
For the love of God (ANP)
Het is alsof je het Heilige der Heiligen betreedt. Door het detectiepoortje, langs het fouilleren, de trap op, door de museumzalen, een smalle gang in, de hoek om, in totale duisternis, en dan schittert midden in de donkere, vierkante zaal de schedel For the Love of God van Damien Hirst.
Het kostbare voorwerp, een platina afgietsel van een mensenschedel ingelegd met 8.601 diamanten, leunt een beetje achterover in een vierkante glazen vitrine en wordt permanent geflankeerd door twee bewakers.
De schedel (productiekosten 17 miljoen euro, geschatte marktwaarde nu meer dan 63 miljoen euro) laat zich in eerste instantie alleen van de zijkant bewonderen. Hij is kleiner dan zijn beeltenis op plastic tasjes en affiches doet vermoeden, maar ook schitterender, met uiterst verfijnde edelstenen ingelegd in regelmatige, decoratieve patronen. Hij tovert dankzij een tiental lichtbundels honderden rood-blauw-groene vonken de ruimte in.
De voorkant is de beste kant. Daar prijkt het grote pronkjuweel op het voorhoofd, daar liggen de diepe oogkassen, daar gaapt het gat van de neus met het schotje er nog in, daar zijn de licht verwonderde grijns en de – echte – tanden te zien van de man die tweehonderd jaar voor ons moet hebben geleefd.
En toch gaat tijdens de presentatie een golf van teleurstelling rond. ‘Is dit alles? Het is wel knap vakmanschap, maar het windt mij niet op.’ ‘Het hoort eerder thuis op een juweliersbeurs.’
De teleurstelling is begrijpelijk en dat komt niet alleen door de hooggespannen verwachtingen, het woedende debat over kunst, kitsch of commercie en de extreme expositievoorwaarden, waarin onder meer staat dat niemand de schedel mag fotograferen.
Hirst zou met de diamantenschedel, net als met zijn haai op sterk water, een blik willen bieden op de vergankelijkheid en de kwetsbaarheid van het leven. Hij zou de mensen heel dicht bij het geheim van de dood willen brengen, terwijl het glas voor afstand en onaanraakbaarheid zou zorgen, zei museumconservator Ludo van Halen nog maar eens.
Maar alles wat naar dood en vergankelijkheid verwijst, is gesmoord in decoratieve patronen en in perfecte, door geen spoor van tijd aangetaste diamanten. Zelfs de tanden – het enige echte aan de schedel – zijn gebleekt en geperfectioneerd, alsof ze nep zijn. Weg dubbelzinnig spel met leven en dood, weg stoet aan associaties. Ook de schittering van de diamanten is zoals te verwachten valt van diamanten: imponerend maar ook een beetje saai.
Met de schedel hoopt het Rijksmuseum een nieuw publiek warm te maken en met andere ogen te laten kijken naar oude meesters. Om die reden laat Hirst in een belendende zaal zijn keuze zien uit de 17de-eeuwse collectie.
Zestien werken – van de jachttaferelen van de familie Weenix tot het meisjesportret van Gerard ter Borch – zijn door Hirst opgehangen en van commentaar voorzien. Dat zal de jonge kijker zeker amuseren. Zo ziet Hirst in het juridische spottafereel van Johan van Oldenbarnevelt een man die ‘te veel paddo’s heeft gegeten.’ En over Het Toilet van Jan Steen zegt hij: ‘Sexy. Een vrouw of man die zich aan- of uitkleedt, zal altijd een goed onderwerp voor een schilderij blijven.’
Of deze ietwat platvloerse blik tot een andere manier van kijken leidt, is de vraag. Maar het debat gaat voort. Want ter ere van de schedel heeft het Rijksmuseum een interactieve website geopend (www.fortheloveofgod.nl), waarop iedereen na het kijken in de tot Hirst Space omgedoopte informatietent zijn mening mag geven.
Een oplichter, zegt journalist en BN’er Jort Kelder alvast. Een van de mooiste kunstwerken die ik in mijn leven heb gezien, zegt dj-fotograaf Krijn van Noordwijk.
@ de Volkskrant
4 reacties op dit bericht
prachtig !!!
duizenden mensen in een overvolle zaal, samen één groot WIJ!
iedereen recht en applaus voor de belaagde Frank van Hecke.
jong en oud, mannen en vrouwen, allemaal samen voor Vlaanderen,
voor onze toekomst en voor onze kinderen.
blij dat ik er bij heb mogen zijn (naar Gent op een bus vol leuke Limburgers)!
fantastisch
Aangename plezante mensen op de bus,een massa volk, geweldige sprekers ,een wel doordacht progamma en het wij gevoel .
Je voelde de éénheid van de mensen ,die als één blok achter hun vertegenwoordigers staan.
Het zinderde vanuit de massa ,de idealen die diep in je hart genesteld zitten ,die je wil uitgevoerd zien,omdat je weet :ja zo zal het beter gaan!
De Vlaming en Vlaanderen kan er echt enkel maar van beter worden.
Ik ben oprecht blij dat er nog een partij bestaat die opkomt voor de noden van ons volk ,waar normen en waarden nog van tel zijn.
Want het laat maar waaien principe ( alles kan ,mag ,moet van links )komt me de strot uit!
Daarom dank u Vlaams Belang omdat jullie blijven zeggen waar het op staat ,ondanks alle processen ,tegenkantingen en het doodzwijgen van de media!
te kleine zaal
Groen van nijd
dat doet me echt plezier. ze waren afgezakt met hun camera's om de lege plaatsjes te filmen en hadden geen geluk! maar de ijverige 0000'ers vonden toch wel een bejaarde man die ingedut was zeker! die moest dan dienen om aan te tonen dat het congres een slaapverwekkende vertoning was! zo konden de onnozelaars van de vrt ook hun frustraties nog eens kwijt. het zegt alles over hun objectiviteit! maar dat wisten we al. maar ik kan me heel goed voorstellen dat het voor die "mensen" vreselijk moet zijn. je doet een gans jaar je uiterste best om die partij dood te zwijgen of hoogstens in een slecht daglicht te stellen. je minimaliseert zoveel mogelijk het proces dat wsl tegen FVH zal gevoerd worden door "la justice des rois nègres" ! je laat de nuttige idioot den tweedekker in alle mogelijke en onmogelijke "spelletjes" als terzake, de zeverende dag ... opdraven in de hoop dat hij wat VB'ers losweekt! je prijst hem in de hemel ... en dan moet je vaststellen dat op het congres de zaal uit haar voegen barst ! 't is godgeklaagd! het enige resultaat, tot overmaat van ramp, : de gucht jankt dat jmdd teveel word opgevoerd! de vld dreigt het grootste slachtoffer te worden van de tijdelijke opgang van de draaikont dd !
ik lach me te pletter!!