Men zegge het voort (nr 799)


Toen we nog dikke vrienden waren en mekaar gelukzalig in de ogen keken
Politieke uitslagen zijn zoals het weer: het kan snel veranderen. We dachten aan deze vaststelling na het lezen van een interview met Jean-Marie Dedecker. Het is nog niet zolang geleden dat ik de mening toegedaan was bij het betreden van de lokale krantenwinkel dat Jean-Marie de tent had overgenomen. Of ik nu keek naar de stapels dagbladen of naar de uitgestalde reeksen magazines bijna overal zag ik zijn kop.
Hier uitgedost als een soort kapitein ter zee in een of ander spelprogramma, daar in streepjespak bij een officiele receptie en ginder in sportieve kledij bij een sportevenement. Jean-Marie piekte toen in allerlei peilingen en de media lagen aan zijn voeten. Wij hebben het steeds goed kunnen vinden met Jean-Marie met wie we talrijke malen gezellig aan tafel hebben gezeten en onze politieke meningen uitgewisseld hebben.
Het grote voordeel van Jean-Marie was dat hij een man is met een gezond boerenverstand, dat hij zijn mening op een humoristische en verstaanbare wijze voor Jan Modaal kan verwoorden en dat hij geloofwaardig overkomt. Het feit dat hij bovendien niet aan politiek moet doen om zijn boterham te verdienen was ook een pluspunt. Maar Jean-Marie, zoals alle politiekers gedreven om zoveel mogelijk stemmen binnen te kunnen halen, maakte de grote fout door een reeks overlopers, van allerlei pluimage, in zijn partij op te nemen. We herinneren ons zeer goed dat we hem daarop hebben gewezen toen hij zojuist Vlaams Parlementslid Jurgen Verstrepen, die bij het Vlaams Belang de deur had toegeslagen, in zijn armen opnam. Vandaag kan Jean-Marie alleen maar toegeven dat al wat ik hem toen heb voorspeld bijna mathematisch is uitgekomen.
Het heeft voor Jean-Marie niet veel zin meer om naar de fouten van het verleden te kijken. LDD is op sterven na dood en we hebben er geen enkel plezier aan met vast te stellen dat we het hem volledig juist, en reeds enkele jaren geleden, hadden voorspeld. In de long run zijn overlopers, zeteldieven of opportunisten of hoe men ze ook wil noemen een kanker voor iedere partij die ze binnenhaalt.
We wensen Jean-Marie uit ganser harte het burgemeesterschap van Middelkerke, dat hij nu blijkt te ambiëren, toe. We menen echter, als kenner en zelf slachtoffer van het cordon, dat de beroepspolitiekers zich daar in Middelkerke als hyena's zullen gedragen en er alles zullen aan doen om Jean-Marie in het zand te doen bijten. Het zou een jammer en volgens onze mening onverdiend einde zijn van deze voor ons nog steeds sympathieke figuur.
Maar de laatste tijd had ik kunnen vaststellen dat Jean-Marie meer en meer vervangen werd door een nieuwe ster aan ons politieke firmament namelijk Bart De Wever. Jean-Marie en Bart hebben veel gemeen. Het zijn grote politieke talenten, ze komen geloofwaardig over, ze kunnen de lezers of toehoorders gemakkelijk aan het glimlachen of zelfs lachen krijgen, ze spreken een verstaanbare taal en ze zijn wat men in de volksmond zou noemen, geen dikke nekken.
We hebben nu echter de indruk dat Bart juist dezelfde fout aan het maken is als destijds Jean-Marie en die heeft het zich inmiddels erg beklaagd. Voor dezelfde reden, namelijk de drang om zo snel mogelijk steeds hoger te pieken in de peilingen, heeft Bart een hoop overlopers in zijn kamp binnengelaten. Het negatieve resultaat van dergelijke flaters wordt slechts maanden later zichtbaar. En we menen dat uit enkele gebeurtenissen van de laatste dagen dat die tijd nu stilaan begint aan te breken.
Zo vernamen we deze week dat er nu ook NVA-mandatarissen beginnen te zetelen als onafhankelijke of gewoon naar een andere en voor sommigen zoveelste partij, meestal open VLD, vertrekken. Het argument van de meesten is dat ze het niet pikken dat overlopers , en met toestemming van boven, hun plaatsen beginnen in te nemen. We vernamen vorige week dat Bart nog niet besloten heeft om de strijd tegen de huidige Burgemeester van Antwerpen te zullen aanvangen. Vele NV-A-ers begrijpen dit niet en zijn reeds vooraf ontgoocheld. Deze week vernamen we eveneens dat Kris Peeters de meest populaire politicus van Vlaanderen zou geworden zijn en Bart van deze plaats heeft gestoten. In onze krantenwinkel is Bart de laatste dagen bijna volledig van het toneel verdwenen. Dit is allemaal niet erg maar het zijn volgens ons toch voortekenen van een bepaalde evolutie.
Vandaag vernemen we dat volgens de laatste peiling van de VRT de partij van Bart 34% zou scoren bij een volgende verkiezing en het Vlaams Belang onder de 10% zou teruggevallen. Beste lezers, we geloven daar geen barst van. Wat we wel willen geloven is dat het resultaat van beide partijen samen, en voor de eerste maal in de geschiedenis, voor een volstrekte meerderheid zou kunnen zorgen. Voor de eerste maal zouden de kiezers dan duidelijk maken dat ze voor een onafhankelijk Vlaanderen willen gaan. Maar om dit mogelijk te maken zou Bart de moed moeten hebben om te verklaren dat, indien dit resultaat zou gehaald worden, zijn partij ook de hand zal schudden van het Vlaams Belang. Indien Bart dit niet doet zullen er vele én NVA'ers én Vlaams Belangers uit razernij voor Patrick Janssens gaan stemmen.
We voelen dag na dag aan dat steeds meer en meer Vlamingen de onderlinge rivaliteit tussen NVA en VB meer dan moe zijn. Rekening gehouden met de nataliteitcijfers van de allochtonen is het onze allerlaatste kans. Indien een talentvolle man als Bart dat nu nog niet begrepen heeft dan hebben de Vlamingen, en zowel NVA als VB, een reuzegroot probleem. Dan zou onze laatste kans, om het doel te bereiken waarvoor velen jarenlang hebben gestreden, de grond worden ingeboord en dan nog door de man aan wie de Vlamingen bij de laatste verkiezing het meeste stemmen hebben gegeven. Dat zou volgens onze mening een schande zijn voor Vlaanderen. Na aanzienlijk gewichtsverlies zou Bart dan ook aanzienlijk gezichtsverlies lijden.
Men zegge het voort ...
Freddy Van Gaever
















