Triest
Wie geen respect heeft voor het mensenleven, heeft dit uiteraard ook niet voor dieren. Wat een beschamende manier om je politieke haat uit te dragen. Het dier weet natuurlijk van niets, maar je ziet zo, welk een ellendig bestaan het leeft. De koran zal dit wel voorschrijven, zeker ?
Vlaams Belang verdiept sociaal-economisch programma : Een beter Vlaanderen voor een lagere prijs
Het Vlaams Belang neemt duidelijk afstand van de voorbijgestreefde en door de realiteit ingehaalde links-rechts tegenstellingen in ons samenlevingsmodel. De partij doet dit uitgerekend op het terrein waar deze tegenstellingen al jaren geen nieuwe antwoorden bieden en zeker nu niet op de sociaal-economische crisis.
Het is een uitdieping van het partijprogramma geworden zoals we die mogen verwachten van een echte nationalistische partij, voortspruitend uit een diepe bekommernis voor de gemeenschap in al haar geledingen : sociale solidariteit die het voorbijgestreefde negentiende eeuwse paternalisme en pauper-socialisme naar de geschiedenisboeken verbant.
De relatie arbeid-kapitaal, een van de belangrijke pijlers van onze beschaving, is door de verstarring van de structuren en de machtsgreep van de syndicaten naar de politieke heerschappij, verworden tot een bewust in stand gehouden conflict. De vakbonden vertegenwoordigen vooral de eigen machtszuil, terwijl zij zich handhaven met de ruggensteun van regeringen en politici. En hun miltanten in rode,groene of blauwe hesjes de straat opsturen om de maatschappij nodeloos te ontwrichten. Geen overleg, wel conflict.
Het werd tijd dat in ons politieke landschap een partij rechtstond om deze vermolmde werkelijkheid bij naam te noemen en in het delicate evenwicht kapitaal dankzij arbeid en vice-versa het conflictmodel te ruilen voor het gezamenlijk en redelijk overleg. De innige verbondheid tussen deze twee entiteiten is niet langer het ruwe conflict maar het redelijke overleg. Vlaams Belang als politieke maatschappij-schetser wenst niet de spreekbuis te zijn van het patronaat maar evenmin van de onredelijke oproerkraaiers van de traditionele vakbonden.
Bij de Dienst Asielaanvragen
De woestijngek van S4B slaat weer toe
In een pas uitgebracht Youtube-filmpje pronkt Sharia4Belgium-leider Abu Iman voor een gevandaliseerde 20m2 Vlaams Belang-affiche. Affichemodel An-Sofie Dewinter krijgt op de aangepaste affiche een volledige boerka aangemeten, de woorden “vrijheid of” in de afficheslogan “vrijheid of islam” werden overspoten en de affiche werd bovendien voorzien van de slogan “Welcome 2 Belgistan”.
In de film haalt Abu Imran uit naar Dewinter die “een pooier van zijn eigen dochter” wordt genoemd. Zich richtend tot An-Sofie Dewinter zegt hij: “Uw vader heeft u uitgekleed en afgebeeld voor heel België en wij hebben u aangekleed zoals het hoort.” Abu Imran roept An-Sofie Dewinter bovendien op “berouw te tonen, een moslima te worden en de boerka te dragen”. Abu Imran vervolgt: “Als zij wil weten hoe het zou zijn om een moslima te zijn, dan kan zij op deze afbeelding bekijken hoe ze er zou uitzien met een niqab, met een boerka.”
Abu Imran zegt in de film ook dat “door de affiche de boerka en de niqab worden beledigd en vernederd.” Hij roept de moslimvrouwen op: “Doe die boerka aan. Neem initiatief, draag een niqab om de vijanden van Allah en van de islam tegen te werken. Draag de boerka. Kom naar buiten met de niqab.” Verwijzend naar het recent gestemde boerkaverbod voegt hij eraan toe: “Zij mogen naar de hel met hun wetten.”
De film wordt afgesloten met een dreigend beeld van een gekruist zwaard en een kalashnikov – als symbool voor de gewapende heilige oorlog van moslimterroristen – aangevuld met de slogan “support our troops.”
Filip Dewinter reageert: “In de film maakt Abu Imran er geen geheim van dat hij ook hier alle vrouwen liefst verhuld zou zien in een boerka of niqab, net zoals in Iran of Afghanistan. Het leidt geen twijfel dat het gedaan is met de vrijheid van de vrouw mocht de orthodoxe islam het hier op een dag voor het zeggen krijgen. Abu Imrans uitspraken tonen aan dat onze ‘vrijheid of islam’-campagne brandend actueel is.”
Filip Dewinter dient vandaag klacht in tegen Abu Imran wegens vandalisme en bedreigingen.
Een halve eeuw leugens
Een blik in de achteruitkijkspiegel leert ons dat niets wat politici en overheid ons ooit over het thema gastarbeiders en immigratie verteld hebben klopt. Vijftig jaar leugens: hier volgt een overzicht van de tien bekendste leugensprookjes.
1. “Dat zijn gastarbeiders, die vertrekken weer”
Geen enkel sprookje werd zo lang en overtuigend verteld als het sprookje van de “gastarbeiders”. 30 jaar lang hield men het vol: van het begin der 60-er jaren tot in de late jaren 90, de gastarbeiders zouden terug naar huis keren. Wij geloofden het verhaaltje. Eigenlijk waren we goed gek dat we er enig geloof aan hechtten. Er werd nooit actief opgetreden om hen tot een terugkeer te dwingen. Integendeel. Zelfs toen de werkloosheid toesloeg en het overduidelijk was er absoluut geen nood was aan buitenlandse arbeidskrachten werd er niets ondernomen. Het ging van kwaad naar erger: in de 70-er jaren werd het recht op een familieleven, ook gezinshereniging genoemd, door de linkse kerk uitgebreid.
2. „Dat zijn vluchtelingen: die moeten terug als ze niet meer vervolgd worden“
De saga van de vluchtelingen begon op het einde van de 70-er jaren. Het royale asielrecht bood een ideale uitvalsbasis om de immigratie voort te zetten. Dat de “asielzoekers”, in contrast met het uitgangspunt van “asiel” – een tijdelijk verleende bescherming – slechts in uiterst zeldzame gevallen naar hun oorsprongslanden teruggewezen werden zodra de kust daar veilig was (voor zover er ooit een veiligheidsrisico bestond), kan ons vanuit het huidig perspectief niet meer verbazen. Elke teruggekeerde asielzoeker zou het gastland minder “kleurrijk” gemaakt hebben. Geen enkele wet werd ooit door de politiek zo misbruikt als het asielrecht.
3. “De Marokkanen zullen zich integreren zoals de Italianen“
Van bij het begin was er de neiging naar een parallelle maatschappij. Waar we eerst moesten gesust worden met het vooruitzicht van terugkerende gastarbeiders, kregen we nadien het sprookje van de archaïsche dompelaars te horen, die onze levensstijl en gewoontes niet kenden, en die wij met raad en daad moesten bijstaan. Geef hen wat tijd: ze zullen zich aanpassen. Daarbij werd er dan verwezen naar de Italiaanse mijnwerkers, die toch geen problemen gaven. Dat we met de Italianen een groot stuk gemeenschappelijke geschiedenis delen, werd niet vernoemd. En dat die Italianen niet in de watten gelegd werden, dat ze wel degelijk hier kwamen werken en tot onze samenleving bijdroegen, dat werd wijselijk verzwegen. Van integratie geen sprake: de segregatie wordt met de dag groter.
4. “Maar neen, niemand wil hier moskeeën bouwen”
Wie in de 80-er jaren erop wees dat het integratieprobleem uitsluitend met moslims optrad, werd als “vreemdelingenhater” gebrandmerkt. Wie erop wees dat moslims naar een moskee trekken om er te bidden en dat de bouw van moskeeën het logische gevolg hiervan zou zijn, was een zwartkijker, een kankeraar, iemand die ten allen prijze de integratie wou doe mislukken. Moskeeën ? Maar neen. Alleen al omwille van de bouwvoorschriften. De islam zal immers dezelfde weg opgaan als het christendom: vanuit de moderne samenleving naar een wegdeemsterende betekenisloosheid. Kortom: geen moskeeën en de islam is geen probleem. Vandaag weten we beter.
5. „We moeten hen de Belgische nationaliteit geven: dan zullen ze integreren”
Het begrip “gastarbeider” verdween in de 90-er jaren. We kregen een nieuw woord, de “immigranten” of de “allochtonen” – dit om ons duidelijk te maken dat ze hier zouden blijven. Of we ht ermee eens waren of niet. De verenigde politieke strijdkrachten uit het zuidelijk landsgedeelte waren de grootste voorstanders, samen met de linkse kameraden uit Vlaanderen. De Franstaligen zagen hierin de mogelijkheid de taalverhoudingen in het land b in hun voordeel te doen omslaag, de rood-groene Vlaamse slippendragers herkenden het kiespotentieel. Een “nieuwe Belg” mag immers naar het stamhokje, is zelf ook verkiesbaar, kan stemmen ronselen bij zijn achterban. Dus werd het sprookje gelanceerd dat de integratie pas écht kon lukken, als ze onze nationaliteit hadden. Normaal worden de prijzen pas aan meet uitgedeeld: in dit sprookje was het net andersom.
6. “De immigranten zullen straks onze pensioenen betalen”
Het flagrantste leugensprookje. De gastarbeiders werden immigranten, allochtonen, nieuwe Belgen, Belgen van Noord-Afrikaanse oorsprong… Elke verwijzing naar hun oorsprong werd niet politiek-correct beschouwd tenzij men er subsidies aan verbond. Want dan ging het weer om de heilige koe van de integratie. De meeste immigranten zijn economische gelukzoers, die meestal niet uit het zelfgekozen cordon van hun eigen leefwereld willen komen. Voor zover ze deelnemen aan het arbeidsproces, zitten ze meestal op de onderste ladder van de lonen. Hun bijdragen aan alle sociale bijdragen voldoen zelfs niet om later hun eigen pensioenen te betalen. Bovendien zijn ze voor de samenleving een zware financiële dobber: OCMW, stempelgeld, sociale woningen, kindergeld… dragen niet bij tot een zilverfonds.
7. “Islam betekent vrede, slechts de islamisten prediken haat”
Na 11 september 2001 leek het even of het gezond verstand terug gekeerd was. De terroristische aanslagen in het hart van de VSA, de bereidheid van Al Quaida om onnoemelijk geweld te gebruiken, de vreugdekreten van de moslims over heel de wereld, de haatpreken in moskeeën – heel even moest de toonaangevende elite zich bezinnen en de open wonden van hun fantasia- land likken. Het duurde niet lang. Men koos voor het laffe compromis: jazeker, de islam kan gevaarlijk zijn, maar dan slechts in de vorm van “islamisme”. Wat het verschil nu juist is, dat stond er niet bij. Het voldeed om de onverhinderde toestroom van vreemdelingen goed te praten en ons tot zwijgen te brengen.
8. “Brandstichting en rellen zoals in Frankrijk zijn hier uitgesloten”
De terreur en brandstichtingen in Frankrijk door immigranten in 2005 trof het politiek-correcte propaganda-apparaat even onvoorbereid als de Franse politie. Op televisie zag men brandende auto’s, brandende handelszaken, brandende scholen, brandende bibliotheken en lelijke torenhoge appartementsgebouwen. Het lag voor de hand dat men allerhande excuses zou verzin om de criminele feiten als wanhoopsdaad voor het tekort aan kansen en uiteraard racisme voor te stellen. Ook werd er gesteld dat de lelijke torengebouwen er voor iets tussen zaten. Het zou dus om een legitiem protest tegen de architectuur – een sociaal probleem – gaan. De uitingen van verontwaardiging hadden absoluut niets met de islam te maken. Raar maar waar : de Turkse krant Hürriyet speelde geen verstoppertje. Daarin sprak men onomwonden over een “moslimopstand”. Wij ook, maar wij mogen dat niet zeggen.
9. “Brandstichting en rellen zoals in Londen zijn hier uitgesloten, omdat wij niet zo’n stoute “bendes” hebben”.
In Londen staan er in de buitenwijken geen lelijke appartementsgebouwen zoals in Frankrijk. Daarom moest men in 2011 een ander verhaaltje verzinnen opdat niemand een verband zou kunnen leggen tussen de criminele meute en het thema immigratie. Het werd het intussen afgezaagd geworden sprookje van kansarme jongeren, die hun zelfbewustzijn als lid van een bende willen opkalefateren en geen andere uitweg meer zien om hun frustraties kenbaar te maken dan door hun toevlucht te zoeken in geweld. Stelen, och, da’s toch niet zo erg. Het is de schuld van de maatschappij: ze zien hebbedingetjes in de etalages liggen en ze kunnen die zich niet veroorloven. Bij ons bestaat zoiets niet. Hier beperken ze zich tot een handtasdiefstal of een halsketting, nietwaar? Eigen schuld. Je moet maar niet met je rijkdom te koop lopen. Over de angst die er leeft op straat in de verrijkte buurten, over de uittocht van onze eigen mensen uit de steden, over de inbraken in auto’s en woningen, over gewapende overvallen met geweld bij apothekers, juweliers, supermarkten e.d. mag slechts in bedekte termen gerapporteerd worden.
10. “Niemand wil bij ons de sharia invoeren”
Er bestaan twee varianten op dit thema. Het eerste gaat van de stelling uit dat hoe meer immigranten bij ons aan de bak kunnen komen (niet al te letterlijk nemen), des te minder zullen ze zich verbonden voelen met hun oorsprongsland. Ook als ze niet meer moeten integreren (wij moeten ons aanpassen), dan zou men toch ten minste kunnen verwachten dat ze zich loyaal opstellen tegenover hun nieuwe vaderland. Fout. Men gaat van de veronderstelling uit dat het verkrijgen van een dubbele nationaliteit (meestal is dit het geval) zal leiden tot een vaderlandsgevoel. Een vaderlandsgevoel met respect voor de wetten en gebruiken. Het tegendeel is waar. Het nieuwe land dient slechts om het “eigen” land, de “eigen” cultuur en taal, de “eigen” portemonnee te subsidiëren. Het nieuwe land is niet meer of minder dan een melkkoe.
De tweede variante is de waan van sommigen dat “een beetje sharia toestaan zal de islamieten sussen en dan blijft alles rustig”. In deze zin is elk woord een leugen: we hebben het de laatste twintig jaar mogen ondervinden. Met een vinger waren ze niet tevreden, met een hand duidelijk nog minder.
Het sprookje van Dhimmiropa is begonnen.
Floriaan Terbeke
Bron & Bewerking :
http://www.pi-news.net/2012/02/bunte-lugen-aus-funf-jahrzehnten/
Men zegge het voort (nr 793)
Het grootste probleem van onze huidige samenleving is het feit dat ons land geen echte leiders meer heeft. Een leider of een baas, een huisvader of een ploegoverste allemaal hebben ze verantwoordelijkheden over anderen en moeten rechtvaardig maar ook streng kunnen zijn. Het is juist dit laatste dat vreselijk schort bij onze huidige politieke verantwoordelijken. Gepamper en naar de mond praten is nu de regel. De angst om bij een volgende verkiezing stemmen te verliezen doet velen bijna kruipen en ontneemt hen blijkbaar iedere lust om kordaat in te grijpen waar nodig.
Door deze situatie stevenen we dag na dag en meer en meer op een soort chaos af. Met als gevolg dat de criminaliteit angstwekkend blijft stijgen, rechterlijke uitspraken tot in het absurde worden gerokken, waardoor er een vorm van onrecht aan het ontstaan is, en steeds meer burgers bestaande wetten en reglementen aan hun laarzen lappen.
Nemen we nu eens als voorbeeld de sector van het autoverkeer. Uit onze media vernamen we vorige week dat het aantal automobilisten dat zonder geldig verzekeringsbewijs of zonder geldige technische controlekaart aan het rondrijden is angstwekkend stijgt en naar schatting reeds ver de kaap van de 100.000 zou voorbijgestreefd zijn. Er blijken honderden en honderden, om niet te spreken van duizenden, hangende dossiers te bestaan waarbij slachtoffers van een verkeersongeval niet snel worden vergoed omdat de tegenpartij hetzij niet verzekerd was of zonder geldige technische controlekaart reed. Waarom lost men dat probleem nu niet op? Dat kan toch niet zo moeilijk zijn.
Wij zouden vandaag als overheid het volgende doen en aan de media mededelen:
De regering heeft vandaag beslist dat er vanaf volgende maand op een vijftigtal plaatsen, die dagelijks zullen veranderen, over heel het land speciale controles zullen worden gehouden. Iedere wagen waarvoor de bestuurder geen geldig verzekeringsbewijs of geldige controlekaart kan voorleggen zal ter plaatse worden aangeslagen en naar het dichtsbijzijnde politiekantoor worden getakeld.
Mits het betalen van een forfaitaire boete van 500 euro en het voorleggen van een geldig verzekeringsbewijs kan men zijn voertuig terug in bezit nemen. Diegenen die geen geldig bewijs bezaten van de technische controle zullen eveneens 500 euro betalen maar bovendien zal de overheid zelf iemand aanstellen die met hun voertuig naar de controle zal gaan. Indien het voertuig wordt goedgekeurd zal men het mits een supplementaire forfaitaire betaling van 250 euro voor gemaakte onkosten, terug in bezit kunnen nemen. Indien het voertuig niet wordt goedgekeurd mag de eigenaar een persoon of een onderneming aanduiden die voor de herstelling en de nieuwe controle zal instaan. Deze persoon of onderneming kan het voertuig pas afhalen op het politiekantoor nadat vooraf een document werd ondertekend waarbij deze persoon of onderneming zich verplicht om het voertuig na controle eerst aan te bieden op het betrokken politiekantoor en er de nieuwe geldige controlekaart zal voorleggen. Daarna kan de rechtmatige eigenaar of zijn aangestelde met het voertuig naar huis. Iedereen weet dus VOORAF wat de sancties zullen zijn.
Wedden dat na een aantal weken dit reeds jarenlang bestaande probleem grotendeels zal opgelost zijn ?
Indien politiek verantwoordelijken dergelijke, relatief eenvoudige, problemen nog niet kunnen oplossen hebben zij geen enkel recht meer om nog bij een volgende verkiezing verkozen te worden. Ze hebben dan voldoende het bewijs geleverd dat ze zeker niet bekwaam zijn om de andere bestaande, en nog belangrijkere, problemen aan te pakken.
Men zegge het voort ...
Freddy Van Gaever
Geachte Redactie - 5 maart 2012
Leraar "een zwaar beroep".
Wat een geleuter weeral, leraars die zich toeeigenen dat ze een "zwaar beroep" hebben.Wij in ons beroep (chauffeur int.) doen gemiddeld 13 a 15 uur per dag, is nodig anders verdien je niks.Als ik s'avonds in mijn bed kruip ben ik afgepeigerd, dat mijnheer/madam de leraar/lerares eens één dag meerijd en ze spreken anders. Het is altijd zo van'och vrachtwagenbestuurder wat een "leuke job hele dag zitten en niks doen...' tot ze in die cabine kruipen en kijken hoe het echt gaat.
Martin V.
*****
Blijkbaar doen die zere teentjes nog voor veel beroering zorgen.@ Jan V.b, René, senior.
Geen énkel beroep/roeping vergt zoveel inzet als het onderwijs én de verpleegkunde. Je moet het gewoon kunnen wáármaken, want als je bv. ll. niet onder controle kunt houden, dan heb je geen gezag en ben je voor de rest van je loopbaan een kruisweg aan het afleggen!Gezag kan je niet aanleren, daar ben je mee geboren, je hebt het of je hebt het niet, maar het vergt toch iedere dag weer een grote inzet van de leerkracht om dit gezag 'vast te houden!' Kinderen kunnen het bloed van onder je nagels halen, en dan sta je dan! Je bent onderworpen aan de goodwill van de ouders, het scherpe oog van een Directie die het al dan niet voor je heeft !!, want door de schoolraad kan je na twee negatieve beoordelingen je C4 ophalen!! Je kan je geen blauwe maandagen permitteren, want je moet er ZIJN, iedere 'werkdag' opnieuw, want je wilt je collega's niet opzadelen met een extra klas en een interim wordt pas aangeworven als je meer dan 10 dagen uit de running bent i.v.m. ziekte! Ik ben nog eens (open schooldag) dampend van de koorts voor de klas gaan staan (het was door de school geregeld en tegelijkertijd was er inspectie van uit Brussel) én...ik heb de finish gehaald!! Dít, terwijl ook ouders op m'n vingers zaten te kijken en er van die specimens tussen zaten die er niet aan twijfelden om commentaar te spuien, vooral moeders !! die hun eigen kinderen naar een andere school stuurden maar even kwamen piepen bij de ' concurrentie'!Ik was niet het type dat om de haverklap een dagske 'betaald verlof' nam, ik hield stand!En, beste senior, meestal zijn diegenen die vroeger in het onderwijs zijn gestapt, in die richting geduwd geworden door de ouders die toen nog de keuze maakten in plaats van de leerkracht in spe. Toen móest men de wil van de ouders respecteren, nu pikken de jongeren dit niet meer! Het is met vallen en opstaan dat men zich een weg baant doorheen een beroep dat de leerkracht geestelijk enorm belast, maar om dít te kunnen aanvoelen moet je eerst zélf...leerkracht worden!In ieder geval zou ik er zélf nooit meer instappen, en ik hád gezag, maar ik had er op 't einde van mijn loopbaan meer dan genoeg van! Ik was nog een van de gelukkigen die op 55 konden uitstappen, ik had een vaste loopbaan zonder interims en 36 jaren prestaties achter de rug, en ik kon het gewoon niet langer volhouden want ik kampte met overbelaste stembanden! HET ONDERWIJS IS STEEDS ONDERGEWAARDEERD GEWORDEN EN ONDERBETAALD!Had men over de middag toezicht in de eetzaal op een wemelende bende ll., dan kreeg men een ietsje pietsje van een vergoeding/dag, je kon er geen brood mee kopen! Er was nl. een subsidie van hogerhand ( federaal!!), op te delen/aantal leerkrachten met betaalde toezichten! Niemand op eender welke werkvloer zou aanvaard hebben om een uur te presteren voor een schamele 0,60 hedendaagse euro, en dit dagelijks! Er bleven enkel +/- vijftien minuten over om als leerkracht zélf iets te eten...! Ik beklaag de huidige leerkrachten die met een een zootje ongeregeld hun dagen moeten zien door te komen tot ze, op een stokje leunend, nog met kinderen ordentelijk moeten zien om te gaan. Voor de kinderen is dit evenmin plezant, die hebben het liefst jongere leerkrachten, logisch toch? En jawel, beste René, rijk word je niet van, en het is ook niet de bedoeling! Als men destijds in het onderwijs stapte met het vooruitzicht ( vroeger!) van benoemd te worden en 'voor de staat te kunnen werken = zekerheid ' (???!!) was dit dé drijfveer! Werken voor de staat was het ultieme doel om vast werk te hebben!De vergelijking met 'kiezen voor de politiek' is géén vergelijking: daar heb je een olifantenhuid voor nodig en een flinke dosis 'graaikracht!! Níet te vergelijken met de inzet van leerkrachten, toch?
Mvg - Christina
*****
Libische rebellen vernielen kerkhof van Britse soldaten
Und werden die Engländer jetzt nun auch zu hunderten, in London und anderswo,in den Moslemischen Gegenden auf die Straße gehen , und mit Waffengewalt demonstrieren, und vielleicht noch ein Auto-Bömschen an die Libysche Botschaft hochgehen lassen? Vielleicht lieber nicht, sonst wären die Muslime wohl wieder ganz empört, das wir noch auch für unsere Toten etwas Pietät über haben.
Es Grüßt Otto
Goed geld verdienen met asielzoekers
Terwijl er voor een kleine 7.000 asielzoekers koortsachtig naar opvang wordt gezocht, worden twee Pakistaanse familieclans in Brussel slapend rijk met het verhuren van kamers aan Fedasil. Asielzoekers worden in hun hotels gestapeld als haringen in een ton. In totaal zitten 1.190 asielzoekers op hotels, tegen 900 euro per maand en per persoon. Achthonderd van hen slapen bij dezelfde familie.
Zo'n 500 asielzoekers worden gehuisvest in de hotels van Saleem en Aslam Nayani, twee Pakistaanse broers die in de jaren zeventig in Brussel aankwamen, begonnen als poetsjongens en nu behoorlijk rijk moeten zijn. Het duo bezit in Brussel zes hotels, waaronder Hotel Continental en Hotel de France, allebei aan het Zuidstation. Al deze hotels zitten volgestouwd met asielzoekers tegen het vaste tarief van 30 euro per volwassene en 15 euro per kind en per maand.
Een rivaliserende Nayani-clan wordt geleid door twee neven van de twee broers. De neven zijn eigenaar van Hotel Solys, eveneens vlak bij het Zuidstation. De twee clans trachten zoveel mogelijk Fedasil-overnachtingen te veroveren op elkaar. De Groep Solys verwierf op korte tijd drie hotels en verhuurt zo'n 300 bedden aan Fedasil. Dat maakt dat ongeveer 800 van de 1.190 Fedasil-bedden worden betaald aan één familie. De netwerken van de Nayani's verspreiden zich als olievlekken over Brussel. De clan van broers Saleem en Aslam is nu ook eigenaar van het statige Auberge du Souverain in Watermaal-Bosvoorde.
De meeste Fedasil-hotels zijn zonder meer smerig. Het merendeel kreeg voor de asielcrisis amper bezoekers, na klachten over schimmels, ratten en muizen en een totaal gebrek aan hygiëne. Op 26 oktober sloot de burgemeester van Sint-Gillis Hotel de France. Een inspectierapport maakte melding van een muizenplaag en schurft. De Nayani's inden 30 euro per dag voor 70 asielzoekers die ze hadden ondergebracht in een verkrotte achterbouw waar snel-snel twee douches waren geïnstalleerd. Hotel de France heropende inmiddels de deuren.
18 miljoen euro
Sinds de overheid asielzoekers in Brusselse hotels opvangt, beloopt de factuur van die operatie al meer dan 18 miljoen euro. Vorig jaar was het bedrag 7,2 miljoen euro, maar in de eerste tien maanden van 2010 liep de rekening op tot 11,2 miljoen euro. Per overnachting van een asielzoeker trekt de overheid 36 euro uit: 30 euro voor het hotel en 6 euro voor de dagelijkse maaltijdcheque. Daarmee kost hotelopvang 1 euro meer dan opvang in overheidscentra, waar extra begeleiding is voorzien.
Bron : De Morgen
De weireld volgens Senior : nervositeit troef
Voor diegenen die het nog niet moesten weten : dit jaar in oktober gaan we terug een bolletje aanstippen.
Dat er al coaltities gesmeed worden à volonté is de evidentie zelve en dagelijks worden we door onze poco-media gebrieft over wie het met wie gaat doen of waar er een triootje gepland wordt.
In de Scheldestad zou men zelfs een gang-bang op poten durven zetten om Bart en zijn Nv-A een dikke poot te lichten. Gisteren liet de Nv-A in de stad van Keizer Lodewijk von Tobback bij monde van zijn fel vermagerde voorzitter, de slogan voor die komende verkiezingen aan de weireld geworden.
"Durven veranderen" zal het zijn. De toespraak van BdW is echter in slechte aarde gevallen bij sommige van zijn tegenstanders, zelfs zijn vroegere kartelpartner is not happy met hetgeen Bart vertelde. De tjeven -uurpruim bij uitstek, Eric van Rompuy, is zelfs zodanig gebelgd dat hij een vlammend opiniestuk op zijn blog schreef dat aan duidelijkheid niets te wensen overlaat en Bart met zijn Nv-A liefst in een ziedende en kokende vulkaankrater zou zien verdwijnen.
Wie van tjevenlectuur houdt moet het eens lezen. Het staat op het wereldwijde web, da's makkelijk te vinden. Als we de Zaventemse totentrekker mogen geloven, is de CD&v de enigste partij die het ernstig voor heeft met het welzijn van dit land, zelfs broer Herman is in deze een helpende en reddende hand. Kijk,er gaat nog veel gezeverd en gekwijld worden eer we in oktober zijn want de tradito's zijn de pedalen aan het verliezen. De Tjeven weten maar al te goed dat Elio ze bij hun rekker gepakt heeft en vrezen dat ze vele postjes en zeggenschap gaan verliezen. Zeker nu er bij de federale veel tijd gespendeerd wordt aan het zoeken naar geld om de executie van dit onland uit te stellen.
Dat Vlaanderen het leeuwendeel van het gelag zal moeten betalen staat buiten kijf ondanks de zeemzoete verklaringen destijds door de bende van drie dat het allemaal dik in de valies was voor Vlaanderen. Door de gehaaidheid en sluwheid van de Francofonen hebben de Vlaamse onderhandelaars zich laten inpakken als kleuters die een nieuwe fopspeen kregen en dan braaf het beddeke in.
Bart en zijn Nv-A zullen vanaf heden belaagd en bestormd worden zoals voorspeld. De veldslag is begonnen. Indien BDW ,zoals ik vermoed, dra ook zijn kandidatuur zou bekendmaken voor de burgemeestersjerp van Antwerpen, zal de strijd nog heviger losbarsten. De beerkarren worden al klaargezet en gevuld. De tjeven zullen tegen de linkse loeders aanschurken om hun posities te kunnen verdedigen. Eric de wenteltjeef heeft het startsein gegeven. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
Senior
Liever een dictator dan een homo. Of niet ?
De landen van de Europese Unie roepen alle ambassadeurs terug uit Wit-Rusland. EU-buitenlandchef Ashton maakte dat bekend nadat de regering van Wit-Rusland had gezegd dat de EU-ambassadeurs het land moeten verlaten. Wit-Rusland is woedend over nieuwe sancties die de Europese Unie het land heeft opgelegd wegens schending van de mensenrechten en onderdrukking van de oppositie. De EU heeft een lijst van Wit-Russische functionarissen die de Europese Unie niet in mogen uitgebreid met 21 namen. Het zijn politici, rechters en politiemensen. Ook zijn financiële tegoeden bevroren.
Het besluit om meer sancties op te leggen aan Wit-Rusland is genomen op een bijeenkomst van EU-ambassadeurs. De Duitse minister van Buitenlandse zaken Westerwelle noemde Wit-Rusland de laatste dictatuur van Europa. Wit-Rusland wordt sinds 1994 geleid door president Loekasjenko. Onder zijn regime worden de mensenrechten structureel geschonden.
Deze Guido Westerwelle is uit de kast gekomen als homo en noemde Loekasjenko de laatste dicator van Europa. Dat voelde bij Loekasjenko niet zo goed. Die reageerde simpel, volgens staatspersbureau Belta. "Ik denk maar zo: liever dictator dan een homo."
Het is niet de eerste keer dat de premier zich negatief uitlaat over homo's. In het verleden zei hij homoseksualiteit "abnormaal" te vinden. Maar, gaat de Wit-Russische premier nog in op de kritiek? Want het is toch niet normaal dat leiders van de oppositie in de cel verdwijnen ? "Ze willen onze stabiliteit en ons land verstoren", aldus Loekasjenko over de kritiek van de EU.
Het libische monster in volle gang
In
In volle dag worden door geüniformeerde soldaten van het rebellenleger van Libië graven van Christenen vernield, zomaar… De camera filmt alles, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Met de hulp van het Westen en de Nato werd het rebellenleger gesteund en verdreef met succes dictator Moeammar Gaddafi. Gaddafi werd onder het oog van Jan Publiek op straat geëxecuteerd. De Arabische ‘Lente’ heeft dankzij het Westen thans een nieuw monster aan de macht gebracht in Libië. De geest is uit de fles. Met dank aan de belgische oorlogshelden Yves Leterme, gevlucht naar de Moulin Rouge en de Folies Bergères, Oorlogsminister Decrem en zijn adjunct Tjeven Vanackere. Zonder gelijkhebberig te doen, hebben wij bij Angeltjes van toen de federale Kamer besliste de Libische rebellen te ondersteunen, de waanzin van deze actie veroordeeld.
Wes Hardin
Onzinnige wapenwetten
Vrije Tribune
We krijgen nog eens de zoveelste nieuwe wapenwet. Ditmaal worden de wapens voor wapenrekken, beter bekend als verzamelwapens geviseerd. Hieronder worden vuurwapens verstaan die een historische waarden hebben en waar geen munitie meer voor te verkrijgen is. De aanleiding tot de nieuwe wet is de moordpartij aangericht door Nordine Amrani te Luik. De man, met fundamentalistische islam sympathieën, gebruikte een AK47, wat dus helemaal geen verzamelwapen is, noch de granaat die hij wierp. Bovendien werd er, tot nu toe, geen enkel geweldsmisdrijf vastgesteld met een verzamelwapen.
Men kan dus zeker stellen dat de wapenwetten een politiek doel nastreven, temeer wanneer men kan vaststellen dat de geweldsdelicten veruit voor het grootste deel worden gepleegd door allochtonen en daar niet preventief wordt tegen opgetreden.
De stelling ‘politieke antiwapenagenda’ wordt verder ondersteund als men kijkt naar gebeurtenissen die zogezegd aanleiding gaven tot wetswijzigingen in Europa.
We beginnen in Nederland.
Door laksheid en/of stommiteit van de overheid kreeg Tristan Van Der Vlis, vijf wapenvergunningen en bezat drie wapens. Met zijn S&W geweer.22LR, M&G 22-15 verwonde hij 17 mensen, doodde er zes en pleegde vervolgens zelfmoord.
Van Der Vlis was geestelijk labiel en was hiervoor zelfs onder behandeling geweest, sinds een jaar was hij gestopt met zijn medicatie.
Indien de politie haar werk naar behoren had gedaan had Van Der Vlis geen wapenvergunning gekregen en had het drama in het Aphense winkelcentrum nooit plaatsgevonden.
Nu zou de overheid heel ootmoedig zijn schuld moeten bekennen en beloven dat men zo een blunder nooit meer zou maken. Echter, zoals we de regeringen kennen kunnen we kunnen gerust stellen dat iemand die zoiets denkt op een andere planeet geboren is, dus in plaats van zich te verontschuldigen wordt de eigen missing door Opstelten gebruikt om de wapenwet te herschrijven.
Men kan zich afvragen of zulke fouten niet opzettelijk worden gemaakt en bepaalde personen zitten te wachten op een schietincident om de strop te kunnen aantrekken. Waarom we dat denken ? Simpel omdat een degelijk scenario al tweemaal eerder met succes werd gebruikt.
De eerste maal gebeurde dit in Engeland.
In een school in Dublane (Schotland) schoot, de wegens pedofilie verdachte ex-scoutsleider, Thomas Hamilton 22 kinderen neer en pleegde vervolgens zelfmoord (13 maart 1996), hij gebruikte daarvoor twee pistolen en twee revolvers. De reden voor het massacre was waarschijnlijk het verbod dat kinderen van hun ouders hadden gekregen om met de man om te gaan.
Enkele tijd daarvoor Hamilton trachtte lid te worden van twee verschillende schutterclubs, die hem weigerde omdat hij duidelijk mentaal niet in orde was en wel in die mate dat de verantwoordelijken van beide clubs de politie contacteerde met de raad de wapens van Hamilton in beslag te nemen gezien zijn geestelijke toestand. De politie ondernam geen actie, ze stelde zelfs geen onderzoek in, resultaat een moordpartij die voorkomen had kunnen worden.
Vervolgens krijgen we dezelfde ontwikkeling als in Nederland, de schuld wordt op de wapenbezitters afgeschoven en Lord Cullen komt met een nieuwe wapenwet, die het de meeste schutters in de UK onmogelijk maakt hun hobby uit te oefenen. Sommigen onder hen vertrekken daarvoor zelfs naar het buitenland.
Een detail nog: Richard Law, een wapenhandelaar en secretaris van een 6.000 leden tellende schuttersvereniging, ageerde tegen de wapenwet. Hij leek bewijzen te hebben over onrechtmatige manipulatie en had een resem gegronde argumenten tegen de wet. Zijn computer werd in beslag genomen, eveneens zijn wapens, de wapens van zijn vrouw en dochter. Bovendien werd zijn vergunning als wapenhandelaar werd ingetrokken. Alles zonder opgave van een beschuldiging.
Over de nieuwe Engelse wapenwet zei ex-minister Jerry Wiggings zei: "Diep beschaamd te zijn over de rol die de regering gespeeld had" ('The Guardian, dec. 5, 1996, blz. 1)
De tweede maal vond men in België een andere situatie reden om tot hetzelfde resultaat te komen.
Sinds 1966 wilden de socialisten met het wetsvoorstel Vranckx (socialist) de wapenwet van 1933 (wet Van de Velde –socialist) veranderen en het wapenbezit voor burgers nog meer beperken. Telkens werden hun voorstellen verworpen, maar dat weerhield hen niet enkele jaren later terug te komen met licht gewijzigde vormen. Onder meer een jaarlijkse belasting per wapen, die werd gecounterd door de toenmalige CVP onder druk van de Belgische Boerenbond.
Op 11 mei 2006 schiet Hans Van Temsche twee personen dood te Antwerpen. Hij gebruikt hiervoor een kogelgeweer Marlin 336W, vrij in de handel te koop. Links ziet zijn kans schoon en start een enorme en emotionele campagne, waarbij heel veel onzin als dogma’s worden verkondigd.
In plaats van de wet aan te passen en de vrije wapens op vergunning te zetten, waar zelfs vanuit de schuttersmiddens al langer vraag naar was, wordt de ganse wapenwet en het vergunningsysteem hernieuwd. De nieuwe wet van 8 juni 2006 zit vol met fouten en onlogische regels maar de opgeroepen druk is, dank zij de fanatieke ijver van de linkse pers, zo groot dat zelfs weinige politici die nog een klein beetje verstand behouden hebben niet kunnen opboksen tegen de opgeroepen emo-golf.
Deze wet, die men op minder dan een maand in elkaar geklungeld heeft, is een complete misser, zeker waar het illegale wapens betreft, maar blijkbaar zijn illegale wapens evenmin als illegalen de zorg van de Belgische regering.
Over het machtsmisbruik en onrechtmatigheden - om het zacht uit te drukken - gepleegd door sommige politiemensen in verband met deze wet gaan legio verhalen en verschillende rechtszaken hierover zijn nog lopende.
Niettegenstaande regeringen er alles aan doen om de eigen burgers te ontwapenen zijn de moord- en geweldcijfers nog nooit zo hoog geweest als heden. Wat er nog eens op wijst dat de veiligheid niet de prioriteit van de overheid blijkt te zijn.
Men kan slechts één conclusie hieruit trekken, de regeringen vinden dat elke gewapende eigen burger een risico voor hen inhoudt, wat ons bij volgende uitspraken brengt:
"Een vrij man zal nooit het gebruik van een wapen ontzegd worden"
Thomas Jefferson.
"Een vrij volk moet bewapend zijn".
George Washington.
Criminelen houden van wapenwetten, het maakt hun werk veiliger.
Wes Hardin
De bittere vaststelling van Jade
Een ondraaglijk licht immigratiebeleid maakt ieder beroep tot een zwaar beroep.
Zolang hier ongebreideld economische en religieus gedreven immigranten toegelaten worden die geen enkele verplichting opgelegd krijgen maar vanaf dag 1 het uitzicht krijgen op een zorgeloze toekomst met volledige gezinshereniging en gegarandeerd pensioen om niks te doen, zou men moeten weigeren om ook nog maar één enkele dag langer te werken dan overeengekomen was.
Terecht staken. Waarom mekaar bevechten? Of gunt een dwaze Vlaming liever het geluk van een win-for-life aan iemand die nooit van plan was om te werken ? Weg met ons !
Ieder voorstel in die zin -langer werken tegenover iedere onnodige en onterechte uitkering- zou als landverraad, electorale fraude en onrechtstreekse maar gerichte euthanasie moeten beschouwd worden. De Vlaamse regering gaat zich weer eens heiliger dan de paus gedragen maar gedoogt ondertussen een miljardenlast aan profitariaat in al zijn vormen, van mensen die niet in levensgevaar zijn in hun thuislanden, met Wallonië als koploper. Met alle respect voor de doorsnee Waal die reeds jaren en jaren tot haat tegenover al wat Vlaams is, opgejut wordt.
Wallonië en Brussel mogen niet verarmen. Vlaanderen wél .En die Vlamingen die zich verlagen tot de simplistische dooddoener van 'Wij zullen met zijn allen langer moeten werken' kunnen bijkbaar niet eens een gezinsbudget opstellen laat staan een gezin bijeen houden.
Hatelijk gewoon, zelfdestructief, kortzichtig egoïstisch en respectloos.
Jade
Laatste herinnering : Gulden Sinjoren 17 maart
Progamma:
18u. Tomatensoep met balletjes, Vlaamse stoverij met frietjes, rijstpap (€ 12.50 p.p.)
20u. Gastspreker Karel Van Camp over ’t Pallierke – vrij en vrank
Aansluitend muziek- en zangavond met Scalden en Jan Janssens
Toegang vanaf 20u. (€2 )
Locatie:
Zaal Gietschotel
Lode van Berckenlaan 179
Borgerhout
Inschrijvingen via:
Lieve Van den Berghe: 014/501785
Per E-post vlaamseavond@guldensinjoren.org
De inschrijving is definitief na ontvangst van de betaling op rekeningnr. BE16 9791 6937 8874
Schrikkeljaar in het onderwijs
Uitspraak van de dag
"Ik moet trouwens nog altijd wennen aan de idee dat er een socialist op het departement voor fraudebestrijding zit."
Barbara Pas tijdens de Zevende Dag tot Bruno Tobback
Geachte Redactie - 4 maart 2012 (2)
@ Senior
Beste,
Ik wens er geen polemiek van te maken en beschouw dit als mijn enig weerwerk.
1) Ge zult misschien wel kunnen afleiden hebben dat ik NIET in het LO gestaan heb. Maar waar juist, tja, in een "luxe-afdeling". En naast die bijscholingen - niet noodzakelijk "op verplaatsing" maar ook gewoon thuis i.v.m. het onderwezen vak - hadden wij ook vergaderingen e.d., in beperkte mate weliswaar. Ik vraag me soms af waar men tegenwoordig nog de tijd vindt om naast al die extra-activiteiten vóór de klas te staan!
2) Wat die ziektedagen betreft, dat systeem bestond, maar ik heb er uiteraard geen gebruik moeten van maken. Weinig of geen collega's deden het trouwens als ze er om gezondheidsredenen niet toe gedwongen werden. Ge moet de ouders echter eens horen tekeergaan en terecht, vooral in het LO, als de leerklacht om een of andere reden geregeld verstek moet laten gaan. Of het nu nog bestaat weet ik niet en het zal mij een zorg wezen!
3) Voor wat dat uitgeblust zijn betreft, kan een pientere lezer heel wat verklaringen halen uit mijn mailtje. Ik houd het dus, in tegenstelling tot mijn andere puntjes, kort.
4) Ik heb naar mijn studenten toe, behalve de eerste twee jaar en nadien slechts uiterst sporadisch, geen klachten geformuleerd. En ook naar collega's, directie, enz. toe had ik er weinig of geen. Tot de laatste jaren. Dan zijn er, op aanzet van hogerhand een aantal beslissingen doorgeduwd die m.i. echt niet konden. Ik ben in opstand gekomen en heb grotendeels mijn gram gehaald. Dus ik in de wolken dat ik er vroeger dan gepland - door een ingreep van de toenmalige minister - de brui aan kon geven, aangezien ik de nog komende bui echt ook wel zag hangen. En dat die er gekomen is weet ik, zoals gezegd, van mijn ex-collega's.
5) Elke job heeft zijn voor- en nadelen. Als men nu eens ophield vooral de "voordelen" van andermans beroep te zien en bij zijn eigen leest bleef ? Tussen haakjes, lees ook eens aandachtig de commentaar van Christina.
Marc van Geel
*****
Schoolmeester.
In de jaren vijftig en zestig was de pree van een schoolmeester maar een armoeike maar toen was een schoolmeester nog "iemand" en dat maakte veel goed. In de jaren zeventig werd het iets beter en de jonge generatie kon/kan beginnen aan een deftig loon. En ja, wij, oude knarren, genieten van een fatsoenlijk pensioen. Toen de kinderen het huis uit waren en het huisje afbetaald was.
Een schooldag begon, voor mij althans, rond acht uur 's morgens en na de schooltijd was ik er nog gemiddeld twee uur mee bezig. Je zorgde er voor dat je leerlingen wat leerden, onder andere ook goede manieren, en dat je een compromis vond tussen de meester die niet op zijn kop liet zitten en toch een beetje papa en mama was.
Op het rapport gaf je een 10, een 8, een 6 of iets daartussenin en iedereen wist wat dat cijfer betekende. Je moest daar geen hele bladzijde uitleg bij schrijven zoals het nu het geval is. Die twee maanden vakantie... (de opgedane stress was er na een paar weken uit), je zou het "technische werkloosheid wegens gebrek aan kliënteel" kunnen noemen (smakeloos grapsjen), ging toch voor een deel op aan voorbereiden van je klas voor het volgende schooljaar. In de zestiger jaren wist men in het vrij onderwijs nog niet af van het bestaan van poetspersoneel en stond je meestal zelf in voor het onderhoud.
Toch moet ik toegeven dat het een "schone" tijd was. Je moest hard werken maar toen je leerlingen de klas binnen waren en je de deur achter je dicht trok was je "meester na God" en had je een zekere beroepsvrijheid. Wij hadden nog geen hulp van taakleerkrachten, pedagogen, psychologen en andere -ogen en oefenden al deze zeer belangrijke functies zelf uit, voor een klas van 20 tot soms over de dertig leerlingen.
Af en toe kreeg je bezoek van de inspecteur (In het vrij onderwijs had je daarbovenop ook nog de diocesane inspectie). Die wisten het meestal klaar te spelen om je op een tiental minuten te beoordelen en vooral te veroordelen voor een heel jaar inzet. Je moest zeker de lijst van de opstellen en aangeleerde liederen en gedichtjes tegen de muur hebben hangen, zo niet ... Na een meestal "zus of zo"-evaluatie kon je overgaan tot de orde van de dag. De rijksinspecteur probeerde meestal wel in de school "zijn" leerboeken en leermethode" te slijten en vond dat hij één van de groten uit de geschiedenis van de pedagogie was.
Het COV (het Christen Onderwijzersverbond) was heel actief maar waakte er op dat, spijts alle kritiek, er tegen de verkiezingen steeds voor de CVP gestemd werd. Ik ben nooit gesyndiceerd geweest. Ik las hun tijdschift waarin alle grieven werden opgesomd en plichtsgetrouw stemde ik dan NIET voor een regeringspartij.
Baai tu weej: Ik heb nog nooit voor een regeringspartij gestemd. Voor de huidige generatie onderwijsmensen zijn de omstandigheden anders. Ze worden opgejaagd door didactische techneuten. Voor alles moeten ze een verslag schrijven, elk cijfer moet schriftelijk becommentarieerd worden en het zijn nooit de kinderen die schuld hebben aan de slechte resultaten maar de leerkracht die te weinig stielkennis heeft.
Ik heb het heel graag gedaan maar wat ben ik blij dat ik er tussenuit ben. Ik zou die dagelijkse stress niet meer kunnen opbrengen. Mijn pots af voor die leerkrachten die het dag in dag uit nog trachten waar te maken in de moeilijke omstandigheden van nu.
Ludo
*****
@ Christina
"Wie heeft 'diegenen die steeds maar over die vakantie's vallen' ooit tegengehouden om óók in het onderwijs te stappen?!" vraagt U zich af, maar dat geldt natuurlijk ook omgekeerd: wie heeft mensen uit het onderwijs ooit tegengehouden om een 'ander beroep' uit te oefenen?.. En geloof me, Christina, er zijn best héél veel andere beroepen, die qua intensiteit nog heel wat meer inzet vergen.
Jan VG
*****
@ Christina
Je kunt inderdaad niet rijk worden als leerkracht, daarvoor moet je in de politiek stappen maar niet als een eerlijk rechtschapen mens.
René
*****
Zere teentjes @ Beste Cristina.
Blijkbaar heeft mijn post over de zere teentjes i.v.m. het onderwijs enige beroering verwekt. Als afsluiter op dit item wil ik er graag nog een persoonlijke noot aan toevoegen.
Volgens mij zijn al de perikelen in het onderwijs het gevolg van een tanende discipline. Toen ik nog school liep (lang geleden) bestond er nog zo iets als eerbied en beleefdheid t.o.v. onze lesgevers. Een leraar een klap verkopen of hem beledigen was gewoon ondenkbaar. Wanneer het toch eens misliep en we gestraft werden, werd deze thuis ook aangerekend en volgde ereen dubbele een "sanctie".
Niets van dit alles is er nog overgebleven. De doctor Spock doctrine heeft haar werk gedaan, kinderen moesten zich kunnen uiten zoals ze zijn en mochten ook eisen stellen. De huidige generatie is zo "gemoderniseerd" dat het de leerlingen en hun ouders zijn die de lakens uitdelen en o wee de leerkracht die het aandurft daar tegen in te gaan.
Hoe is het zo ver kunnen komen beste Christina ? Waarom zijn de leerkrachten in het verleden niet op hun strepen gaan staan en weigerden zij de speelbal van leerlingen en ouders te worden ? Onderwijs is de belangrijkste factor in het leven van een mens, zoniet is en blijft men een achterlijke analfabeet die voor de maatschappij van geen nut is. Voorbeelden in deze zijn er legio wanneer men ziet wat er de voorbije jaren aan "buitenlands gevaarlijk ballast" is ingevoerd. Van die kant is nog minder of liever geen discipline te verwachten en zal de zaak alleen nog verergeren.
Ja, het zal er niet beter op worden en de stress zal nog toenemen want dàt lieve Christina is de tol die nu betaald wordt voor de apathie en de hebzucht die in alle gelederen van de samenleving is doorgedrongen met het gevolg dat niemand nog tevreden is, want wie wil er nu nog luxe inleveren ? Overdaad schaadt !
Amen.
mvg - Senior
*****
tav Milleke
Is lam. Zie http://forum.onzin.com/topic.php?id=50541
Joos
*****
Milleke
Een terechte opmerking. Ik heb ook , nog nooit een moslim in een rolstoel gezien. Ik denk dat er bij de moslims geen mindervaliden bestaan evenmin als homo's. Waarom al die homo's dan naar de moslimlanden om jongeren te ontmoeten, is mij nbiet duidelijk.
René
De zevende Dag
Het Vlaams Belang pakt zaterdag uit met een nieuw sociaaleconomisch programma, onder het motto 'Een beter Vlaanderen voor een lagere prijs'. In een symposium worden de partijstandpunten over de pensioenen, de index, werkloosheidsuitkeringen en de aanpak van de eurocrisis toegelicht. Een gesprek met Kamerfractieleider Gerolf Annemans.
Mediawatcher van de week is Joke Schauvliege, Vlaams minister van Cultuur. Zij maakt een keuze uit het nieuwsaanbod van de afgelopen week.
De regering is dit weekend in Begrotingsconclaaf. Met de vraag: waar vinden we zo’n 2 miljard om te besparen? De index, de notionele interestaftrek, de vennootschapsbelasting, de loonkosten – hoe zullen al deze puzzelstukjes passen in het uiteindelijke plaatje? Wat zijn de ideeën die daarover leven, binnen de meerderheid, en bij de oppositie? Een debat met Bruno Tobback (voorzitter sp.a), Philippe De Backer (Europarlementslid Open VLD), Barbara Pas (Kamerlid Vlaams Belang) en Jan Jambon (Kamerfractieleider N-VA).
Veli Yüksel is lijsttrekker voor de CD&V in Gent bij de komende gemeenteraadsverkiezingen. Een gesprek.
Sport: We praten met Xavier Reckinger en Jérôme Dekeyser, twee spelers van de nationale hockeyploeg die zich klaarstoomt voor de Olympische Spelen in Londen.
Het onderwijs is in rep en roer. Iedereen zal langer moeten werken, die boodschap begint nu wel door te dringen. Maar de abrupte aankondiging dat de TBS (terbeschikkingstelling, of de uitstapregeling voor leerkrachten vanaf 58 jaar en voor kleuterleraars van 56) vrij drastisch geschrapt wordt, is duidelijk in het verkeerde keelgat geschoten. De minister wil wel spreken over overgangsmaatregelen en over andere verzuchtingen van de sector, zoals verlichting van de eindeloze paperasserij, jobdifferentiatie en minder zware taken voor oudere leerkrachten. De vraag is of daarmee de aangezegde staking van woensdag 28 maart nog kan voorkomen worden. Een debat met Vlaams minister van Onderwijs Pascal Smet (sp.a), Mieke Van Hecke (Directeur- generaal van het Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs), Raymonda Verdyck (Afgevaardigd bestuurder Onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap) en Elisabeth Meuleman (Vlaams parlementslid Groen).
De 500ste verjaardag van de geboortedag van cartograaf Mercator gaat in Sint-Niklaas niet ongemerkt voorbij. Zijn waardevolle nalatenschap wordt in de tentoonstelling Mercator Digitaal in een nieuw decor gepresenteerd. We gingen ook kijken in Rupelmonde, waar Mercator geboren werd. En in de studio spreken we met cartograaf Philippe De Maeyer (UGent).
Stef Bos bracht eind oktober een nieuwe cd uit: “Minder meer”. Daarmee begon hij te toeren door Zuid-Afrika en Nederland en sinds deze week staat hij ook bij ons weer op de planken. Hij brengt twee nummers live in de studio.
De Zevende Dag, zondag 4 maart 2012, om 11 uur, op één.
Carrière
Geachte Redactie - 4 maart 2012
@ Marc van Geel: senior trapt op de tenen.
Ik kan het niet beter omschrijven.Niemand beseft wat het inhoudt om iedere dag voor een klas tegensputternde ll. te staan, het is levend materiaal en geen enkele l. is het equivalent van de andere. En pas na enkele jaren beseft men dat het een heel zware opdracht is om kinderen te begeleiden naar een toekomst die ook voor hén een vrije keuze zal zijn! Elke - of bíjna iedere - buitenstaander beseft niet wat het inhoudt om jaren naëen voor de klas te staan! En het zijn niet enkel de lesuren die tellen, was dit maar waar: pedagogische vergaderingen, lessen voorbereiden, toezichten, evaluaties per ll. opvolgen en in dossiers opbouwen/ inhoud aan geven, nóg vergaderingen allerhande en ga zo maar door...Moesten die vakantiedagen er niet zijn ( en bovendien worden ze voor een stuk ingevuld door schoolse taken en leerlingen ronselen..) dan houdt men die 'roeping' niet uit tot z'n vijftigste!!En nú willen ze de leerkrachten op één lijn zetten met andere beroepen? Wie heeft 'diegenen die steeds maar over die vakantie's vallen' ooit tegengehouden om óók in het onderwijs te stappen?! Er treden nu al tekorten aan leerkrachten op zodat er geopperd werd om er te gaan ronselen in Nederland!! Is die dan zó'n denderende job? Je kan en van leven, goed leven, maar je wordt er niet rijk van. Maar dit is dan ook niet de enige drijfveer om voor deze optie te kiezen als men 18 is, dit is een keuze die men maakt omdat men net díe job boeiend vindt! Dat ze nu niet komen aandraven dat het, qua intensiteit, op dezelfde lijn kan staan als andere beroepen, ik zou hen eens één week, of misschien een halve week/dag voor de klas willen zien staan, en het wordt er niet gemakkelijker op met als die toestanden in 'onze huidige maatschappij'.
Christina
*****
Wat ik me afvraag
Wat ik me afvraag is: waarom zie je nooit een moslim in een rolstoel ? Wat ik me afvraag is: waarom zie je nooit een moslim met het syndroom van Down ? Wat ik me afvraag is: waarom heeft een moslim nooit een zakdoek bij ?
Milleke
*****
Catastrofale gevolgen door het ESM
Geachte Redactie,
Na het bekijken van die clip, ben ik eens lichtjes dieper in die kwestie gedoken, en heb dit gevonden: http://adbroere.nl/web/nl/columns/het-gewijzigde-esm- verdrag ESM-aandelen per land - google zoeken. http://www.courtfool.inf/en-Eurpean-action-again-esmhttp://www.courtfool.inf/nl-esm-ratificatiebesluit http://realcurrencies.wordpress.com/actie-tegen-esm
Geen wonder dat er over het "ESM" niet uitgeweid, noch uitgebreid, geschreven wordt in de media... Het zal wel géén toeval zijn dat er (in de laatste weken) zoveel, èn zo hard, huiszoekingen gedaan worden bij wapenhandelaars & dito verzamelaars... de "overheid" heeft schrik dat het NIET MEER de gansters zouden zijn die klant zouden zijn, maar wél de brave, tot het merg der armen uitgezogen & bestolen burgers !
Victor van Vosselaer
*****
@ Marc Van Geel
Beste Marc,
Ik heb met genoegen uw post gelezen i.v.m. mijn "getrappel op zere teentjes".
Ik ben niet helemaal een leek wat het onderwijs betreft aangezien ik een zus en twee schoonbroers heb die jarenlang voor de klas gestaan hebben, heel hun loopbaan hetzelfde leerjaar en alle drie in het L.O. Eerlijk gezegd, heb ik hen van bijscholing nooit horen praten, wel over vergaderingen. Ook zij klaagden steevast over hun zware job en dit reeds in de vorige eeuw.
Zij zijn alle drie nu reeds gevorderde zeventig-plussers en lichamelijk en geestelijk nog in "goeden doen". Waarover zij vroeger niet spraken was het feit dat ze "ziektedagen" konden opsparen,dwz ze kregen een X-aantal dagen per jaar om ziek te zijn. Indien zij echter in blakende gezondheid het schooljaar uitdeden zonder ziekte afwezigheid gingen deze dagen in een "spaarpot". Zo slaagden ze er alle drie in vroeger dan officieel op pensioen te gaan met behoud van hun volle wedde. Mijn zus was blijkbaar de kranigste van het trio en kon alzo 3 jaar vroeger de riem afleggen, de anderen iets later. Ik weet niet of die regeling nu nog bestaat.
Wat me echter het meest verontrust in de ganse problematiek om vroeger op pensioen te kunnen gaan, is het feit waarom men nu reeds op middelbare leeftijd uitgeblust is ? En niet alleen in het onderwijs maar praktisch overal waar arbeid verricht wordt. Hoe is het toch zover kunnen komen ? Ik zou wel kunnen en willen antwoorden op sommige van deze vragen,maar om niet tot "amputatie" van mijn teentjes te moeten overgaan, behoud ik in deze liever te stilzwijgen.
Met vriendelijke groet, Senior.
*****
Bart Dewever in 2014 geen partijvoorzitter meer
Bart DW. speelt het slim! Hij had/heeft niet de ambities om premier te worden of minister, enkel het burgemeesterschap van Antwerpen.
Daarom stelt hij zich in 2014 niet meer kandidaat om als partijleider op te treden, en op die manier redt hij z'n gezicht en komt hij niet over als een ' kapitein die het schip verlaat'. Dit is allemaal zijn goed recht, maar overduidelijk als men efkes zijn tactiek doorgrondt ... Hij heeft zijn partij naar hogere regionen geleid, maar wat zal er met die partij nu gebeuren als de leider - die het zo goed kan verwoorden maar niet tot daden komt - als boegbeeld zal verdwijnen ? Naar mijn gevoel speelt hij met vuur, het kan zus of zo uitdraaien bij de verkiezingen die volgen, maar intussen zijn vele goedmenende Vlamingen de pineut, omdat hij zich op het achterplan heeft gehouden als het op regeringsvorming aankwam. Een vraag met véél vraagtekens !
Christina
*****
Gemene vandalen
Waarschuwing aan àlle Angeltjesfans : Slik éérst een pilletje tegen de hoge bloeddruk alvorens het bericht te lezen op : Clint.be/buitenland/libische-moslims-vallen- britse-begraaflaats-aan.
Eronder volgt een (recente) clip die ook te bekijken is op youtube : Desecration on UK Commonwealth World War Cemetary. Die hersenloze kl***zakken beseffen niet eens dat de dood van die jonge gasten ook deel uitmaakt van de mogelijkheid (voor hen) om zo-maar in Engeland te mogen wonen ... ècht ergerlijk.
Victor van Vosselaer
