Uit onze brievenbus : Nostalgie

Er zijn nogal wat lezers van deze blog die nooit reageren of iets van zich laten horen. Dat is perfect, want het is hier geen discussieforum. Anderen sturen hun bedenkingen, suggesties, aanmoedigingen naar de redactie. Deze vonden we merkwaardig en velen er zich in terugvinden.
Hoe oud ben jij ? Indien jij ook opgroeide als kind in de jaren ’40,50’,60’ of ’70 is het nauwelijks te geloven dat wij reeds zolang hebben geleefd
Als kind reden wij mee in wagens zonder veiligheidsgordels of air bags
Onze bedden waren geschilderd in vrolijk gekleurde op lood gebaseerde verven
We hadden geen kindveilige afsluitingen op geneesmiddelen, deuren of kasten
En wanneer we met de fiets reden deden we dat zonder helm
We dronken water van de tuinslang en niet uit een fles- verschrikkelijk!
We brachten uren door in het monteren van een gocart uit rommel en reden dan van een helling af om enkel tijdens de afdaling vast te stellen dat we de remmen vergaten
Na enkele keren in de struiken te zijn beland bedachten we een oplossing
We experimenteerden met het uiteen halen en opnieuw in elkaar steken van radio’s en andere elektrische toestellen om enkel te worden verraden door de zwart geblakerde muur boven het stopcontact dat we een kortsluiting hadden veroorzaakt
We gingen ‘s morgens van huis en speelden de ganse dag, zolang we er maar voor zorgden terug thuis te zijn bij valavond. Niemand kon ons de ganse dag bereiken. Geen gsm’s. Onvoorstelbaar!
We sneden ons en braken botten en tanden, nochtans gaf dit geen aanleiding tot rechtszaken. Het waren ongevallen. Niemand viel iets te verwijten, behalve onszelf.
Herinner je je nog “ongevallen”?
We sloegen elkaar bont en blauw en leerden daarmee om te gaan.
We aten snoepgoed, brood en boter en dronken frisdrank, maar we hadden nooit overgewicht.
We waren altijd buiten aan het spelen.
We deelden onze drank door samen van dezelfde fles te drinken en niemand is hier ooit van overleden.
We hadden geen Playstations, Nintendo 64, X-boxes, videospelletjes, 40 televisiezenders, video, surround sound, gsm, pc, internet, chatroomns etc.
We hadden vrienden
We gingen naar buiten en maakten vrienden. We reden op onze fiets of wandelden naar een vriend thuis, belden aan of gingen gewoon langs de achterdeur binnen. Stel je dit voor. Zonder de ouders hier eerst om te vragen! Helemaal alleen! Helemaal alleen in die koude afgrijselijke wereld! Zonder een oppasser – hoe deden we het toch?
We vonden spelletjes uit met tennisballen en stokken en- hoewel we er werden voor gewaarschuwd- niemand verloor een oog.
Niet iedereen mocht mee voetballen, en diegenen die geen team vonden, moesten leren omgaan met ontgoocheling.
Onze daden waren die van onszelf. Gevolgen werden verwacht.
Niemand of niets om zich achter te verbergen. De idee van een ouder die ons verdedigde indien we de wet overtraden, was ongekend. Ze steunden zelfs de wet- stel je voor!
Niettegenstaande hun ongeziene gevaarlijke jeugd, hebben bovenvermelde generaties de beste risiconemers, probleemoplossers en ontdekkers ooit voortgebracht. De voorbije 50 jaar heeft een explosie gekend aan innovaties en nieuwe ideeën.
We kenden vrijheid, mislukking, succes en verantwoordelijkheid en leerden hiermee om te gaan.
Indien jij een van hen bent, gefeliciteerd! En geef dit door aan anderen die eveneens het geluk hadden op te groeien als een kind, nog voor advocaten en overheidsinstanties ons leven conditioneerden.














5 reacties op dit bericht
Nostalgie, inderdaad...
Ik herinner mij de man die wekelijks om konijnevellen kwam, en zich met luid geroep 'keunevellEN, keunevelLEN' aankondigde! Ook de scharensliep, de bakker op zijn bakfiets, de rijdende winkelkar...
En op de zaterdagse markt stond tekens weer een liedjeszanger die de tekst uitdeelde aan de bewonderaars, en dit zo konden meezingen, maar ik deed dit niet, mijn ma trok mij mee, weg van dit volks gedoe...
Maar ik heb het onthouden!!
Ik heb op houten karren gezeten, bovenop het hooi, ik heb in feite álles meegemaakt wat ik beschreef, en het staat in mijn geheugen gegrift!
Ik kwam de Rodeberg afgereden op een fiets die ik van de boer of van een van de zoons had geleend, en denderde zonder remmen !!! naar beneden, pardoes het hellegat in! Ik was wel geschaafd maar kon tegen een stootje, en ontsmetten bestond toen niet, wonden moesten door likkende honden worden gereinigd, tja...
Ik heb glijbanen gepolijst in de bossen en iedere avond was mijn ondergoed ros van de roestkleurige aarde, maar ik heb mij verschrikkelijk gejeund!
Van de boerin mocht ik de vechtende varkens in de wei uit elkaar halen door met een stok er op te slaan, maar dit heb ik net NIET gedaan, uit dierenliefde!
Ik heb de pauwen achterna gezeten, en in de keuken stonden vazen met pauwenveren, zó mooi van kleur!
Ik hielp tabak aaneenrijgen die dan in grote pakken te drogen hingen, en iedere dag nam ik even een kijkje in het kappelletje van de boerderij om te zien of Maria daar nog was..
Iedere zondag gingen de dochters ( en ik mocht mee) naar dé grot, een hele tocht langs velden en weiden, op smalle weggetjes: een uur héén en een uur terug, en niemand die kloeg!
Ik heb coloradokevers zien vangen en in luciferdoosjes zien verbranden, want ze vernietigden de aardappelen, vraten al het loof op het veld, op! Toen waren en nog geen pesticiden...
In plaats van Sinterklaas was het ginder de Engel die met snoep de kinderen kwam verblijden, ach: ik herinner mij nog zóveel van de tijd van toen, al was ik nog maar een héél klein meisje...
Goeie ou dae, of slegte ou dae?
Die vraag kan tereg gevra word: "Was die ou dae goed, of was dit sleg?"
Ek is ook 'n 50-plusser wat in die "swaar" tyd opgegroei het. In die Kalahari ('n semi-woestyngebied in Suidelike Afrika) was daar geen elektrisiteit, geen supermarkte, geen artse, geen slaghuis of slagtery, geen treindiens, geen geteerde wegen, en geen lugversorgers (Klima-anlagen).
Die lewe was swaar en ongenaakbaar........maar Suid-Afrika was 'n veilige land om in te woon. 'n Deur is slegs toe (dicht) gemaak om die weer se onthalwe. Misdaad het feitlik nie bestaan nie. Vandag is Suid-Afrika die wêreld se "misdaad-hoofstad".
Slegs die heel rykste mense in die gemeenskap het motors (auto's) besit. Die gewone mense het te voet of te perd (paard) oor die weg gekom. Groot huisgesinne (wat algemeen was) het op 'n muilwa gery.
Ek en my broers het 3 km ver deur die veld na ons skool gestap, want daar was geen trein, metro, trem, bus of taxidiens nie. Die terrein was nie altyd geskik vir fietse nie, dus was fietsen iets raars.
Coke en ander "Amerikaanse" drankies was aan ons onbekend. Ons het boorgatwater, of fonteinwater, uit 'n kraan in die tuin gedrink. Koffie is ook soms in die somer gedrink.....die volwassenes het geglo "as jy warm van binne is, koel die liggaam vinnig van buite af".
Aangesien ons in 'n heel klein dorpie gewoon het, was daar geen dokter en geen apteek. Elke ouer moes self sy of haar kinders dokter wanneer daar siekte of ongevalle was. Die naaste buurdorp was 120 km daarvandaan, die naaste hospitaal was 180 km daarvandaan, die naaste geteerde "pad" was sowat 1 000 km daarvandaan, die naaste sekondêre skool (vir 13 - 18-jarige kinders) was 180 km daarvandaan, en die naaste universiteit was 1 500 km daarvandaan.
Radio-ontvangs was uiters swak, en televisie het ons gladnie geken nie. Koerante, wat van Kaapstad per pos aangestuur is, was 10 of 14 dae oud wanneer ons dit ontvang het.
Vandag is die lewe veel makliker in ons land, maar die misdaad oorheers alles!!! Gevangenes staak omdat daar nie genoeg televisiestelle in die selle is nie; swart jeugdiges brand skole af; bejaardes, kinders en vroumense vermy die strate, en sluit hulself in hul huise toe, want misdadigers skuil om elke hoek en draai.
As ek kon kies, dan kies ek die jare vyftig en sestig in die Kalahari! Dit was hard, maar lekker. Moslems was onbekend, misdaad was onbekend, stakings en protesoptogte was onbekend, verkeersongelukke was minimaal, kinders het respek vir volwassenes gehad, dissipline was aan die orde van die dag, en gasvryheid en vriendelikheid was normale, alledaagse gedrag.
Even wat woordspelingen om een glimlach te toveren...
Ze heeft dikke billen, maar ze zit er niet mee.
Van mensen die nooit wat geven, daar krijg ik wat van.
De gynaecoloog gaf aan zijn hoogzwangere patiënte volledige persvrijheid.
Een man maakt je eerst het hof en leidt je dan om de tuin.
Toen ik de prijs van de sla zag, kreeg ik een krop in de keel.
De cursus lassen voor beginners is afgelast.
Bij de slankheidclub zijn 3 nieuwe leden aangekomen. Maar er zijn er ook 3 afgevallen.
Een paar maanden na de amputatie van zijn been, steekt deze man reeds op eigen houtje de straat over.
De situatie van de dakloze analfabeten is niet om over naar huis te schrijven.
Een van de twee drielingen vierde op de vijfde van de zesde maand zijn zevende verjaardag.
Als je niet buiten roken kunt, ga dan maar buiten roken.
Hij wacht op een levertransplantatie, maar de levertijd is wel 8 maanden.
Edelachtbare, als u wilt dat ik rechtsta, zal ik mij daarbij neerleggen.
Tip voor vakantiegangers: Span je niet in.
Wat doen weekdieren in het weekend?
Bestaan er wegwerpboemerangs?
Het grote aantal werkongevallen in de houtzagerij wordt veel te gemakkelijk door de vingers gezien.
Bij de geboorte van hun eerste kind worden man en vrouw op slag ouder.
Roken: het blijft een teer onderwerp.
Beroepskeuzeadvies: Word bokser, meer kans op slagen.
V.G.
Fijn om te weten
Het doet pijn
Nee, echt, ik weet het niet. Deze tekst raakt mij diep, heel diep.
Een ding wil ik wel bekennen: ik zit hier met de tranen in de ogen en meer dan een beetje.
En weer eens ben ik niet in staat om te verwoorden wat ik voel.
Pijn, ontgoocheling en fatalisme.
De persoon in kwestie spreekt dan zelfs nog niet over de angstwekkende overname van onze democratie door de totalitaire islam. Hitler mag nooit meer terugkomen maar "onze democraten" rollen wel de rode loper uit voor dictator allah en hun bureaucratische potentaten van de niet democratisch verkozen postjespakkers van de Europese graaiers. Of dacht u dat de Europese commissie democratisch verkozen werd?
Het wordt mij stilletjes aan veel te veel, onmachtig.
Ziek word ik ervan, doodziek.