Partijpolitieke justitie


Als er nog enige twijfel mocht huizen in uw naïef-brave Vlaamse ziel over de onpartijdigheid van het belgische just-is-just systeem, dan vallen er deze week twee feiten te noteren, om uw mooie geloof aan het wankelen te brengen.
In Scharreleroi waar het gerecht met 25 speurders al geruime tijd aan de slag is, om de corruptie en het bedrog van de socialistische maffia te ontrafelen, werd een onderzoek geopend tegen leden van deze onderzoekscel. Er zou door hen geknoeid zijn met verplaatsingsvergoedingen. Waar of niet waar, wie zal het zeggen ? De achterliggende bedoeling is uiteraard deze lieden in een ongunstig daglicht te plaatsen en vooral het lopende onderzoek van de rode aalput een stille dood te laten sterven. La justice-nègre, zoals oud-minister Pholien het belgische gerecht na de Tweede Oorlog betitelde, bestaat nog steeds in al zijn primitieve glorie.
De affaire met de financiering van de luxe-villa in Toscanië door Napoleon de Gucht zit nu openlijk in een partijpolitiek getouwtrek. In Humo van deze week is een ontluisterend artikel verschenen over deze onfrisse zaak. Mijnheer de EU-volkscommissaris treedt uit dit journalistiek onderzoek naar voren als een hondsbrutale heerser die boven de wet staat. Tegelijk worden een aantal constructies blootgelegd die opgezet zijn door de kleine Napoleon waar elk normaal burger diep beschaamd zou over zijn, mochten ze publiek gemaakt worden en die vooral ten doel hebben, de wetten te omzeilen. Bij leven en welzijn komen we hier zeker nog op terug.
In dit dossier zit de BBI (Belgische Belast!ings Inspectie) De Gucht op de hielen : de belastingaangiftes van de man zijn niet in overeenstemming met de uitgaven die er ondermeer gebeurd zijn met de aankoop en restauratie van een 17de eeuwse boerderij in de Chianti-regio (zie ons reclame-aanbod van gisteren). Derhalve eist de BBI inzage in de bankverrichtingen van de EU-volkscommissaris. Deze weigert bot en brengt de zaak zelfs tot voor de rechtbank (in Gent) die normaliter op 20 februari een uitspraak zou moeten doen. Mijnheerke De Gucht vecht de wet aan die zijn partij zelf gestemd heeft. Er moet wel duidelijk heel wat te verbergen zijn.
Vandaag vernemen we dat de directeur van de BBI zich terugtrekt uit deze zaak. Zijn neutraliteit wordt aangevochten en de man bevestigt dit onrechtstreeks door het dossier over te maken aan een ondergeschikte. Voor de rechterlijke uitspraak bekend is, is dit al een stukje overwinning voor de EU-foefelaar.
Waar zijn die naïef-brave Vlaamse zielen die geloven in de onpartijdigheid van het belgische gerecht ? Corrupte politici, corrupt landje, corrupte justitie, enz.
Ray


















