Wurlitzerdromen

Griekse politici keurden deze week – met 155 stemmen van de 300 – een voorstel goed om 29 miljoen euro te verdelen onder ‘s lands 5 grootste politieke partijen. Het geld gaat naar de vijf Griekse partijen die in 2009 de kiesdrempel haalden en zou gebruikt worden voor de campagnes van de verkiezingen die op 6 mei worden gehouden en om een reeks schulden af te betalen. De Griekse politici hebben tenslotte een zware periode achter de rug : tijd om financieel wat te recupereren dankzij de gulle collega's uit de Euorpese Unie. Juist is juist,  eerlijk is oneerlijk en recht is krom.

Dit cadeau van 29 miljoen euro zorgt voor controverse in een land waar de gewone burger op een nooit geziene wijze wordt verplicht de broeksriem aan te spannen.

Volgens een woordvoerder voor het Griekse ministerie voor Binnenlandse Zaken is het onduidelijk of de EU de betaling überhaupt zou kunnen afkeuren of blokkeren.

Laten we een jaartje terugkeren in de tijd toen in de media de verhalen begonnen op te duiken over de levensstijl in het zonnige en mooie Griekenland. Wij werden wakker en openden onze Europese ogen vol verbazing.

Mensen uit meer dan 600 beroepen mogen op 50 jaar met pensioen gaan, onder wie ook banketbakkers, radiopresentatoren, kappers en masseurs in stoombaden  In een land van De Griekse president George Panadreou wil de belastingontduikers toch aanpakken. Met de hulp van helikopters en Google Earth zal onderzocht worden wie een zwembad bezit. Dat zou iets moeten zeggen over de welvaart van de eigenaar  Zelfs op een hete zomerdag moeten de passagiers op de metro in de Griekse hoofdstad Athene niets vrezen. De hele ondergrondse in de stad heeft airco. Meestal rijden de treinen mooi op tijd en de vijf miljoen inwoners van Athene mogen zelfs gratis rijden. Er staan wel machines waar passagiers hun kaartje moeten valideren, maar de stations hebben geen barrière die gratis toegang moet verhinderen. Veel pendelaars besparen zich de moeite om te betalen.

Een correspondent van de Britse Daily Mail beschrijft de zorgeloze levensstijl van de Grieken, die ook het dagelijkse en financiële leven in het land heeft aangetast. Zelfs voor het hele metronetwerk heeft de Griekse belastingbetaler nauwelijks een bijdrage moeten leveren. Het was een cadeautje van Europa zodat Athene de Olympische Spelen van 2004 zonder verkeersproblemen kon overleven.

Het hoge gemiddelde loon bij de Griekse spoorwegen vormt een ander probleem. Een politicus maakte zelfs de opmerking dat het goedkoper zou zijn om alle pendelaars een privétaxi te geven. "Onze spoorwegen zijn zo bankroet als maar zijn kan en toch is er geen enkel privébedrijf in Griekenland met zo'n gemiddeld salaris", zegt Stefanos Manos, een voormalige minister van Financiën.

Mensen uit meer dan 600 beroepen mogen op 50 jaar met pensioen gaan, onder wie ook banketbakkers, radiopresentatoren, kappers en masseurs in stoombaden. Ze krijgen nadien een vergoeding die 95 procent van hun inkomsten van het jaar voordien bedraagt. Europa is bereid om Griekenland uit de nood te helpen, maar dan moet het land een einde maken aan deze verspillende levensstijl. En daar is de bevolking niet blij mee. Duizenden mensen kwamen deze week betogen, terwijl Griekenland nog moest beslissen of de Europese maatregelen zouden worden aanvaard. Ook al is het de enige oplossing om een compleet bankroet te vermijden.

Maar eigenlijk moeten de betogers hun woede richten op een ander deel van de Griekse bevolking, merkt de Daily Mail op. In Kifissia, in het noorden van Athene, leven enkele van de rijkste mensen ter wereld tussen luxegoederen en wordt het straatbeeld gevuld door automerken als Porsche en Ferrari. De reden voor hun rijkdom heeft te maken met het feit dat ze geen belastingen moeten betalen aan de Griekse staat. Inwoners mogen zelf hun inkomsten voor belastingen indienen. In een land van 12 miljoen geven slechts 5.000 mensen toe dat ze meer dan 100.000 euro per jaar verdienen.

Uit studies blijkt ook dat meer dan 60.000 Griekse gezinnen investeringen van meer dan één miljoen euro doen. Een econoom omschrijft Griekenland daarom als "een arm land vol rijke mensen". Fraude is immers alledaagse kost in Griekenland. Mocht de fiscus toch komen aankloppen, volstaat een eenvoudige enveloppe met cash om hem weer tevreden te stellen. De Griekse president George Panadreou wil de belastingontduikers toch aanpakken. Met de hulp van helikopters en Google Earth zal onderzocht worden wie een zwembad bezit. Dat zou iets moeten zeggen over de welvaart van de eigenaar.

Officieel hebben slechts 300 mensen in Kifissia toegegeven een zwembad te bezitten, maar in realiteit zouden ze met 20.000 zijn. Om te tonen dat het menens is heeft Griekenland speciale hotlines opgericht waar mensen een beloning kunnen krijgen als ze een tip geven die naar een belastingontduiker leidt. Als reactie op de nieuwe maatregelen kiezen vele rijke Grieken ervoor hun geld in het buitenland te investeren.

De problemen met Griekenland zijn natuurlijk niet nieuw. Het land voerde de euro in 2001 in, maar werd twee jaar eerder nog weerhouden omdat het niet voldeed aan de financiële voorwaarden. Van zodra het Europese geld binnenstroomde, begonnen de Grieken het zorgeloos uit te geven. Voorlopig lijkt Griekenland weer even gered, maar het is niet onbegrijpelijk dat het geduld van de Europese belastingbetaler bijna op is.

Neen, de dergelijke potverteerdersmentaliteit verander je niet op een jaartje, zeker niet, als er steeds vers geld binnenstroomt.

Savat

In een als historisch ingeschaalde stap betaalt de Amerikaanse regering de oorspronkelijke bewoners van het land een miljard dollar (bijna 780 miljoen euro) schadevergoeding. Het geld gaat naar 41 indianenstammen. Dat kondigden de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken gisteren aan. Een twee jaar durend rechtsgeding ging de zaak vooraf.

De Native Americans hadden de regering beschuldigd van wanbeleid in de financiële administratie en de rechten uit de exploitatie van hun gronden, inzake olie- en gaswinning of weiderechten. De klachten gaan deels meer dan honderd jaar terug. Andere zaken worden nog behandeld.

Mijlpaal
Met de schikking zijn historische onrechtvaardigheden op een eerlijke en fatsoenlijke wijze opgelost kunnen worden, zei Justitieminister Eric Holder. "Die vormden al veel te lang een bron van conflicten tussen de indianenstammen en de Verenigde Staten", gaf hij toe. In de gemeenschappelijke verklaring van het ministerie van Justitie en Binnenlandse Zaken is sprake van een mijlpaal in de verbetering van de betrekkingen met de oorspronkelijke bevolking van de VS.

Trustfonds
In 2009 had Washington 300.000 indianen schadeloosstellingen van rond de 3,4 miljard dollar toegezegd. Daarbij ging het om een in 1996 ingediende gezamenlijke klacht, waarin de regering werd verweten de indianen miljarden dollars uit een trustfonds niet betaald te hebben. Dat fonds, waarin de opbrengsten uit de economische exploitatie van indianengebieden vloeiden, werd in 1897 opgericht.

Bron : De Morgen

"Is het plezant, Angeltjes, om dag na dag naargeestige berichten de wereld in te sturen ?" vroeg ons onlangs een vriendelijke heer en hij liet duidelijk merken dat hijzelf geen prijs stelde op onze aanpak.

Ik kan dat heel goed billijken deze vaststelling, meer zelfs, er zijn momenten dat het mij de keel uithangt telkens opnieuw op te treden als de boodschapper van onaangenaam nieuws.  We proberen bij Angeltjes de bittere pil ietwat te verzachten door deze blog te larderen met humoristische, cynische of algemene berichtjes. Voor sommige lezers is dit dan weer overbodig, want die willen enkel serieuze kost. U moet het echter stellen met wat wij bieden.

Onze doelstelling is en blijft : de maatschappelijke actualiteit bespreken, wat een grote opgave is waarbij we onze prioriteiten vastleggen op het binnenland, de Europese buren en dan de rest.

De Republiek Vlaanderen is ons levensdoel, laat me dit nadrukkelijk bevestigen. Ik ben Vlaams-nationalist geworden tijdens mijn militaire dienstplicht in Duitsland, waar ik in een kazerne terechtkwam met uitsluitend Franstalige officieren.  Daar werd de vlam aangewakkerd die nog steeds brandend is en na vele jaren meegelopen te hebben met de Volksunie, heb ik als partijloze enkel nog mijn ideaal gevonden bij de schildwachten van Vlaanderen, de mannen en vrouwen die het moeilijkste pad bewandelen, dat van de afwijzing, de miskenning en de uitsluiting.  Je moet uit het goede politieke hout gesneden zijn om met die last op je schouders verder te stappen. En nog is het niet genoeg : wij torsen ons ganse leven nog een andere last mee, de belgische last. De rem op onze vrijheid, de permanente aanslag op onze zelfbeschikking, de leugen waarmede men ons 182 jaar aan het lijntje houdt, de dagelijkse financiële aanslag op onze verdiensten, de voortdurende minachting voor onze Vlaamse cultuur en onze Nederlandse taal, de knagende pijn van tot een volk te behoren dat nog nooit zelfstandig is geweest.

Ongetwijfeld is er veel meer, maar ik beperk mij tot de meest elementaire vaststellingen. Het zijn geen loze woorden, het zijn de motoren van de blog Angeltjes.

De XXIste eeuw is ingezet met een wereldcrisis zonder weerga.  De politieke macht verschuift van West naar Oost, de vaste waarden van de Westerse beschaving worden onderuit  gehaald en de politici laten betijen. Zij hebben voor zichzelf uit de illusie van de democratie een machtsvacuum geschapen, waarbinnen de traditionele politieke stromingen verenigd zijn met bewuste afstoting van het nationale denken.  En zij voeren dagelijks hun poppentheater op in de criminele hoofdstad Brussel die vroeg of laat zal ingeruild worden tegen het vroegere Frans-Duitse conflictgebied bij uitstek, Straatsburg in de Elzas. Dit democratietje dat ons in slaap moet wiegen, wankelt en rammelt en blijft enkel overeind dankzij verbale krachtpatserijen van individuën die ons toespreken via ondertitels. Wie zijn die mensen die ons in het gelid willen laten marcheren, die onze gedachten kneden en die ons zoals we het gewoon zijn in Vlaanderen,  niet kunnen commanderen in onze eigen taal ? 

Wie weerstand biedt, wordt jouwend uitgesloten. Ook al gaat het enkel om verbale weerstand.  De invasie die Europa ondergaat, wordt ons voorgesteld als een verrijking of een onafwendbare evolutie in onze geschiedenis.  Dat wij, gewone burgers, inmiddels terechtgekomen zijn in een leven dat nauwelijks nog zekerheden biedt, wordt tegengesproken door die mannen en vrouwen die uit het niets opgedoken blijken : een loense Portugees die vele politieke watertjes doorzwommen heeft om uiteindelijk te belanden op de troon als verlichte despoot over 500 miljoen onderdanen. Of de belgische haiku krabbelaar uit Vlaams-Brabant die fungeert als handpop voor de Franse en Duitse machthebbers en die zich gewillig als een dweil laat uitwringen in ruil voor een maandelijks inkomen, waar velen van ons niet eens per jaar over beschikken.

Over het grote gevaar dat de islam betekent voor Vlaanderen en Europa moet er niet te veel meer gezegd worden.  Angeltjes laat zich niet intimideren door de missionarissen van het politiek-correcte denken en handelen. Wij zijn voldoende geïnformeerd over de gevaarlijke uitwassen en excessen van deze ideologie van het kwaad.  Waar de regimemedia zich specialiseren in het verzwijgen van de drijfveren van de islam, proberen wij (tot vervelens toe) zo veel mogelijk de waarheid en de werkelijkheid te belichten.

Is het plezant om dag na dag naargeestige berichten de wereld in te sturen ? Neen, dat is ver van plezant, maar het is noodzakelijk.

Ray - Hoofdredacteur Angeltjes 

http://www.zdf.de/ZDFmediathek/beitrag/video/1616214/Die-gefaehrlichste-Stadt-Europas#/beitrag/video/1616214/Die-gefaehrlichste-Stadt-Europas

(met dank aan Herr Otto uit het land D)

De burgemeester van de crimineelste stad van Europa : een socialist, vanzelfsprekend.

De Koran-uitdeelcampagne heet 'Leugens! - In naam van uw heer die u geschapen heeft.' Het lijkt erop dat de Palestijns-Duitse zakenman die dit bedacht niet in de gaten heeft gehad dat deze slogan voor tweeërlei uitleg vatbaar is...

De Duitse christendemocratische Unie (CDU/CSU) wil voorkomen dat radicale salafistische moslims op straat miljoenen gratis Korans gaan uitdelen. Vooral het uitdelen van Korans op scholen wordt als onacceptabel beschouwd. De president van de grondwetsbescherming- en inlichtingendienst van de deelstaat Hessen waarschuwde dat het Koran-uitdeelproject 'jongeren met een minder stabielere persoonlijkheid een zeer eenzijdig wereldbeeld' opdringt.

Moslims die behoren tot de salafistische beweging -de dominante stroming in Saudi Arabië, 's werelds belangrijkste moslimland- zijn de afgelopen dagen al begonnen met het uitdelen van Korans in gevangenissen en op scholen. 'Deze agressieve actie moet overal waar mogelijk is worden gestopt,' verklaarde Günter Krings, waarnemend fractievoorzitter van de CDU/CSU Unie in het Duitse parlement.  

Krings erkende dat er in principe weinig tegen het verspreiden van religieuze geschriften in te brengen is, maar dat de salafisten met hun agressieve manier van optreden de religieuze vrede in Duitsland bedreigen. Daarom onderzoekt de minister van Binnenlandse Zaken van de deelstaat Nordrhein Westfalen of de uitdeelactie met wettelijke middelen te stoppen is.

'Leugens'

Initiatiefnemer van de hoofdzakelijk door de Turkse gemeenschap gefinancierde campagne 'Lies' (Leugens) is Abou Nagie, een zakenman uit Köln die Palestijnse wortels heeft. Bij de autoriteiten staat hij te boek als een gevaarlijke islamistische prediker. Het is zijn doel om in 35 Duitse steden in totaal 25 miljoen gratis Korans uit te delen aan niet-moslims.

'Mijn lieve broeders en zusters,' maande Nagie de moslims in Duitsland, 'hoe kunnen wij rustig slapen als we weten dat onze buren als ze sterven voor eeuwig moeten branden in de hel?' Naast het winnen van zieltjes voor Allahs paradijs denkt Nagie met de uitdeelactie ook zelf 'pluspunten' te verzamelen om uiteindelijk tot dat paradijs te worden toegelaten.

Korans uitgedeeld als folders
Sommige Duitse steden hebben hun vergunningbeleid aangepast om de Koranactie te kunnen verbieden. De salafisten hebben daar echter iets op gevonden; overal waar het hen wordt verboden om Koran-infokraampjes neer te zetten beginnen ze de korans gewoon als folders in tasjes op straat uit te delen. Voor het uitdelen van folders is namelijk geen vergunning nodig. (1)

Het is onduidelijk welke versie van de Koran de salafisten uitdelen. Het is echter bekend dat Westerse vertalingen van de Koran -inclusief de Nederlandse- veelal afgezwakte versies van de oorspronkelijke Arabische Koran zijn. Vooral teksten waarin wordt opgeroepen tot haat, geweld en moord tegen Joden, Christenen en alles wat niet-moslim is zijn in Westerse vertalingen sterk verwaterd en 'politiek correct' gemaakt.

Bron: http://www.welt.de/politik/deutschland/article106170290/Wut-ueber-Gratis-Korane-in-deutschen-Fussgaengerzonen.html

Ned.vert. Xander
 

Miet Smet, minister van Staat, gaat uit de kleren voor de nieuwste campagne van Kom op Tegen Kanker. De foto's zijn van de hand van Lieve Blancquaert. Teksten worden voorzien door Annemie Struyf.

"Ik heb niet lang moeten nadenken om mee te doen. Het onderwerp ligt me na aan het hart. De moeder van Wilfried (Martens) en mijn grootmoeder zijn gestorven aan Kanker. De ziekte treft heel veel mensen. Alle centen zijn dan ook welkom om er nog meer wetenschappelijk onderzoek naar te doen. En naakt poseren is relatief he. Alles wordt netjes bedekt met mijn eigen armen en benen", aldus Miet Smet in een krant van Corelio. De kalender wordt op 19 april officieel voorgesteld.

http://www.clint.be/entertainment/bv/o-nee-miet-smet-gaat-naakt

(foto : Studio Rony)

Het boek A Gift For Muslim Couple (2010) van de als prominent beschouwde moslimgeleerde Maulavi Ashraf Ali Thanvi is een populair cadeau voor moslim bruidsparen in Canada. In het boek staat hoe mannen hun vrouw onder de duim kunnen houden. Er staan tips in hoe een man zijn vrouw kan slaan. 

Het boek stelt dat ‘de man de vrouw met vriendelijkheid en liefde moet behandelen, zelfs als ze de neiging heeft om soms dom en traag te zijn’. Maar: een vrouw mag ‘het huis niet verlaten zonder toestemming van de man’ en moet ‘voldoen aan zijn wensen’. De man kan zijn vrouw slaan met de hand of met de stok of aan haar oren trekken.  Het boek werd in een boekenwinkel in Toronto verkocht, maar vrijwel meteen waren alle exemplaren op. De vraag is op dit moment groter dan het aanbod, ook bij islamitische webshops. 

De Canadese politiek activist en schrijver Tarek Fatah: ‘in de islamitische gemeenschap komt dit veel voor. Al zullen de moslimleiders het blijven ontkennen’.

http://www.nieuwreligieuspeil.net/

Quote Non van de dag Nr 78

De herdertjes lagen bij nachte ...

'41 om precies te zijn, maar ik spreek niet graag over mijn privéleven.'

(Cardinalissimo Danneels had weet van meer dan 40 pedofiliesnuisterijtjes)

http://www.quotenon.blogspot.com/

In de gemeenteraad van Blankenberge heeft raadslid Roger Catrysse een gedetailleerde tussenkomst gehouden over de onkosten van de leden van het schepencollege. Hierna een uitgebreide samenvatting van deze interpellatie. De raad van Blankenberge telt 25 leden, het college is samengesteld door vLD en CD&v.  De verdeling in zetels : vLD : 10 - sp.a : 7 - CD&v : 4 - VB :3 - Dwars: 1

Het is de tweede keer dat een gemeenteraadslid de onkostennota’s van het schepencollege oppervlakkig onderzoekt in 18 jaar en waarschijnlijk sedert het ontstaan van de gemeente. Het onderzoek is telkens door mij gebeurd. Nog nooit heeft een verkozene dit gedaan, alhoewel het volgens mij tot één van de voornaamste plichten van een gemeenteraadslid behoort om alle rekeningen te controleren. Dus ook deze van het college van burgemeester en schepenen.

Maar ja, bij de socialisten zijn er enkel en alleen maar rechten nietwaar, plichten kent men daar blijkbaar niet zo goed. Het is ook niet gemakkelijk om alles juist te controleren. Men heeft er hier in Blankenberge een handje van weg om alles zo ingewikkeld mogelijk voor te stellen. De zo geroemde democratische doorzichtigheid is ver weg. Zo hoor ik dat schepen Bisschop als afgevaardigde in een of andere commissie op het einde van het jaar zijn vergoeding betaald krijgt van die commissie. Bij andere vergaderingen betaalt hij zelf zijn kilometervergoeding zonder er een te krijgen. In de bureaus op het stadhuis hoor ik dat de ex - burgemeester zijn kilometervergoeding eerst vraagt aan de stad en ze later dan terugstort als de commissie die aan hem betaald heeft. Hij is de enige die dat doet.

Ik vraag me af of anderen mogelijk een verplaatsingsvergoeding krijgen van de intercommunale en toch hun gereden kilometer indienen bij de gemeente. Dat kunnen wij op het eerste gezicht niet controleren, tenzij we alle intercommunales aanschrijven en vragen wie van het schepencollege de kilometervergoeding ontvangt en wie niet. Het hangt waarschijnlijk af van de intercommunale en van de functie in die communale. Daarom vind ik dat er in het dossier van de onkosten van de burgemeester en de schepenen een lijst zou moeten zitten met opgave van de intercommunales die de verplaatsingskosten terugbetalen en aan wie. Aldus zou een controle toch iets gemakkelijker zijn. Verder zou niemand de kilometervergoeding eerst aan de stad mogen aanrekenen, als de intercommunale deze op het einde van het jaar terugbetaalt.

Nu over de controle zelf. Onze liberale schepenen en burgemeester voelen zich als prinsen van Blankenberge. Wat mij het meest opvalt, is dat er twee schepenen zijn die geen onkosten indienen. Ook niet voor het gebruik van hun eigen gsm voor stadsaangelegenheden en ook nooit voor hun kilometervergoedingen. Ze laten evenmin hun traktaties betalen door de stad. Die twee schepenen zijn eerste schepen Louwagie en vijfde schepen Bisschop. Dat zijn nog eens 2 schepenen die niet profiteren van de mogelijkheden om allerlei toegelaten onkosten in te dienen. Daarvoor heb ik veel respect. Ik wens hun proficiat en ik zeg het eerlijk: ik had dat van tjeven niet verwacht. 

De burgemeester en de overige schepenen, dit wil zeggen alle blauwe leden van het schepencollege, spannen zich echt in om alle mogelijke toegelaten kosten in te dienen en om al de mogelijke onkosten te recupereren via de stadskas. Het gaat van een verplaatsing van 5 km tot een parkeerbonnetje van 1 of 2 euro, of om een pintje of een koffietje dat ze ergens gedronken of getrakteerd hebben. Ja, als ze het kunnen, laten ze alles betalen door de stadskas. Zelf betalen staat niet in hun woordenboek. Ze zijn zeker niet beter dan de socialisten op dat gebied. En de gemeenschap moet dat allemaal betalen voor deze belangrijke en chique heren burgemeester en blauwe schepenen, elite vertegenwoordigers, de prinsen van de Blankenbergse bevolking.

Ook de deelname aan allerlei sociale bezigheden voor het goede doel wordt met veel plezier aangegeven als onkost. Ik noem bijvoorbeeld het etentje ten voordele van het OCMW. De mensen aan tafel die het zelf betalen, denken waarschijnlijk dat ook de eventuele aanwezige burgemeester en de schepenen hun maaltijd zelf bekostigen. Natuurlijk zitten ze ernaast. De “ hoogwaardigheidsbekleders” en prinsen van de stad betalen wel, maar vragen dat later terug aan de stad. En dit niet enkel en alleen voor een etentje ten voordele van het OCMW. Ook leuke ontspanningsavonden zoals de Schlagerparade worden rijkelijk terugbetaald.  Wat mij ook verwondert is het feit dat er vele onkosten voor 2 personen worden ingediend. Ter zake blijkt het om de partners te gaan. Waarom dan het gehele gezin niet uitnodigen op de kosten van de stad of waarom de ganse familie niet? Het is toch de stad die alles betaalt. Ik vraag me af of dit toegelaten is.

Een etentje van de ex-burgemeester bij Philippe Nuyens kostte voor 3 personen € 295. Op het btw briefje of bijhorend document staat geen enkele uitleg waarom dit etentje plaats greep en geen enkele uitleg over de daarbij aanwezige personen. Men hoeft dat niet te weten en het gaat niemand aan, aldus wordt geredeneerd in het blauwe bastion van de Open VLD. De gemeente betaalt en daarmee basta. Nochtans vind ik het ten zeerste aangewezen dat wij, als gemeenteraadsleden, het recht hebben om te weten waarom dit etentje plaatsgreep en met wie.

Ook verplaatsingskosten naar gouden bruiloften, onder meer naar Zuienkerke of naar Sluis in het Hof ter Muide, worden aangerekend, alhoewel de geachte stadsvertegenwoordigers waarschijnlijk de ganse avond op de kosten van de feestvierders mogen eten en drinken. Of het daarbij over jubilerende Blankenbergenaren gaat of niet, kunnen we niet eens weten. Sommigen worden uitgenodigd door Plantec om op Club Brugge een voetbalwedstrijd bij te wonen. Daar is in principe niets op tegen. Maar de kilometervergoeding Blankenberge-Brugge en terug wordt wel aangerekend en terugbetaald door de stad, nietwaar mijnheer Ivan De Clerq. 

Een begrafenis in Dentergem wordt ook voldoende geacht om een kilometervergoeding aan te rekenen. Ook hier weten we niet of dat iets met Blankenberge te maken heeft. Het staat alleszins niet vermeld in de betreffende documenten.  Wat de viering van een zekere Decraemere in Brugge met Blankenberge te maken heeft mag God weten. Maar ook hier wordt de kilometervergoeding door de Blankenbergenaren betaald. En onze schepen nodigt op kosten van Blankenberge nog een zekere aannemer mijnheer Verhelst uit op een BBQ van de watersport en dit op de kosten van de stad. Ik vind dat de wereld op zijn kop.  Als er iemand is die zou moeten betalen is het de aannemer, maar toch de stad niet. En als hij samen met een andere aannemer 3 flessen wijn drinkt in een etablissement op de markt, dan vraag ik mij af hoe de besprekingen eigenlijk verlopen zijn ? ... Ik zou toch gedacht hebben dat de aannemer dit zou betalen, maar neen het werd betaald door de stad. Ook gaat hij eten in de Oesterput voor € 197,50 maar zonder BTW bonnetje. Het zat in elk geval niet in het dossier. Enkel een kasticketje. Maar onder liberale vrienden moet er geen BTW bonnetjes geschreven worden, nietwaar.

En ook schepen Prasse, onze laatste nieuwkomer, kan toch voor niemand onderdoen.Op het bal van zijn goede vriend de burgemeester verteerde hij € 80,50, maar de stadskas betaalde. Als besluit zou ik het volgende kwijt willen en dat is niet de eerste keer dat ik dat vraag. Ik vroeg dit ook reeds bij mijn eerste controle een tiental jaren geleden. 1)Bij etentjes van de geachte stadsbestuurders, de prinsen van Blankenberge, moet zeker een btw bonnetje gevraagd worden en de reden van het etentje moet worden vermeld, met opgave van de personen die deelnemen aan het etentje. 2)Bij alle kilometervergoedingen moet de reden van de verplaatsing worden aangegeven en niet alleen de bestemming maar ook het verband tussen onze stad en de plaats van bestemming.3)Ik zou ook graag weten welke intercommunales de kilometervergoeding terug betalen en aan wie.  4) Ik vraag mij af of bij ontspanningsavonden of diners,  de stad  moet opdraaien voor de partner van de burgemeester of de schepenen. 5)Bij Gsm gebruik is er een forfaitaire aftrek of wordt de helft terugbetaald van de rekening of wat is het in feite?

En nogmaals wil ik de 2 schepenen, nl de heren Bisschop en Louwagie, proficiat wensen met het feit dat zij geen gedane onkosten indienen en niet deelnemen aan het toegelaten potverteren van stadsgelden. Ook zij telefoneren met hun gsm voor de stad, doen tal van kilometers voor de stad en betalen zeker links en rechts in cafés. Maar de centen komen altijd uit de eigen portemonnee.

Vervolgens geeft de Heer Catrysse gedetailleerd per lid van het college een overzicht van de gemaakte onkosten ; het gaat om in totaal zowat 15.000 euro. En hij besluit als volgt :

Mocht het schepencollege uitsluitend uit CD&Vers bestaan en als ze dezelfde principes zouden hanteren als de schepenen Bisschop en Louwagie dat zou  een serieuze besparing inhouden voor de gemeente. .Nu blijkt dat de Open-VLD daar helemaal niet wenst op te besparen. Integendeel! Met de Open-VLD is het natuurlijk altijd hetzelfde: veel bla-bla in het openbaar over besparingen en dergelijke meer, ja. Maar als puntje werkelijk bij paaltje komt, en als het om de eigen kudde gaat, zien we de werkelijke aard van de blauwen: luister naar mijn woorden maar kijk niet naar mijn daden … Vandaag eerst voor ons, en morgen voor de anderen als er nog iets overschiet. Dus: kom op met die vergoedingen en representatiekosten!  Er kan altijd een centje bij onze wedde, en op km vergoedingen daar houden ze een ferm stuk over voor de eigen zak …

Ik dank u voor uw luisterbereidheid en ik hoop dat men met mijn vragen en opmerkingen deze keer zal rekening houden, waardoor ik een volgende controle veel gemakkelijker en zeker veel objectiever zal kunnen uitvoeren.     

Roger Catrysse - Gemeenteraadslid & Fractievoorzitter te Blankenberge

"Wij zweren dat we onschuldig zijn"

Er was een tijd dat de Waalse oproerkraaier, José Happart, de belgische staat liet daveren op zijn grondvesten door zijn hatelijk en onwrikbaar verzet tegen de overheveling van Voeren naar de Nederlandstalige provincie Limburg.  Happart had zelfs een "spontane" ontmoeting  en een gesprek met keuning Boudewijn op een autosnelweg, dat in mekaar gezet was door Waalse politici. Boudewijn wilde de terrorist niet officieel ontvangen ten paleize dus vond deze rendez-vous stiekem in de open Waalse natuur plaats. Een oplossing op zijn belgisch.

Jarenlang domineerde de fruitboer de politiek en tegelijk terroriseerde hij de 6 Voerdorpen met zijn criminele bende Action Fouronaise en het plaatselijke politieke partijtje "Retour à Liège", dat bleef ijveren om de overheveling uit 1962, ingevolgde de taalwetten, van de Voerstreek naar Limburg, ongedaan te maken.

Met een absolute meerderheid van 7 op 13 gemeenteraadszetels werd de Vlaamse minderheid elke kans ontnomen op verdere ontplooiing. De zittingen in het kleine gemeentehuis waren memorabel : buiten stonden (Waalse) rijkswachtkolonnes in gevechtskledij klaar om in te grijpen. Betogende Vlamingen zongen uit volle borst De Vlaamse  Leeuw, in het raadszaaltje deed  de fractievoorzitter van de Vlamingen, Huub Broers (nu senator voor de N-vA na een periode als CVP-er doorgebracht te hebben) verwoede pogingen om het schepencollege voetje te lichten.  Happart weigerde om één woord Nederlands te spreken wat hem tot symbool verhief van de vermeende onderdrukte Walen in het belgische staatsbestel.

Vlaams beraad vooraleer Voeren binnen te trekken.

TAK, VMO en Volksunie organiseerden regelmatig "wandelingen" in de Voerstreek die steevast ontaardden in woelige botsingen met de rijkswacht.  Een Waalse fanatiekeling (Snoeck) stond in het open raam van zijn woning met een tweeloop, gericht op de betogende Vlamingen.  De beelden van oprukkende gendarmes te paard die de manifestanten uit mekaar sloegen, gingen de wereld rond en de diplomatieke diensten hadden de handen vol met ontkenningen dat er een burgeroorlog aan de gang was in het "kleine, sympathieke landje, bekend om zijn pralines en bier".  De geschiedeni!s herhaalt zich.

Intussen werd het symbool van de trotse Waalse weerstand, le Robin des Bois Wallon, door de Parti Socialiste opgepikt en met een massale steun van de kiezers gedropt in het Europese Parlement met 230.000 voorkeurstemmen.  De mooie Voerstreek die gedurende jaren een verminkte aanblik bood met gekalkte slogans op de wegen, overschilderde wegwijzers en toeristische aanduidingen hervond langzaam haar ruraal karakter. Zeker toen eindelijk de Waalse oproerkraaiers in de oppositie gedrongen werden en de Vlaming Huub Broers de burgemeesterssjerp kon omgorden van 2001 af.

Tussen de betogende menigte : Gerolf Annemans, Hagen Goeyverts en Joris va Hauthem. Het lijkt wel gisteren.

Happart, de simpele boer, wist niet om te gaan met het politieke succes dat zijn deel was. Het steeg hem naar het hoofd en de immer lijzig sprekende Waal meende een politiek unicum te zijn.  Na 15 jaar vertoefd te hebben in de Euro-praatbarak, werd hij Waals minister van Landbouw en in 2004 bracht hij het tot voorzitter van het Waals Parlement.  Voor Happart was dit, naast de eer, vooral de uitgelezen kans om zich te bedienen van profijten en voordelen. Zo is er de "studiereis" naar de VS uit 2009 met een delegatie van het Waalse parlement dat finaal de struikelsteen vormde om deze lastige windhaan uit te rangeren.  Het boterde al lang niet meer tussen de PS en de eigenzinnige fruitboer. Happart kende zichzelf een uittredingsvergoeding toe van 530.000 euri toen hij opstapte als Waals volksvertegenwoordiger (zie ons artikel 8 september 2009).

De man is nooit een échte socialist geweest maar hij paste wel binnen de partij, omwille van zijn electorale aanhang. De socialistische graaicultuur die had Happart wel onmiddellijk beet.  Toen hij in 2005 tijdens de Fêtes de Wallonie in Luik (waar hij inmiddels woont) uitgejouwd werd omwille van de corruptieschandalen in Charleroi, probeerde hij de gemoederen te sussen met de weinig gepaste woorden : "wie van jullie heeft nog nooit getankt of sigaretten gekocht in Luxemburg ?".

Verboden toegang voor de voorzitter

In de nadagen van een grote politieke Waalse carrière is Happart voorzitter benoemd van de Raad van Bestuur van de Luikse luchthaven (Liège Airport), een functie die net zoals in Charleroi uitgeoefend wordt door een socialist.  Collega Edmée Degroeve werd werd daar noodgedwongen aan de deur gezet, omdat het rode mens betrapt was op het zich toe-eigenen van onterechte en overdreven onkosten.  Gisteren vernamen we dat José Happart de toegang ontzegd is tot het betreden van de terreinen van Liège Airport, waar hij voorzitter is, wegens verschillende gerechterlijke onderzoeken voor corruptie, misbruik van sociale goederen en belangenvermenging.

Om het in de taal van de Waalse sjoemelaars en graaiers te zeggen : grandeur et décadence. Groothied en verval.

Ray

PST : Het is niet de bedoeling geweest van dit beknopte overzicht om historische details naar voren te brengen in verband met de strijd om Voeren. Er werd enkel beoogd een sfeerbeeld te scheppen. Lezers, die zelf deelgenomen hebben aan "de bevrijding" van Voeren of andere elementen wensen te benadrukken, zijn welkom met hun reacties. 

Brüssel Haupstad der Kriminalität! 

http://wstreaming.zdf.de/zdf/veryhigh/120410_uvk_h19.asx

Ein Bericht von Heute im Zweiten Deutschen Fernsehen!!

Schöne Grüße an die Redaktion, Weiter so die Leute endlich wachrütteln ! wakker porren) 

OTTO

In Duitsland krijgt de moord op de MIVB-medewerker en de daarop aansluitende grote staking van het Brussels openbaar vervoer heel wat aandacht.

Vandaag ontvangen wij een reportage van onze Duitse lezer Otto uit het TV-nieuws van het Tweede Duitse Net (ZDF). 

De meeste belgische politici zijn nog in Paasvakantie (na een vermoeiend trimester)  en laten niets van zich horen, behalve een sporadische blijk van medeleven en een obligate jammerklacht. Het is uiteraard veel interessanter om de Groot-Inquisiteur van het Spionnencentrum de baan op te sturen om een onschuldige uitlaatklep over de illegalen-overlast tegen te werken, dan een einde te maken aan de misdaad die dit land verder de verloedering insleurt. Hebben wij iets verkeerds gezegd ?

Ennahda wordt beetje bij beetje gedwongen kleur te bekennen.  Stilletjesaan groeit bij hen het besef dat de volgende verkiezingen wel eens niet zo voordelig voor de moslimpartij zouden kunnen uitvallen.  Na de verkiezingen van oktober 2011 kon de euforie niet op – nu wordt het de bevolking duidelijk dat beloftes zo vruchtbaar bleken te zijn als de zandkorrels in de woestijn.  Deze verkiezingen hebben immers een voorlopige regering tot stand gebracht, die als hoofdtaak heeft de grondwet te herschrijven, de instellingen te doen functioneren en de rust te doen weerkeren.  Deze voorlopige regering kreeg een termijn van één jaar daarvoor toebedeeld.  Tot een maand geleden werd er door Ennahda in alle talen gezwegen over de volgende verkiezingsdatum tot de partij door de straat hiertoe gedwongen werd.  Het zal dus in maart 2013 zijn, ruim zes maanden later dan voorzien.  Op zich is dit het kleinere probleem van de dagelijkse geschillen die in de straatarena’s uitgevochten worden.

Voor de islamisten is het nooit genoeg.  Op de universiteiten sloegen de salafisten hun eerste veldslagen door provocatie, intimidatie en geweld met als resultaat dat er lessen gewoon geschorst werden.  Op straat werd er quasi dagelijks betoogd, initieel vooral door de salafisten, die hun shariaparadijs willen zien vorm krijgen.  Betogingen worden door de aanbidders van de vredesgodsdienst niet slechts met vlaggen, spandoeken en slogans gehouden: volgens hun visie kan een betoging slechts slagen als er voldoende geweld, vernieling of brandstichting aan te pas komt.  Tot enkele weken geleden leek het alsof Tunesië als een konijn naar een lichtbak zat te kijken tot er een reactie kwam vanuit een andere hoek, vanuit de culturele en de vakbondswereld.  Midden maart kwam het dan tot een zware confrontatie tussen de twee betogende groepen, tussen islamisten en kunstenaars / acteurs.  

Emel Mathlouti, protestzangeres, verwoordde het aldus: “Vele jongeren zijn kritisch.  Ze zijn niet echt gelukkig met de nieuwe regering: men krijgt de indruk dat deze de klok wil terugdraaien.  Bovendien: er zijn bijna 50 ministers – is dat nu nodig?  Het is zeker geen ideale situatie dat de islamisten de verkiezingen gewonnen hebben.  Ik heb een andere kijk op de wereld.  Ook bij de islamisten zitten er bekwamen mensen maar er moeten snel resultaten getoond worden want ze realiseren zich heel goed dat we anders opnieuw de straat opgaan.”  

Sinds de salafisten, die de invoering van de sharia eisen, de acteurs / kunstenaars aangevallen hebben werden betogingen in het centrum van Tunis verboden.  Op paasmaandag negeerden enkele honderden betogers dit verbod en vielen de politie aan met stenen en brandbommen.  De politie trad voor het eerst resoluut op met wapenstok en traangas.  Zowel bij betogers als ordehandhavers vielen er gekwetsten.  

Op 30 maart kwam er een tweede verklaring van Ennahda: artikel 1 van de grondwet uit 1959 moet behouden blijven.  Dit artikel stelt dat uitdrukkelijk dat Tunesië een vrije en onafhankelijke staat is met de islam als godsdienst, Arabisch als taal en een republiek als staatsvorm.  Er kan, volgens Ennahda, geen sprake van zijn dat de sharia Tunesië’s toekomstige wetgeving zal zijn en de partij roept de constituante op artikel 1 ongewijzigd te behouden.  Ennahda is als de dood voor een mogelijke volksopstand.  Nochtans heeft Ennahda de chantage van de salafisten aan zichzelf te danken.  Na hun verkiezingsoverwinning konden ze niet wachten om de wereld kond te doen dat de heroprichting van het kalifaat begonnen was.  En de salafisten zetten de samenleving onder druk met hun gebruikelijke wapens: chantage, machtsvertoon, geweld en terreur.  

De open grenzen van Tunesië zijn er niet vreemd aan.  Onder Ben Ali werden radicale haatpredikanten geweerd; sinds de revolutie mogen ze ongehinderd hun fanatieke shariapreken verkondigen.  Noureddine el-Khademi, minister van religieuze zaken, verklaarde dat de religieuze spreekgestoeltes van de moskeeën omgevormd werden tot politieke fora.  Genaturaliseerde belg, Tarek Maaroufi, ontslagen uit een gevangenis in het land b, na het uitzitten van een celstraf voor terrorisme, keerde terug naar Tunis, waar hij werd begroet door broeders-salafisten.  Bij zijn aankomst kuste hij de grond en verklaarde dat het hem verheugde dat de jihad nu ook in Tunesië zijn intrede gedaan had.  De man werd veroordeeld wegens banden met Al Qaeda en betrokkenheid bij de moord op Massoud, twee dagen voor de beruchte 11de  september in de VSA.  Zowat elke dag arriveert er een baardman met een rugzak vol venijn op een Tunesische luchthaven.  Onder meer Heni Sbai, van het Maqrizi Centre, die in Egypte tot 15 jaar gevangenisstraf gevonnist werd en die bij verschillende landen op een lijst van gezochte moslimterroristen staat wegens actieve samenwerking met de Taliban en Al Qaeda.  Of Abd El Mustafa Mun,’m Halima Abu Bassir, alias Abu Bassir El Tartus, een haatpredikant uit Jemen.  Telkens een dergelijk heerschap Tunesische bodem betreedt, vieren de salafisten feest, want ze hebben het toch maar weer klaar gespeeld een visum voor één hunner favoriete sharialeiders te bemachtigen.  Zo lang de staat, de overgangsregering, geen duidelijk toekomstbeeld schept met vastomlijnde maatschappelijke regels, zullen de salafisten blijven proberen de staat te ontwrichten.   Zo kwam er ook geen antwoord of rechtzetting op een oproep van een sjeik de joden te vermoorden.  Zo kwam er ook geen vermaning bij de ziekelijke aanbevelingen van een Wahhabische predikant, Wajdi Ghenim, die speciaal naar Tunesië gereisd was, om zijn enthousiaste toehoorders te overtuigen dat genitale verminking bij vrouwen niet alleen door de koran verplicht wordt, maar bovendien meer dan gewenst wordt, want het is immers een “cosmetische ingreep”.  

Het is dansen op een slappe koord voor Ennahda.  Stilletjesaan realiseert zich de bevolking dat het grootste gevaar van de salafisten komt, die willen terugkeren naar “de tijd van toen”, de tijd van Mohammed.  Ennahda is in oktober 2011 erin geslaagd alle lagen van de bevolking te overtuigen.  De breuklijn wordt nu zichtbaar.  Studenten, vrouwenverenigingen, de wereld der kunsten, vakbonden, academici, de toeristische sector e.a. willen hun vrijheden niet opgeven voor een islamitisch griezelverhaal.  

Met de hete adem van de salafisten in zijn nek, zal Rached Ghannouchi van Ennahda met meer naar buiten moeten komen dan de gratuite verklaring “dat er geen oorlog tegen de salafisten gevoerd wordt, maar de wet moet toegepast worden tegen degenen die de veiligheid van de bevolking in gevaar brengen”.  Hij durfde hen zowaar ervan te beschuldigen op een terroristisch gekleurde burgeroorlog aan te sturen.  

Te weinig, te laat.  Het wordt een hete zomer in Tunesië.  

Floriaan Terbeke
Bron: diverse media

(Wordt zonder enige twijfel vervolgd)

Het gebeurt de laatste tijd meer en meer dat onze aandacht wordt gevestigd op praktijken van sommige grote ondernemıngen die naar georganiseerd bedrog ruıken.

Gisteren ontvingen we een hulpoproep van een vroegere medewerker dıe vrachtwagenchauffeur is en nog nu en dan iets van zich laat horen. Of Mıjnheer Van Gaever hem nıet kan helpen? Het verhaal dat hij me deed ging als volgt:

Enkele jaren geleden kocht ik een GSM in het shoppingcenter van Wijnegem en ondertekende daar een papier dat me werd voorgelegd. Het bleek niets specıaals te zıjn. Gewoon routine. Om van blijkbaar zeer bijzondere voorwaarden te kunnen genieten, diende ik me voor 24 maanden aan Proxımus te binden. Dit was voor mij geen probleem. İk plaatste een krabbel en wandelde fluitend buiten.

Iedere maand betaalde ik stipt ongeveer een kleine 100 euro voor mijn telefoonverbruik. Op zekere dag, ongeveer een jaar geleden, werd ik gecontacteerd door een mededıngend bedrıjf en vertelde men mij dat ık zonder problemen dezelfde diensten zou kunnen krijgen voor cırca 20 euro per maand goedkoper. Toen ik echter naar Proxımus belde vernam ik dat ık blijkbaar "vastzat" tot 15 februarı van het volgende jaar 2012.

Begin februari laatstleden kreeg ik een oproep van een dame met een zeer lieve stem en die zich voorstelde als Proximus medewerkster en die me wou spreken over mijn contractverlenging. İk vertelde haar dat ik in de mening was steeds teveel te hebben betaald en ik in geen enkel geval nog verder bij Proxımus wou blijven. Dat was volgens haar dan jammer maar op uiterst vriendelijke wijze nam ze afscheıd. İk liet me daarna bevestigen door die andere leverancier dat het bij hen nog steeds goedkoper kon en bevestigde dat ik naar hen overstapte. De nieuwe leverancier bevestigde dat ze verder alles zelf met Proximus zouden regelen, zoals het overzetten van mijn telefoonnummer, dat ik dus bleef behouden. Nu betaal ik inderdaad mınder en spaar iedere maand ongeveer 25 euro uit.

Maar nu stak er deze morgen een factuur van bijna 1400 euro van Proxımus in mijn bus met als vermeldıng dat ik "contractbreuk" heb gepleegd.  Na enkele telefoontjes legt men mij nu uit dat ık geen voet heb om op te staan want dat ik destijds heb ondertekend dat de overeenkomst steeds "stılzwijgend en automatısch" wordt verlengd indıen ık nalaat van op een bepaalde tıjdspanne voor het verloop van de oorspronkelijke datum een AANGETEKEND schrijven naar Proxımus te sturen.  De naam van de vriendelijke juffrouw die me enkele maanden geleden opbelde en die daarover niets heeft gezegd ken ik natuurlijk niet meer. Ik ben radeloos... Mijnheer Van Gaever...kan u me a.u.b. helpen ?

Het eerste dat ik hem heb beloofd is om te trachten te achterhalen of er veel GSM-gebruikers zijn die hetzelfde hebben meegemaakt. Daarom zou het me plezieren dat indien er onder onze lezers personen zijn die hetzelfde hebben meegemaakt of iemand kennen die eveneens het slachtoffer van dergelijke praktijken zijn geworden om dıt te laten weten aan  fvangaever@hotmail.com   We zullen dan zien op welke wijze we onze vrachtwagenchauffeur kunnen helpen. Persoonlijk voelen we dergelijke praktijken aan als een vorm van bedrog. We komen daar later nog zeker op terug.

Men zegge het voort ... 

Freddy Van Gaever

Waar wil u de zetel van het Europees Parlement ?

 In Bruxelles bien sûr  13 % 

In Straatsburg, selbstverständlich, évidemment  41 % 

In Athene, waar de democratie ontstond en begraven werd  43 % 

Ik weet het niet, Mijnheer Angeltjes, ik ben een tjeef, nietwaar  4 %