66ste Dr August Bormsherdenking op 15 april 2012

De rol die het geloof speelt in de relatie tussen burgers en staat bleef in het verleden beperkt tot een persoonlijke interpretatie.  Vele Egyptenaren zijn gelovig, maar toch stond de invloed van het geloof op het dagelijkse leven vroeger grotendeels los van de tussenkomst van de staat.  Waarschijnlijk is dit de reden van het grote electoraal succes (meer dan de helft van de zetels) van de moslimbroederschapspartij Freedom and Justice Party (FJP) en de salafistische Nourpartij.  De bevolking is bezorgd.  

De FJP heeft steeds sussende taal gesproken: er zouden geen maatgevende wijzigingen komen in de relatie staat, maatschappij en geloof.  Nochtans laat menig Nouraanhanger en salafistisch politicus er geen twijfel over bestaan dat de extremistische islamisering van Egypte achter de hoek staat te wachten.  Alhoewel het nieuw verkozen parlement nog wetten moet voorstellen en stemmen, zijn de gematigde en seculiere Egyptenaren in alle staten. 

Verleden week heeft dit parlement een groep van 100 leden gekozen voor een grondwetscommissie: 65 zetels gingen naar de islamisten. Twee derde van de grondwetgevende vergadering bestaat dus uit radicale islamieten.  De FJP van de moslimbroederschap heeft 36 zetels en de Nourpartij van de salafisten 12; ook van de 50 niet-parlementaire vertegenwoordigers zijn er meer dan 25 afkomstig uit islamitische partijen.  Deze moeten beslissen over zaken zoals de verhouding tussen staat en religie en de bevoegdheden van de president.  Liberale parlementsleden in Egypte hebben zich teruggetrokken bij de stemming. „Het is belachelijk”, zei oprichter Naguib Sawiris van de Vrije Egyptenaren Partij, de grootste oppositiefractie. Hij verwacht dat de grondwet geheel wordt geschreven door de islamistische beweging. Maar ook het leger slaat de ontwikkelingen met zorg gade.

Naguib Sawiris

Ter illustratie van hun vrees: zo verklaarde Mohamed Emara, verkozen voor de Nourpartij in Zuid-Caïro kiesdistrict, dat er striktere wetten zouden komen i.v.m. de verkoop van alcohol, lenen van bankkapitaal en wat men “strandgedrag” noemt.  Hij vindt dat het begrip “civil state”, de burgerlijke staat, omstreden is en voegt eraan toe dat de verplichting tot islamitisch bankieren de sleutel is voor een bloeiende Egyptische economie.   Meer dan 40 mensen, waaronder 19 Amerikanen, in NGO’s zouden vervolgd worden omdat ze “illegale buitenlandse fondsen” gekregen hebben.  En tegen de vermoedens van buitenlandse fondsen afkomstig uit de Golfstaten wordt geen actie ondernomen.  De politieke en godsdienstige invloed uit deze landen is meer dan welkom.  

Een kapper, woonachtig in de buurt van de piramiden, meent dat er weinig politiek bewustzijn is bij de meerderheid van de bevolking.  Hun stem voor de salafisten of de broederschap was een stem voor hun – wat zij beschouwden – religieuze wijzen en ze waren er zich niet van bewust dat deze keuze tot de vernietiging van hun huidig leven zou leiden.  Praktisch iedereen in zijn buurt heeft, of had, een baan in de toeristische sector en toch stemden zij allemaal voor de Nourpartij. 

Terwijl bankiers en toeristische gidsen slapeloze nachten hebben over de financiële gevolgen van een islamitische staat, zijn vrouwen bezorgd dat ze binnenkort verplicht zullen worden hun hoofd te bedekken en het hun verboden zal worden in openbare plaatsen te komen waar zij deel kunnen uitmaken van een gemengd gezelschap.  

Wellicht gaan de meest controversiële uitspraken over de hoofddoek.  Een verklaring van de salafistische Nourpartij dat zij “nooit de vrouwen zou verplichten de niqab” te dragen – die zowel het gezicht als het haar bedekt – laat de mogelijkheid open dat de hoofddoek wél wettelijk opgelegd kan worden.  Op hun verlanglijstje staat ook het verbieden van een das voor mannen, broeken voor vrouwen, tenzij ze begeleid worden van hun echtgenoot, broer of vader.  

De oprichting van de zelfverklaarde “zedenpolitie” – de religieuze politie – heeft er geen goed aan gedaan: de vrees van de bevolking neemt toe.  Vrouwen in een schoonheidssalon in Benha viel een groep salafisten aan, die – gewapend met bamboestokken – hen ertoe wou aanzetten zich te onderwerpen aan de door hen opgelegde gedragscode.  Een salafistische webstek laat niets aan de verbeelding over: het is voor deze webstek evident dat het gebruik van make-up, parfum en dergelijke gelijk staat aan overspel; slechts het kohlpotlood is toegestaan op voorwaarde dat de ermee getooide vrouw dan thuis blijft.  De verordening zou toe te schrijven zijn aan een Hadith van hun profeet, Mohammed, die vrouwen verbiedt parfum te gebruiken als ze buiten hun huis vertoeven. 

Vredelievende figuur legt uit wat de Egyptische Lente voor hem betekent.

Feesten en activiteiten met beide geslachten zullen noodzakelijkerwijs in een privé sfeer gehouden worden.  De salafisten gaan hierin extreem ver.  Zelfs bij een begrafenis moeten mannen en vrouwen strikt gescheiden gehouden worden.  Een Jemenitische salafistische geestelijke verklaarde doodleuk dat vrouwen niet mogen plaats nemen op zetels of stoelen want dit zijn volgens het heerschap westerse uitvindingen en het verleidt vrouwen ertoe hun benen te spreiden en aldus de duivel sexuele toegang te verschaffen.  Saed Sadek, sociologieprofessor bij de Amerikaans Universiteit in Caïro, zag het aankomen: hij denkt dat de salafisten de vrouwen als een gemakkelijk doelwit beschouwen.  Volgens zijn mening zullen ze in het parlement proberen de wetgeving omtrent echtscheiding, hechtenis en vrouwenrechten te veranderen. De bedekking van vrouwen betekent voor hen een zege, een manier om zich sociaal en politiek te onderscheiden en de professor verwijst naar de situatie in Iran, Afghanistan, Soedan en Algerije.  “Religie is het eten van de armen” en dat is de reden van het succes der islamitische partijen bij de Egyptenaren: 40% leeft onder de armoedegrens, aldus professor Sadek.   

Op christelijke blogs worden geruchten verspreid dat de jizya, een belasting op religieuze minderheden, eraan zit te komen.  Sjeik Mahmoud Amer, een salafist uit Damanhour, gaf te kennen dat de islam verbiedt voor een niet-biddende moslim, een christen, een liberaal, een ex-NDP-lid of een seculiere kandidaat te stemmen.  Amer is ook bekend voor zijn fatwa van 2010 waarbij hij de executie van El Baradei verordende.  Ahmed Afried, salafist uit Alexandrië, voegde eraan toe dat de islam geen liberalisme of absolute vrijheid in alle aspecten – economisch, politiek, sociaal of sexueel -, erkent. “We zullen het secularisme uitroeien zoals we de kruisvaarders verdreven hebben”, verklaarde nog een andere salafistische aanhanger, sjeik Hesham al-Naggar uit Sharqiya.  De tirade van de ene salafist wordt telkens overtroffen door een nog radicalere versie van een geestesgenoot: Abdel Moneim al-Shahat, woordvoerder voor de salafisten, verklaarde dat nobelprijswinnaar Naguib Mahfouz de auteur is van prostitutie en drugs en dat zijn boeken zonde en drugsgebruik aanmoedigen.  De salafisten deden een oproep om de dissidente journalist Ibrahim Eissa te vermoorden.  

In gematigde en liberale hoek wordt hardop gewaarschuwd voor een staatsgreep als de islamisten op alle belangrijke politieke posities de macht in handen krijgen en continu proberen de strijd om de regering en het presidentschap te domineren. De Hoge Raad van de Strijdkrachten (SCAF), die sinds februari 2011 aan de macht is, is beslist niet voor een door islamisten gedomineerde overheid. En een militaire coup is volgens veel politieke commentatoren niet ondenkbeeldig. De uitkomst van de onderhandelingen over een nieuwe grondwet zou wel eens een cruciale rol kunnen spelen in de weg die Egypte inslaat.

De lente is een astronomisch gegeven en begint als de dag en de nacht even lang zijn.  De Egyptische Lente luidt een periode van duisternis in - een woestenij in de woestijn.

Floriaan Terbeke

Bron: www.almasryalyoum.com

Schokkende beelden opgenomen tijdens de woelige betogingen : jacht op vrouwelijke manifestanten.

Vroeger werden wielrenners al eens oneerbiedig ‘de dwangarbeiders van de weg’ genoemd. Maar arbeiders zijn het vandaag de dag al lang niet meer …

“Een Belgische profrenner heeft het bediendenstatuut”, vertelt Marc Van Boterdael, boekhouder bij de Koninklijke Belgische Wielerbond. “Dat is zo opgenomen in het sociaal statuut. Een renner die koerst om den brode, heeft ook recht op een pensioen omdat hij sociale zekerheid betaalt. Op een dertiende maand en vakantiegeld hebben de renners geen recht.”

Wie verdient wat?
Hoeveel een wielrenner gemiddeld verdient, is moeilijk te achterhalen. Ploegen communiceren daar nu eenmaal niet graag over. Een minimumloon is er wel. Dat is wettelijk vastgelegd door barema's van de UCI.

Een neoprof bij een continentale ploeg genre An Post-Sean Kelly moet minstens 17.350 euro per jaar verdienen.
Een renner uit een procontinentale ploeg als Landbouwkrediet krijgt minstens 27.500 euro per jaar betaald.
Een renner bij een ploeg van de World Tour, bijvoorbeeld Vacansoleil, heeft jaarlijks recht op minstens 30.000 euro/jaar.
Het loon van Tom Boonen
“Dertig procent van de renners rijdt voor het minimumloon”, weet Cédric Vasseur, voormalig voorzitter van de Internationale Wielervakbond CPA. Voor de renners uit de ProTour is dat omgerekend zo’n 2.500 euro per maand. “De rest verdient iets meer, de absolute top heel veel meer”, besluit Vasseur.

In het geval van Tom Boonen is dat naar verluidt zo’n 1 miljoen euro per jaar, oftewel een slordige 83.350 euro per maand. En daar zit het prijzengeld nog niet inbegrepen!

(kv) – Bron: Sportwereld.be

Van 1 april 2012 af kan elke burger uit de EU een wetsvoorstel indienen. Zo staat het verwoord op de webstek van de 0000 en er prijkt een foto in het artikel van Madame Schuddenbol, een van de favorieten van de rode nieuwsredactie.  Wij hebben een foto van de Heren Strache en Dewinter, onze favorieten.

Zoals gebruikelijk bij de VRT is de titel geslepen misleidend, want het gaat niet om een wetsvoorstel van de eerste de beste Stan Sul maar wel om een zogenaamd burgerinitiatief, een referendum.  Waar heel wat beperkende voorwaarden aan verbonden zijn : 1 miljoen handtekeningen op te halen in 7 verschillende lidstaten. door een burgercomité dat vertegenwoordigd is in minimaal die zeven landen.  Eenvoudig is het niet, maar op zich wel haalbaar als een aantal groepen of partijen zich over de grenzen (?) heen achter één idee scharen. Voor het land B zijn 16500 handtekeningen vereist voor een initiatief. 

Maar er gelden ook condities voor het "soort" referendum, dat ingediend wordt.  Wat dacht u, dat de Eurokraten die er alles aan doen om de democratie binnen de onderscheiden lidstaten te stroomlijnen en te beteugelen, plots een show zouden opvoeren waarin elke gekke Europeaan het diepste van zijn gedachten zou kunnen tot uiting brengen ?  Natuurlijk niet, de Europese Commissie (u weet wel, die club van win-for-lifers, door niemand gecontroleerde noch verkozen potentaten) moet eerst haar goedkeuring hechten aan de termen van het referendum, want het moet binnen de bevoegdheden van de Commissie vallen  : voor zover wij het ervaren, wordt heel de maatschappelijke reutemeteut uit ons leven geregeld door Europa. Deze plotse blijk van bescheidenheid is enkel een middel om politiek-incorrecte voorstellen te weren. En als dat niet lukt is er nog een andere voorwaarde die moet vervuld worden : "de waarden van Europa mogen niet geschaad worden", of voor wie het niet begrijpt : er wordt niet geprovoceerd, dubbelzinnig of lichtzinnig opgetreden.

Allemaal erg subjectieve beperkingen die er vooral op gericht zijn te voorkomen dat wat de regimeslaafjes van de VRT suggereren in de titel van hun stuk, niet zal plaatsvinden, namelijk dat Jan Modaal enige invloed zou kunnen uitoefenen in het Europese beleid. De EU die er alles aan doet om de democratie te versmachten, zou nu plots optreden als de kampioen voorstander van inspraak en inidividuele initiatieven. 

Wij zijn benieuwd wat een aantal Eurokritische partijen, die toevallig ook de  aan gang zijnde invasie aanklagen en bestrijden, zullen aanvangen met  de mogelijkheden van een Europees referendum over de toetreding van Turkije tot de EU ?  Wij denken aan de PVV (Nederland), Front National (Frankrijk), Vlaams Belang (Vlaanderen), FPOe (Oostenrijk), Lega Nord (Italië), Zweedse Demokraten, Ware Finnen, BNP (Engeland) en de Catalaanse Onafhankelijken (Spanje).

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/buitenland/120401_europees_burgerinitiatief

Gisteren werden in Thailand verschillende aanslagen gepleegd die tot nu toe 14 doden en tenminste 500 gewonden hebben opgeleverd.  Aanhangers van de godsdienst van de vrede volbrengen aldus hun missioneringsopdracht om zoveel mogelijk Thai te bekeren.  Het enthousiasme voor de islam groeit met de dag in Thailand, zoals trouwens overal elders ter wereld.  Wie zou niet graag deel uitmaken van deze toffe bende ?

Dagelijks vestigen onze beroepspolitiekers de aandacht op belangrijke bestaande problemen in onze samenleving en vertellen ons hoe ze die gaan oplossen. Meestal zijn hun voorgestelde oplossingen naief om ze soms niet totaal idioot te moeten noemen.

Dagelijks vestigt men onze aandacht op de toenemende files. Niet alleen zorgen deze voor een gigantische extra kost aan verloren werkuren maar zij dragen bovendien ook bij tot het verhogen van de uitstoot van  schadelijke broeikasgassen. Volgens onze gemandateerden worden fileproblemen meestal opgelost door méér en bredere wegen aan te leggen.Een ander probleem is de toename van allerlei afval op onze wegen of in onze wateren, zeeen en oceanen. Allerlei vormen van plasticafval blijken hier de grote boosdoener te zijn.

Politiekers lossen dergelijke problemen op door het opleggen van bijdragen of boetes of hoe men dat ook noemen wil. Onder het motto: de vervuiler moet betalen, denken ze een positieve bijdrage te leveren tot het verminderen van deze schadelijke gassen door de producenten hiervan extra te laten betalen. Niets is minder waar. Ook voor het afvalprobleem ligt de oplossing niet in het ldoen betalen om die afval te  vervoeren naar een verbrandingsinstallatie of voor recyclage te zorgen. De enige goede oplossing is niet de kwaal  bestrijden maar de oorzaken van de kwaal weg te nemen.

Zo willen wij niet méér wegen maar minder verkeer. Geen belastingen op vuile uitstoten maar minder van deze uitstoten. Geen ingewikkelde verwerkingen van b.v. plasticafval maar véél minder plasticgebruik. Om dit alles in te zien en te begrijpen is er alleen een kleine dosis gezond boerenverstand nodig.

We stellen voor dat onze lezers eens even gaan praten met enkele vrachtwagenbestuurders die op een parking naast de autoweg staan.

Hier gaan we dan: "Goedenmorgen chauffeur? vanwaar komt U en uit wat bestaat uw lading?". "Ik kom uit Italie met BRONWATER en moet mijn lading gaan lossen in Amsterdam". Dank U wel. "Goedenmorgen chauffeur, vanwaar komt U en uit wat bestaat uw lading?" . "Ik kom uit Duitsland met BRONWATER en moet mijn lading gaan lossen in Lissabon" Dank U wel.

We kunnen zo lang doorgaan om tot de vaststelling te komen dat duizenden en duizenden vrachtwagens feitelijk totaal nutteloos op onze wegen rijden. Alléén voor het vervoer van bronwaters donderen er dagelijks meer dan 2400 vrachtwagens op onze europese wegen. Deze verspilling is het gevolg van de drang van vele zakenlui om steeds maar méér marktaandeel te kunnen inpalmen. Daarom verkopen ze hun producten op verre markten tegen dezelfde prijs als op de thuismarkt en nemen meestal de extra ontstane transportonkosten voor eigen rekening. Op deze wijze slagen ze er b.v. in om een deel van hun productie aan het buitenland te kunnen slijten. Maar de tegenstrever doet juist hetzelfde met als eindresultaat dat iedereen overal aan het verkopen is en men tot de vaststelling komt dat wat men in het buitenland heeft bijgewonnen op de thuismarkt heeft moeten prijsgeven.

Het uiteindelijk resultaat is alleen dat er véél meer onkosten zijn; méér transport; méér ongevallen; méér luchtvervuiling; méér files enz.

Door producten zoals water op steeds langere afstanden te vervoeren is het niet meer mogelijk met herspoelbare flessen te werken en schakelt men meer en meer over op het zo vervuilende plastic enz.

Daarom vragen wij aan onze lezers een kleine inspanning om ons te willen helpen om de hoger aangehaalde problemen reeds gedeeltelijk te helpen oplossen. Daarom vragen wij om de aanbeveling van de 50km club te willen trachten na te leven. En wat is deze, nochtans zeer eenvoudige, aanbeveling?

Gelieve vanaf morgen zoveel mogelijk producten te kopen die binnen een straal van 50 km rond uw gemeente worden geproduceerd. Er is voldoende keuze uit een grote reeks producten zoals water; bier; melk; boter; eieren; confituur; chocolade enz.enz. Bovendien zijn deze producten meestal nog goedkoper en deze bieden het grote voordeel om een aanzienlijke bijdrage te leveren tot het oplossen van de hoger aangehaalde problemen. Het zou een zegen zijn voor Europa indien steeds meer inwoners terug producten gaan kopen uit eigen streek. Opnieuw kunnen we dan in vele gevallen terug gaan werken met "leeggoed".

Deze langzame doorbraak van de aanbevelingen van de 50km club zal het Europese wagenpark met tienduizenden vrachtwagens verminderen; minder files tot gevolg hebben; minder schadelijke uitstoten; minder plasticvervuiling enz.

Om dit te bereiken is dus geen geld nodig maar alleen een beetje goede wil en nog wat meer gezond boerenverstand.

Men zegge het voort ...

 Freddy Van Gaever

De gemeente Jette gaat op het gemeentelijk kerkhof, naast de bestaande urnenmuur, twee percelen (percelen AS en AT) exclusief inrichten als islamitische percelen.

Van aan de Laarbeeklaan zal zuivere grond worden aangevoerd, die gekeurd werd door een imam. Nieuwe grond dus, want de islamitische doden in Jette mogen blijkbaar niet begraven worden in dezelfde grond als diegene waar “ongelovigen” hebben in gelegen, zodat de percelen eerst tot maar liefst drie meter diep dienen afgegraven te worden.

Daarenboven zullen de percelen van de rest van het kerkhof worden afgescheiden door hagen.

Enkel Vlaams Belang stemde afgelopen woensdag op de gemeenteraad tegen deze plannen. Vanuit de gemeente wordt steeds de nadruk gelegd op integratie. Door te voorzien in aparte percelen, duidelijk afgeschermd van de percelen van de “ongelovigen” drijft men in tegendeel de segregatie ten top.

Begraafplaatsen waren tot in de 19e eeuw een louter katholieke zaak en niet-katholieken kwamen in het ‘verdoemhoekje’ van het kerkhof terecht. Onder druk van de vrijzinnigen werden begraafplaatsen geseculariseerd en hield de apartheid in de dood op te bestaan. Moslims willen dat nu omkeren en terug verschillen maken tussen de doden. Voor Vlaams Belang is dat alvast niet aanvaardbaar.

Jette heeft geen ‘multilevensbeschouwelijke’ begraafplaats nodig want al onze begraafplaatsen zijn dat. Dat staat zo in de wet. Het begrip ‘multilevensbeschouwelijk’ wordt misbruikt om precies het tegenovergestelde in te voeren en om de seculiere maatschappij en de scheiding tussen godsdienst en staat weer een stukje verder uit te hollen. De islam eist altijd meer en meer toegevingen op basisprincipes. Gisteren aparte zwemlessen voor mannen en vrouwen, enkel vrouwelijke artsen voor moslima’s, hoofddoeken in de ambtenarij en de scholen; vandaag een aparte begraafplaats en apart onderwijs; en wat zal het morgen zijn? De islam zal zich – net als de katholieke kerk vroeger – enkel onder druk aanpassen. De halfzachte mentaliteit van de traditionele partijen heeft het tegenovergestelde effect.

Blijkbaar beseffen die partijen dat zelf ook, want eerder deze week vond het Jetse College het in de bevoegde Commissie nodig om rond het hele verhaal een zwaar mistgordijn te hangen, en zelfs botweg te liegen in haar antwoorden op pertinente vragen die Vlaams Belang over dit dossier stelde.

Dominiek Lootens
Brussels parlementslid

Gisteren maakte de minister van religieuze zaken, Suryadharma, van Indonesië bekend dat de regering overweegt korte rokjes te verbieden. "We denken dat er algemene regels moeten komen voor de manier waarop vrouwen zich kleden", vertelde de minister woensdag in Jakarta. "Rokjes zouden bijvoorbeeld onder de knieën uit moeten komen".  

De kledingvoorschriften zouden een onderdeel zijn van het anti-pornobeleid – een “task force” werd daartoe opgericht.  Op dit moment is men bezig om uit te zoeken wat precies onder de hoofding “pornografie” kan ondergebracht worden.  De minister gaf toe dat een definitie van pornografie nogal subjectief kan zijn.  Input van het publiek is welkom: “Er moet een universele maatstaf komen”. 

Zou Valentijn ook hierbij geklasseerd worden?  Indonesische moslimgeestelijken vinden immers dan Indonesiërs geen Valentijn mogen vieren.  In de provincies Banten en Palembang werd de viering ronduit verboden en de raad in Atjeh heeft formeel laten weten dat dergelijke viering een ongepaste bezigheid is voor moslims.  

Indonesië is officieel een seculier land met 240 miljoen inwoners.  De overgrote meerderheid van de bevolking is moslim.  In Atjeh is de sharia van kracht. Wie wil er met ons in een “task force”  meewerken aan het opstellen van een universele maatstaf van de korte rokjeslengte ?

Floriaan Terbeke

Bron: De Pers.nl

NvdR Angeltjes : Wij publiceren dit stuk omdat we onze lezers willen informeren over de gang van zaken in de Prachtlanden. Indonesië is het grootste moslimland ter wereld.  Voor de rest zijn wij van oordeel dat elke natie het evidente recht bezit de regels van het maatschappelijk verkeer vast te leggen volgens de eigen inzichten, zonder dat wij er ons moeten mee bemoeien. Als Egypte bijvoorbeeld de bikini verbiedt, moeten wij dat aanvaarden. Het is hun land en wij moeten ons niet in te laten met hun beleid. Het vervelende is echter dat een aantal moslims hun Prachtlanden ontvluchten naar het Westen en hier hun achterlijke regels en gebruiken willen opleggen.  Dat is een andere discussie.

(Mieke)

 Voor de Brusselse raadkamer zijn eind maart 2012 de debatten verder gezet rond de vijftien burgemeesters uit het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde die in 2010 weigerden de federale verkiezingen te organiseren. De raadkamer beslist op 26 april of de burgervaders voor de strafrechter moeten komen. Een Franstalig gemeenteraadslid uit Overijse had bij het Brussels gerecht klacht ingediend tegen vijftien burgemeesters en gemeenten omdat ze onder andere geen kieslijsten hadden opgesteld of oproepingsbrieven hadden verstuurd. De betrokken burgemeesters vonden de verkiezingen ongrondwettelijk omdat B-H-V niet gesplitst was. De Brusselse raadkamer zal op 26 april beslissen of het tot een proces komt. Het parket vroeg vandaag alvast de buitenvervolgingstelling van de burgemeesters en hun gemeenten, die op hun beurt een schadevergoeding vragen aan het gemeenteraadslid uit Overijse voor tergend en roekeloos geding.

(dank aan Benny)

Johan Van Dyck, de voormalige Duvel Moortgat-topman bracht op 9 maart het legendarische Seefbier opnieuw op de markt. Met onverwacht succes, zo blijft nu, want drie weken later is het bier nauwelijks nog te krijgen.

"In het begin van de twintigste eeuw leefde de Antwerpenaar in een rijkelijke stad. In het stadscentrum werden langs de boulevards luxueuze warenhuizen en brasseries opgetrokken. Toch hadden de meeste Antwerpenaren geen boodschap aan deze rijkdom. Ze woonden in vervallen wijken in de binnenstad: de zogenaamde faubourgs, of zoals Antwerpenaren het zeggen het faboert. Ook in de wijk Seefhoek waren de meeste bewoners voornamelijk arm. Seef was ook de naam van een licht, schuimend troebel bier dat in de Antwerpse regio gebrouwen werd. Het bier was dusdanig populair dat de wijknaam Seefhoek, waar veel Seef gedronken werd, er naar vernoemd zou zijn. Amand De Lattin beschrijft in “Sinjorenstad” (± 1915) het Antwerpen van de jaren 1880 tot 1900. Hij heeft het over “een populaire buitenherberg, in een stadsgedeelte dat zich pas begon te ontwikkelen, was de Seefhoek, genaamd bij Trien uit de Pothoek en vooral geroemd voor zijn seef.”

Deze herberg zou zich op de hoek van de Lange Beeldekensstraat en de Pesthofstraat hebben bevonden. Ook dokters en personeel van het Stuivenbergziekenhuis kwamen er hun seefbier drinken.

Vanaf 9 maart 2012 wordt het bier weer verkocht. Het initiatief kwam van Johan van Dyck die de Antwerpse Brouw Compagnie had opgericht om verdwenen bieren nieuw leven in te blazen. Seefbier is het eerste product dat het bedrijf op de markt brengt. Burgemeester Patrick Janssens was in het stadhuis degene die de eerste slok mocht nemen, en doopte het prompt tot tweede stadsbier van Antwerpen. Het eerste stadsbier is het gekende Bolleke van De Koninck (inmiddels ook overgenomen).

Rond de receptuur van Seefbier heeft altijd geheimzinnigheid bestaan. Zo noemt Hendrik Verlinden - de man die onder andere de bieren van de trappisten van Westmalle op punt stelde - in 1916 het Seefbier 'het Bier van de Toekomst'. Tegelijkertijd geeft hij aan dat de receptuur geheim gehouden wordt: ..."Over de bereidingswijzen van het Antwerpse Troebelbier of Seef is er bij mijn weten nergens iets te lezen; brouwers hebben er altijd een geheim van gemaakt, iets wat achterlijk en onzinnig is. Op zulke wijze kan een product niet verbeterd worden". Wanneer de kleinere Antwerpse speciaalbierbrouwers uit Antwerpen verdwijnen onder druk van de opkomst van pils, de grote industriële brouwerijen en de beide wereldoorlogen, wordt de receptuur verloren gewaand.

Na een zoektocht[7] van bijna drie jaar in familiearchieven, het stadsarchief, de heemkundige kringen en bij oude brouwersfamilies, vindt Johan Van Dyck - op dat moment directeur bij brouwerij Duvel Moortgat - de receptuur terug. Het document, dat dateert van eind 19e eeuw, bevat de details van het recept, beschreven naar de technieken uit die tijd. Met hulp van Dr. Ir. Filip Delvaux van biercentrum Delvaux, worden de eerste brouwsels gemaakt in een testbrouwerij van de K.U. Leuven.

Voor de gist wordt een beroep gedaan op de gistcollectie van Delvaux, die een uitgebreid archief oude Belgische brouwersgisten bevat. Seefbier is een bier van hoge gisting, met hergisting op fles. Het wordt gebrouwen met Belgische hop uit Poperinge.

Historisch gezien bestond er Seef en dubbele Seef. Het eerste aftreksel van het brouwproces, rijk aan suikers en smaak-aroma's, werd duurder verkocht als dubbele Seef: het was voller van smaak en had een hoger alcoholpercentage (6-7 %). Na dit eerste aftreksel werd het brouwsel verder 'uitgewassen'; een proces waarbij het 'wort' verder werd aangelengd met water. Het zo verkregen resultaat is lager in concentratie aan suikers en heeft een lichter, lager alcoholpercentage (2-3%). Waar dubbele Seef voor speciale gelegenheden gedronken werd, was Seef een meer alledaagse drank. Het Seefbier dat gebrouwen wordt door de Antwerpse Brouw Compagnie, is gebaseerd op de dubbele Seef, d.w.z. 6,5%.

Het woord seef zou afgeleid zijn van het Latijnse woord sapa. In het Frans wordt dat sève. Een plantensap dat levenskracht en veerkracht verwekt. Seef is dus een “voedende” drank getrokken uit wortels en stengels van verschillende planten. Afgeleid van dit Franse woord, betekende het woord seve gewestelijk "aroma, smaak, geur." Het werd gebrouwen met 50% gerst en tarwemout en had slechts 1% alcoholgehalte. Het was een lichtkleurig, zoet, troebel en sterk schuimend bier.

De brouwerij Saveniers & Van Riel (1915-1932) in Wijnegem brouwde diverse bieren (Blond, Bock, Export, Flora, Munich, Tripel, maar ook tafelbier en Seef.[10] Om die reden zou men zich kunnen afvragen of de benaming Seef misschien uit de familienaam Saveniers afgeleid zou kunnen zijn. Vergelijkbaar in dit verband is brouwer J. H. Severans, die (volgens J. B. Stockmans) in 1827 vergunning kreeg voor een bierbrouwerij in het nabije Borgerhout.

Daarnaast vragen sommigen zich af of er een verband is met salie. Het woord Seef of selve zou namelijk Oudnederlands zijn voor deze plant.  De Latijnse naam (Salvia officinalis) komt van het Latijnse woord salvare en betekent redden, verlossen of heilbrengen. Bij de Romeinen was salie al bekend om het verhogen van de vruchtbaarheid. Het Engelse woord voor salie, sage, betekent ook wijs of wijze. Naast de klankovereenkomst is een verband met het seefbier eerder onwaarschijnlijk.

Van enkele Vlaamse schrijvers is bekend dat zij dit bier hebben gedronken. Domien Sleeckx vermeldt: “Een der gehuchten, welke wij op dergelijke wandelingen het liefst bezochten, was het Eksterlaar. . . . Men tapte er een wit bier, dubbelde seef geheeten, dat schuimde als Champagne, naar ’t hoofd liep als Porto, en tien cents den liter kostte.” En Lode Baekelmans schrijft: “in het naar huis gaan hadden zij een stoop seef leeggedronken, die fel schuimde en den neus prikkelde. Dat is de champagne der arme luizen, de champagne van de vijfde wijk”; “Willen wij naar de Pothoek seef gaan drinken en een stukske eten”.

Bron : Wikipedia

Er was ooit de muur van Berlijn en er is nog altijd de muur van Geraardsbergen. Verder dan het woord muur mag de vergelijking nochtans niet gaan, want de eerste is afgebroken en de tweede bestaat nog altijd. Ook al is het geen echte muur, en heeft het erg steil stuk weg veel van zijn invloed verloren. Toch in het wielrennen, want niet meer behorende tot het parcours van de in België wereldberoemde Ronde van Vlaanderen... 

Het wielerseizoen is in Vlaanderen enkele weken geleden op gang geschoten door wat vroeger naam maakte als Omloop Het Volk maar om comerciële redenen nu omgedoopt werd tot omloop Het Nieuwsblad. Het is de traditionele openingsklassieker van het nieuwe wielerseizoen en zowel renners als wielerliefhebbers kijken er elk jaar reikhalzend naar uit. Vandaag zijn echter alle ogen gericht op 'Vlaanderens mooiste' koers, de Ronde van Vlaanderen, die zondag wordt verreden. Meer dan ooit, en misschien ook méér om andere dan louter sportieve aspecten. Eén daarvan is dat gedreigd wordt op de laatste kilometers van het parcours punaises uit te strooien ten einde van de eindstrijd een chaos te maken. De dreiging wordt ernstig genomen, en de politie zal de uren voor de wedstrijd de laatste kilometers bijzonder in het vizier houden. 

Hoe komt het dat wielersupporters een boeiende finale met wellicht de momenteel beste renners ter wereld willen verstoren?  Enige achtergrondinformatie is nuttig.  

De kiem ligt in het breken met de traditie. Waar vroeger de supersteile helling van de 'Oudenberg' in deze stad het begin betekende van een finale die eindigde in het enkele tientallen kilometer verder gelegen Meerbeke, ligt dat nu helemaal anders. De plaats van aankomst werd verlegd naar Oudenaarde - die wellicht meer geld, 150.000 euro, over had voor de organisatoren - en de beruchte muur speelt helemaal niet meer de rol van 'scherprechter'. Oudenaarde spint er intussen garen bij, want via de televisie zal de stad te zien zijn van Australië tot in Canada door zo’n 80 miljoen kijkers. Citymarketing mag wat kosten... 

In de streek van Ninove en Geraardsbergen blijft de gramschap onwezenlijk groot. Een oude traditie moest wijken voor het geld, en dat is een vlek op het sportgebeuren. Dat achter de argumenten ook commerciële redenen schuilgaan kwam minder aan bod. Want de cafés in Meerbeke maakten alleen al door het verteer – en in die streek kennen ze er wat van - van het publiek méér dan hun jaar goed. Op de 'Oudenberg' idem dito. De eigenaar van een domein naast het parcours zette er een VIP-dorp neer van waaruit men voor een smak geld het beslissende moment van de koers van op enkele meter afstand kon meebeleven. Intussen weigerde hij wel een bijdrage te geven aan de organisatoren, ofschoon het aan hen te danken was dat hij mooi geld kon verdienen. 

Over die organisatie is intussen ook iets te melden. Oorspronkelijk was de inrichter Het Nieuwsblad, van de krantengroep Corelio. Maar een paar jaar geleden werd de Ronde overgemaakt aan de organisatie Flanders Classics, een koepel waar ook andere bekende Vlaamse voorjaarswielerwedstrijden, zoals o.a. de Omloop, Dwars door Vlaanderen en Gent-Wevelgem bijhoren. En wie is de man achter Flanders Classics? Niemand minder dan Wouter Vandenhaute, van journalist uitgegroeid tot de baas van Woestijnvis, tot voor kort - o.a. als leverancier van het populaire tv-programma Man bijt hond - het bevoorrechte productiehuis van de VRT. Tot voor kort omdat het ambitieuze Woestijnvis of zijn holding De Vijvers eigenaar werd van de te koop gestelde tv-zender VT4. Woestijnvis wil op die zender ook zijn ding gaan doen en dat betekent concurrentie voor de VRT. 

Het belet nochtans niet dat de VRT volop reclame maakt voor de koers van zondag. Om nog te zwijgen van Het Nieuwsblad. Al dagen op voorhand en in een mate die het maatschappelijk belang ver overschrijdt, worden pagina’s volgeschreven met reportages over het toekomstige evenement. Corelio moet ook belangen hebben in Woestijnvis. 

Het spreekt dat de organisatoren voor de vernieuwde ronde aan zichzelf en aan het publiek verplicht zijn uit te pakken met een parcours dat de vorige edities in de schaduw stelt. De fameuze muur en dus ook Geraardsbergen zijn er niet meer bij, maar vervangen door de Kwaremont, een andere Vlaamse ‘berg’. De renners moeten er drie keer over, tot vreugde en vermaak van de toeschouwers die een plaats veroveren in de voor de gelegenheid uitgedachte ‘beleveniscentra’. Ter zijde: ook de kasteelheer van het domein aan de muur in Geraardsbergen richt er met zijn vennootschap Vieux Mont – Oudenberg klonk wellicht te Vlaams - een tentendorp op, een aanduiding dat er aan de rand van de Ronde toch wel geld te verdienen valt. Zal hij nu een bijdrage leveren aan de organisatoren?

Dat het publiek in de beleveniscentra de renners verschillende keren zal zien passeren en ook kan volgen op grote schermen is exemplarisch voor de ‘vermarking’ van Vlaanderens mooiste. ‘Public viewing dat ingeburgerd is in het voetbal en het veldrijden zal eindelijk in het wegwielrennen zijn intrede doen’, zegt een verdediger van de vernieuwde Ronde van Vlaanderen. Voorspeld wordt dat koersen waarbij men de renners maar één enkele keer ziet voorbijflitsen hun beste tijd hebben gehad. De kosten voor de omkadering (politiebegeleiding, verkeersregeling, veiligheidsmaatregelen, seingevers e.d.m.) lopen steeds hoger op en de sponsoring en tv-inkomsten volgen niet. Vandaar de optie het parcours te concentreren, zodat de wielerfan de coureurs meer dan één keer kan zien. En dus meer waar voor zijn geld krijgt. Inderdaad voor zijn geld, want het ligt voor de hand dat hij in de toekomst zal moeten betalen voor het wielerspektakel. 

De bekende televisiecommentator Michel Wuyts lijkt het publiek al voor te bereiden. ‘Op plaatsen waar je de renners drie keer ziet voorbijkomen is inkomgeld vragen best verdedigbaar. Voor het WK veldrijden tellen ruim 60.000 mensen vlot 25 euro neer. Ook voor een voetbalmatch wordt betaald. Het wielrennen kan niet achterblijven’, stelt hij in een interview...

29 maart 2012

Manu de Tremerie werkte zijn hele carrière bij Het Volk. Verscheidene jaren was hij stadsjournalist in Gent. Daarna werd hij gerechtsverslaggever en dat bood hem de gelegenheid van op de eerste rij talrijke spraakmakende assisenprocessen mee te maken. Zoals destijds dat van de Gentse onderzoeksrechter Guy Jespers, die beschuldigd werd van o.m. moord op zijn vrouw, roofoverval en verboden wapenbezit.
Manu de Tremerie houdt ook veel van de Costa Blanca, en komt er elk jaar enkele keren de gezonde lucht opsnuiven.