De waarheid schuilt in het ongezegde

In de gemeenteraad van Blankenberge heeft raadslid Roger Catrysse een gedetailleerde tussenkomst gehouden over de onkosten van de leden van het schepencollege. Hierna een uitgebreide samenvatting van deze interpellatie. De raad van Blankenberge telt 25 leden, het college is samengesteld door vLD en CD&v.  De verdeling in zetels : vLD : 10 - sp.a : 7 - CD&v : 4 - VB :3 - Dwars: 1

Het is de tweede keer dat een gemeenteraadslid de onkostennota’s van het schepencollege oppervlakkig onderzoekt in 18 jaar en waarschijnlijk sedert het ontstaan van de gemeente. Het onderzoek is telkens door mij gebeurd. Nog nooit heeft een verkozene dit gedaan, alhoewel het volgens mij tot één van de voornaamste plichten van een gemeenteraadslid behoort om alle rekeningen te controleren. Dus ook deze van het college van burgemeester en schepenen.

Maar ja, bij de socialisten zijn er enkel en alleen maar rechten nietwaar, plichten kent men daar blijkbaar niet zo goed. Het is ook niet gemakkelijk om alles juist te controleren. Men heeft er hier in Blankenberge een handje van weg om alles zo ingewikkeld mogelijk voor te stellen. De zo geroemde democratische doorzichtigheid is ver weg. Zo hoor ik dat schepen Bisschop als afgevaardigde in een of andere commissie op het einde van het jaar zijn vergoeding betaald krijgt van die commissie. Bij andere vergaderingen betaalt hij zelf zijn kilometervergoeding zonder er een te krijgen. In de bureaus op het stadhuis hoor ik dat de ex - burgemeester zijn kilometervergoeding eerst vraagt aan de stad en ze later dan terugstort als de commissie die aan hem betaald heeft. Hij is de enige die dat doet.

Ik vraag me af of anderen mogelijk een verplaatsingsvergoeding krijgen van de intercommunale en toch hun gereden kilometer indienen bij de gemeente. Dat kunnen wij op het eerste gezicht niet controleren, tenzij we alle intercommunales aanschrijven en vragen wie van het schepencollege de kilometervergoeding ontvangt en wie niet. Het hangt waarschijnlijk af van de intercommunale en van de functie in die communale. Daarom vind ik dat er in het dossier van de onkosten van de burgemeester en de schepenen een lijst zou moeten zitten met opgave van de intercommunales die de verplaatsingskosten terugbetalen en aan wie. Aldus zou een controle toch iets gemakkelijker zijn. Verder zou niemand de kilometervergoeding eerst aan de stad mogen aanrekenen, als de intercommunale deze op het einde van het jaar terugbetaalt.

Nu over de controle zelf. Onze liberale schepenen en burgemeester voelen zich als prinsen van Blankenberge. Wat mij het meest opvalt, is dat er twee schepenen zijn die geen onkosten indienen. Ook niet voor het gebruik van hun eigen gsm voor stadsaangelegenheden en ook nooit voor hun kilometervergoedingen. Ze laten evenmin hun traktaties betalen door de stad. Die twee schepenen zijn eerste schepen Louwagie en vijfde schepen Bisschop. Dat zijn nog eens 2 schepenen die niet profiteren van de mogelijkheden om allerlei toegelaten onkosten in te dienen. Daarvoor heb ik veel respect. Ik wens hun proficiat en ik zeg het eerlijk: ik had dat van tjeven niet verwacht. 

De burgemeester en de overige schepenen, dit wil zeggen alle blauwe leden van het schepencollege, spannen zich echt in om alle mogelijke toegelaten kosten in te dienen en om al de mogelijke onkosten te recupereren via de stadskas. Het gaat van een verplaatsing van 5 km tot een parkeerbonnetje van 1 of 2 euro, of om een pintje of een koffietje dat ze ergens gedronken of getrakteerd hebben. Ja, als ze het kunnen, laten ze alles betalen door de stadskas. Zelf betalen staat niet in hun woordenboek. Ze zijn zeker niet beter dan de socialisten op dat gebied. En de gemeenschap moet dat allemaal betalen voor deze belangrijke en chique heren burgemeester en blauwe schepenen, elite vertegenwoordigers, de prinsen van de Blankenbergse bevolking.

Ook de deelname aan allerlei sociale bezigheden voor het goede doel wordt met veel plezier aangegeven als onkost. Ik noem bijvoorbeeld het etentje ten voordele van het OCMW. De mensen aan tafel die het zelf betalen, denken waarschijnlijk dat ook de eventuele aanwezige burgemeester en de schepenen hun maaltijd zelf bekostigen. Natuurlijk zitten ze ernaast. De “ hoogwaardigheidsbekleders” en prinsen van de stad betalen wel, maar vragen dat later terug aan de stad. En dit niet enkel en alleen voor een etentje ten voordele van het OCMW. Ook leuke ontspanningsavonden zoals de Schlagerparade worden rijkelijk terugbetaald.  Wat mij ook verwondert is het feit dat er vele onkosten voor 2 personen worden ingediend. Ter zake blijkt het om de partners te gaan. Waarom dan het gehele gezin niet uitnodigen op de kosten van de stad of waarom de ganse familie niet? Het is toch de stad die alles betaalt. Ik vraag me af of dit toegelaten is.

Een etentje van de ex-burgemeester bij Philippe Nuyens kostte voor 3 personen € 295. Op het btw briefje of bijhorend document staat geen enkele uitleg waarom dit etentje plaats greep en geen enkele uitleg over de daarbij aanwezige personen. Men hoeft dat niet te weten en het gaat niemand aan, aldus wordt geredeneerd in het blauwe bastion van de Open VLD. De gemeente betaalt en daarmee basta. Nochtans vind ik het ten zeerste aangewezen dat wij, als gemeenteraadsleden, het recht hebben om te weten waarom dit etentje plaatsgreep en met wie.

Ook verplaatsingskosten naar gouden bruiloften, onder meer naar Zuienkerke of naar Sluis in het Hof ter Muide, worden aangerekend, alhoewel de geachte stadsvertegenwoordigers waarschijnlijk de ganse avond op de kosten van de feestvierders mogen eten en drinken. Of het daarbij over jubilerende Blankenbergenaren gaat of niet, kunnen we niet eens weten. Sommigen worden uitgenodigd door Plantec om op Club Brugge een voetbalwedstrijd bij te wonen. Daar is in principe niets op tegen. Maar de kilometervergoeding Blankenberge-Brugge en terug wordt wel aangerekend en terugbetaald door de stad, nietwaar mijnheer Ivan De Clerq. 

Een begrafenis in Dentergem wordt ook voldoende geacht om een kilometervergoeding aan te rekenen. Ook hier weten we niet of dat iets met Blankenberge te maken heeft. Het staat alleszins niet vermeld in de betreffende documenten.  Wat de viering van een zekere Decraemere in Brugge met Blankenberge te maken heeft mag God weten. Maar ook hier wordt de kilometervergoeding door de Blankenbergenaren betaald. En onze schepen nodigt op kosten van Blankenberge nog een zekere aannemer mijnheer Verhelst uit op een BBQ van de watersport en dit op de kosten van de stad. Ik vind dat de wereld op zijn kop.  Als er iemand is die zou moeten betalen is het de aannemer, maar toch de stad niet. En als hij samen met een andere aannemer 3 flessen wijn drinkt in een etablissement op de markt, dan vraag ik mij af hoe de besprekingen eigenlijk verlopen zijn ? ... Ik zou toch gedacht hebben dat de aannemer dit zou betalen, maar neen het werd betaald door de stad. Ook gaat hij eten in de Oesterput voor € 197,50 maar zonder BTW bonnetje. Het zat in elk geval niet in het dossier. Enkel een kasticketje. Maar onder liberale vrienden moet er geen BTW bonnetjes geschreven worden, nietwaar.

En ook schepen Prasse, onze laatste nieuwkomer, kan toch voor niemand onderdoen.Op het bal van zijn goede vriend de burgemeester verteerde hij € 80,50, maar de stadskas betaalde. Als besluit zou ik het volgende kwijt willen en dat is niet de eerste keer dat ik dat vraag. Ik vroeg dit ook reeds bij mijn eerste controle een tiental jaren geleden. 1)Bij etentjes van de geachte stadsbestuurders, de prinsen van Blankenberge, moet zeker een btw bonnetje gevraagd worden en de reden van het etentje moet worden vermeld, met opgave van de personen die deelnemen aan het etentje. 2)Bij alle kilometervergoedingen moet de reden van de verplaatsing worden aangegeven en niet alleen de bestemming maar ook het verband tussen onze stad en de plaats van bestemming.3)Ik zou ook graag weten welke intercommunales de kilometervergoeding terug betalen en aan wie.  4) Ik vraag mij af of bij ontspanningsavonden of diners,  de stad  moet opdraaien voor de partner van de burgemeester of de schepenen. 5)Bij Gsm gebruik is er een forfaitaire aftrek of wordt de helft terugbetaald van de rekening of wat is het in feite?

En nogmaals wil ik de 2 schepenen, nl de heren Bisschop en Louwagie, proficiat wensen met het feit dat zij geen gedane onkosten indienen en niet deelnemen aan het toegelaten potverteren van stadsgelden. Ook zij telefoneren met hun gsm voor de stad, doen tal van kilometers voor de stad en betalen zeker links en rechts in cafés. Maar de centen komen altijd uit de eigen portemonnee.

Vervolgens geeft de Heer Catrysse gedetailleerd per lid van het college een overzicht van de gemaakte onkosten ; het gaat om in totaal zowat 15.000 euro. En hij besluit als volgt :

Mocht het schepencollege uitsluitend uit CD&Vers bestaan en als ze dezelfde principes zouden hanteren als de schepenen Bisschop en Louwagie dat zou  een serieuze besparing inhouden voor de gemeente. .Nu blijkt dat de Open-VLD daar helemaal niet wenst op te besparen. Integendeel! Met de Open-VLD is het natuurlijk altijd hetzelfde: veel bla-bla in het openbaar over besparingen en dergelijke meer, ja. Maar als puntje werkelijk bij paaltje komt, en als het om de eigen kudde gaat, zien we de werkelijke aard van de blauwen: luister naar mijn woorden maar kijk niet naar mijn daden … Vandaag eerst voor ons, en morgen voor de anderen als er nog iets overschiet. Dus: kom op met die vergoedingen en representatiekosten!  Er kan altijd een centje bij onze wedde, en op km vergoedingen daar houden ze een ferm stuk over voor de eigen zak …

Ik dank u voor uw luisterbereidheid en ik hoop dat men met mijn vragen en opmerkingen deze keer zal rekening houden, waardoor ik een volgende controle veel gemakkelijker en zeker veel objectiever zal kunnen uitvoeren.     

Roger Catrysse - Gemeenteraadslid & Fractievoorzitter te Blankenberge

"Wij zweren dat we onschuldig zijn"

Er was een tijd dat de Waalse oproerkraaier, José Happart, de belgische staat liet daveren op zijn grondvesten door zijn hatelijk en onwrikbaar verzet tegen de overheveling van Voeren naar de Nederlandstalige provincie Limburg.  Happart had zelfs een "spontane" ontmoeting  en een gesprek met keuning Boudewijn op een autosnelweg, dat in mekaar gezet was door Waalse politici. Boudewijn wilde de terrorist niet officieel ontvangen ten paleize dus vond deze rendez-vous stiekem in de open Waalse natuur plaats. Een oplossing op zijn belgisch.

Jarenlang domineerde de fruitboer de politiek en tegelijk terroriseerde hij de 6 Voerdorpen met zijn criminele bende Action Fouronaise en het plaatselijke politieke partijtje "Retour à Liège", dat bleef ijveren om de overheveling uit 1962, ingevolgde de taalwetten, van de Voerstreek naar Limburg, ongedaan te maken.

Met een absolute meerderheid van 7 op 13 gemeenteraadszetels werd de Vlaamse minderheid elke kans ontnomen op verdere ontplooiing. De zittingen in het kleine gemeentehuis waren memorabel : buiten stonden (Waalse) rijkswachtkolonnes in gevechtskledij klaar om in te grijpen. Betogende Vlamingen zongen uit volle borst De Vlaamse  Leeuw, in het raadszaaltje deed  de fractievoorzitter van de Vlamingen, Huub Broers (nu senator voor de N-vA na een periode als CVP-er doorgebracht te hebben) verwoede pogingen om het schepencollege voetje te lichten.  Happart weigerde om één woord Nederlands te spreken wat hem tot symbool verhief van de vermeende onderdrukte Walen in het belgische staatsbestel.

Vlaams beraad vooraleer Voeren binnen te trekken.

TAK, VMO en Volksunie organiseerden regelmatig "wandelingen" in de Voerstreek die steevast ontaardden in woelige botsingen met de rijkswacht.  Een Waalse fanatiekeling (Snoeck) stond in het open raam van zijn woning met een tweeloop, gericht op de betogende Vlamingen.  De beelden van oprukkende gendarmes te paard die de manifestanten uit mekaar sloegen, gingen de wereld rond en de diplomatieke diensten hadden de handen vol met ontkenningen dat er een burgeroorlog aan de gang was in het "kleine, sympathieke landje, bekend om zijn pralines en bier".  De geschiedeni!s herhaalt zich.

Intussen werd het symbool van de trotse Waalse weerstand, le Robin des Bois Wallon, door de Parti Socialiste opgepikt en met een massale steun van de kiezers gedropt in het Europese Parlement met 230.000 voorkeurstemmen.  De mooie Voerstreek die gedurende jaren een verminkte aanblik bood met gekalkte slogans op de wegen, overschilderde wegwijzers en toeristische aanduidingen hervond langzaam haar ruraal karakter. Zeker toen eindelijk de Waalse oproerkraaiers in de oppositie gedrongen werden en de Vlaming Huub Broers de burgemeesterssjerp kon omgorden van 2001 af.

Tussen de betogende menigte : Gerolf Annemans, Hagen Goeyverts en Joris va Hauthem. Het lijkt wel gisteren.

Happart, de simpele boer, wist niet om te gaan met het politieke succes dat zijn deel was. Het steeg hem naar het hoofd en de immer lijzig sprekende Waal meende een politiek unicum te zijn.  Na 15 jaar vertoefd te hebben in de Euro-praatbarak, werd hij Waals minister van Landbouw en in 2004 bracht hij het tot voorzitter van het Waals Parlement.  Voor Happart was dit, naast de eer, vooral de uitgelezen kans om zich te bedienen van profijten en voordelen. Zo is er de "studiereis" naar de VS uit 2009 met een delegatie van het Waalse parlement dat finaal de struikelsteen vormde om deze lastige windhaan uit te rangeren.  Het boterde al lang niet meer tussen de PS en de eigenzinnige fruitboer. Happart kende zichzelf een uittredingsvergoeding toe van 530.000 euri toen hij opstapte als Waals volksvertegenwoordiger (zie ons artikel 8 september 2009).

De man is nooit een échte socialist geweest maar hij paste wel binnen de partij, omwille van zijn electorale aanhang. De socialistische graaicultuur die had Happart wel onmiddellijk beet.  Toen hij in 2005 tijdens de Fêtes de Wallonie in Luik (waar hij inmiddels woont) uitgejouwd werd omwille van de corruptieschandalen in Charleroi, probeerde hij de gemoederen te sussen met de weinig gepaste woorden : "wie van jullie heeft nog nooit getankt of sigaretten gekocht in Luxemburg ?".

Verboden toegang voor de voorzitter

In de nadagen van een grote politieke Waalse carrière is Happart voorzitter benoemd van de Raad van Bestuur van de Luikse luchthaven (Liège Airport), een functie die net zoals in Charleroi uitgeoefend wordt door een socialist.  Collega Edmée Degroeve werd werd daar noodgedwongen aan de deur gezet, omdat het rode mens betrapt was op het zich toe-eigenen van onterechte en overdreven onkosten.  Gisteren vernamen we dat José Happart de toegang ontzegd is tot het betreden van de terreinen van Liège Airport, waar hij voorzitter is, wegens verschillende gerechterlijke onderzoeken voor corruptie, misbruik van sociale goederen en belangenvermenging.

Om het in de taal van de Waalse sjoemelaars en graaiers te zeggen : grandeur et décadence. Groothied en verval.

Ray

PST : Het is niet de bedoeling geweest van dit beknopte overzicht om historische details naar voren te brengen in verband met de strijd om Voeren. Er werd enkel beoogd een sfeerbeeld te scheppen. Lezers, die zelf deelgenomen hebben aan "de bevrijding" van Voeren of andere elementen wensen te benadrukken, zijn welkom met hun reacties. 

Brüssel Haupstad der Kriminalität! 

http://wstreaming.zdf.de/zdf/veryhigh/120410_uvk_h19.asx

Ein Bericht von Heute im Zweiten Deutschen Fernsehen!!

Schöne Grüße an die Redaktion, Weiter so die Leute endlich wachrütteln ! wakker porren) 

OTTO

In Duitsland krijgt de moord op de MIVB-medewerker en de daarop aansluitende grote staking van het Brussels openbaar vervoer heel wat aandacht.

Vandaag ontvangen wij een reportage van onze Duitse lezer Otto uit het TV-nieuws van het Tweede Duitse Net (ZDF). 

De meeste belgische politici zijn nog in Paasvakantie (na een vermoeiend trimester)  en laten niets van zich horen, behalve een sporadische blijk van medeleven en een obligate jammerklacht. Het is uiteraard veel interessanter om de Groot-Inquisiteur van het Spionnencentrum de baan op te sturen om een onschuldige uitlaatklep over de illegalen-overlast tegen te werken, dan een einde te maken aan de misdaad die dit land verder de verloedering insleurt. Hebben wij iets verkeerds gezegd ?

Ennahda wordt beetje bij beetje gedwongen kleur te bekennen.  Stilletjesaan groeit bij hen het besef dat de volgende verkiezingen wel eens niet zo voordelig voor de moslimpartij zouden kunnen uitvallen.  Na de verkiezingen van oktober 2011 kon de euforie niet op – nu wordt het de bevolking duidelijk dat beloftes zo vruchtbaar bleken te zijn als de zandkorrels in de woestijn.  Deze verkiezingen hebben immers een voorlopige regering tot stand gebracht, die als hoofdtaak heeft de grondwet te herschrijven, de instellingen te doen functioneren en de rust te doen weerkeren.  Deze voorlopige regering kreeg een termijn van één jaar daarvoor toebedeeld.  Tot een maand geleden werd er door Ennahda in alle talen gezwegen over de volgende verkiezingsdatum tot de partij door de straat hiertoe gedwongen werd.  Het zal dus in maart 2013 zijn, ruim zes maanden later dan voorzien.  Op zich is dit het kleinere probleem van de dagelijkse geschillen die in de straatarena’s uitgevochten worden.

Voor de islamisten is het nooit genoeg.  Op de universiteiten sloegen de salafisten hun eerste veldslagen door provocatie, intimidatie en geweld met als resultaat dat er lessen gewoon geschorst werden.  Op straat werd er quasi dagelijks betoogd, initieel vooral door de salafisten, die hun shariaparadijs willen zien vorm krijgen.  Betogingen worden door de aanbidders van de vredesgodsdienst niet slechts met vlaggen, spandoeken en slogans gehouden: volgens hun visie kan een betoging slechts slagen als er voldoende geweld, vernieling of brandstichting aan te pas komt.  Tot enkele weken geleden leek het alsof Tunesië als een konijn naar een lichtbak zat te kijken tot er een reactie kwam vanuit een andere hoek, vanuit de culturele en de vakbondswereld.  Midden maart kwam het dan tot een zware confrontatie tussen de twee betogende groepen, tussen islamisten en kunstenaars / acteurs.  

Emel Mathlouti, protestzangeres, verwoordde het aldus: “Vele jongeren zijn kritisch.  Ze zijn niet echt gelukkig met de nieuwe regering: men krijgt de indruk dat deze de klok wil terugdraaien.  Bovendien: er zijn bijna 50 ministers – is dat nu nodig?  Het is zeker geen ideale situatie dat de islamisten de verkiezingen gewonnen hebben.  Ik heb een andere kijk op de wereld.  Ook bij de islamisten zitten er bekwamen mensen maar er moeten snel resultaten getoond worden want ze realiseren zich heel goed dat we anders opnieuw de straat opgaan.”  

Sinds de salafisten, die de invoering van de sharia eisen, de acteurs / kunstenaars aangevallen hebben werden betogingen in het centrum van Tunis verboden.  Op paasmaandag negeerden enkele honderden betogers dit verbod en vielen de politie aan met stenen en brandbommen.  De politie trad voor het eerst resoluut op met wapenstok en traangas.  Zowel bij betogers als ordehandhavers vielen er gekwetsten.  

Op 30 maart kwam er een tweede verklaring van Ennahda: artikel 1 van de grondwet uit 1959 moet behouden blijven.  Dit artikel stelt dat uitdrukkelijk dat Tunesië een vrije en onafhankelijke staat is met de islam als godsdienst, Arabisch als taal en een republiek als staatsvorm.  Er kan, volgens Ennahda, geen sprake van zijn dat de sharia Tunesië’s toekomstige wetgeving zal zijn en de partij roept de constituante op artikel 1 ongewijzigd te behouden.  Ennahda is als de dood voor een mogelijke volksopstand.  Nochtans heeft Ennahda de chantage van de salafisten aan zichzelf te danken.  Na hun verkiezingsoverwinning konden ze niet wachten om de wereld kond te doen dat de heroprichting van het kalifaat begonnen was.  En de salafisten zetten de samenleving onder druk met hun gebruikelijke wapens: chantage, machtsvertoon, geweld en terreur.  

De open grenzen van Tunesië zijn er niet vreemd aan.  Onder Ben Ali werden radicale haatpredikanten geweerd; sinds de revolutie mogen ze ongehinderd hun fanatieke shariapreken verkondigen.  Noureddine el-Khademi, minister van religieuze zaken, verklaarde dat de religieuze spreekgestoeltes van de moskeeën omgevormd werden tot politieke fora.  Genaturaliseerde belg, Tarek Maaroufi, ontslagen uit een gevangenis in het land b, na het uitzitten van een celstraf voor terrorisme, keerde terug naar Tunis, waar hij werd begroet door broeders-salafisten.  Bij zijn aankomst kuste hij de grond en verklaarde dat het hem verheugde dat de jihad nu ook in Tunesië zijn intrede gedaan had.  De man werd veroordeeld wegens banden met Al Qaeda en betrokkenheid bij de moord op Massoud, twee dagen voor de beruchte 11de  september in de VSA.  Zowat elke dag arriveert er een baardman met een rugzak vol venijn op een Tunesische luchthaven.  Onder meer Heni Sbai, van het Maqrizi Centre, die in Egypte tot 15 jaar gevangenisstraf gevonnist werd en die bij verschillende landen op een lijst van gezochte moslimterroristen staat wegens actieve samenwerking met de Taliban en Al Qaeda.  Of Abd El Mustafa Mun,’m Halima Abu Bassir, alias Abu Bassir El Tartus, een haatpredikant uit Jemen.  Telkens een dergelijk heerschap Tunesische bodem betreedt, vieren de salafisten feest, want ze hebben het toch maar weer klaar gespeeld een visum voor één hunner favoriete sharialeiders te bemachtigen.  Zo lang de staat, de overgangsregering, geen duidelijk toekomstbeeld schept met vastomlijnde maatschappelijke regels, zullen de salafisten blijven proberen de staat te ontwrichten.   Zo kwam er ook geen antwoord of rechtzetting op een oproep van een sjeik de joden te vermoorden.  Zo kwam er ook geen vermaning bij de ziekelijke aanbevelingen van een Wahhabische predikant, Wajdi Ghenim, die speciaal naar Tunesië gereisd was, om zijn enthousiaste toehoorders te overtuigen dat genitale verminking bij vrouwen niet alleen door de koran verplicht wordt, maar bovendien meer dan gewenst wordt, want het is immers een “cosmetische ingreep”.  

Het is dansen op een slappe koord voor Ennahda.  Stilletjesaan realiseert zich de bevolking dat het grootste gevaar van de salafisten komt, die willen terugkeren naar “de tijd van toen”, de tijd van Mohammed.  Ennahda is in oktober 2011 erin geslaagd alle lagen van de bevolking te overtuigen.  De breuklijn wordt nu zichtbaar.  Studenten, vrouwenverenigingen, de wereld der kunsten, vakbonden, academici, de toeristische sector e.a. willen hun vrijheden niet opgeven voor een islamitisch griezelverhaal.  

Met de hete adem van de salafisten in zijn nek, zal Rached Ghannouchi van Ennahda met meer naar buiten moeten komen dan de gratuite verklaring “dat er geen oorlog tegen de salafisten gevoerd wordt, maar de wet moet toegepast worden tegen degenen die de veiligheid van de bevolking in gevaar brengen”.  Hij durfde hen zowaar ervan te beschuldigen op een terroristisch gekleurde burgeroorlog aan te sturen.  

Te weinig, te laat.  Het wordt een hete zomer in Tunesië.  

Floriaan Terbeke
Bron: diverse media

(Wordt zonder enige twijfel vervolgd)

Het gebeurt de laatste tijd meer en meer dat onze aandacht wordt gevestigd op praktijken van sommige grote ondernemıngen die naar georganiseerd bedrog ruıken.

Gisteren ontvingen we een hulpoproep van een vroegere medewerker dıe vrachtwagenchauffeur is en nog nu en dan iets van zich laat horen. Of Mıjnheer Van Gaever hem nıet kan helpen? Het verhaal dat hij me deed ging als volgt:

Enkele jaren geleden kocht ik een GSM in het shoppingcenter van Wijnegem en ondertekende daar een papier dat me werd voorgelegd. Het bleek niets specıaals te zıjn. Gewoon routine. Om van blijkbaar zeer bijzondere voorwaarden te kunnen genieten, diende ik me voor 24 maanden aan Proxımus te binden. Dit was voor mij geen probleem. İk plaatste een krabbel en wandelde fluitend buiten.

Iedere maand betaalde ik stipt ongeveer een kleine 100 euro voor mijn telefoonverbruik. Op zekere dag, ongeveer een jaar geleden, werd ik gecontacteerd door een mededıngend bedrıjf en vertelde men mij dat ık zonder problemen dezelfde diensten zou kunnen krijgen voor cırca 20 euro per maand goedkoper. Toen ik echter naar Proxımus belde vernam ik dat ık blijkbaar "vastzat" tot 15 februarı van het volgende jaar 2012.

Begin februari laatstleden kreeg ik een oproep van een dame met een zeer lieve stem en die zich voorstelde als Proximus medewerkster en die me wou spreken over mijn contractverlenging. İk vertelde haar dat ik in de mening was steeds teveel te hebben betaald en ik in geen enkel geval nog verder bij Proxımus wou blijven. Dat was volgens haar dan jammer maar op uiterst vriendelijke wijze nam ze afscheıd. İk liet me daarna bevestigen door die andere leverancier dat het bij hen nog steeds goedkoper kon en bevestigde dat ik naar hen overstapte. De nieuwe leverancier bevestigde dat ze verder alles zelf met Proximus zouden regelen, zoals het overzetten van mijn telefoonnummer, dat ik dus bleef behouden. Nu betaal ik inderdaad mınder en spaar iedere maand ongeveer 25 euro uit.

Maar nu stak er deze morgen een factuur van bijna 1400 euro van Proxımus in mijn bus met als vermeldıng dat ik "contractbreuk" heb gepleegd.  Na enkele telefoontjes legt men mij nu uit dat ık geen voet heb om op te staan want dat ik destijds heb ondertekend dat de overeenkomst steeds "stılzwijgend en automatısch" wordt verlengd indıen ık nalaat van op een bepaalde tıjdspanne voor het verloop van de oorspronkelijke datum een AANGETEKEND schrijven naar Proxımus te sturen.  De naam van de vriendelijke juffrouw die me enkele maanden geleden opbelde en die daarover niets heeft gezegd ken ik natuurlijk niet meer. Ik ben radeloos... Mijnheer Van Gaever...kan u me a.u.b. helpen ?

Het eerste dat ik hem heb beloofd is om te trachten te achterhalen of er veel GSM-gebruikers zijn die hetzelfde hebben meegemaakt. Daarom zou het me plezieren dat indien er onder onze lezers personen zijn die hetzelfde hebben meegemaakt of iemand kennen die eveneens het slachtoffer van dergelijke praktijken zijn geworden om dıt te laten weten aan  fvangaever@hotmail.com   We zullen dan zien op welke wijze we onze vrachtwagenchauffeur kunnen helpen. Persoonlijk voelen we dergelijke praktijken aan als een vorm van bedrog. We komen daar later nog zeker op terug.

Men zegge het voort ... 

Freddy Van Gaever

Waar wil u de zetel van het Europees Parlement ?

 In Bruxelles bien sûr  13 % 

In Straatsburg, selbstverständlich, évidemment  41 % 

In Athene, waar de democratie ontstond en begraven werd  43 % 

Ik weet het niet, Mijnheer Angeltjes, ik ben een tjeef, nietwaar  4 %

Ook de Heer Luther heeft zijn exemplaar in de hand

IIn Duitsland worden er 25 miljoen exemplaren van de koran in de Duitse taal verdeeld: gratis.  Ze zullen worden aangeboden op markten en straten of men kan gewoon ook een gratis exemplaar aanvragen.  De staatsveiligheid is bezorgd over de omvang van de campagne van de salafisten om zieltjes voor de godsdienst van de vrede te winnen.  Zij hebben intussen al meer dan 100 informatiecentra in Duitse steden opgericht, vooral in Noord-Rijn Westfalen, Sachsen, Hessen en Hamburg. 

Voor iedereen is de stichtelijke literatuur gratis behalve voor moslims: zij worden verondersteld een exemplaar te betalen en een bijkomende gift te doen om een tweede exemplaar aan de man te kunnen brengen.

 Floriaan Terbeke

 Bron: Focus

Filip Dewinter is vanavond te gast in het programma Pauw & Witteman : 23u op Ned. 1

Filip Dewinter benadrukt  dat de webstek meldpuntillegaliteit.be niet de plaats van politie of parket wil innemen, maar enkel informatie zal verzamelen. Hoe ervaart de burger het verplichte samenleven met illegalen ?  Zijn de verontwaardigde dames en heren die spreken uit naam van het regime op de hoogte van de problematiek ?  Of oordelen zij vanuit de ivoren torens van hun weldenkendheid, die zij voor zichzelf geschapen hebben en die voor iedereen geldt ?

"De gemelde feiten gaan we gebruiken om de overheid te bestoken met vragen. Wij staan aan de kant van de burger tegen een overheid die illegaliteit gedoogt en zelfs aanmoedigt", aldus Dewinter. Vlaams Belang wil in september, in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van oktober, een zwartboek uitbrengen met de via de website verzamelde gegevens.

De uitspraken van Jozef De Witte, de directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR), die in een reactie het meldpunt "volstrekt illegaal" had genoemd, worden door het Vlaams Belang afgewezen . "De gretigheid van de reactie van de overheid via hun inquisitie van het CGKR staat in schril contrast met de gretigheid waarmee ze de illegaliteit in ons land aanpakt", vindt Dewinter.

Met het online meldpunt wil Vlaams Belang gegevens verzamelen in verband met criminaliteit door illegale vreemdelingen, zoals drugshandel of overvallen, maar ook met het misbruiken van de sociale zekerheid of het negeren van de veràplichtingen van de asielprocedure. Ook werkgevers die illegalen aan het werk zetten aan een hongerloon, moeten net als huisjesmelkers dankzij de website aan de kaak worden gesteld.

Tijdens het TV-Propaganda nieuws door de VRT werd uiteraard ruim het woord en beeld gelaten aan de Feldwebel Jozef de Witte van het Spionnencentrum.  Die man wordt met verve gepromoot door de regimezender.  Het is niet te geloven, geachte dames en heren, hoe wij belazerd worden door onze eigen omroep met onze eigen centen.

Zo, en nu gaan wij illegalen bespioneren, precies zoals de CGKR speurneuzen ons in de gaten houdt. Toedeloe !

Ray

Een sjeik, what's in a name, start een preek over het onrecht aangedaan aan het Beest van Toulouse, dat in Franse bodem begraven werd in plaats van in heilige Algerijnse grond, zoals de papa gevraagd had aan Sarkozy. Alle toehoorders zijn het er over eens, dat dit een grof onrecht is.  Dan neemt een man uit het volk het woord over met veel patati en patata, hij blijkt een bipatride Fransman te zijn (een advocaat, nou ja, hij kan veel beweren) en hij vernietigt zijn Frans paspoort onder goedkeurende toejuichingen van de andere jurkendragers.  De afschuwelijke wandaden van het Beest worden vergoelijkt op basis van koranteksten en de aanhouding van 19 salafisten wordt zwaar op de korrel genomen. Sarkozy is een zwijn, volgens deze Algerijnse juffers. De kans dat we dit in Terzake of het Journaal zullen zien, is bijzonder klein.

Ray

Het meldpunt dat V.B. wil oprichten om illegalen en dito praktijken te verzamelen, is blijkbaa ,nog voor het in werking treedt, al het voorwerp van grote onrust en consternatie bij de linkse loeders.

Zo is de groot-moefti van het cgkr al danig in zijn wiek geschoten en veroordeelt hij krachtig dit initiatief van de partij die àl de multicul ballonetjes één voor één doorprikt. Ook de andere linkse raddraaiers-en graaiers voelen zich op hun pik getrapt. Dit vermaledijde voornemen van het V.B. is vosltrekt illegaal, orakelt Yousef. De linkse horde is wakker geschoten en gaat in de tegenaanval. Hun lieverdjes zijn in gevaar. Als straks nog de rode vuurtoren aan de Reyers zijn duit in het zakje doet, is de rode gramschap compleet. We gaan bakken drek over ons krijgen. Hitler en de nazi's  worden opgepoetst en tuit hun graf gesleurd.

Graag zou ik echter eens uit de mond van deze linkse opperzot willen horen wat er illegaal is aan het melden van illegalen en hun storende praktijken.  De overheid, bij monde van de politie, vraagt haast dagelijks aan de burgers om waakzaam en alert te zijn èn ... verdachte personen of handelingen zo snel mogelijk te melden. Wat is er illegaler dan een illegaal ?  De waanzin van de eenentwinitigste eeuw moet blijven duren, de teloorgang van het Westen mag niet onderbroken worden. Wie is in  's hemelsnaam Jozef de Witte, wie van ons, eerzame burgers heeft ooit gevraagd dat die man en zijn spionnencentrum over ons oordelen zou uitspreken en onze gedachten aan banden leggen ?

Senior

De Nederlandse overheid heeft vandaag dinsdag 10 april  3 miljard euro opgehaald met de heropening van een 5-jarige staatslening. Dat maakte het Agentschap van de Generale Thesaurie dinsdag bekend. De gemiddelde rente op de lening bedroeg 1,276 procent.

De Nederlandse regering kijkt aan tegen een uitzonderlijk hoog begrotingstekort en de manier waarop bezuinigd zal worden is nog niet uitgeklaard tussen de regeringspartijen en de gedogende PVV van Wilders.

In het land B bedraagt de langetermijnrente 3.56%. Zoals mijn Nederlandse vriend altijd zegt : "Verschil moet er zijn".

Ray