Dames, iets voor u


Reclamebord in de Antwerpse Veldstraat bij café
Dames, iets voor u

Reclamebord in de Antwerpse Veldstraat bij café
OCMW geeft 14-jarige jongen toestemming om alleen te wonen in Antwerpen-Noord

Jonge Afgaan (archief)
Vandaag kreeg ik het dossier in handen van de minderjarige Afgaanse jongen N.K. Deze minderjarige vluchteling van amper 14 jaar, die door de federale overheid achtereenvolgens al in 3 LOI's (Sint-Pieters-Woluwe, Jette, Roeselare) gestoken werd om hem dan aan zijn lot over te laten, heeft zich nu bij het Antwerpse OCMW gemeld. De jongen is in Antwerpen-Noord beland alwaar hij nu - met toestemming van het OCMW van Antwerpen - alleen woont in een gemeubelde studio in de wijk Dam. Het Antwerps OCMW wordt steeds meer geconfronteerd met alleenstaande minderjarige asielzoekers. Er is voor hen geen speciale voorziening zodat ze behandeld worden als volwassenen. Dit is onaanvaardbaar en toont eens te meer aan in wat voor een chaos ons asielbeleid zich bevindt. Tientallen minderjarigen in gelijkaardige omstandigheden, bevinden zich op het Antwerpse grondgebied. Door ze aan hun lot over te laten op deze leeftijd, bewijst de overheid dat ze haar taak niet aan kan en de gemenschap opzadelt met de gevolgen van dergelijke ontoelaatbare toestanden.
Philippe Van der Sande,
fractievoorzitter Vlaams Belang
in de Antwerpse OCMW-raad
De uitspraak van de dag
Men zegge het voort (nr 798)

Onze vorige bijdrage handelde over de talrijke, en meestal totaal onbegrijpelijke, geschenken; benoemingen; of aanstellingen die President Obama voor een vijftigtal van zijn grootste sponsors heeft geregeld na zijn verkiezing en natuurlijk op kosten van de belastingbetalers! Wij noemden geen namen of gaven geen duidelijke voorbeelden van deze onsmakelijke vorm van corruptie. We willen vandaag nog eens terugkomen op deze vorm van politieke corruptie die niet alleen in de Verenigde staten blijkt te bestaan maar die ook naar o.a. ons land blijkt te zijn overgewaaid.
We hadden vorige week het genoegen om ter plaatse met enkele Amerikaanse insiders te praten. We wisten dat het erg was maar trokken toch nog grote ogen toen we het volgende voorbeeld, van één van de belangrijkste Obamasponsors, hoorden. Zelf had ik nog nooit gehoord van een zekere George Kaiser een oliemagnaat uit de Staat Oklahoma. Deze man had samen met enkele vrienden beslist om te investeren in een fabriek voor het produceren van zonnepanelen. Het nieuwe kindje kreeg de naam SOLYNDRA. Onze George wist blijkbaar uit ervaring dat het toestoppen van geld aan machtige politiekers de grootste garantie biedt om gigantische rendementen te kunnen realiseren. Daarom besloot hij om, samen met enkele andere aandeelhouders, belangrijke bedragen te stoppen in de campagnekas van Barrack Obama. En onzen Barrack werd verkozen tot President eind 2008 en schoot snel in actie om voor de Amerikaanse kiezer voor "change", zoals hij had beloofd, te gaan zorgen. En met "change" bedoelde hij zeker geen wisselgeld!
Als handige politieker had Obama ook vastgesteld dat in vele landen beroepspolitiekers de mantra van de groenen begonnen te volgen en op de meest idiote manier reuzebedragen belastinggelden begonnen te verbrassen voor het opwekken van zogenaamde "groene" energie. Dat de productiekosten van deze zogenaamde propere en eeuwigdurende en hernieuwbare energiebronnen nog steeds de pan uitswingden, en in geen enkel geval met de traditionele vormen van energieproductie konden wedijveren, was hem worst. Hij wou en hij zou zijn vrienden helpen.
Als beroepstateraar loofde hij in toespraak na toespraak de grote toekomstige mogelijkheden van electriciteitsproductie door gebruik te maken van de natuurlijke elementen zoals zon en wind. Deze nieuwe productietechnieken zouden niet alleen electriciteit opleveren maar ook de zo broodnodige jobs of arbeidsplaatsen. Obama zou gaan zorgen voor enorme subsidies voor deze sector met in het achterhoofd natuurlijk zijn vrienden. Daarom regelde hij het dat de eerste grote steun van de overheid via het Department of Energy (DOE) naar SOLYNDRA, een onderneming die nog nooit één cent had verdiend, zou gaan. Daarom diende hij zijn eigen belofte om van het Office for Management and Budget (OMB) een transparante instelling te maken met de voeten te treden. Het OMB staat de president bij om het budget op te stellen en te controleren of er geen misbruiken ontstaan in de diverse ministeries. Toen het via vice-president Jo Biden was uitgelekt dat Solyndra zou geholpen worden gingen de poppen voorgoed aan het dansen. Op vragen van het OMB in verband met de solvabiliteit van Solyndra kwam geen antwoord. Integendeel werd aan verschillende ambtenaren van het OMB duidelijk gemaakt wat de president wou. En zo werd aan deze onderneming enkele maanden later niet minder dan 535.000.000 dollar belastinggeld geleend zonder enige vorm van waarborg. Vice-president Biden sprak via sateliet de onderneming toe bij het bekendmaken van de lening en bezocht later de onderneming.
Met zoveel geld, dat een veelvoud was van wat de aandeelhouders er zelf hadden ingestoken, was véél mogelijk. Men bouwde een nieuwe fabriek en Obama himself kwam deze inhuldigen en vertelde toen dat "the true engine of economic growth will always be companies like SOLYNDRA". Wat was dit mooi gezegd!
Met belastinggeld is alles mogelijk en zeker als er grote pakken binnenkomen mogen er grote pakken buiten gaan. Tientallen kaderleden ontvingen maandwedden van 20.000 a' 40.000 dollar. Omdat dit blijkbaar onvoldoende was smeet men nog regelmatig met bonussen. Zo ontving de vice-president marketing Karen Alter, om er maar één uit het pak te noemen, op 15 april 2011 een bonus van 55.000 dollar en reeds drie maanden later op 8 juli opnieuw hetzelfde bedrag. Dit alles als premie in een onderneming die dag na dag en week na week grotere verliezen maakte die nu begonnen op te lopen tot een paar miljoen dollar PER DAG.
Na het bezoek van OBAMA hield de onderneming het nog een jaartje uit en ging vorig jaar in september over de kop. Deze vriendendienst heeft aan de Amerikaanse kiezer meer dan een half miljard dollar gekost en uiteindelijk geen enkele arbeidsplaats opgeleverd. Wel werd onzen George Kaiser in die periode niet minder dan 16 maal op het Witte Huis ontvangen. In plaats van véél electriciteit te produceren heeft men dus het licht uitgedraaid. Dit is nu niet het enige schandaal dat OBAMA aan het achtervolgen is.
Maar dat de Amerikaanse media er weinig belang aan hechten komt alleen door het feit dat ze zelf de grootste profiteurs zijn van de miljarden die tijdens die presidentiele campagnes worden uitgegeven enerzijds en dat ze de wetenschap hebben dat het in alle partijen, dus ook in diegene wiens mening ze aankleven, hetzelfde is anderzijds. Men zou feitelijk de naam van Kaiser kunnen vervangen door Dehaene; SOLYNDRA door DEXIA en de USA door Belgie.
Men zegge het voort...
Freddy Van Gaever
Een document uit 1968: Wies Moens leest zijn gedicht 'Tot het End' met inleiding door de dichter.
Er wordt wel eens gezegd dat dichters zelf de slechtste lezers zijn van hun eigen gedichten. Daar zit wel een grond van waarheid in, ik heb al menig voorbeeld gehoord maar die opvatting telt dan zeker niet voor Wies Moens.
Meer dan een jaar geleden zette ik mijn eigen lezing van zijn gedicht 'Tot het End' op YT. In oude geluidsarchieven (op magneetband) ontdekte ik inmiddels de lezing van Wies Moens zelf. En ik kan enkel maar ootmoedig het hoofd buigen. Zoals die man dit van heimwee doordrongen gedicht leest, zo kan niemand het. Wies Moens was ooit een begenadigd redenaar en dit klinkt door in zijn lezing. Voeg daarbij de passie en emotie waarmee hij het stuk brengt -- het gaat over zijn persoonlijke situatie als banneling in Nederland -- en je hebt een uniek tijdsdocument dat ik graag deel met alle geïnteresseerden. Helemaal op het einde, nadat de lezing voltooid is, hoor je heel even een vrouwenstem die iets zegt als: "Dat was pas mooi", maar helemaal duidelijk is het niet. Dat is de stem van Wies Moens' echtgenote. Zij zou niet lang daarna overlijden. De opname werd gemaakt bij Wies Moens thuis in Nederland in 1968. Hij leidt het gedicht zelf in. (Metrisch)
Met dank aan de Heer Metrisch die moedig en met veel goede smaak de poëzie op Youtube laat weerklinken, zoals we ze zelden horen. Dichters zoals de Vlaams-nationalist Wies Moens, die zwaar door de repressie getroffen werd, dreigt helemaal te verdwijnen in de plooien van de onverbiddelijke geschiedenis. Wies Moens declameert zoals Anton Van de Velde of Ast Fonteyne het deden, met wat nu omschreven wordt als pathos. Het is dan ook een uniek tijdsdocument.
Mochten er voor onze Vlaamse muziek ook idealisten zijn, die de geweldige kansen die Youtube biedt, zouden gebruiken, zoals de Heer Metrisch, er zou heel wat meer belangstelling komen bij de jeugd voor onze componisten. Helaas, heersen op dat vlak de kruideniers die Vlaanderen menen te dienen door voor elke noot een cent te eisen.
Ray
Tips en wijze lessen verpakt in een jasje van humor
Enkele nuttige tips voor een succesvolle loopbaan op gebied van communicatie, kennis van te volgen procedures, respecteren van hiërarchie en dossierbeheer aan de hand van praktische voorbeelden.
1) Communicatie:
Een man neemt een douche direct na zijn vrouw. Terwijl de vrouw zich wikkelt in een badlaken wordt er aangebeld. Zij opent de deur en het is de buurman. Hij zegt: “Ik geef je 800 € als je die badhanddoek laat vallen. Zij denkt even na en doet wat hij vraagt. Een beetje verwonderd maar blij met het vlug verdiende geld gaat ze terug naar de badkamer. Haar man, nog steeds onder de douche, vraagt wie het was. De vrouw antwoordt: Het was de buurman”. “Super” zegt haar man “Heeft hij jou die 800 € gegeven die hij me schuldig was?”
Les nr.1: Om onaangename misverstanden te vermijden geef je medewerkers steeds alle informatie betreffende gemeenschappelijke dossiers.
2) Procedures:
Een priester in een 2 CV begeleidt een nonnetje naar het klooster. Hij kan zijn ogen niet afhouden van haar prachtige benen en legt zijn hand op haar dij. Zij bekijkt hem en zegt:”Eerwaarde, kent u Psalm 129?” Beschaamd trekt de priester zijn hand terug en mompelt een verontschuldiging. Maar de verleiding is groot en een beetje later tijdens het schakelen laat hij zijn hand over haar dij glijden. Het nonnetje herhaalt haar vraag: “Eerwaarde kent u Psalm 129?” Met rode kaken en onder het stamelen van nog een verontschuldiging trekt de priester zijn hand terug. Na aankomst aan het klooster neemt de priester, die spijt heeft over zijn daad, een Bijbel en zoekt Psalm 129 op. Er staat het volgende: “Ga vooruit, zoek altijd hoger, daar zal je de glorie vinden”
Les nr.2: Om je doel te bereiken is een goede kennis van de te volgen procedures vereist.
3) Hiërarchie:
Een vertegenwoordiger, een bediende en een personeelsdirecteur gaan ’s middags samen naar een klein restaurant. Op een bank vinden ze een oude olielamp. Ze wrijven erover en een geest verschijnt die zegt: “Gewoonlijk geef ik drie wensen maar jullie zijn met drieën dus geef ik jullie er elk maar één.” De bediende roept als eerste: “Ikke, ikke, ik wil op een strand in de Bahamas liggen, voor altijd met vakantie, zonder enige zorg, om van het leven te blijven genieten.” Poef de bediende is verdwenen. De vertegenwoordiger roept als tweede en zegt: “Ik wil op een strand in Tahiti liggen met de vrouw van mijn dromen” en poef weg is hij. Nu is het aan jou zegt de geest tegen de personeelsdirecteur en deze zegt: “Ik wil dat die twee terug op kantoor zijn na de middagpauze…”
Les nr.3: Laat de baas altijd eerst spreken en wees op uw hoede voor de personeelsdirecteur.
4) Dossierbeheer:
Een boer heeft een ziek paard. De dierenarts zegt tegen de boer: “Ik zal hem een spuit geven maar als hij na drie dagen niet genezen is dan is er niets aan te doen en moet je hem laten inslapen.
Het varken dat alles heeft gehoord zegt tegen het paard dat hij moet opstaan, maar het paard is te zwak. De volgende dag zegt het varken weer tegen het paard om op te staan maar het paard is nog steeds te zwak. De derde dag zegt het varken tegen het paard “Sta op of anders gaan ze je slachten.” Met een enorme inspanning staat het paard eindelijk rechtop. Verheugd zegt de boer: “Dat moeten we vieren, we gaan het varken slachten.”
Les nr.4: Bemoei je enkel met je eigen zaken en hou verder je mond.
Vertaling Foxy
Hoe laat is het ?
Wurlitzerdromen

Goede morgen lieve mensen,
Binnen enkele dagen begint de lente. Daarbij hoort een vrolijk nummer van een guitig lachend zangeresje . Wisten wij veel dat het thema van het opgewekte deuntje de voorbode was van een invasie.
Het gezin Froboess woonde in Berlijn maar vader Gerhard stuurde zijn zwangere vrouw 60 km oostwaarts, naar Wriezen aan de Oder, (in de latere DDR) wegens het gevaar van de bombardementen. Het is daar dat Cornelia Froboess op 28 oktober 1943 het levenslicht zag. Moeder en kind keerden terug naar de hoofdstad. Gerhard was componist, tekstschrijver en wat men nu een soundmixer zou noemen bij een filmstudio. Vele van zijn liedjes werden door dochter Cornelia gezongen: ze was 7 toen ze in 1951 voor een uitzending van de RIAS het door haar vader gecomponeerde liedje “Pack die Badehose ein” zong. Het werd onmiddellijk zeer populair, zowel in de BRD als in de DDR. In Oost-Duitsland moest men wel iets aan de tekst veranderen want gaan zwemmen in de Wannsee (West-Berlijn), zoals het in het liedje klinkt, was onmogelijk.
Kleine Cornelia kreeg een platencontract en talrijke kinderfilmrollen: zij werd mede door haar zelfverzekerd optreden en vlotte babbel Duitslands lieveling. In 1958 werd overgeschakeld van het kindsterretje, Cornelia, naar het tieneridool, Conny. De naam was niet toevallig gekozen: in het naoorlogse Duitsland gold de politiek-correcte wet van het imiteren en copiëren van alles wat enigszins op de Amerikaanse bezettingsmacht leek. Ze zong verschillende rocknummers en ze had een reuzehit met de Duitse versie van Paul Anka’s “Diana”. Van 1959 tot 1963 stond ze voortdurend met een schlager in de hitparade. Vele liedjes werden door haar ook in het Nederlands gezongen.
De Duitse filmindustrie draaide op volle toeren met heimatfilms, verfilmde operettes, zeevaart- en avonturenfilms en de muzikale tienerfilms. Conny kreeg behoorlijk veel rollen aan de zijde van jonge mannelijke sterren zoals Peter Kraus, Peter Weck, Rex Gildo, Peter Alexander, Peter Vogel. In deze schlagerfilmtijd draaide ze tussen 1958 en 1963 wel twintig films. In de boekskes werd er druk gespeculeerd aan wie ze haar hart zou schenken. In 1962 vertegenwoordigde ze Duitsland met “Zwei kleine Italiener” op het Eurovisie Songfestival in Luxemburg. Ze eindigde 6de, maar dat belette niet dat het plaatje een miljoenenverkoop zou kennen. Vijftig jaar geleden zong een Duits zangeresje over Italiaanse gastarbeiders die graag naar huis, naar Napoli, willen keren bij hun liefjes Tina en Marina. Een halve eeuw later lijkt het of heel de wereld de weg naar onze melk en honinglanden gevonden heeft; heimwee kennen ze niet want ze brengen heel hun familie meteen mee.
Tussen de platen- en filmopnames nam ze acteerlessen en ze besloot haar carrière een andere wending te geven: het toneelpodium riep haar.
Conny Froboess, het zangeresje, werd Cornelia Froboess, de actrice. Het is bij het Landestheater Salzburg dat ze haar latere echtgenoot, Dr. Helmut Matiasek, zou leren kennen. Nadien volgden grote rollen in de theaters van Braunschweig, Berlijn, Hamburg, München e.a. Vanaf 1972 tot 2001 was ze verbonden aan de Münchner Kammerspiele. Zij was een gewaardeerde gaste in de grootste Duitse televisieshows van bv. Caterina Valente, Peter Alexander en Anneliese Rothenberger. Bovendien speelde ze verschillende karakterrollen in tv-films en –series, zoals Derrick, Der Alte, Der Kommissar en Ein Fall für zwei. Voor haar verzameling prijzen en onderscheidingen heeft ze een grote vitrinekast moeten aanschaffen.
In 1967 trouwde ze met Helmut Matiasek. Zij kregen twee kinderen: in 1968 werd Agnes geboren, gevolgd door zoon, Kaspar, in 1970. Mevrouw Cornelia Matiasek-Froboess woont met haar echtgenoot in de Beierse Alpen.
Graag jullie applaus voor Conny Froboess met Zwei kleine Italiener.
Ciao. Lolita
Saint Patricks Day vorig jaar in Sydney
Sta niet wenend aan mijn graf
Sta niet wenend aan mijn graf
Ik ben niet daar, ik slaap niet
Ik ben duizend winden die waaien,
Ik ben de schittering van de zon op de sneeuw,
Ik ben het zonlicht op rijp graan,
Ik ben de zon ... Sta niet wenend aan mijn graf
Ik ben niet daar, ik slaap niet
Ik ben de zachte herfstregen.
Wanneer u morgenochtend wakker wordt
Ben ik de snelle vlucht van de vogels
In een cirkelende vlucht.
Ik ben het zachte licht van de sterren 's nachts.
Sta niet wenend aan mijn graf
Ik ben niet daar, ik slaap niet.
Marie
Johannes Brahms - Ein Deutsches Requiem
Albinoni - Adagio
Gustav Mahler - Finale 8ste simfonie
Dodenrequiem Hector Berlioz
Vrijdag 16 maart 2012 - Rouwdag
In het licht van de tragische omstandigheden heeft de redactie van Angeltjes beslist om de berichtgeving van vandaag vrijdag op een laag pitje te houden. De vaste rubriek van Lolita wordt verplaatst naar morgen, zaterdag. Evenals andere geplande artikels. Wij houden het bij enkele aangepaste muziekstukken. Op een blog die door sommige Vlaams-nationalisten gemeden wordt wegens de vrijzinnige houding van de redactie, weerklinkt religieuze muziek, niet enkel van een hoog artistiek gehalte maar ook met een grote menselijke intensiteit. En ernstige klassieke muziek.
De ramp die in Zwitserland gebeurd is, grijpt diep in het gemoed van velen. Dat blijkt ondermeer uit diverse reacties die wij ontvingen van lezers die ons ten persoonlijken titel schreven.
Laten we verdriet en medelijden in alle sereniteit beleven en de vertegenwoordigers van het openbaar gezag hun rol laten spelen. Mochten zij het niet doen, zij zouden overladen worden met terechte kritiek. Het is niet het moment om politieke afrekeningen te presenteren. Ook niet als wij met onze nuchtere kijk op de maatschappelijke problemen, deze dames en heren voor vele calamiteiten verantwoordelijk houden. Nu even niet.
Er zijn nu meerder redenen om ons tegen de schenen te stampen :
- omdat wij deelnemen aan de nationale rouwdag ;
- omdat wij als ongelovigen, kerkelijke muziek laten weerklinken die een troost kan bieden ;
- omdat we voor één keer onze ogen sluiten voor de vertegenwoordigers van het regime ;
- omdat u het gewoon plezierig vindt ons altijd tegen de schenen te stampen.
Met dank voor eenieders begrip.
Ray, Hoofdredacteur Angeltjes
Gelegenheidsmuziek : Requiem Duruflé
Geachte Redactie (2) - 15 maart 2012

Saint Luc
Naar het nieuws kan ik niet kijken, de tranen lopen over mijn wangen. Onze zoon kwam enkele weken geleden terug van skiverlof uit Saint Luc. Zijn lievelingstaart stond klaar, een kleine verrassing onder zijn hoofdkussen, zelfs een spandoek met "Welkom thuis!". Een paar dagen na zijn thuiskomst kwam er nog een brief van hem aan via de post.Egoistisch komt meteen het gevoel van: gelukkig was het zijn bus niet, daar in die tunnel...meteen ga ik dan een kaarsje aansteken voor die kleine jongens en meisjes. Meer kunnen we helaas niet doen.Jammer dat de politiekers er meteen als de kippen bij zijn om hun gezicht te laten zien. Ook de pers mocht best wat serener zijn en rekening houden met de gevoelens van de nabestaanden.
Lydia S.
*****
Hector de Bruyne
Beste Ray,
In je artikel over 't Pallieterke heb jij het over Hector de Bruyne, oud-senator en gewezen minister voor de VU. Daarin meld je dat Hector een Oostfronter was. In een artikel in 2009 heb jij dat ook reeds neergepend. Voor zover ik kon nagaan werd Hector veroordeeld voor zijn medewerking als redacteur aan 'Volk en Staat'.Zijn veroordeling werd uitgesproken door het Krijgsgerecht in december 1946. Uit een dagbladartikel van die tijd dit citaat: '... Hij was een gelegenheidsjournalist, want hij studeerde aan de Handelshogeschool St.-Ignatius en het het was slechts tijdens zijn vrijen tijd dat hij zijn artikels schreef.' en verder de uitspraak: '... Hector de Bruyne, gezien zijn goed verleden en de betichting van verraad vervalt, wordt veroordeeld tot 10 jaar hechtenis.'In diezelfde werd ook de dichteres Blanca Gijselen veroordeeld tot 20 jaar en een zekere Willy Claeys, ook een redacteur, tot 8 jaar.Ik heb zo een stil vermoeden dat je zich vergist en je Hector de Bruyne verwisselt met Oswald Van Ooteghem ook een oud VU-senator. Oswald heeft wel aan het Oostfront gestreden.
Met vriendelijke groet, Bob Loete
NvdR Angeltjes : Dank je wel, Bob, aandachtige lezer. Van Oswald weet ik het zeker en over Hector zal ik me vergissen, wat mij al eens meer overkomt met mijn falende ijzeren geheugen dat ook wel eens vooroordelen bevat. (lol) Succes toegewenst, Bob !
*****
lucky9
Leeft deze blog van de liefde ? Walgelijk stuk van lucky9. Arrogant en mensonterend. Zullen deze schrijfsels in de toekomst ons deel blijven? Nogmaals :WALGELIJK! Bij zoveel verdriet dergelijk taaltje ook maar durven uiten ...kotsmisselijk word ik daarvan.
Anoniem - gurakule@skynet.be
NvdR Angeltjes : Heeft u al Buscopan geprobeerd ?
*****
Meer aangroei dan ooit!
Geachte redactie,
Weeral sneuvelt er in dit onland een record. Nog nooit was de aangroei van de bevolking zo sterk als in het gezegende jaar 2O11. Ondanks het feit dat de som tussen overlijdens en geboortes bleef steken op+ 24.000 bleken er toch meer dan 100.000 stervelingen meer te zijn.
Bij nader toezien blijkt de sterke aangroei volledig op het conto van de "instroom" van vreemdelingen te zijn, of zoals men het zo mooi kan verwoorden : migratie. Meer dan 80.000 mensen van vreemde origine zijn onze samenleving komen verblijen met hun aanwezigheid.
Wat de diversiteit betreft, hebben we er het raden naar maar dat Prachtvolk uit Prachtlanden de meerderheid uitmaakt is de logica zelve. Dit onland met zijn linkse loeders die de lakens uitdelen, zijn en blijven de behoeders van dit volkje want ze hebben die analfabeten nodig om in het zadel te blijven. Dat er reeds velen zijn en hun onderlinge tegenstellingen met de dag duidelijker worden, kan het linkse addergebroed (nog) niet deren. Pas als het tij zich ook tegen de rode ratten zal keren,en dat zal niet lang meer duren, zullen zij zich misschien realiseren wat een rotzooi ze er van gemaakt hebben en dit samen met de andere poco-collabo's die er bij lopen als kiekens zonder kop.
mvg - Senior
Medeleven
De weireld volgens Senior : het davert in het Spionnencentrum

De busramp in Zwitserland is nog steeds het beeld dat in onze gedachten op de eerste plaats aanwezig is. De verschrikkelijke taferelen laten ons niet los. Ook het geleuter en gemekker van de "gestelde lichamen" die ronkende verklaringen afleggen over smart, drama en persoonlijke droefenis en er tegelijk voor zorgen om goed in beeld te komen, hoort er dezer dagen bij.
Dit alles neemt echter niet weg dat de wereld blijft doordraaien, ook bij het CGKR van de
allochtonen beschermer Youssef De Witte. Daar blijkt een schrikbewind aan de gang te zijn waar we het fijne nog niet van weten, maar waarover de pakbonden in hoogste staat van alarm zijn. Er worden daar zonder boe of ba van de ene minuut op de andere medewerkers ontslagen zonder vorm van proces. De Spionnenweireld is een harde weireld.
Oprotten en wegwezen is de boodschap. Vaak zijn het "ouderen " die de klos zijn. Er schijnt daar bij Youssef een groot "menselijk" probleem te zijn in zoverre zelfs dat er belangrijke posten niet ingevuld geraken. Of de wankele positie van de big boss er voor iets tussenzit, is niet geweten,want men is er zeer karig met commentaar uit schrik zijn baan te verliezen. Communistische dictatuur heet dat.
Dat het rommelt in het Spionnencentrum kunnen we alleen maar toejuichen en hopen dat het hele geval implodeert,zelfs al kost het daar iedereen zijn baan. Weg met dat schandelijke, overbodige linkse rattennest!
Senior
Geachte Redactie - 14/15 maart 2012

Baselse/Lakense epidemie?
Eergisteren 13.3. heeft een ontsnapte psychiatrische patiënt een spoor van vernieling achtergelaten in Basel (Zwitserland). De 27-jarige man stal een auto en reed aan hoge snelheid verschillende mensen overhoop. Zeker één persoon kwam daarbij om het leven, minstens zes anderen raakten zwaargewondDe Basler Zeitung meldt dat de dader een Macedoniër is, een patiënt van de psychiatrische instelling UPK.De naam van de man wordt verzwegen, dit doet vermoeden dat de dader een etnische Albanees is.
Wes Hardin.
*****
Sprak ik eerder al over de recuperatiepolitiek van de waalse eerste tapette ?
De Fransman Jean-François Cirelli wordt de nieuwe gedelegeerd bestuurder van de Belgische energiegroep Electrabel. Hij volgt de West-Vlaming Dirk Beeuwsaert op. De Fransen versterken daarmee hun greep op de Belgische energiesector.De Franse groep GDF Suez kon in de jaren tachtig de hand leggen op Electrabel, dank Verfdtd.De Fransen beloofden destijds dat ze niet zouden raken aan de autonomie van de Belgische groep. Na al die jaren liggen de zaken er nu helemaal anders voor. Met Cirelli krijgen de Fransen nu controle over het dagelijks bestuur bij Electrabel. Directeur-generaal Sophie Dutordoir moet voortaan verantwoording afleggen bij Cirelli. De Fransen hebben in het recente verleden al duidelijk gemaakt dat ze helemaal niet blij zijn met de energiepolitiek van de opeenvolgende Belgische regeringen. Het sluitingsscenario voor Doel en Tihange ligt bijzonder moeilijk. http://www.gva.be/nieuws/economie/aid1134893/franse-managers-voor-electrabel.
Stradi
*****
Laken
Al dan niet gelukte zelfmoordaanslagen en jihad gaan hand in hand. Dus die corrupte dikzak kon wel eens gelijk hebben gehad.
Wes Hardin
*****
Zwitserland
Beste Marc,
Ik heb deze middag een Zwitserse meneer een verklaring horen geven i.v.m. met het uitblijven van de benoeming van de slachtoffers en overlevenden van het ongeluk met een tourbus in een tunnel in Zwitzerland. "Wij geven geen namen vrij", zei hij, "tot wij alle ouders van de overledenen persoonlijk hebben kunnen informeren. Wij vinden het heel belangrijk dat zij als eersten weten wat er met hun kind gebeurd is, en dit voor de pers die namen naar buiten brengt". Waar ik dan weer wel akkord kan gaan met jou is dat het spektakel van de politici die zich verdringen om mee naar Zwitzerland te mogen vliegen van een bijzonder laag alooi is. Welk nut heeft hun misselijkmakende vertoning feitelijk? Dat het kiesvee kan zien dat zijn "beleidsmakers" iets om hen geeft? En wat kopen zij daarvoor? En dan is er nog het schabouwelijke Nederlands van de heren Reynders en Di Rupo. Welk ander volk op deze planeet laat zich iets dergelijks welgevallen? Juist.
Regus Patoff
*****
Menselijke solidariteit
Het is nu 23 uur 28 GMT woensdagavond van 14 maart 2012. Anderhalf uur geleden heb ik het artikel van Ray gelezen en vervolgens de boodschap van Marc.
Het gebeurt niet vaak, maar soms heb ik de behoefte aan informatie, aan medeleven met hetgeen gebeurt of gebeurd is. De landing van de eerste mens op de maan was zo een moment. De moord op de Amerikaanse president Kennedy en de aanslag in New-York op elf september 2001 een ander.
Niemand die zelf kinderen heeft wenst een tragisch lot toe aan andere ouders. Blijken van medeleven zijn des mensen. Oprechte emoties ook, en hier kom ik tot de kern van mijn mail aan Angeltjes.
Toen ik het nieuws op VTM en de VRT zag bleken de blijken van medeleven me gans normaal en evident. Eén voor een zag ik de nomenclatuur voor de camera's van de televisiezenders opduiken en hun medeleven betuigen. Het laatste beeld dat ik me echt tot in de details herinner was een psycholoog-ervaringsdeskundige met een op een haar na kaalgeschoren kop die op VTM in het journaal van zeven uur kwam uitleggen door welke hel de ouders van het verkeersongeval moesten gaan. Zelfs de Crembo's en andere binnenlandse schijn-heiligen konden me zelfs lijfelijk aanwezig in Genève niet verontwaardigd maken.
De lust om iets te doen, te bekijken om te lezen was me immers ontnomen. Ik rouwde met de ouders op mijn eigen manier door fysiek bezig te zijn met iets nuttigs. Kuisen, opruimen, rangschikken: noem het zoals U het zich kan voorstellen.
Enkele uren hielden me in een cocon van zelfgemaakte veiligheid en eigengereide zucht naar ontkenning en objectieve informatie met de uitzondering van dat ene moment waarop ik Angeltjes raadpleegde.
Groot was mijn verbazing toen ik enkele minuten geleden op de Vara in Pauw & Witteman de aanwezigheid in Hilversum vaststelde van krak dezelfde ervaringsdeskundige die ik eerder op de avond op hetbscherm -in Vilvoorde had waargenomen.
Toen revolteerde mijn hersenen. Hoe kan dit? Is die frisjes kaal geschoren expert met een jumbo-jet naar Schiphol gevlogen? Nee, een jumbo is te groot om een enkele man op die korte tijdspanne te verplaatsen. Met de auto dan? Moet kunnen, even de gemiddelde snelheid uitrekenen! Inderdaad, als hij onmiddellijk met vliegende start in Vilvoorde vertrokken is met een rijkswacht-escorte tot aan de Nederlandse grens moet het kunnen lukken om tijdig in Hilversum op de Vara te geraken misschien?
Echt onwaarschijnlijk, een helikopter-trip naar Brasschaat dan? En van daar uit verder met een serie4 van BMW tot over de moerdijk en hoger? Moet kunnen!
Mijn punt is dit: we worden allemaal belazerd op onze kosten. Zo eenvoudig is het. Elk incidentje wordt door de machthebbers dankbaar meegenomen om ons de barre realiteit van elke dag te laten vergeten. De aanslag op de moskee in Anderlecht, de aanslag vooe het zogenaamde paleis in Laken, de aanslag in Bagdad, de aanslag in Homs, de nergens gemelde verkrachting van een vijfjarig meisje door een haatbaard op moslim-territorium, meer poëtisch Dar-Al-islam genoemd enz.
U mag het zeggen, ik was er niet bij. De enigen bij wie mijn gedachten vandaag vertoeven zijn Marc en de ouders van de bij Sierre gestorven kinderen.
De Coburgs, de schijnheilige tjeven, en al de andere politiek correcte aasgieren die schreeuwen om “solidarité” kunnen me vandaag en morgen gestolen worden.
Maar vanaf overmorgen moet het beslist anders!
Lucky9