Geachte Redactie - 14 april 2012

Open Brief

Beste Johan,

In de Standaard van 7 april zeg je dat ik je haat. Niets is minder waar, Rode Kameraad. Integendeel . Ik heb een grenzeloze bewondering voor uw hoog Davidgehalte, die het zonder schroom opneemt tegen Electrabel, de Goliath onder de elektriciteitsboeren. Alhoewel. Behalve vergissing mijnentwege ben jij het toch, die samen met jouw paarse spitsbroeder Guy Verhofstadt Electrabel verkwanseld heeft aan de Fransen voor een appel, een ei en een Golden Share. In welke wijngaard dit Gouden Aandeel gedijt is tot op heden een goed bewaard geheim.

Beste Johan, de elektriciteitsfactuur steeg met gemiddeld 34 % sedert 2007. Negentig procent daarvan is op conto van de overheid te schrijven. Eerlijkheidshalve zou je ook moeten zeggen dat onze energieprijzen uit 3 componenten bestaan. Amper één derde van de elektriciteitsprijs is productiekost en komt in de zakken van Electrabel terecht. Een tweede derde zijn taksen en lasten. Zowat 13 verschillende soorten belastingen op gas en elektriciteit worden aan de verbruiker doorgerekend. Als minister, Beste Johan, zou je toch een paar taksen kunnen afschaffen. Maar populistisch de schuld van het graaibeleid alleen maar in de schoenen van de Franse monopolist schuiven  is electoraal blijkbaar veel lonender. Pas op, ik heb het niet voor Electrabel. Het is een melkkoe die onze weiden afgraast en in Parijs gemolken wordt, maar jij hebt hen de uiers wel in hun handen gegeven. Hoewel in Frankrijk betaalt de verbruiker maar 13,37 eurocent per KWh, tegen 20,93 eurocent in Vlaanderen. In Nederland is dat 17,34 eurocent en in Groot-Brittannië 14,42 eurocent!”

Een laatste derde van de elektriciteitsprijs zijn de zogenaamde transportkosten. Deze netwerkbeheerders en distributiemaatschappijen zijn eigenlijk grotendeels in handen van de overheid en dito intercommunales. Volgens de Creg hebben netbeheerders een zeer hoge ” pay-out ratio” d.w.z. dat Elia en de distributienetbeheerders 90% van hun winsten uitkeren aan hun aandeelhouders, de steden en gemeenten, en Fluxys 75%.
Een simpel telefoontje van een machtig man als jij , Rode Kameraad, naar politici als Geert Versnick ( waterdrager van Verhofstadt en baas van Eandis) of naar je partijgenoot Daniël Termont  van Fluxys zou al een serieuze duit kunnen doen terugvloeien naar het zakje van de verbruiker. Maar uw politieke vrienden hebben zopas nog hun prijs verhoogd omdat ze teveel moeten betalen voor de groenestroomcertificaten, die ze dan op hun beurt wel doorrekenen aan de verbruiker. Niemand beter dan jij, Beste Johan, kent het mechanisme van de groenestroomcertificaten. De prijs ervan werd telkens bepaald (en verhoogd) door jezelf of door ministers van socialistische pluimage, om Freya Vandenbossche en Paul Magnette maar niet te noemen.

De zonnepaneelrage heeft de SP.a bijvoorbeeld geen windeieren gelegd. Ze verkocht haar groene ziel aan VZW Curieus die overal te lande met ministers als handelsreizigers de samenaankoop van zonnepanelen bij het bedrijf Ecostream promootte met een financiering door Delta Lloyd Bank er bovenop. De fiscale achterpoortjes stonden zelfs in de sp.a. –brochure. “ Bij een bestelling van hoger dan 9000 euro biedt Ecostream een uitstel van betaling tot het begin van het volgende jaar voor het bedrag boven 9000 euro. Daardoor kan je tweemaal genieten van het belastingsvoordeel dat de Federale Overheid je biedt bij het plaatsen van zonnepanelen.” De oversubsidiëring van zonnepanelen heeft niet alleen een gat geslagen in de schatkist maar ook in de portemonee van de verbruiker. Er wordt beweerd dat je kernenergie zogezegd haat omdat groene energie je geen windeieren legt, maar dit is volgens mij kwaadsprekerij.

Maar er is meer, Beste Johan. Op 12 juli 2003 werd je naast Vice –premier ook onze allereerste Minister van de Noordzee. Met je huisvriend Steve Stevaert van Interelectra en met Turbowinds en Dregdging International werd C-power opgericht, het allereerste windmolenpark voor de Noordzee. Tijdens de ministerraden van 21 januari en 27 mei 2005 werden door jou toch 2 belangrijke beslissingen genomen om het project betaalbaar te krijgen op de kap van de verbruiker-belastingbetaler.

1. De aankoopverplichting van groenestroomcertificaten voor netwerkbeheerders werd van 10 jaar verlengd tot 20 jaar. VERDUBBELD!
2. De groenestroomcertificaten voor windenergie op zee werden opgetrokken van 90 euro per megawattuur(MWh) tot 107 euro MWh voor de eerste 216 megawatt. Waarom 216 megawatt? Omdat dit in 2005 het door C-power voorziene geïnstalleerd vermogen van hun windmolenpark was. Er komen 7 windmolenparken op zee. In 5 daarvan heb je zelf de hand gehad. Volgens de CREG (De Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het Gas) zullen die 7 geplande windmolenparken gemiddeld 300 megawatt groot zijn. Elk van de 7 windmolenparken zal volgens de CREG 100 miljoen euro per jaar kosten aan groenestroomcertificaten.  Dit betekent zo’n 700 miljoen euro extra per jaar voor de consument. De concessies zijn daarenboven gegeven voor een periode van twintig jaar met een vaste prijsgarantie. De windmolenboeren zullen dus – zegge en schrijve – 14 MILJARD EURO  groenestroomcertificaten op zak steken de komende twee decennia en dit bovenop de normale elektriciteitsprijs. De consument betaalt tweemaal, éénmaal voor groenstroomcertificaten en éénmaal voor de elektriciteit.

Beste Johan, je beweert dat het uitbrengen van je fiscale constructies met managementvennootschappen het werk is van machtige vijanden zoals Electrabel. Laat me toe daaraan te twijfelen. Voor de concessie van het zevende windmolenpark op zee heb je samen met Electrabel een heuse constructie opgezet: THV Mermaid. Eerst werd op 21 januari 2011 OTARY RS NV opgericht, een consortium van bedrijven met jezelf als voorzitter. Het consortium bestaat uit Electrawinds Offshore NV 12,5 %, Aspiravi Offshore NV 12,5 %, DEME NV 12,5 % en zijn dochterbedrijven Rent a Port Energy NV 12,5 % en Power@sea NV 12,5 %, Z kracht NV 12,5 % ( Nuhma met Jo Geebelen intimus van Steve Stevaert), SOCOFE NV 12,5 % (de investeringsmaatschappij van het Waalse gewest o.l.v. PS’er Jean-Claude Marcourt)en SRIW Evironnement NV 12,5 %( o.l.v. geestesgenoten, de P.S.’er Vanderijst Olivier & Claude Grégoire). Vervolgens richtten je vrienden (Otary RS) samen met Electrabel de tijdelijke Handelsvereniging Mermaid op. Door de machtsverhouding binnen Mermaid van 65 % Otary RS tegenover 35 % Electrabel heb jij de touwtjes toch stevig in handen. Electrabel had samen met baggeraar Jan De Nul in het verleden reeds tweemaal door jou invloed de boot gemist voor een domeinconcessie op de vlakte van Raan en éénmaal voor een domeinconcessie op de Zone tussen Blighbank en Bank Zonder Naam. Maar nu Electrabel z’n huik naar de wind van je vaste compagnon DEME gehangen heeft, heb je een machtig wapen in handen om de laatste domeinconcessie binnen te rijven. Een krachtiger hefboom om Electrabel de duimschroeven aan te zetten kun je toch niet hebben. Dus, doen Johan!

Je schizofrene houding in dit debat, Beste Johan, is voor velen moreel onaanvaardbaar. Enerzijds weiger je de belastingen op elektriciteit te verminderen om de verbruiker geld te besparen, anderzijds zijn jij en je socialistische kameraden de oorzaak van de stijging van de elektriciteitsprijs door het optrekken van de subsidies via groenestroomcertificaten voor uw vrienden windboeren, en ten derde weigert u de netbeheerders, die in handen zijn van de overheid, prijsverlagingen op te leggen. Belastingen op elektriciteit,  gas en distributietarieven verlagen heeft de politiek zelf in handen. U kan dit nu onmiddellijk doen en daardoor zou de klant vanaf volgende  maand 10 tot 20% minder betalen op hun energiefactuur. Waarom doe je dit niet Beste Johan? Je oorlogje met Electrabel is blijkbaar een schijngevecht om het wanbeleid te verdoezelen.

Als voorzitter van de Haven Oostende, een politiek mandaat dat je te danken hebt aan de Oostendse kiezer, en als Minister van de Noordzee, plaatste je jezelf bovenaan de Vlaamse windmolenindustrie. Over je rol als voorzitter van Electrawinds schrijf ik je een volgende keer. Als voorzitter van het door u opgerichte commercieel bedrijf Otary RS NV zou je de windmolenparken van Norther, Seastar en Rentel bouwen. Als voorzitter van het door jou opgerichte commercieel bedrijf REBO nv verhuur je vervolgens de havenfaciliteiten voor de bouw van windmolenparken. Vestzak – broekzak  in’t kwadraat.  Op 23 januari 2012 stapte je uit Otarys RS nv en op 6 maart 2012 uit Rebo nv. Of men daar je stoeltje warm houdt tot je terug minister af bent, zal later blijken. Het is toch Vanderijst Olivier, ex-kabinetchef van Onkelinx die daar nu het voorzittershamertje hanteert? Kwatongen beweren dat je gebruik maakte van je politieke mandaten om jezelf aan het hoofd van die bedrijven te hijsen en de lasten af te schuiven op de belastingbetaler, zoals de betaling van de kabelverbinding vanuit zee tot op het land. Ik durf dit niet te geloven.

Vandaar mijn steun in je ongelijke strijd tegen het  machtige Electrabel. Maar links zure oprispingen krijgen voor deze elektriciteitsboer en er rechts zoete broodjes mee bakken noemt men aan ’t zeetje tjevenstreken.

Om het licht te laten branden, Beste Johan, hebben we bewindslui nodig die het licht zien ipv het eigenbelang.

Hoogachtend,
Jean Marie Dedecker.

vrijdag 13 april 2012

.

houden van

eeuwig jong heb ik gedacht
en lang heb ik er naar getracht
maar het is er niet van gekomen
alleen maar in mijn dromen

het leven
is even
wat lucht
een zucht
herinneringen
aan oude dingen
en houden van
zolang je kan

johan

https://blog.seniorennet.be/johan1944/

De producenten van deze video zijn er in geslaagd op een compacte wijze in vogelvlucht te glijden over de voornaamste gebeurtenissen van de voorbije 100 jaar. Soms lijkt het alsof er slechts calamiteiten zijn gebeurd (de vriend Jean die onze aandacht vestigde op deze film, adviseerde na het bekijken een flinke borrel te drinken). Het was duidelijk de bedoeling van de producenten zich te beperken tot de minder fraaie verwezenlijkingen van het menselijke ras. Opmerkelijk is het dan ook in deze reeks negatieve feiten, de eedaflegging van President Hoessein Obama tegen te komen.

Ray

Antwerpen moet in de toekomst nog meer inzetten op het "wegpesten" van criminele overlastbezorgers zoals drugsdealers. Dat kan door tijdelijk een "zero tolerance"-beleid te voeren in bepaalde wijken, of vermoedelijke daders op een systematische manier te controleren. Dat zei N-vA-voorzitter Bart De Wever vrijdag na een bezoek aan de Seefhoek. Met zijn pleidooi gaf De Wever naar eigen zeggen een eerste "preview" van het verkiezingsprogramma dat N-vA volgende week zaterdag zal voorstellen op een partijcongres, als aftrap voor de campagne rond de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober. Samen met onder meer een delegatie van Unizo luisterde de Antwerpse afdeling van N-VA naar buurtbewoners en lokale handelaars. De Wever kreeg ook een overzicht van de activiteiten van enkele buurtprojecten.

War on drugs en slappe koffiz.

"Eerst en vooral moeten de Antwerpse meerderheidspartijen natuurlijk meer gaan wegen op het federale beleid", vindt De Wever, wiens partij zelf ook in de Antwerpse meerderheid zit. De N-vA'er verwees daarbij naar het volgens hem falende migratie- en strafuitvoeringsbeleid. Toch kan ook de stad Antwerpen nog een pak meer doen om wijken zoals de Seefhoek leefbaarder te maken, meent hij.

De Wever lanceerde vrijdag enkele concrete ideeën in verband met de 'war on drugs' die hij in Antwerpen wil starten. "Via camerabewaking en nummerplaatherkenning kunnen bijvoorbeeld de vaak buitenlandse aankopers van drugs gespot worden, waarna zij met systematische controles uit de buurt kunnen weggepest worden", stelt De Wever voor. Het geografisch informatiesysteem (GIS) dat in Antwerpen momenteel onder meer voor het in kaart brengen van leegstand wordt gebruikt, zou dan weer kunnen helpen om een concreet beeld te krijgen van de steeds verschuivende drugsoverlast. De nummerplaatherkenning wordt ondermeer toegepast in Machelen en in Turnhout en de vraag is of het daar wat oplevert.  De voorstellen van De Wever blinken niet bepaald uit door originaliteit en spuiten zeker niet voort uit de drang om de problemen serieus aan te pakken. Hoe vaak werd al niet gedreigd met zero-tolerantie ? Slappe koffie, als u ons vraagt, van een partij die nauwelijks voeling heeft met de multicriminele manier van samenleven.

Scharnierpunt

"We staan hier momenteel op een scharnierpunt en ons aanvoelen is, daarin gesteund door de lokale ondernemers, dat we de strijd aan het winnen zijn", zei Nico Volckeryck, voorzitter van Unizo Stad Antwerpen. De handelaars van de Seefhoek appreciëren volgens Volckeryck de inspanningen van het stadsbestuur om onder meer voor meer politie-aanwezigheid te zorgen. "Maar er is nog veel werk aan de winkel." Dat is trouwens al tientallen jaren zo en de verhoogde poltie-aanwezigheid is altijd een kortstondig gebeuren, dat direct verwatert.

Bron : Vandaag.be

Tom Van Grieken (25) werd op 25 maart op het Lentecongres van Vlaams Belang Jong (VBJ) verkozen tot de nieuwe jongerenvoorzitter. Hij volgt Kamerlid Barbara Pas (31) op. Zijn visie op politiek komt, zoals is te verwachten, niet overeen met die van Bart Dhondt, jongerenvoorzitter van Groen.

Van Grieken was de enige kandidaat voor het voorzitterschap van de VBJ. “Het is geen eenvoudige job, weinigen voelen zich geroepen om tegen de stroom in te zwemmen”, zegt Van Grieken. “Zeker in een partij die momenteel de wind niet echt in de zeilen heeft.”

Verjonging

Naast de klassieke boegbeelden van het Vlaams Belang wil Van Grieken met de verkiezingen van 2014 enkele jonge gezichten naar voren te schuiven. “In elke Vlaamse provincie moet een jongere de lijst aanvoeren. Die schud je niet zomaar uit je mouw, die moet je vormen.” Van Grieken laat wel niet in zijn kaarten kijken en verduidelijkt niet hoe hij de jongeren wil klaarstomen.

De jongerenpartij heeft weinig kritiek op de moederpartij. “We maken werk van verjonging en vernieuwing, dat is typisch aan alle jongerenpartijen. “Toch heeft VBJ bij enkelen voorstellen van het Vlaams Belang verdienste gehad. “Een goed jaar geleden was er een migratiecongres en toen pleitte de partij voor een heimweepremie. Dat was niet volledig op ons conto te schrijven, maar Vlaams Belang Jong had dat wel eerst intern gelanceerd als een oprotpremie.”

Bart Dhondt, voorzitter van Jong Groen, noemt het een geluk dat Groen in de oppositie haar ideologie niet verloochent. “Als jongerenpartij houden we de moederpartij scherp, maar wij hebben het geluk dat Groen al scherp is. Kritiek geven we intern via de organen waarin we vertegenwoordigd zijn, nu bijvoorbeeld op de GAS-boetes. Jong Groen is daar tegen, terwijl de moederpartij openstaat om erover te praten. Dan bekijken we samen hoe Groen zich daarin kan profileren en beslissen we wat we bieden als alternatief.”

Copycat Dewinter

Van Grieken wordt de nieuwe Filip Dewinter genoemd. “Ik weet dat niet zozeer, qua stijl wordt dat gezegd, maar dat is niet doelbewust. Ik kopieer hem helemaal niet en ik geloof in authenticiteit. Qua inhoud is de basis natuurlijk hetzelfde: ik sta achter het partijprogramma.”

Van Grieken legt andere accenten: “Niet alleen de moslims vormen een probleem, de islam is slechts een grote component van de massa-emigratie. We viseren niet per se de godsdienst, maar het tuig moet eruit. Dat is een product van de multiculturele samenleving dat door onze strot wordt geduwd.”

Bart Dhondt ziet geen link tussen de multiculturele samenleving en criminaliteit. “In het verleden is bewezen dat diversiteit net voor oplossingen zorgt. De oorzaak van criminaliteit ligt aan een gebrek aan kansen en daar moeten we bijsturen.”

Eurosceptische partij

Het Vlaams Belang wordt vaak gezien als een éénthemapartij. “Ten onrechte”, zegt Van Grieken. “Ik hoop nieuwe ideeën uit de doeken te doen, meer dan we de afgelopen jaren gedaan hebben. We willen bijvoorbeeld evolueren van een eurokritische naar een eurosceptische partij, een zeer duidelijke anti-EU-partij. Wij willen onze eigen wetgeving opstellen en aanvaarden geen dominantie van Europese wetten.”

“Binnen de jongerenpartij hebben we het ook over de economische crisis, maar dat thema lanceer je niet met een slogan. Onze ruimte in de media is nogal beperkt, dus moeten we vaak bondiger zijn.” Vlaams Belang Jong organiseert school- en internetacties, praat met mensen en debatteert met jongeren. “Dat is de eerlijkste manier.”

Jong Groen maakt jongeren via congressen, themadagen en acties warm voor groene politiek. “Met onze campagne Sjerp zoekt groentje betrekken we jongeren bij lokale politiek”, zegt Bart Dhondt. “Wij hechten veel belang aan een compromis, zo vorm je ook een meerderheid. Wij zijn geen dictatuur, politiek betekent samenwerken.”

Recht tegenover elkaar

Van Grieken: “Wij willen gerust een kartel vormen met partijen die ons programma mee willen uitvoeren. Als Groen morgen de grenzen terug wil toedoen en de vreemdelingen wil terugsturen, dan is die partij een gesprekspartner. Maar dat zijn ze ideologisch natuurlijk niet.” Van Grieken betreurt het dat sommige partijleden van Groen en S.PA Vlaams Belangers weigeren de hand te schudden in de omgang.

Volgens Bart Dhondt zijn er onderling soms strubbelingen omdat beide partijen ideologisch recht tegenover elkaar staan. “Het Vlaams Belang gebruikt racistische taal en heeft enkele wereldvreemde standpunten. Als een lid van Jong Groen een Vlaams Belanger weigert een hand te geven, is dat zijn persoonlijke keuze. Ik debatteer met iedereen, maar als jongerenvoorzitter geef ik geen richtlijnen.”

Politieke kansen

Uit cijfers die Terzake verzamelde, blijkt dat Groen de meeste jongeren in hun partij heeft, 26 procent van de leden zijn jonger dan 35 jaar. Na N-VA (17 procent) komt Vlaams Belang met 16 procent.

“We leven in een gemondialiseerde wereld en jonge mensen zoeken naar hun identiteit”, meent Van Grieken. “Wij zijn Vlamingen, spreken dezelfde taal en hebben dezelfde cultuur en geschiedenis. Daarom sluiten jongeren zich bij ons aan.”

Dhondt: “Wij trekken veel jongeren aan omdat we hen een toekomst bieden. We zijn bezig met ecologie en richten ons op steden met thema’s als onderwijs en mobiliteit. Daarnaast geven we jongeren in de politiek ook een kans. Kijk maar naar Kristof Calvo, Meyrem Almaci en Wouter De Vriendt, terwijl Vlaams Belang al jarenlang dezelfde kopstukken heeft.”

http://www.stampmedia.be/?p=9373

http://www.destandaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120412_220

 Walter Vandenbossche (CD&V), ondervoorzitter van het Brusselse parlement, is geschokt na de eenzijdige benadering van de Brusselse veiligheidsproblematiek in een reportage op de Duitse zender ZDF. Anderzijds moet voor hem de waarheid gezegd worden: 'de veiligheidssituatie in bepaalde wijken in Brussel is zeer ernstig.' Dat zei hij in het duidingsprogramma Terzake op Canvas.

Volgens Vandenbossche stelt zich in de hele westkant van Brussel een zeer ernstig probleem inzake veiligheid. De ondervoorzitter van het Brusselse parlement denkt hierbij vooral aan Molenbeek en een aantal wijken in Anderlecht zoals Kuregem. De problemen concentreren zich vooral rond een aantal ontmoetingspunten, zoals in- en uitgangen van de metro.

Ontkennen dat er zich 'een zeer ernstig probleem stelt zou zinloos zijn', zegt Walter Vandenbossche. De problemen in Brussel zijn volgens Vandenbossche vanuit politieke hoek te lang beter voorgesteld dan de realiteit. 'Zeker in de periode dat het Vlaams Belang een sterke rol had in Vlaanderen en in Brussel was de goede houding dit te vergoelijken.'

Tot zover dit fragment uit De Standaard. Walter Vandenbossche is al jaren het katholieke Vlaamse doekje voor het bloeden in Brussel. Ondervoorzitter van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement en Gemeenteraadslid in Anderlecht, steeds functies voorafgegaan door de niet mis te verstane toevoeging van "onder-" of "vice-", zoals het hoort voor een Vlaamse Brusselaar.  De reportage waar naar verwezen wordt, kon u zien, dankzij Heer Otto, bij Angeltjes. Typisch dat de tjeef Vandenbossche geschokt zegt te zijn door de eenzijdigheid van de Duitse visie op Brussel en anderzijds de feiten beaamt.  Wat zal het zijn, mijnheer de vice-president, bent u hypocriet of schizofreen ?

Ray

Karel Martel verslaat de Arabieren

Het zal  u niet verbazen dat ik, telkens de mogelijkheid zich aanbiedt, overal waar ik ook ben de loftrompet over deze blog laat klinken. Met wat je niet weet, bij voorbeeld omdat het je verborgen werd gehouden, kan je geen rekening houden.

Bovendien is in deze tijd voor vele en vooral jonge mensen “denken” een revolutionaire daad geworden. Dermate liggen ze zonder het zelf te beseffen aan het infuus van islamofiele overheidsindoctrinatie. Dat geldt voor de massa werkende mensen bijna evenzeer.

Men moet inderdaad een eindje boven de zestig zijn om nog de herinnering te kunnen hebben aan degelijk geschiedenisonderwijs dat minstens een keer de veldslag bij Poitiers de zeeslag bij Lepanto en de belegering van Wenen door de Mohammedanen en Saracenen als feit vermeldde. Als ik dan uitleg wat deze blog behelst krijg ik soms een angstige belangstelling of opmerkingen als “een godsdienst, maar allée!”. Waarop ik altijd bij zeg dat van het lezen nog nooit iemand gestorven is en dat denken nooit kwaad kan.

Enige tijd geleden bracht Stradi een niet versmaden waarheid over hét wapen van de po-co's : de tactiek van de vernedering!  Ik herneem deze tekst omdat het inzicht zo belangrijk is :

De politieke correctheid, zei Theodore Dalrymple, functioneert als instrument ter vernedering. In totalitaire en semi-totalitaire samenlevingen gaat het er niet zo zeer om de waarheid te verhullen, als wel de burger tot in het diepst van zijn waardigheid aan te tasten.  Dat gebeurt door hem in het gezicht voor te liegen over wat voor iedereen zichtbaar is. Het gevoel van machteloosheid dat op die manier teweeg wordt gebracht is ongetwijfeld de meest effectieve manier om de wil van een mens te breken zonder tot geweld over te gaan. Gepaard aan intimidatie met taksen en broodroof is dit exact het soort fascisme dat alle Vlamingen in hun land en eigen territorium nu reeds 182 jaar ononderbroken gijzelt. La Belgique is niet alleen een kleptocratie maar ook gewoon een totalitaire of semi-totalitaire staat.

Lucky9

NvdR : Lucky9, stuur het nummer van je bankrekening even door, dan stort ik het overeengekomen bedrag.

De gelijkheid tussen man en vrouw wordt in Brusselse moskeeën openlijk in vraag gesteld. Dat bracht het RTBF-programma "Questions à la Une" gisteren aan het licht in een reportage over de islam in Brussel. Met verborgen camera trok het programma naar een Brusselse moskee. De preek van de imam is ontluisterend.

 RTBF-journalist Frédéric Deborsu trok enkele weken geleden naar een moskee in Anderlecht. Hij wilde te weten komen wat er wordt gepredikt, en of er haat wordt gepredikt. Met een verborgen camera filmde hij de preek van de imam, daags na wereldvrouwendag.

Uit de meest recente cijfers van de gevangenispopulatie (27 maart 2012) blijkt een lichte globale stijging van het aantal gedetineerden (+119), vergeleken met de cijfers van 19 april vorig jaar. In totaal zitten 11.242 gedetineerden in de Belgische gevangenissen vast. De gevangenissen in het Vlaamse gewest herbergen 5.532 gedetineerden (49,2% van het totaal, d.w.z. een stijging met 131 of + 0,6%), waarvan 2.432 vreemdelingen (= 44%).

De gevangenissen zitten overvol en dat geeft heel wat problemen. Steeds meer criminelen moeten hun straf niet uitzitten, wat een gevoel van straffeloosheid doet ontstaan. Steeds meer minderjarigen plegen ook zware misdrijven; deze week nog moest een jonge crimineel van 13 jaar noodgedwongen worden vrijgelaten omdat geen gesloten opvang voor hem was. Dit structurele tekort aan gevangeniscellen sleept nu al jaren aan. Het Ministerie van Justitie bouwt nu wel enkele nieuwe gevangenissen, maar die zullen amper de huidige overbezetting kunnen oplossen. De federale regering houdt geen rekening met de stijging van het aantal criminelen.

Het Vlaams Belang dringt dan ook aan op de aanschaf van een gevangenisboot voor Antwerpen. In Rotterdam zijn al succesvol twee detentieboten ingezet, die voornamelijk gebruikt worden voor het opsluiten van illegale (criminele) vreemdelingen. Op een gevangenisboort is er gemiddeld ruimte voor 250 à 300 gedetineerden. De inzet van zo’n boot in Antwerpen zou betekenen dat tot 300 gedetineerden in voorarrest uit de Antwerpse gevangenis kunnen worden overgeplaatst. Tevens zou de gevangenisboot kunnen dienen om de illegale criminelen (o.a. drugsdealers) op te sluiten in afwachting van hun repatriëring. Tevens zou een aantal cellen kunnen voorbehouden worden voor minderjarige criminelen. Ook de vakbonden pleitten in het verleden reeds voor deze oplossing. Ze verkozen een gevangenisboot boven de huur van Nederlandse cellen in Tilburg.

Nederland heeft twee gevangenisboten in gebruik die respectievelijk plaats bieden aan 250 en 470 gedetineerden. De twee gevangenispontons in gewapend en voorgespannen beton, die als drijvende fundering moeten dienen voor de gevangenisboten, werden door het Vlaamse bedrijf Besix in de Gentse haven gebouwd. De huurprijs voor een gevangenisboot bedraagt 550.000 à 600.000 euro per jaar, waarin de noodzakelijke kadeconstructie inbegrepen is. Gevangenisboten worden door een privéfirma verhuurd.  Ze kunnen snel ter beschikking gesteld worden van de overheid bij een structureel tekort aan celcapaciteit. Het onderhoud van de boot gebeurt door de privéfirma. De overheid is verantwoordelijk voor de bewaking van de gevangenen.

Filip Dewinter heeft met senator Anke Van dermeersch, en de Vlaamse parlementsleden Marijke Dillen en Wim Wienen  een werkbezoek gebracht aan de Antwerpse gevangenis in de Begijnenstraat. Het viertal wilde er met eigen ogen de aanwezige problemen zoals overbevolking aanschouwen en stelde achteraf enkele mogelijke oplossingen voor. Onder meer een gevangenisboot voor criminele illegalen, een gesloten centrum voor drugsverslaafde criminelen en het aanwerven van een honderdtal extra cipiers kwamen aan bod als opties. Dewinter pleitte bovendien voor het behoud van de gevangenis, die in principe in 2016 vervangen wordt door een nieuw complex in Wilrijk.

Terwijl de Zuid-Afrikaanse regering ondanks een wereldwijd in het oog lopend criminaliteitscijfer geringe verbeteringen van de misdaadstatistiek viert, escaleert de veiligheidssituatie in het land steeds meer. De laatste statistiek toonde jaarlijks 2,1 miljoen delicten en gaf bijvoorbeeld 31,9 moorden per 100.000 inwoners aan, terwijl het wereldwijde gemiddelde bij ongeveer 7 ligt. Gelijksoortige cijfers worden bij verkrachting, inbraken, toebrengen van lichamelijk letsel behaald. Het “grijze” getal wordt door waarnemers vele malen hoger ingeschat.

Zelfjustitie en rassenhaat

Niet alleen de in ruime mate weerloze blanke boeren, van wie sinds 1994 tussen de 3500 tot 4000 vermoord werden, mar ook de zwarte bevolking wantrouwt in toenemende mate de politie: Zo werden er eind maart binnen 14 dagen twee lynchmoorden op in totaal zes vermeende rovers bekend. De jonge mannen werden met benzine gevulde autobanden levend verbrand. Ook het plaatsje Khayelitsha in de buurt van het als relatief veilig geldende Kaapstad was de dupe. Pieter Groenewald, de woordvoerder binnenlandse zaken van het Vryheidsfront Plus, waarschuwde, dat het verbranden van vermeende criminelen “een waarschuwingssignaal is en anarchie creëert. Als de bewoners van een gemeente zeggen, dat ze al hun vertrouwen in de politie en justitie hebben verloren en daarom liever het recht in eigen handen nemen, moet dit als wekroep dienen en als smet op de naam van de politie worden beschouwd”. De Minister van Politie Nathi Mtrethwa zou nodig moeten ingrijpen.

De racistisch gemotiveerde zelfjustitie in Grabouw, een voorstad van Pineview, nam een grotere omvang aan, waar ook eind maart gekleurde (“coloured”) bewoners jacht maakten op zwarten (“black”), van wie zij vermoedden dat zij hun school in brand wilden steken. Een gewapende meute kleurlingen had individuele zwarten aangevallen en zwaar mishandeld. Waarnemers berichtten over hieraan voorafgaande rivaliteitgevechten tussen gekleurde en zwarte bendes in de omgeving. De politie kon de confrontatie alleen maar  met geweld stoppen. Meerdere scholen moesten voor onbepaalde tijd gesloten worden.

Corruptie en vriendjespolitiek

Een “conservenblik vol wormen” noemde eind 2011 het Britse economische tijdschrift “Economist” het corruptiemoeras van Zuid-Afrikaanse autoriteiten en staatsondernemingen en stelde vast, dat niet alleen kort daarvoor de politiechef van het land en twee ministers vanwege corruptie moesten aftreden, maar dat ook talrijke leiders van autoriteiten en bazen van staatsondernemingen hetzelfde lot zou wachten. Bijna iedereen zou worden verdacht: van de spoorwegen en de staatsomroep via de post en de reguleringsautoriteit voor de telecommunicatie tot aan de hoogste politiefunctionarissen toe. De Special Investigating Unit, een speciale eenheid voor de bestrijding van corruptie, schat volgens de “Economist”, dat ongeveer 20 tot 25% van het staatsbudget wordt verspild of voor corruptiebestrijding wordt gebruikt.

Ondertussen onderneemt het officiële Zuid-Afrika weinig om deze indruk tegen te werken. Staatschef Jacob Zuma werd bekritiseerd, omdat zes van zijn lijfwachten werden “beloond” met illegale bevorderingen (bijvoorbeeld rechtstreeks van sergeant tot kolonel) en sindsdien driemaal zoveel salaris ontvangen. Pieter Groenwald beschouwt dit als verborgen corruptie op kosten van de belastingbetaler.

Politiebrutaliteit tegen blanken

Voorbeelden van politiebrutaliteit, die zich niet alleen, maar ook doelbewust tegen blanke Zuid-Afrikanen richt, was er de afgelopen tijd genoeg. Weliswaar volgde op de zware mishandeling van een 16-jarige in Vaalwater midden maart het ontslag van de verantwoordelijke politieagenten, de politie toont evenwel weinig interesse om op te treden tegen de “Slaan Squad”, een inmiddels van meerdere mishandelingen verdachte groep politieagenten uit de Overberg regio, die Reginald Steneveldt, een 30-jarige blanke en zijn vrienden uit Western Cape tot seksuele handelingen gedwongen en zwaar mishandeld had, toen deze met autopech waren gestrand en om hulp hadden gevraagd.

Uiteindelijk is de officiële Zuid-Afrikaanse criminaliteitsstatistiek sowieso niet te vertrouwen, omdat er blijkbaar aanzienlijke afwijkingen voorkomen in de telwijzen van de provincies en het nationale onderzoek. Zo toont de statistiek voor Northwest bijvoorbeeld hetzelfde aantal moorden over de periode 2010/2011 als over de periode 2009/2010. Hetzelfde gebied laat echter in de nationale statistiek een stijging van de moorden met 7,9% zien. Gelijksoortige discrepanties bestaan er bij de cijfers van de provincies Western Cape, Northern Cape en anderen. “Het is geen wonder, dat de publieke opinie de jaarlijkse criminaliteitsstatistieken niet gelooft en ze als gemanipuleerd beschouwd”, zegt de expert Groenewald.

Plaasmoorden en milieuzondes

Zuid-Afrika doet er goed aan om zich eindelijk consequent met het criminaliteitsprobleem bezig te houden. Intussen heeft niet alleen het Europese Parlement aandacht geschonken aan de sinds het begin van het jaar sterk stijgende racistisch gemotiveerde farmmoorden op blanken. Ook milieubescherminggroeperingen eisen een energiek ingrijpen van de Zuid-Afrikaanse autoriteiten, nadat een actueel onderzoek op twee Amerikaanse universiteiten heeft aangetoond, dat Zuid-Afrika m.b.t. de bescherming van zijn bronnen van de 132 landen op de 128e plaats staat en dat door het gebrekkige ingrijpen van de politie en andere veiligheidsautoriteiten niet alleen bedreigde soorten acuut worden bedreigd, maar ook de gezondheid van de bevolking. Criminaliteit blijft in Zuid-Afrika in de meester soorten een massafenomeen.

Bron:
http://www.amsterdampost.nl/crimineel-zuid-afrika-zelfjustitie-rassenhaat-en-politiegeweld/

http://www.unzensuriert.at/content/007912-Kriminelles-Suedafrika-Selbstjustiz-Rassenhass-und-Polizeigewalt

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)