"De malaise van de multiculturaliteit" - Een stapje ?
Op 22 april komt een boek uit van Wim van Rooy. We weten niet of het veel aarde aan de dijk zal brengen maar als er uit onverdachte hoek (dus niet de onze) een kritisch geluid opklinkt over de grote beschavingscrisis die wij meemaken, willen we dit graag onder de aandacht brengen. Ofwel stevenen we met zijn allen in Europa af op een compleet fiasco, ofwel wordt er naar mekaar geluisterd. Met de bedoeling te overleven en onze beschaving verder uit te bouwen.
"Migraties en de multiculturen die daar rechtstreeks uit voortvloeien, zijn door de hele beschavingsgeschiedenis eerder regel dan uitzondering. In elk rijk werd er gemengd en gemixt, geemigreerd en geïmmigreerd, meestal met véél bloed, zweet en tranen. Toch heeft het ontzettend lang geduurd alvorens de wetten en mores die stelden wat mocht en niet mocht kritisch in vraag werden gesteld. De mensenrechten bijvoorbeeld, een vrij recente humane uitvinding, worden begrijpelijkerwijs met alle kracht verdedigd en het minste euvel in dat verband wordt als een onmiddellijk te verwijderen smet gezien. De dwangmatigheid echter waarmee dat geschiedde en de naïviteit die daarbij tentoongespreid werd, leverden een hysterische politieke correctheid op, die, na het failliet van het communisme (marxisme), de behoefte aan een utopie bleef invullen via de nieuwe ideologie van een overspannen multiculturalistische idylle. Pas na 9/11 werd dan toch voorzichtig plaats ingeruimd voor een kritiek op het naïeve en hyperkinetische multiculturalisme en werd gepleit voor de terugkeer van wat gezond verstand. Dit boek gaat in op de progressivistische gedachteloosheid van de multiculturalistische elite. Het houdt tegelijk, onder meer geïnspireerd door intellectuelen uit de moslimwereld, een kritisch pleidooi voor een bedachtzamer omgang met de multicultuur."
De uitdrukking ‘multiculturele samenleving’ mag dan wel de nieuwe soundbite zijn van veel intellectuelen, volgens Wim van Rooy wordt het huidige discours gekarakteriseerd door een verlammende en ongenuanceerde politieke correctheid. Vooral de Arabische, Berberse en Iraanse kritische stemmen die smeken om een seculier en rationeel wereldbeeld, lijken daar het slachtoffer van te zijn. In zijn boek De Malaise van de multiculturaliteit dat binnenkort verschijnt bij Uitgeverij Acco, doorprikt van Rooy de naïviteit van enkele dominante denkbeelden over migratiesamenlevingen en reikt hij, geïnspireerd door buitenlandse denkers, een andere piste aan om over multiculturaliteit na te denken.
Ray









