpen. Maar ze mogen zelfs daarin niet overdrijven: de Vlaamse ministers in de Belgische gewestregering beheren op dit moment tien procent van de Brusselse gewestbegroting.” (blz. 83)

Maar het ergste is wel, dat de neiging om geen rekening te houden met het staatsbelang, dat een dergelijke schuldenlast niet verdraagt, tijdens het jongste decennium zozeer tot de gebruiken van de Belgische oligarchie van belangengroepen is gaan behoren, dat er geen weg terug meer is, en dit regime derhalve regelrecht zijn eigen ondergang tegemoet gaat. […] Maar intussen gaat men er wel mee door, en wordt de driestheid waarmee de oligarchie van belangengroepen de staat plundert en onze welvaartskansen hypothekeert, met het jaar groter. (blz. 96)

Uit: Mark Grammens, “Gedaan met geven en toegeven”, Davidsfonds, 1990, ISBN 9061525667, 9789061525660

Stradi

Wat gebeurde er zoal op een 1 novemberdag ?

1170 - Een stormvloed, de Allerheiligenvloed van 1170, treft Noordwest-Nederland.
1570 - Een stormvloed, de Allerheiligenvloed van 1570, richt op de Zeeuwse eilanden veel schade aan.
1755 - Zware aardbeving te Lissabon (8,7 op de schaal van Richter) en een bijkomende tsunami: 70.000 doden.
1899 - Hoogste maximumtemperatuur in het land B 19,8 °C
1925 - Oprichting van de VARA.
1993 - Het Verdrag van Maastricht treedt in werking

De aardbeving van Lissabon op 1 november 1755, om 9.40 uur 's morgens in de Portugese hoofdstad Lissabon, was een van de meest vernietigende en dodelijke aardbevingen in de geschiedenis, met tienduizenden doden. De beving werd gevolgd door een tsunami en een brand die vrijwel heel Lissabon vernielde. Geologen vermoeden dat de aardbeving van Lissabon een sterkte van 9 op de schaal van Richter bereikte, met een epicentrum in de Atlantische Oceaan zo'n 200 kilometer westzuidwest van Cabo de São Vicente. Een dergelijke aardbeving zou om de tweeduizend jaar voorkomen.

De aardbeving dreef bestaande politieke spanningen op en verhinderde in sterke mate de koloniale ambities van het 18e-eeuwse Portugal. De gebeurtenis werd druk besproken door Europese verlichtingsfilosofen en inspireerde tot voorname ontwikkelingen in  de filosofie van het sublieme. De aardbeving van Lissabon luidde ook de komst van de moderne seismologie in, en er werd voor het eerst wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de effecten van de aardbeving in een groot gebied.

Bron : Wikipedia 

La petite messe solennelle (de kleine plechtige mis) is Rossini's laatste compositie (1864) en het is verre van een kleine, noch een plechtstatige mis geworden. Het is een groots werk voor koor, piano, harmonium en solisten en het draagt niettegenstaande de religieuze bedoelingen de onmiskenbare stempel van de lichtvoetige levensgenieter die Rossini steeds is geweest. Deze uitvoering is Rossini's latere bewerking voor orkest.

"Jullie weten het, ik ben geboren voor de komische opera. Weinig kennis, een klein hart, dat is het zowat. Jullie zijn allen gezegend en geef mij alsjeblief een plaats in het Paradijs". Dat waren de woorden van de grote componist die nog sprak over zijn péché de vieillesse, zijn zonde van de ouderdom. Zo wil ik ook zondigen.

Op 1 november is het een geschikt ogenblik een stukje uit dit monument van onze Westerse cultuur te laten horen. Religieuze muziek, heb ik al meermaals vastgesteld, wordt dikwijls in onze tijden meer gewaardeerd door ongelovigen dan door de vrienden van de RK-kerk. Zo lang we maar vrienden blijven.

Directie : Riccardo Chailly - Kyrie, eleison (Heer, ontferm u over ons)

Savat

Bij Het Oranje Theehuis kan u luisteren/kijken naar het Gloria en Gratias :

https://blog.seniorennet.be/savat/

Het is het scenario van de Disney film de Reddertjes, maar dan met een slechte afloop. In deze versie van de film zijn de Euro-Reddertjes, Angela en Nicolas, de uitputting nabij. Desondanks zoeken ze dapper door naar een oplossing voor de schuldencrisis in de Europese partnerlanden, maar ze vergeten aan het eind om zichzelf crisis-proof te maken. Daardoor zijn er uiteindelijk alleen verliezers en de eurozone valt alsnog uiteen. Geen politicus wil hardop over dit scenario nadenken, maar het gevaar is wel degelijk reëel.

Europa is op weg een fiasco te worden. Als het waar is wat veel economen vrezen zouden de kredietbeoordelaars binnenkort Frankrijk en Duitsland wel eens onder de loep kunnen gaan nemen. Een afwaardering van een land als Frankrijk, maar vooral van Duitsland, kan de eurozone aan het wankelen brengen.

Dit ligt niet alleen aan het feit dat de Europese staten, en zelfs kernlanden als Duitsland en Frankrijk, tot over de oren in de schuld zitten. Belangrijk is ook dat de meeste banken in die landen nog lang niet voldoende crisis-proof zijn. Ratingbureau Fitch is daar in ieder geval van overtuigd. Fitch vindt dat 7 grote investeringsbanken, waaronder Deutsche Bank, een afwaardering verdienen omdat ze simpelweg niet kredietwaardig genoeg zijn.

Fitch stelt, naar mijn mening terecht, dat deze banken zozeer van de Kapitaalmarkt afhankelijk zijn dat hun wel en wee teveel beïnvloed wordt door de schommelingen in de markten die veroorzaakt worden door de schuldencrisis. Bovendien is het vanwege de belachelijke complexiteit van hun businessmodellen moeilijk te begrijpen wat hun kwetsbaarheid is. Niemand weet precies hoe hoog de verliezen op kunnen lopen als er nog meer tegenvallers komen. Wat wel zeker is: Europese landen moet die banken dan steunen. Daaruit volgen dan nog meer financiële tegenvallers voor de landen. Een uiterst onprettig vooruitzicht.

Buik vol van eurozone

Dan is het ook mogelijk dat de landen die zelf de broek op kunnen houden de eurozone de rug toe zullen keren. De helft van de Britten heeft er al de buik vol van, de Finnen zijn uiterst kritisch en ook Nederland zal op den duur mogelijk afhaken als zaken niet verbeteren.

Ik ging vorige week even kijken bij de protestbijeenkomst op Beursplein 5 in Amsterdam onder de naam ’Occupy Damrak’. De 'occupy-beweging' is over komen waaien uit de VS. Daar bezetten nu al weken ontevreden mensen het Zuccotti Park in de buurt van Wall Street. De protesterende Amerikanen noemen zich de 99 procent van de bevolking die zich verzetten tegen de uitbuiting en corruptie door de 1 procent.

Crisis in VS

De Amerikanen hebben een punt. De VS zitten in een crisis met 10 procent werkloosheid , een bijna niet uit te spreken zo grote staatsschuld (14.000 miljard dollar) en een huizenmarkt die volledig is ingeklapt. Bovendien is er de failliete gezondheidszorg en een enorme inkomensongelijkheid.

In Nederland is de situatie substantieel anders dan in de VS. Toen ik die zaterdag ging kijken op het Beursplein zat het vol met vrolijk trommelende en kamperende jongeren. Ik vroeg mij af of deze mensen geen werk hadden gezien het feit dat zij al dagenlang kamperen en demonstreren in het hartje van Amsterdam.

Spaarders

Dat er iets mis is in de financiële sector is zeker. Spaarders die verwachten dat hun centjes veilig bij de bank staan, willen niet langer dat diezelfde banken torenhoge risico’s nemen met hun geld om er veel geld mee te verdienen. Als het misloopt, draait de belastingbetaler ervoor op.

Ikzelf werk voor een financiële instelling, de Broker IG Markets, die geld van klanten strikt gescheiden houdt van andere gelden. Geen torenhoge risico’s nemen met geld van cliënten dus. Wij doen wat de klant van ons verwacht, posities innemen en Afdekken in de markt. Ik pleit dan ook voor een ander Europees bancair systeem waar er een strikte scheiding is tussen de verschillende takken van sport. Laat de spaarbank de spaarbank en de zakenbank de zakenbank. Sta niet langer toe dat banken zoals Dexia grote risico’s nemen met spaargeld. 

Dan hoeven de Reddertjes niet te proberen de Euro te redden.

Barry van der Laan is hoofd van IG Markets Nederland

@ http://www.beursduivel.be/column/2606656/euro-reddertjes.html