Ook gij, Hendrik ... ?

ISTANBUL - De Turkse oproerpolitie heeft donderdag waterkannonen en traangas ingezet tegen een menigte die in het centrum van Istanbul de Dag van de Arbeid wilde vieren. De Turkse autoriteiten hadden de bijeenkomst verboden.

Verscheidene Turkse vakbonden hadden 500.000 mensen in het centrum van Istanbul willen samenbrengen. De relatie tussen de bonden en de Turkse regering is gespannen. De bonden zien niet in de hervorming van het stelsel van de sociale voorzieningen, omdat daardoor de pensioengerechtigde leeftijd omhoog gaat.

Na het optreden van de ordetroepen besloten de bonden hun bijeenkomst in Istanbul niet te laten doorgaan.

******************************************************


Wij schreven enkele dagen geleden over de wijziging van artikel 301 in het Toerkse strafrecht dat de vrije meningsuiting beteugelt : 2 jaar brommen in plaats van 3 voor wie de natie of de Toerkse eigenheid beledigt of bekritiseert.  De EU smolt van adoratie over deze geweldige aanpassing.

De lepe Toerken menen er geen jota van dat zij Westerse vrijheden zullen introducren in hun land.  De machtsstrijd die zich momenteel afspeelt tussen de regerende islamitische APK-partij van Erdogan en de militairen, de behoeders van de lekenstaat volgens Atatürk van bijna honderd jaar geleden, moet eerst beslecht worden vooraleer men zal kunnen inschatten in welke richting dit land evolueert. 

De weke figuren uit de EU zijn verblind door hun eigen grootheidswaanzin.  Benieuwd hoe de linkse fantasten zullen uitleggen dat het Feest van de Arbeid in Istanbul gevierd werd als een matrakkensabbat.

Ray

Soms plukken wij uit de reacties van de lezers een zin, een hoofdstuk of het ganse stuk, en zetten het in de vitrine.

Vandaag vonden we deze tekst van Aramburo op het stuk van Pim "Dag van de gebakken lucht : 1 mei"     treffend en de moeite waard :

"Zelfs mijn hoogbejaarde moeder die altijd socialiste is geweest kan het niet aanzien ( stemt ondertussen al enkele jaren VB). Zij vroeg onlangs aan mij : "Waarom laten ze die mensen van het VB nooit uitspreken op TV ?"

Zij waren weer allemaal op post en in vol ornaat. De vakbeweging en hun trouwe partijvazallen. “De Internationale” werd nog eens van onder de mottenballen gehaald. Toch opmerkelijk dat het obligate extra couplet aan dit wereldstrijdlied “… en rood is troef” nog altijd voor het nodige kinderlijk gegniffel zorgt onder de kameraden. Wij ontwaarden ook de nazaten van de grote namen van weleer, maar dan wel de grote namen in de gedaante van de 2^de en 3^de generatie. De Tobbacks, de Van den Bossches, de Vanvelthovens en de Detièges. Ondertussen allemaal tewerkgesteld met enkele lucratieve politieke mandaten. Solidair zongen ze hun strijdlied. En met rood aangelopen kaken kreten ze uit volle borst hun rist holle slogans, zoals

• wij zijn voor de solidariteit tussen de mensen
• wij doen wat écht goed is voor de mensen
• rechtvaardigheid is ons streefdoel
• solidariteit zonder (taal)grenzen

Geen journalist die zich de vraag stelt wat deze gebakken lucht nu allemaal inhoudt. Je hoeft niet de Pulitzer prijs gewonnen te hebben om enkele voor de hand liggende vragen voor de geest te halen. Wat betekent nu deze woordenkramerij ? Wat wordt bedoeld met solidariteit? Solidair met wie, op welke wijze, in hoeverre, in welke omstandigheden, onder welke voorwaarden ?  Iedereen gelijk en sommigen wat meer gelijk dan de anderen? Of wat verstaan zij nu eigenlijk onder de slagzin rechtvaardigheid ?

Is het rechtvaardig dat in Brussel en in de rand de taal als wapen wordt gebruikt tegen de Vlamingen? Is het rechtvaardig dat ge in de Brusselse ziekenhuizen als Vlaming niet wordt begrepen ?  Is het rechtvaardig dat de FDF burgemeesters hun benoeming opeisen en ondertussen de taalwetgeving aan hun laars lappen ?  Is het rechtvaardig dat er in het francofone landsgedeelte 10 maal minder controles zijn op werklozen dan in Vlaanderen ?  Of is het rechtvaardig dat de in Gent door “de mensen” uitgejouwde Sp.aster Fatma Pehlivan ongelijke criteria oplegt aan autochtonen en allochtonen voor eenzelfde functie ?  Of moeten we dit alles misschien zien in het licht van de Grote Solidariteit ?  De interculturele solidariteit waarschijnlijk.

Het zal ook wel in naam van diezelfde Grote Solidariteit zijn dat de Vlamingen, die een huisje willen kopen, nu een BTW voet van 21% wordt opgelegd om de Waalse verontreinigde industrieterreinen te saneren. Roden, leg maar eens uit aan de Vlaamse arbeider dat dit allemaal te maken heeft met ‘de solidariteit’ zonder (taal)grenzen.

Na 1 mei weten we weer wat allemaal goed is voor “de mensen”. Maar het zijn wel “die mensen” die ondertussen een verhoging van de provinciebelasting kunnen ophoesten van zo’n  38%. Ter grotere solidariteit met de honderden “raadsleden” van de provincies waarschijnlijk. En met dank aan de kameraden van de SP.a.

Na de stoet zag ik op weg naar huis dat er her en der naarstig een pakje friet naar binnen werd gewerkt. Gebakken friet, uiteraard. Dat de prijs van een pakje ondertussen met zo’n 20% gestegen was kon hen blijkbaar niet deren. De gebakken lucht was immers gratis vandaag.

PIM



Wie hoort niet in het rijtje  ?

je hebt me alleen gelaten
maar ik heb het je allang vergeven

want ik weet dat je nog ergens bent
vannacht nog, toen ik door de stad
dwaalde, zag ik je silhouet in het glas
van een badkamer

en gisteren hoorde ik je in het bos lachen
zie je, ik weet dat je er nog bent

laatst reed je me voorbij met vier
andere mensen in een oude auto
en ofschoon jij de enige was die
niet omkeek, wist ik toch dat jij
de enige was die mij herkende de enige die
zonder mij niet kan leven

en ik heb geglimlacht

ik was zeker dat je me niet verlaten zou
morgen misschien zul je terugkomen
of anders overmorgen of wie weet wel nooit

maar je kunt me niet verlaten

Hans Lodeizen



A place in paradise - Michael Mansield
http://www.rarekiek.com/galerieindex.php

Amerikaanse economie groeit boven verwachting

woensdag 30 april 2008 18:04

Tegen alle verwachtingen in is de Amerikaanse economie in het eerste kwartaal van dit jaar met 0,6 procent gegroeid. Analisten hadden rekening gehouden met een veel kleinere groei: o,2 procent.

Groei van de Amerikaanse economie was groter dan verwacht

Het Amerikaanse ministerie van Handel heeft de positieve groeicijfers vandaag bekendgemaakt.  Hiermede is niet alle reden tot onrust van de baan, maar is er alleszins aanleiding om enige hoop te koesteren op een betere economische toekomst.  Ook in Europa.

Prettige 1 mei !

14:50 Jennifer Aniston zoekt droomman via datingsite

Zelfs knappe, door iedereen aanbeden Hollywoodsterren kunnen moeite ondervinden om de partner van hun dromen te vinden. Na haar breuk met blonde God Brad Pitt heeft Jennifer Aniston al vele andere heren van verschillende rang en stand getest, maar geen een bleek deftig door de keuring te raken. Nu heeft de 39-jarige actrice in haar zoektocht naar de ideale man de hulp van een datingsite ingeroepen.

*******************************************************

Foto : Enkel deftige sollicitaties worden doorgestuurd.  U moet bereid zijn te verhuizen naar Los Angeles en u mag zich verwachten aan een  zeurderig type dat tot hiertoe geen enkele man heeft kunnen behouden niettgenstaande haar aantrekkelijke charme en comedytalent.  Ze kan misschien niet koken ?  Niet goed naaien ?  U kan het ondervinden. Miss Aniston zit er warmpjes bij, wat niet blijkt uit deze foto.

Angeltjes worden gelezen door onze militairen in Afghanistan, en dat doet ons bijzonder veel genoegen.

Speciaal voor hen hebben wij een nogal lang verhaal gecopieerd van www.geenstijl.nl over de Nederlandse militairen en de relaties tot de pers in het prachtland waar ook onze eigen mensen proberen enige bijdrage tot een beter leven te verzorgen. Succes, dames en heren en een gezonde en veilige terugkeer dat is wat wij u allen toewensen.

******************************************************

Sp!ts-verslaggever Joris Polman zit al bijna twee weken 'embedded' in Afghanistan. In die tijd heeft hij veelvuldig contact gehad met PIO's, de censoren van Defensie. Geen stuk gaat de krant in of de site op, voordat het gelezen en eventueel aangepast is. Net zoals de volgende bijdrage.

Eyes Wide Shut?

Als het maar niet te gezellig wordt, kopte Trouw maandag. Sinds vorige week is de discussie over journalisten die meereizen met de Nederlandse krijgsmacht weer volledig opgelaaid. Dat heeft alles te maken met het verschijnen van het onderzoek Eyes Wide Shut? dat in opdracht van de Tweede Kamer is uitgevoerd. Ik ben nu twee weken embedded en kan in het licht van deze actualiteit voorzichtig een balans opmaken.

Als een journalist zich aan een soldaat bekend maakt, valt al snel de naam van Arnold Karskens. Hij is het icoon onder de zelfverklaarde Nederlandse oorlogsverslaggevers. Karskens heeft aanzien, zowel onder vakgenoten als onder zijn lezers, omdat hij er alleen op uit trekt. Van embedded zijn, wil hij niets weten. Hij streeft naar onafhankelijkheid. Dat is te prijzen. En hij wordt veel gelezen, zeker ook door de soldaten hier.

Gewapend

Zijn verhalen zijn doorgaans spectaculair en gericht op het onrecht dat iedere oorlog nu eenmaal met zich meebrengt. Maar Karskens is binnen Defensie-kringen ook omstreden. Er gaan veel verhalen op Kamp Holland over Karskens. Meestal plaatsen de militairen grote vraagtekens bij de onafhankelijkheid die Karskens pretendeert te hebben.

Begraafplaats voor burgerslachtoffers van een Amerikaans bombardement

Zijn reizen door Uruzgan zijn alleen mogelijk als hij zich tegen betaling aansluit bij een gewapende stam, beweren ze hier. De voorstelling van zaken die sommige militairen geven is dat hij achter op een pickup-truck zit met een bende tot de tanden toe gewapende Afghanen. Als je zo een dorp in rijdt, krijg je dan nog wel ‘onafhankelijke’ verhalen? Durven mensen dan wel alles tegen je te vertellen? En wat vertellen ze eigenlijk als ze zien dat hij binnen is gekomen met leden van een andere stam dan hun eigen clan?

Ik weet het niet, want ik ken Karskens niet persoonlijk en moet afgaan op wat ik hier op Kamp Holland hoor. Niettemin heb ik respect voor wat hij doet, omdat ik nu zelf heb kunnen ervaren hoe gevaarlijk en ondoordringbaar dit gebied is.

Blinde vlek

Wat ik wel kan beoordelen zijn mijn eigen ervaringen als embedded journalist. Wat heb ik daarvan totnogtoe gemerkt? Als eerste natuurlijk de bekende belemmering dat een journalist niet zo maar een legerbasis mag aflopen om in dit geval de Afghaanse burgers te vragen wat zij nou van de oorlog vinden. De reporter krijgt wel Afghanen te spreken, maar dat zijn doorgaans mensen die samenwerken met de coalitietroepen omdat ze bijvoorbeeld bestuurder zijn of betrokken zijn bij wederopbouwprojecten. Je mag dus verwachten dat deze Afghanen positief staan ten opzichte van ISAF en de wederopbouw van hun land. Maar de mening van de ‘gewone Afghaan’ is een blinde vlek.

Persconferentie door de CdS, generaal Peter van Uhm

Ook het ‘operationele verhaal’ en ‘het thuisfront’ blijken de journalistieke vrijheid te beperken. Beide zijn ruime begrippen en kunnen al snel worden toegepast om bepaalde producties te verbieden of te censureren. Het bekende voorbeeld is de black hole. Toen de soldaten Dennis van Uhm en Mark Schouwink omkwamen bij een aanslag werden alle communicatieverbindingen platgelegd. Dat is een vaste procedure. Eerst moest het thuisfront worden ingelicht. Ik heb daar vanzelfsprekend begrip voor, het is niet prettig om de dood van je zoon of dochter als eerste via de media te vernemen.

Aanmerkelijk minder begrip had ik toen ik te horen kreeg dat ik niet mocht schrijven over het hondje Cracker toen dat tijdelijk op hetzelfde kamp was als ik. Cracker is een Afghaans zwerfhondje dat min of meer geadopteerd was door een soldaat die eerder dit jaar om het leven is gekomen in Uruzgan. Op verzoek van de ouders is dat hondje door Defensie naar Nederland gehaald. Een tearjerker en op het eerste oog prima PR voor Defensie zou je zeggen. Ik mocht daar echter niet over berichten omdat de ‘de ouders geen zin hadden in publiciteit’. Twee dagen later vertelde de moeder van de overleden soldaat in de Volkskrant hoe gelukkig zij was met Cracker.

Stategisch

Logischerwijze is het voor Defensie ook niet handig als er in de media actuele informatie verschijnt over lopende operaties. De militaire staf wil niet dat strategische plannen in dit digitale tijdperk via Nederland in handen van de taliban vallen. Het gevolg hiervan is dat embedded journalisten soms meer weten dan ze kunnen berichten.

Er is zelfs een handige methode om journalisten op voorhand buitenspel te zetten: het achtergrondgesprek. Tijdens zo’n gesprek krijgt de journalist vertrouwelijk informatie over lopende operaties in het gebied. De journalist krijgt dan ‘het bredere plaatje’ te zien waardoor hij ‘dingen in de juiste context’ kan plaatsen. De verslaggever wordt daarmee tegelijkertijd klem gezet: mocht hij op het kamp informatie opvangen over een lopende operatie, dan wist hij dat al en heeft hij reeds beloofd daar niet over te schrijven. De journalist staat schaakmat.

Blackhawk landt op Kandahar Air Base

Ten slotte heeft Defensie ook het monopolie op het transport. Defensie bepaalt wanneer de journalist waar is. De verslaggever kan verzoeken indienen en over het algemeen doet Defensie zijn best om de reporter naar de gewenste plek te brengen. Maar de journalist staat wel als laatste in de rij. Soldaten en materieel hebben om begrijpelijke redenen voorrang.

Mijn eigen reis is door allerlei omstandigheden enorm vertraagd. Mijn reisdoel was Kamp Holland, een reis waar je onder normale omstandigheden een dag of drie over doet. In mijn geval heeft dat tien dagen geduurd. De officiële reden: het toestel dat heen en weer vliegt tussen Kandahar en Kamp Holland was stuk. Maar er waren ook signalen dat Defensie niet zat te wachten op pers op Kamp Holland kort na de aanslag op Van Uhm en Schouwink. Hard te maken valt dat niet, omdat dit officieel wordt ontkend. De persofficieren hebben me uiteindelijk hartelijk ontvangen en zelfs omwille van die vertraging mijn verblijf hier kunnen verlengen.

Veilig

Ben ik dan ontevreden? Nee, Defensie maakt ook heel veel wél mogelijk voor journalisten. Verslaggevers krijgen de mogelijkheid om naar een crisisgebied te reizen op een relatief veilige manier en zonder hun (soms noodlijdende) werkgevers op kosten te jagen; veiligheid kopen is een kostbare zaak. De journalist kan mee op patrouille om met eigen ogen te zien hoe de soldaten opereren. En kritisch zijn mag best, zo lang de verslaggever omwille van de veiligheid van de troepen wel eerst al zijn verhalen laat lezen en zich houdt aan de gemaakte afspraken. Daardoor kunnen journalisten ondanks de beperkingen verhalen maken die interessant en waardevol zijn. Maar een volledig beeld kan een embedded journalist niet geven.

Dat geldt trouwens ook voor de onafhankelijke journalist die op zijn beurt minder zicht heeft op het leven van de soldaten op de kampen. Kiest zo’n journalist ervoor om bijvoorbeeld voor één dag mee op patrouille te gaan, dan is hij onderworpen aan dezelfde voorwaarden als een embedded journalist. Daarom is de conclusie zoals die in Trouw en het rapport Eyes wide shut? staat verwoord ook gerechtvaardigd: Om een compleet beeld te kunnen geven moeten media zowel verhalen van embedded als onafhankelijke journalisten publiceren. En de journalist moet eerlijk zijn tegen zijn lezer en uitleggen dat hij door de omstandigheden waar hij mee te maken heeft niet altijd volledig kan zijn. Want laat ik er maar eens een cliché uitgooien, de waarheid ligt altijd ergens in het midden.

*********************************************************
Wij weten dat we geen reacties kunnen verwachten op dit stuk, maar we groeten alleszins de militairen in Afghanistan.  Het beste.

Redactie Angeltjes

Mooi, niet ?

De onderhandelaars van de Europese Unie die zich bezighouden met het dossier over de toetreding van Turkije zijn in de zevende hemel in verband met de wijziging van het fameuze artikel 301 van het Turkse strafrecht.  Luidens dit artikel is het verboden de Turkse natie te beledigen of er iets kritisch over te verkondigen.  Wie zich aan dergelijk misdrijf overgaf, liep de kans op 3 jaar cel.  Turkse cellen  zijn geen vijfsterren luxe hotels aan de Westkust nabij Antalya. Europa had  beleefd opgemerkt dat een moderne natie moet dulden dat er kritiek geuit wordt op het land en daarom hebben de Turken vandaag grootmoedig de 3 jaar cel herleid tot 2 jaar. Toen dit een aantal maanden geleden voorbereid werd, hebben we er op gewezen, dat de schijtlaarzen van de EU ongetwijfeld positief zouden reageren.  Dat doen ze dus ook.

Voor ons part mag Turkije zijn burgers levenslang opsluiten als ze zich negatief uitlaten over hun fijne islamitische natie.  Wat kan het ons schelen ? Zolang ze maar niet toetreden tot Europa want in de meeste EU-landen zijn ze niet welkom.   Hoe zou dat nu komen ? Niet omdat er zoveel racisten wonen in die Europese staten, maar omdat de Turken zich nauwelijks wensen aan te passen, en hun door de islam opgelegde tradities willen beleven als waren ze in hun eigen land.  En omdat ze een behoorlijke dosis criminaliteit, messengevecht-cultuur, eremoorden, vrouwenmishandeling en nog te veel om op te noemen, in onze landen introduceren.

Een behoorlijke vredelievende samenwerking met Turkije zou een mooi streefdoel zijn.  Dan kunnen de problemen met Griekenland en Cyprus in alle rust en zonder dwang wederzijds uitgesproken worden.  Intussen kan Turkije dan vredig de Koerden opjagen en bombarderen in Iran.  En hun grote geleerden kunnen hun wetenschappelijke onderzoeken aan de universiteiten tot een boeiend einde brengen, om de wereld te verbazen. 

Ray

Het weer in Antwerpen op het Conscienceplein

Parlement gesloten wegens BHV-crisis
30.04.2008 - De Kamerfractie van het Vlaams Belang voert actie tegen de sluiting van de Kamer van Volksvertegenwoordigers door premier Leterme.
Windows Media formaat - MPEG4 formaat

"Het komt allemaal in orde als we maar genoeg toegeven"

Een weekje meer komt er niet op aan.

Lezer Walco vestigt onze aandacht in een reactie op het jarenlange achterhouden van stedelijke inkomsten door een stadsdienst van Sint Niklaas. Het laatste Nieuws brengt dit verhaal.

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/260815/2008/04/30/Stadspersoneel-Sint-Niklaas-geeft-feestjes-van-zwarte-kas.dhtml

De lezerscommentaren op dit gebeuren zijn verhelderend.  Iemand beweert, met zijn groot sociaal gemoed, dat het de arbeiders gegund moet worden, want de groten graaien ook.  Dat is tenminste een overtuiging als een beerput. Een ander vergoelijkt het achteroverdrukken van deze recuperatiegelden door te zeggen, dat zoiets schering en inslag is in alle gemeentes, dus niet alleen bij de sossen... 

Principieel kan deze zaak niet door de beugel : het gaat om openbaar bezit, gekocht met gemeenschapsgelden en als het materiaal verkocht wordt, keert de opbrengst terug naar de openbare kas.  Als dit al jaren uit de hand loopt, is het niet denkbeeldig te veronderstellen, dat er soms erg vlug overgegaan werd tot het tot schroot verklaren van goederen.  Evenals de vaststelling : is er dan geen controle in die afdeling ?  Heeft niemand zich ooit een vraag gesteld ?  Of wordt de stad Sint Niklaas  geleid als een Chinese commune zoals de meeste socialistische bestuurders dit proberen ?  Wie herinnert zich Willockx niet die tijdens een politie-interventie in zijn stad tegen de toeschouwers stond te loeien als een buffel : "Ga naar huis, stommeriken, er valt hier niets te zien".  Schatje van een burgervader, die man.

Het feit dat dit gesjoemel gebeurt met uitgerekend de hatelijke Willockx, bezorgt ons rancuneuze binnenpret.  Het is deze kerel die verantwoordelijk is voor het onderzoek tegen Frank Vanhecke inzake de uitgave van een politieke folder. In deze trant voortredenerend, kan Willockx nu best opstappen : hij is de politiek verantwoordelijke voor deze jaren aanslepende geldverduistering.   Back home, ET.

Ray

Gisteren was het weer "la guerre" in Brussel.  Zoals bijna elke dag : 's nachts wordt Brussel geterroriseerd door rovers en het  zat kanon, burgemeester Beulemans met zijn politie-escorte, overdag wemelt het van ontevreden burgers met spandoeken en rookbommen die denken dat hun manifestatie het einde van hun onrecht zal betekenen.

Gisteren waren het de illegalen, de mensen zonder papieren die in hun eigen land geen syllabe te zeggen hebben en daarom bij ons de boel op stelten komen zetten.  Wij behoren tot de generatie die nooit een stap buitenshuis zet zonder onze identiteitskaart op zak (sedert kort hoort daar ook een saffraankleurige Vlaamse IK bij), het rijbewijs, onze SIS-kaart, bankkaart, kredietkaart, de foto's van de kleinkinderen, de bloedgroep en de te verwittigen persoon in geval van  fysieke faling,  en zo weinig mogelijk cash geld, want de GSM-bellers die slechts het woord  "racist" kennen, willen wel eens in onze portefeuille gluren.  In tegenstelling tot de betogers van gisteren, zijn wij de mensen met veel papieren en kaarten. Verschil moet er zijn.

Als je geen identiteitsbewijzen bij je hebt, moet je normaal mee naar het politiekantoor om te bewijzen wie je bent, enz.  Vroeger was dat zo.  Nu is dat veranderd.  De politie wordt ingeschakeld om naast papierloze betogers mee op te stappen en die mensen een veilig gevoel te bezorgen.  Soms komt zo'n stoet in de omgeving van het Madouplein en dan jouwen al die papierlozen naar het hoofdkwartier van Vlaams Belang, want zij worden goed en objectief geïnformeerd over dit land. 

Gisteren had de politie afgesproken met de opruiers die zo'n betoging organiseren, dat het om 16 uur afgelopen was, want de agenten wilden naar hun partners, hun  kindjes, het café of het bordeel, want in Brussel is het nooit gedaan met werken na het werk.  Natuurlijk waren de sociale oproer-opwekkers niet geneigd te stoppen en de politie greep iedereen die ze kon vastgrijpen en bracht ze over naar het justitiepaleis. 

Daar kwamen onmiddellijk de linkse advocaten toe die allerlei vaststellingen hoopten te kunnen maken over wreedheden en gestapo-praktijken teneinde zich weer eens in de geliefkoosde slachtofferrol te wentelen.  Toen ze hun zin niet kregen, werden ze arrogant en brutaal zoals we dat kennen van linkse advocaten. Maar ook de politie is dat gezeik beu en de beroepsklagers werden hardhandig aan de deur gezet. Zodat ze klacht kunnen neerleggen wegens mishandeling. 

Al die troep en herrie wordt veroorzaakt door mensen die hier niet binnen mogen, wier dossiers met veel welwillendheid onderzocht zijn of die in afwachting van een beslising vertoeven.  Kan u zich voorstellen dat als u zelf zou emigreren, u zich op een dergelijke manier zoudt aanstellen ? En als u niet emigreert, zou u dan niet graag bij de politie gaan werken ?

Savat

Op de keper beschouwd is het de schuld van Vlaams Belang dat de politici van de meerderheid beslist hebben de kamer van volksvertegenwoordigers uit te schakelen.  Zij vernietigen niet op die manier "de stem van het volk", neen zij dienen de democratie, zij behoeden haar en bewijzen haar een dienst.  Serviel, belangeloos, respectvol als immer. Op die manier wordt het volk ook niet langer opgejut door de striemende redevoeringen op de kamertribune van Gerolf Annemans. Als we Vlaams Belang politiek niet kunnen onderuit halen, zullen we in het belang van de brave mensen van dit goede land, Annemans en zijn kompanen de mond snoeren.  Voilà, zo komt alles in orde en nu is het aan Nonkel Kruk om de afgrond in te rijden. 

Dergelijk optreden, het dichtgrendelen van de kamer,  voedt de anti-politiek, dàt weten de politici van de meerderheid zeer goed, dus als zij zich beroepen op deze maatregel is dit weloverwogen en doordacht.  Zij riskeren zelfs het hoongelach en het misprijzen van de bevolking, en dit allemaal om de goede zaak van datzelfde goede bestuur voor de brave mensen. Wat men al niet over heeft voor de medeburgers, als men een traditioneel tricoloor politicus is.

De Standaard/le Standard trekt vandaag  de kaart van de Slaag-en-Zalf strategie met een schijnartikel " Probleempje ? Schaf Kamer af".  Er wordt een beetje gefoeterd tegen de gang van zaken maar tegelijk wordt het allemaal vergoelijkt.  Gisteren werd ook de onvermijdelijke babyface Carl Devos ten tonele gevoerddoor de media, om een gelijkaardige boodschap te brengen : "Het is helemaal niet erg dat we het parlement even uitschakelen, het is een korte vakantieweek en dan is het toegelaten de motor van de democratie stil te leggen".  Deze universiteitsprofessor begint meer en meer te gelijken op de reclame-acteurs van Calgon, die met drieën, elke maand hetzelfde afwasproduct terug uitvinden. Wat een clown is die De Vos. 

De Standaard/le standard wekt  de indruk alsof de 150 kamerleden gebukt lopen onder de huidige politieke impasse : zij vragen niet liever dan actief hun rol te spelen, zij beklagen zich over hun figurantenaandeel. Graag zouden zij ook op de kamertribune verschijnen zoals die Annemans en hun waarheid in vuurvaste zinnen den volke kond doen en tegen de kamervoorzitter schreeuwen "Laat mij gerust". Helaas, kan dat niet, omdat de meeste kamerleden over te weinig retorisch talent beschikken en bovendien mag het niet, want in de partij-krabbenmanden  heeft men al last genoeg met de diva-grilen van de  eigen vooraanstaanden.

De Standaard liegt dus met zijn sussende verklaringen uit naam van de 150, zoals  vele advocaten van verloren zaken doen. Ik vrees, dat de meeste  kamerleden  niet beseffen welke taak op hen rust.  Zij dienen niet het volk (om advocaterig patetisch te doen) maar ze kennen enkel en alleen hun partijbonzen : er wordt  hiërarchisch geluisterd naar  bijvoorbeeld de stuntel die premier is, de partijvoorzitter, de fractiekoorknaap Servais, het holle vat Tommelein, en naar onzichtbare kwakzalvers die met kleefband het land aan mekaar houden.

Niet werken, weinig werken, vakantie nemen, cumuleren, rondlopen in de kieskring om handjes te schudden, dàt is de drukke agenda, niet de verantwoordelijkheid in de kamer, die wordt beheerd dankzij de partij-instructies.

BHV splitsen ?  Heel dit ongelukkige land moet gesplitst worden, dat is de logica, dat is goed bestuur. 

Dan zal ook niet een of andere geldverduisterende  Waalse ambtenaar een mars voor de eenheid van het land moeten organiseren waarop nauwelijks 15.000 simpelen van geest verschijnen.

Savat

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=KB1RG8S4