Als de dag van gisteren voor het jongetje dat toen veertien was. Er gingen intussen 66 jaar overheen. Voor de man van tachtig nu.
Kwart voor vier in de ochtend van 10 mei 1940. Met vijftig andere jongetjes als internen in een college vlak bij de Nederlandse grens. Op kostschool heette dat. En het kostte je aardig wat. Het kostte je je vrijheid, je eigen beslissingsrecht, je eigen willetje, je àlles eigenlijk.
Begin september ging je door een indrukwekkend grote poort naar binnen en pas twee maanden later mocht je voor het eerst weer door die poort naar buiten. Voor drie dagen naar huis. Met Kerstmis zelfs voor zeven dagen. Had je nodig om je ouders weer te herkennen.
De ochtend van 10 mei 1940. Kwart voor vier. Of de aarde uit elkaar spatte. Het geluid van machinegeweren en van inslaande bommen maar omdat 66 jaar geleden nog geen mens dat op de televisie had gezien wist je niet precies wat er aan de hand was. Misschien de hel die uit elkaar gespat was.
Het dorp wordt gebombardeerd riep iemand. Het is oorlog riep een ander. De dokter ligt onder het puin van zijn huis, krijste een vrouw die over het aardeweggetje naast de school rende. De dag tevoren waren we met zijn allen nog op bedevaart naar Zutendaal gemarcheerd. Voor de Vrede. Dat had dus niet geholpen. Vermoedelijk had niemand tegen Hitler iets over die bedevaart gezegd , dus die kwam gewoon. Het gekke was, wij waren niet eens bang, Wij waren enthousiast. Er gebeurde wat. We zaten met drie vier op de brede vensterbanken van de slaapzaal, vier hoog, in de loge. En we keken naar vliegtuigen die heel laag kwamen oversuizen , op elkaar vuurden en dan pijlsnel op hun linker flank terug in de wolken verdwenen. En daarna kwamen weer andere toestellen, trage toestellen waar je in de heldere lentemorgen luiken in de metalen buik zag opengaan waaruit bommen vielen. Kijk, die bommen vallen schuin. En ze hebben vleugeltjes bovenaan, zie je? De chaos toen plots zwarte rook een immense paddestoel in de lucht ging vormen. Toen het stil werd gleden ineens geluidloze vliegtuigen voorbij. Hoe kan dat nu? Die vliegen ook en je hoort ze niet. Die toestellen waren bezig geschiedenis te schrijven maar dat wist toen nog niemand. Die gleden nog een eind verder tot boven op het nooit en door niemand in te nemen Fort van Eben Emael dat binnen een wip en een hup werd ingenomen door het speciaal daarvoor maandenlang getrainde korps Duitse parachutisten.
De ochtend van 10 mei 1940. De ochtend waarop iets gebeurde dat geen van die vijftig jongetjes ooit had kunnen dromen. De grote poort van de kostschool werd wijd opengezet en de Directeur in hoogsteigen persoon zei dat we mochten “gaan lopen, zo hard en zo ver we maar konden ; weg van deze plaats van verderf “. Niet eens inpakken en weg wezen. Gewoon weg wezen. We renden de steenweg over , het dorp uit, het heideplateau op. Waar lopen we naar toe? Naar huis hé! Wat had je gedacht ? Het waren 32 kilometer en om vier uur was ik thuis. Vanaf die dag ben ik altijd blijven beweren dat ik op 10 mei 1940 door de Duitsers werd bevrijd. Vier jaar later gebeurde dat weliswaar nog eens opnieuw, door de Amerikanen die keer, maar dat was toch iets anders. Dat had je verwacht, je wist dat die ooit zouden komen. Maar de Duitsers , die kwamen bij complete verrassing. Die kwamen voor die vijftig jongetjes als een geschenk uit de hemel gevallen Ik mocht meteen naar een andere school. Als er weer eens iets gebeurt; zei mijn moeder, dan is hij op vijf minuten thuis.
Wat er de vier jaar later op de dag van mijn tweede bevrijding gebeurd is, dat durf ik niet te vertellen want dat gelooft toch geen mens. Er zijn nog een paar levende getuigen overgebleven maar ook die zwijgen. Het verhaal is té onwaarschijnlijk om écht te kunnen gebeurd zijn. En nochtans.
Misschien over vier jaar.
Geplaatst door Jos Ghysen op 11:00 am op woensdag, 10 mei , 2006

Louis Verbeeck (links) - Jos Ghysen (rechts) : zij leerden Vlaanderen humor, milde ironie en schreven de sterren van het firmament.
4 reacties op dit bericht
zou de 0000....
Misschien zou de 0000 daar eens over kunnen berichten??Ga maar eens in Hofstade bij Mechelen kijken!!!!
Het Parool , de Telegraaf, het Reformatorisch Dagblad, Spitsnieuws (hoort bij Geenstijl) , Zandvoortnieuws.nl, blikopnieuws en vele anderen ‘vergeten’ een belangrijk kenmerk van de groep jongeren te vermelden: het zijn Marokkanen.
Slechts Fok! geeft hier een aanwijzing voor de ware toedracht, die te vinden is in de IJmuider Courant : een groep van honderd Marokkaanse jongeren terroriseert de Nederlandse stranden bij Zandvoort en maakt zich schuldig aan o.a. aanranding, geweldpleging en mishandeling.
Is het erg als het feit dat het om Marokkanen gaat verzwegen wordt? Ik vind van wel, want in de reacties onder het bericht van Fok! waar dit niet vermeld wordt krijgen Surinamers en Tokkies automatisch de schuld. En we weten dat nog bij veel mensen de ogen geopend moeten worden voor de echte problemen. Zo kan het nieuwe PvdA-raadslid dan wel ervaring hebben met de sneeuwballen gooiende racisten uit Waspik, zijn eigen achterban is wel een paar graadjes vervelender voor mensen met een ander ras dan de gemoedelijke Brabanders. Gezien zijn lofzangen op de multikul , die een jaren ‘80 denkniveau in deze aangeven, dient hij nog het een en ander bij te leren, en wel snel.
De ondernemers in het Zandvoortse centrum, omwonenden, winkeliers en paviljoenhouders heerst de angst.
Niemand wil met de eigen naam of de naam van de zaak in de krant en al helemaal niet op de foto.
„Je weet maar nooit wat er daarna gebeurt”, zeggen een paar betrokkenen.
Volgens een van hen was het donderdag een dag vol dreiging en gevaar ’zoals hij nog nooit had meegemaakt’.
Agenten te paard en op motoren gingen achter jongeren aan en gebruikten zo nodig flink geweld.
De raddraaiers zouden omstanders hebben toegeroepen dat ze de volgende keer wapens zullen meenemen en dat het voor Zandvoort ’een lange, hete zomer wordt’, waarmee ze bedoelen dat ze nog vaak zullen terugkomen.
De 19-jarige Samantha uit Zandvoort heeft donderdag voor haar leven moeten fietsen om te ontkomen aan een razende jongen.
„Ik wilde naar huis fietsen, toen ik zomaar door zo’n rotgozer werd uitgescholden voor een publieke vrouw met een dodelijke ziekte. Toen begon hij me achterna te rennen en tegen mijn fiets te trappen.
Tot driemaal aan toe. Ik trapte als een gek en verloor een van mijn slippers.
Gelukkig werd hij door een politieman in burger gegrepen.”
De politie zet de komende tijd extra agenten in op de trein van Amsterdam naar Zandvoort.
Op die manier wordt geprobeerd om de overlast door Marokkaanse jongeren in de treinen en in de badplaats te voorkomen.
De Zandvoortse politie pakte woensdag tien jongens uit Amsterdam West op die toeristen op en rond het strand lastigvielen, overmatig alcohol gebruikten en wildplasten.
Ook donderdag was het raak.
Toen werden twintig van Noord Afrikaanse jongeren gearresteerd voor vernieling, mishandeling en onzedelijk gedrag tegen vrouwen.
De cijfers van zaterdag waren nog niet bekend.
Hier de bron
Jammer dat onze media het niet willen berichten, zodat deze kansenjongeren slechts begeleid worden met gratis vechtsportlessen en extra studiepunten. Een harde aanpak is nodig, met celstraffen en boetes voor de falende en ontkennende opvoeders. Pas dan is er een kans dat het Marokkaanse tuig normaal in onze samenleving kan functioneren.
Tot die tijd:
Marokkanen in de buurt : moeders, houd je dochters binnen !!!
Dinsdag zal voor mij.....
Zolang het geen verlof is, mijn wekelijkse portie jodium gaan opsnuiven, dan tegen de late namiddag vogels gaan spotten in 't Zwin en genieten van de nachtegalen die nu volop zingen.
's Avonds eens goed gaan eten en dan met een goed gevoel op een kalme autoweg naar huis.
De kust is voor mij toch zo rustig en verlaten als het geen vakantie is
gelukkig,
We liepen enkele dagen geleden nog met een trui en een regenjas, in deze
streken kan de temperatuur van de ene op de andere dag soms wel tien graden verschillen.Wat zitten die zeikerds dan te lullen?
In elk geval het is zomer, de terrasjes zitten vol en meer moet dat niet zijn...
nek aan nek zegt tang tiene!
valt het u ook op dat de poco kranten en 0000 zo stil blijven ivm de kiezing in servié? zouden de nationalisten aan de winnende hand zijn misschien?