CD&V-parlementsleden geven partijtop de volle laag

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=G3120PFT9

'Een onhoudbare situatie.' 'Een vreselijk scenario.' 'We gaan een pandoering krijgen.' De CD&V-parlementsleden zijn volledig van de kaart. De kamerleden en senatoren toonden zich gisteren zeer sceptisch over de keuzes van de partijtop.

@ Het Nieuwsblad

In het vredige Islamabad in  Prachtland Pakistan is mevrouw op zoek op de parking naar de auto met haar man. Pakistan is een modern land, dat vrouwen toelaat  mee te  rijden met de auto.

Patatten in de lucht

@ www.geenstijl.nl

 Na het geweldige Kassucces  "De Splitsers"

Het vervolg : "Mijne Chou speelt met mijn voeten"

Binnenkort in uw omgeving

Wij van Angeltjes weten weinig van sport.  Bij de Olympische Spelen hadden wij weliswaar een rechtstreekse reporter in Peking maar dat was veeleer om mooie plaatjes te tonen van fraaigevormde spierendames met een overwinningsglans op het gelaat.  En om te spioneren wat de overtalrijke VRT-bende ginder zat uit te vreten.  Weinig, althans wat betreft het journalistenwerk.  Zo hoort het bij een Overbodige Openbare Onvlaamse Omroep.

Er was ook iets met voetbal dit jaar herinneren we ons en elke match werd ingeleid met een Eed aan de Verdraagzaamheid of een Ode tegen het Racisme, een ABC van het Sportieve Gedrag en vooral een Blinddoek ten Bewijze van Politiek-Correct mekaar in het kruis tasten.  De nationale hymnes werden nauwelijks getolereerd en het waren alleen de Serviërs die hun vaderlands lied meebrulden, al de andere voetballers keken beschaamd naar de groene mat.  Zo hoort het : Wèg met ons, en zeker Wèg met onze identiteit.

Wij op de redactie waren onder de indruk, alhoewel we van sport niet veel kennen en de buitenspelval nooit zullen noch willen begrijpen. In de politiek is het allemaal veel simpeler, daar zijn geen regels, noch fatsoen. Onze stijl. Het was opmerkelijk, dat de vele stampen, slagen en het mekaar onderuithalen in het voetbal  gepaard gingen met achteraf een schouderklop of mekaar rechttrekken.Er werd ontzettend veel gespuwd en gesist, maar dat behoort tot de geplogenheden, volgens onze expert Pino.  Svenneke Gatz van de liberalen speelde niet mee, want die deelt vooral kopstoten uit als de uitslag hem niet aanstaat. Achteraf betuigt hij op zijn allochtoons veel spijt en de zaak is voorbij.

Intussen ligt heel die anti-racistische bedoening enige tijd achter ons en is men op sportief vlak overgegaan tot "de orde van de dag".  Een afschuwelijke gemeenplaats waar wij behoorlijk pissig van worden.

Bij onze Nederlandse collega's van Het Vrije Volk, alweer een favoriet, staan een aantal fragmenten geschreven door voetbalfans. We zeggen er niet te veel over, want het is onze zaak niet.

Gaat u, leest u en verbaast u.  Als het te ver gaat, sturen we Sven Gatz even langs, het zal rap gedaan zijn met die gore praat.

http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7004

Ray

23.09.2008 15.23u - De Waalse journalisten geven vandaag uitgebreid hun mening over de recente ontwikkelingen op regeringsgebied. De teneur is overal dezelfde: CD&V wordt eerst gefeliciteerd met zijn loyale houding tegenover de Belgische staat en de Franstaligen, maar nadien wordt het proces van de christendemocraten onverbiddelijk gemaakt.

“Nadat CD&V zoveel keren aan de schandpaal is genageld, moet de partij nu geprezen worden (…) Ze heeft haar verantwoordelijkheid genomen en de band met de N-VA doorgeknipt, zelfs al is die breuk er tegen haar wil gekomen,” gaat Béatrice Delvaux, hoofdredactrice van Le Soir, van start. “Maar,” klinkt het iets verder, “dit alles is gebeurd zonder glorie. De CD&V werd gedwongen door de omstandigheden. Het is momenteel een erg verzwakte partij, zonder strategie en ruggengraat en zonder Vlaamse meerderheid in de Kamer die aan het roer staat van het land en van de communautaire onderhandelingen.” Ze vindt eveneens dat “de Vlaamse democratie in uitstekende gezondheid verkeert,” omdat de Open VLD en de SP.A het ontslag eisten van Geert Bourgeois, en omdat “de Vlaamse pers haar verantwoordelijkheid heeft genomen,” door kritisch te berichten over CD&V.

Verderop in dezelfde krant lezen we een gelijkaardige analyse: “De CD&V heeft nog niets bereikt op institutioneel gebied en BHV is nog steeds niet gesplitst (…) Sinds 10 juni 2007 heeft Yves Leterme tweemaal ontslag moeten nemen als formateur en heeft hij moeten aanvaarden dat de institutionele dialoog zich afspeelt buiten de regering, waar hij nota bene aan het hoofd van staat. Erg slechte punten voor de CD&V en Leterme, 15 maanden na zijn verkiezingsoverwinning.” Ook politiek analist van Le Soir, Charles Bricman, is verheugd dat de CD&V “partij heeft gekozen voor het kamp van de realisten en de staatsmannen.”

Ook de journalisten van La Libre Belgique houden er dezelfde mening op na: “We zijn best wel tevreden met de recente ontwikkelingen. We vinden het positief dat de CD&V voor één keer een verantwoordelijke daad heeft gesteld,” zo luidt het. Maar nadien krijgen de partij en haar kopstukken een fikse veeg uit de pan: “Het valt ten zeerste te betwijfelen of de Vlaamse kiezer nog in de CD&V gelooft. Het is tenslotte een partij die de politiek meer verlamt dan nieuw leven inblaast. Haar communautaire geloofwaardigheid is ze al kwijt, en ook op socio-economisch gebied zit ze in moeilijkheden. Wat blijft er dan nog over? Mannen zoals Kris Peeters en Yves Leterme, die hun zwakheden en beperkingen hebben getoond.”

Christian Carpentier van La Dernière Heure wist dat het kartel en bijhorende staatshervorming van begin af aan gedoemd waren te mislukken: “Het kartel is niet gestorven op 22 september 2008. Haar aftakeling is begonnen op 10 juni 2007, de dag van de federale verkiezingen.”

Deze commentaren tonen aan dat de Franstaligen in hun opzet geslaagd zijn. Yves Leterme en zijn CD&V hebben zich gewillig voor hun kar laten spannen, met als resultaat een regering met een minderheid aan Vlaamse kant. Na 15 maanden van ‘onderhandelen’ heeft Leterme geen stap vooruitgang geboekt. Integendeel, het zijn de Franstaligen die nu meer dan ooit aan het langste eind trekken.

@ VB

Brussel, de fiere hoofdstad van het land B (helaas ook van Vlaanderen) en van Nazi-Europa heeft een nieuw recordje op het criminele actief !  Proficiat en persoonlijke felicitaties aan het hoofd van de politie, de alcoholburgemeester Beulemans en zijn onderdanige hoofdcommissaris.

Brussel, Europese hoofdstad van de inbraken

We weten het intussen, al wie over kleine multiculturele  incidentjes de mond opent, is een racist.  Gekwetst of dood, dat zijn onvermijdelijke gevolgen van de diversiteit en niemand leeft eeuwig. Zeker geen onschuldige zonder identiteit.

Het spijt ons, dierbare struisvogels, wij  blijven waarschuwen en aarzelen niet om   kritiek uit te  oefenen op de menigvuldige, ontelbare, hinderlijke, oneervolle, smadelijke, ontoelaatbare en ingrijpende gevolgen op onze samenleving en onze mensen omwille van gedragingen die niet stroken met onze beschaving.

Dat was weer een ingewikkelde, lange zin om onszelf wit te wassen, wat de dag van vandaag zeer inpopulair is. Wit is slecht.  Behalve als je premier bent van het land B, dan is bleek zijn een voorwaarde.

Leest u  even onderstaand verhaal dat zich afspeelt bei uns in Deutschland aber, dat twee Nederlandse medemensen het leven kostte. 

Niets aan de hand, doorlopen, ies gevolg van koeltoer.  Schnell, schnell ...

Dodelijke crash na eerwraak

Geplukt uit de reacties :

En iedereen goed geslapen ? 

Het was me wel een ontwaken : grijze belgische lucht met betraande wolken. De bomen rilden niet, stram  van de kilte stond hun stam.  In de tuin kreunde onze hovenier, Koarele Van de Woestijne, een godvruchtig man die elke afgevallen appel streelt als ware het een engeltje dat uit de hemel getuimeld was. Op vraag van mijn gade -een achter-achterkleindochter van de ongetrouwde Florence Nightingale die aan de Krim een ongewenste pikuur heeft ontvangen -  weende Koarele, dat hij een Kopstoot had gekregen van de specialist in die discipline, Svenneke Gatz, met het hoofd dat géén linker-noch rechterkant heeft maar uitsluitend uit één middenstuk bestaat. In een surrealistisch land is ontwaken niet steeds een pretje. Na een verkwikkende slaap wordt men wakker in een nachtmerrie .  En dan onthouden we u  details uit de persoonlijke sfeer.

En dit alles omdat het Loze Vissertje  ontdekt heeft dat er aan zijn haakje niets vasthing ... Zijn er nog zekerheden in dit leven ? Wij zouden zeggen van wel : le nouveau CVP est à nouveau arrivé, meer zelfs, de CVP is nooit weggeweest. Maar niet iedereen wist dat.

Sommigen beleefden een oranje droom met geel-zwarte strik maar die is nu voorbij en de ontwaakte slapers staan aan de zijlijn.  Kijk, ze wrijven de oogjes uit en ze stampen van kwadigheid op de grond met hun leren laarsjes en ze loeren in hun lege knapzakje  en ik hoor ze mompelen van dire-domme-dere. Nu zullen ze wel op zoek gaan naar het mooie Molenarinnetje, het vrouwtje van Lex, dat hen zal moeten troosten.

Het wordt tijd voor een nieuw liedje, een andere fijne illusie.  Het leven is tenslotte een grote reis, een avontuur door berg en dal op een Hoge Gele Wagen ... Kom op, we vergeten onze vorige misstap. 

Savat

Socialisten voor Vlaanderen

De roemrijke activisten !

In Amsterdamistan was een collega van Jan Fabre aan de slag gegaan met een kunstwerk in het raam van een project "Urban Play", wat trouwens beter klinkt dan "Spel van de Stad".

De kunstzinnige ontwerper had voor 2.500 euri koperen muntjes verzameld en blauw geverfd aan een zijde. Hij had ze naarstig  op de openbare weg samengekleefd en alzo een prachtstuk overgedragen aan de gemeenschap. 

Het kunstzinnige zat hem hierin, dat de passanten die muntjes zouden lospeuteren (althans élke passant een muntje) en dat centje in omloop brengen.  U ziet onmiddellijk wat een wervend gebeuren dit wordt : de centjes -langs één kant blauw- reizen aldus  Europa rond en mensen kijken verbaasd op in Griekenland, Zweden, Spanje, Marokko, Toerkije als ze geconfronteerd worden met zo'n bizar muntstuk. "Ies dat niet een koenststoek uit Amsterdamistan dat ik in mijn hand houd, vrouw ?"

Helaas bleek dat sommige wandelaars  de bedoeling niet juist gevat hadden.  Bij de politie kwam een oproep binnen, dat enkele brave jongeren heel de koperen zwik probeerden los te wriemelen.  Kunst of niet, zeiden de agenten, wij breken het zootje af en bergen de munten op in onze kluis teneinde niemand in verdere verleiding te brengen voor ontvreemding.

Dit is een waar gebeurd sprookje, u ziet op de foto enkele agenten die het schraapwerk verrichten.

Opgeruimde kunst staat netjes zegt men bij de politie

Ray

ABN AMRO opgelicht voor 7,5 miljoen euro

@

Voor wie het niet weet : de duttende man is Michel Daerden, een Waals socialistisch minister, hier in beeld genomen op 20 september, de dag van de Waalse Feesten, tijdens een spreekbeurt door Rudy Demotte, partijgenoot en Waals minister-president. Daerden is aan het oefen om over te stappen naar het Vlaams parlement.

desintegratie is 1 maal gevonden als trefwoord:

desintegratie is 2 maal gevonden als synoniem van een ander trefwoord:

Vandaag getuige geweest van een beschamend tafereel in het Vlaams Parlement. En zelfs beschaamd geweest dat ik deel uitmaak van het circus dat zich "politiek" noemt.

Een vergadering waaruit blijkt dat de N-VA er - eindelijk - achter komt dat de CD&V niet te vertrouwen is. Vier jaar na dat ik er zélf achter kwam.
Een vergadering waaruit blijkt dat alles op zijn "g*t" zit, maar niemand er naar wil handelen of er zijn conclusies uit wil trekken.
Een vergadering waar politiek werd weggelachen, maar waar Marleen Vanderpoorten wel een vurig pleidooi hield voor een extra externe communiciatiedienst, een week waarin politici koken en een week waarin we allemaal samen "kleedjes gaan ontwerpen en bekijken".

Sorry, ik schaam mij om deel uit te maken van deze veredelde "Club Med".

Ik wil bewegen, vooruit gaan, diefstal aankaarten en misbruik keihard laten vervolgen.
Ervoor zorgen dat tienduizenden gezinnen kunnen opstaan, zonder de beklemmende stress "hoe de week weer financieel door te komen".
Werk maken van de georganiseerde massale diefstal door de vakbonden.
Werk maken van een rechtsysteem waar het niet de "duurste" advocaat is die wint, maar diegene die de rechtvaardigste zaak heeft.
Werk maken van een echte verhoging van de koopkracht (en zo moeilijk is dat niet) en werk maken van een maatschappij waar je met plezier terug deel van wil uitmaken.
Werk maken van een parlement dat zich in aantal leden verhoudt tot hun impact op het dagelijkse leven van de burger. Wat zouden we sparen ...

maar jammer genoeg blijkt dit niet de prioriteit van de politiek te zijn !

God zij dank dat ik nog mijn vakbondscel heb waar ik wél iets nuttigs kan doen .... en voor sommigen écht een financieel verschil kan maken. ...
Anders zou ik me echt wel nutteloos voelen ...

Marie-Rose Morel

Vlaams volksvertegenwoordiger.