Johan en de Alverman

Nà kwam er vanmiddag ne nollander oep 't niefs van den brt vertèlle dat 't gedoan is met de standoardtoal, wadasse vruuger Nederlands noemde.

Het is gedoan, zeet em, allee in 't ollands :"Het is gedaan met de standaardtaal, die periode is voorbij, de taal leeft en nu breekt een andere periode aan, we gaan schrijven zoals we praten".

Ik verstoeng die mengs bekanst ni, moar 'k vong wel dat em gelaaik at, da's weeral gemakkelek veur de klein manne oept school.  Dan muute ze gie vloms ni meer lere en de vrèmde joeng kunne da toch ni want die spreke van sjakkamakka en maroccoco.

As den brt de kans hée oem oep de Vloaminge hunne kop te schaaite, dan loate ze het ni, moar na hemme ze gelaaik.  As ge gien identitaait ét, edde oak gien toal noedig.

Oe stoemmer, oe gemakkeleker. En ge kunt ollemoal men sjokkedaaize kusse.

Erik Doevoert.

Het bericht vertrok vanuit de gazetten van Corelio, werd sierlijk opgevangen door de 0000 en zit inmiddels tot bij de Morgen : Vlamingen gaan wonen over de taalgrens in Waals-Brabant.  Daar is de grond goedkoper en de ontvangst door de buren is  warm, hartelijk, open en vriendelijk. "De Walen zijn schatten van mensen die in tegenstelling tot de Vlamingen, vreemde taalgebruikers met open armen ontvangen.  Quele différence !"




Met een cameraploeg liep de 0000 rond in Jodoigne (Geldenaken) het wingewest van de liberale patriotten en Congo-advocaten, de familie Michel, vader die de zaakjes van Kabila in de EU regelt en zoontje die hetzelfde doet vanuit Brussel, tenzij hij in Rome vanuit de catacomben Vlaams Belangers probeert af te knallen. 

Vlamingen werden ondervraagd door de reporter van dienst  en verklaarden met de glimlach, hoe goed en fijn ze het vonden in hun nieuwe omgeving.  De jonge gezinnen met kroost, voeren de kindjes dagelijks over de taalgrens om Nederlandstalig onderwijs te volgen in Vlaanderen.  Voor de rest, loopt alles normaal.  Zoals het hoort. En zoals wij dat ook graag zouden zien gebeuren in Vlaams Brabant en in de  Vlaamse Rand van Brussel. Helaas ...

De uitgeweken Vlamingen stellen geen enkele eis. 

Zij moeten niet in het Nederlands behandeld worden door hun gemeentebestuur en eisen geen Nederlandstalige documenten..

Zij eisen evenmin Nederlandstalig onderwijs, dat geïnspecteerd wordt vanuit Vlaanderen.

Zij eisen niet bij  verkiezingen op  Nederlandstalige lijsten te stemmen uit Vlaams-Brabant.

Zij ondernemen geen enkele poging om Jodoigne te vervlaamsen met uithangborden en stiekem Geldenaken te promoten in het taalgebruik.

Zij dromen er niet van om een politieke meerderheid te vormen die de officiële gemeenteraadzittingen in het Frans saboteert.

Daarom zijn de Walen best tevreden met hun nieuwe buren, die zich keurig gedragen en aanpassen en verklaren sommige Vlamingen met die typerende meegaandheid : "Wij hebben ons nog geen moment beklaagd  dat we Walen geworden zijn".

Deze artikels in de kranten en de reportage bij de 0000 waren een uitgelezen gelegenheid om de Vlamingen in een gunstig daglicht te plaatsen.  Dat is echter té veel gevraagd van de Vlaamse media.

Ray

1923 - Abdijstraat Antwerpen Kiel
Een statige winkelstraat

 

"Het politieke correct zijn is een doctrine, opgedrongen door een onlogische minderheid, verstard in hun waanideeën en verwoed gepromoot door de leidende media die mordicus geloven in het feit dat het mogelijk is een stront op te pakken aan zijn propere kant"

Het is vrij komisch om te horen dat bij militaire oefeningen van het belgische leger de soldaten tegen mekaar "Pang, Pang - Dood !" moeten roepen omdat de munitie op is.  Dat gebeurde gisteren  bij monde van een liberale vakbonder, die tijdens het televisienieuws zijn verhaaltje mocht afsteken ; de man leek niet gehinderd door een overmaat aan kennis of respect.  Daarom is hij ook een vakbonder. 

Lang, lang geleden mochten militairen niet aansluiten bij een syndicaat en nu dat wel kan, komen die kerels de instelling die zij vertegenwoordigen belachelijk maken en de werknemers wier belangen zij geacht worden te verdedigen, voorstellen als simpele idioten. Besluit u hier niet uit, dat wij ijzervreters zijn, gewonnen voor uniformen, marsen met ransel en geweer en schieten op al wat beweegt.




Of het kogelverhaal al dan niet waar is, zullen we nooit vernemen want élke minister van defensie liegt en fantaseert, dat weet volksvertegenwoordiger  Luc Sevenhans beter dan wie ook. Wat ons echter fameus stoort, is dat ook in de buitenlanden waar het ABL aanwezig is, die geruchten natuurlijk overgenomen worden door groepen die dat beter niet weten.  Afghanistan, Libanon, Kosovo.  Bij de gekken die daar rondlopen, kan wel eens het idee ontstaan, dat die brave belgen toch geen kogels bezitten, met alle gevolgen vandien.

In Afghanistan waar de fanatici van de Taliban gisteren een duizendtal medestanders bevrijd hebben uit een gevangenis, bevinden zich een driehonderd belgische militairen in Kabul nabij de luchthaven.  Over een aantal maanden zullen er nog eens circa 140 mensen vertrekken  met 4 F 16's naar het Zuiden, waar de baardmansen het voor het zeggen hebben.

De "pang-pang" roeper van de vakbond zou beter nadenken of proberen een rolletje te verwerven als stand-up comedian, daar zijn geen mensenlevens mee gemoeid.  En het niveau zal niet te hoog zijn voor hem.

Ray

.

Twee priesters van de Anglicaanse kerk van Engeland zijn met mekaar getrouwd in Sint Bartolomeuskerk in Groot-Londen, een van de oudste kerken van het land, die ondermeer dienst deed als decor voor de film "Four weddings and a funeral".  Het stel, Eerwarde Heer Peter Cowell en Eerwaarde Heer Doctor David Lord, hadden voorafgaand aan de kerkelijke inzegening hun burgerlijke overeenkomst afgesloten.

Waar het bruidspaar de wittebroodsweken zal doorbrengen werd niet vermeld, evenmin of de bruid in het wit was.

http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/2130668/Male-priests-marry-in-Anglican-church's-first-gay-'wedding'.html

Wat enkele maanden geleden door een professor van Louvain-la-Neuve op een onschuldige manier gelanceerd werd, is inmiddels ernstig overgenomen door de Franstaligen uit het land B : "Het zou "makkelijk" zijn het Brussels Hoofdstedelijk Gewest te verbinden met Wallonië om alzo   over een symbolische aaneenhechting te beschikken, een corridor, een loopgang". Zonder gemeentes, woningen, mensen over te hevelen, enkel grond of een waterloop.

Vandaag weten we dat de Franstaligen een strook bedoelen van 3.5 km lang en 2.5 km breed, die hoofdzakelijk het Zoniënwoud doorkruist.  "We gaan toch niet moeilijk doen over een vermindering van het Vlaams grondgebied met 9,5 vierkante kilometer, en de bomen spreken geen Vlaams noch Frans, nietwaar ..."

Tegelijk deelt Le Soir mee, dat van volgende week af Wallonië en de Franstalige Brusselaars samen hun ideeën over een hechte samenwerking zullen concretiseren.  Officiële delegaties bestaande uit alle partijen starten een overleg in het Franstalige parlement.  En ter voorbereiding leggen zij al een gezamenlijke eis op tafel : de corridor., als blijk van hun combattieve instelling. "Een corridor voor mijn koninkrijk", maar dat zullen ze ginder ver niet begrijpen, want 't is niet in hun chi-chitaal.





In de Franse media wordt ons tevens voorgehouden dat de corridor gezien moet worden als een tegenprestatie voor een eventuele splitsing van BHV.  Met daarnaast nog de garantie dat de Franstaligen uit Halle Vilvoorde kunnen blijven kiezen voor Franstalige lijsten in Brussel, dat de faciliteiten in de zes randgemeenten behouden blijven tot het jaar 7569 en dat alle omzendbrieven van de Vlaamse overheid enkel zullen gebruikt worden als  behang- of toiletpapier. En als dit aanvaard is, praten we verder over het teruggeven van bevoegdheden aan de federale regering, het instellen van een belgische federale kieskring, de invoering van tweetalig onderwijs  en de financiering van Brussel.  Kortom : terug naar 1830. 

De Vlamingen zijn nooit goede onderhandelaars geweest.  Ook nu zitten zij met koeienogen te kijken en te glimlachen met wat  Moureau, Maingain, di Rupo, Javaux  en Milquet aan het bekokstoven zijn in hun gezamenlijke Franse keuken. 

Als wij slap genoeg zijn en we gaan in op de symbolische corridor, dan is dat dé vluchtweg voor de toekomst, want die corridor wordt in de kortste keren uitgebreid en desnoods afgebroken zodat het eironde Brussels Gewest als vanzelf in Wallonië kan wegzinken, als een gepeld ei door de hals van een fles.  Dàt en dàt alleen lijkt ons de bedoeling te zijn van deze simpele corridorvraag, om bij een eventuele splitsing van het land B, Brussel uit Vlaamse klauwen te halen. 

Samenleven tussen Vlamingen en Franstaligen in dit land is niet meer mogelijk.  Laten we ieder onze eigen weg gaan.  En als de tegenkrachten nog steeds te groot mochten zijn, moet er bij de eerstvolgende verkiezingen, Vlaamse of federale, massaal gestemd worden voor de partij die ondubbelzinnig opkomt voor een zelfstandig Vlaanderen.  Daar ligt onze enige redding. Wij vertrouwen niemand meer, wij geven geen krediet meer en ons geduld  is opgebruikt. Uit naam van het Vlaamse belang en uw persoonlijke belang, stemt u voor Vlaams Belang.

Savat

Bron Le Soir , Aanklacht en Hoegin
http://www.lesoir.be/actualite/belgique/un-couloir-relierait-2008-06-14-606100.shtml
https://blog.seniorennet.be/aanklacht/

Rik Vannieuwenhuyse (ex-Remmery) stapt in de politiek.

(Belga) Rik Vannieuwenhuyse, de voormalige zaakvoerder van het delicatessenbedrijf Remmery uit Ledegem, stapt in de politiek. Hij sluit zich aan bij Open Vld, zo is vrijdagavond bekendgemaakt tijdens een persconferentie in Roeselare. Vannieuwenhuyse moet de partij lokaal sterker maken.  Bij de VLD is er altijd plaats voor mannen die weten met vrouwen om te gaan.  Succes Rik, ook namens de keuning, die ook weet hoe met de dames om te gaan.

Het campagneteam van Rik zit paraat om op te treden

@ Metro

Het vervelendste van Ierland is, dat het al een eiland is, anders konden we het "isoleren" en laten wegdrijven naar het eind van de wereld.  Wèg, ondankbaren, zelfs geen  goodbye or farewell, stort u in de afgrond van het einde van de  weireld.

Het is duidelijk dat de democratie in Europa bedreigd wordt, aangetast is tot in zijn diepste wortels : als de bevolking zich verzet en niet langer gedwee meeloopt, is er iets aan de knikker. 
Het was al een beetje te verwachten tijdens het zo illustere en fijne Songfestival : daar waar alle deelnemende landen hun schitterendste idioten opstuurden naar Servië, verschenen de Ieren met een kalkoen op de scène.  Alsof ze deze hoogstaande vorm van volksontspanning probeerden belachelijk te maken. Toen opperde Zijn Onsterfelijkheid, de Portugese ex-communist Barroso, voorzitter van het Europese Politbureau alreeds enkele bittere commentaren : "Zhie Eirisj Piepel moest bie poeniesjt"

Neen, er zullen andere maatregelen moeten getroffen tegen de rebelse Ieren die opnieuw de streken van het IRA en Sinn Fein naar boven halen : de Engelsen die nog steeds het Noorden van het eiland bezet houden (gelukkig maar !) zullen best afzakken naar Dublin en de zaken terug in handen nemen.  De democratie moet hersteld worden en het volk moet tegen zichzelf beschermd worden.  Tevens een mooie gelegenheid voor sukkelaar Gordon Brown om zijn blazoen op te poetsen.

En laat het een verwittiging wezen voor al wie in Europa meent weerstand te kunnen bieden aan het Beleid van de Europese Unie.  Voor wie denkt u dat zij het allemaal doen ?  Voor zichzelf natuurlijk en voor u ook een beetje.

Het is al langer geweten dat het hardwerkende VB-kamerlid uit Brasschaat (Antwerpen) in de commissie defensie een geducht tegenstander was van de Ramp Flahaut.

De nieuwe Generaal,  De Crem heeft het evenmin onder de markt met Sevenhans, wiens werk vaak doodgezwegen wordt omdat hij tot de verkeerde partij behoort.  Vandaag doorbreekt de Gazet van Antwerpen de stilte en plaatst navolgend stuk dat wij met genoegen overnemen.  Luc Sevenhans is in het verleden al meermaals aan het woord geweest bij Angeltjes.  Wat vervelend dat  de  vertegenwoordigers van Vlaams Belang niet de domoren zijn zoals men dat graag zou hebben ...

14/06 "70 miljoen euro om wat mee te paraderen"

Defensieminister De Crem besliste om de geplande aankoop van pantsers met 90 mm kanonnen te beperken tot een eerste schijf van 18. Het Antwerpse VB-Kamerlid Luc Sevenhans blijft daarbij met een wrang gevoel.

“Niet alleen negeerde De Crem het parlement. Niemand weet wat aan te vangen met die tuigen. Terwijl de VS vragen stellen bij de pantserwagen zelf.”

Deze week liet De Crem lekken dat hij de opties in de aankoop annuleert maar hij wegens de boeteclausules verplicht is de eerste 18 kanonnen toch te kopen, kostprijs 70 miljoen of 3,9 miljoen euro per stuk.

“Logisch”, aldus Luc Sevenhans, die tevens voorzitter is van de commissie legeraankopen. “De boete zou naar verluidt vrijwel even hoog zijn als de aankoopsom van deze bijzonder dure tuigen. De Crem negeert echter het parlement én de afspraak dat hij eerst de commissie zou inlichten. Erger nog, hij vroeg ons in afwachting van het rapport geen initiatieven te nemen.”

“Los daarvan blijft de vraag wat het Belgisch leger zal aanvangen met die kanonnen. In NAVO- of EU-verband zijn ze immers niet inzetbaar en alleen voor parades geschikt. Of gaan we een koper zoeken in de emiraten waar men die 90 mm kanonnen wel gebruikt? De Crem zegt bovendien dat de NAVO tegen die kanonnen is terwijl zijn voorganger het tegendeel beweerde. En er is meer. De Piranha zelf, een pantser op wielen, wordt door de Amerikanen in Irak gebruikt onder de naam Stryker. Zij halen die pantsers nu ijlings terug omdat ze in een echt conflict te kwetsbaar zijn. Ze zijn dus alleen in tweede linie bruikbaar, wat ons allicht beter uitkomt.”

@ Gazet van Antwerpen

DE VERSCHILLENDE MACRO-ECONOMISCHE SYSTEMEN UITGELEGD AAN DE HAND VAN HET TWEE-KOEIEN-PRINCIPE

SOCIALISME : Je hebt twee koeien, en je geeft er een van aan je buurman.

COMMUNISME: Je hebt twee koeien. De staat neemt ze in beslag en geeft je een beetje melk in de plaats.

NAZISME : Je hebt twee koeien. De staat neemt ze in beslag en executeert je.

DE AMERIKAANSE INVULLING: Je hebt twee koeien. Je verkoopt er een van, en je verplicht de tweede om evenveel melk te produceren als vier koeien. Dan huur je een consultant om uit te vlooien waarom de koe in kwestie dood ging.

DE FRANSE INVULLING: Je hebt twee koeien. Je slaat aan het staken omdat je er drie wil.

DE BRITSE INVULLING: Je hebt twee koeien. Ze zijn allebei gek.

HET BELGISCHE SYSTEEM: Je hebt twee koeien. Ze staan allebei aan de taalgrens. Ze grazen in Vlaanderen en worden gemolken in Wallonië.

DE MODALE BOER: Je hebt twee koeien. Je verkoopt er een van en koopt een stier.

Regus Patoff

Het is helaas geen fantasietje of een mop, maar het reclamebureau geleid door de zoon van Guy Mortier van Humo heeft inderaad aan de Stad Antwerpen voorgesteld om de Meir om te dopen tot "Zonder Haatstraat".

Patati, patata, een belachelijke reclamestunt die natuurlijk in goede aarde valt bij de Leider van de stad van Allah die zelf een publiciteitsman is die helaas de titel voert van burgemeester.

'We hebben het idee al voorgelegd aan de families van de slachtoffers van Hans Van Themsche, en zij zijn het idee genegen', zegt Jens Mortier van het reclamebureau Mortierbrigade. Zijn bureau kreeg kort na de schietpartij van 11organisaties de vraag een campagne te ontwerpen, waardoor iedereen zijn verontwaardiging kon uiten en een signaal kon geven voor een positieve en tolerante maatschappij.

Het stadsbestuur speelde de vraag van de organisaties ondertussen door aan haar Straatnamencommissie. 'Wij wachten nu het oordeel van de commissie af, het is het schepencollege dat op basis van dat oordeel finaal de knoop zal doorhakken', zegt Kiki Vervloesem, de woordvoerster van burgemeester Patrick Janssens (SP.A).

De voorzitter van de bewuste commissie, stadsarchivaris Inge Schoups, is het idee alvast genegen. Ze wijst wel op enkele praktische bezwaren. 'Het gebeurt haast nooit dat we een straat van naam veranderen omdat we daarmee de bewoners en de bedrijven in die betrokken straat met een hoop werk en kosten opzadelen. Van het vernieuwen van identiteitskaarten, tot het aanpassen van briefpapier.'

Een nieuwe straat tot Zonder Haat Straat dopen, zou in principe wel kunnen. 'We zijn wel van oordeel dat de naam van de straat en de locatie een zekere samenhang moeten hebben. Idealiter zou dus in de buurt van het gebeuren een nieuwe straat best die naam krijgen. Dat gaan we nu allemaal bekijken.'De stadsarchivaris verwacht dat de commissie zich in augustus over de aanvraag uitspreekt.






We hebben al veel waanzin meegemaakt, maar dit klopt alles !

De naam "Meir" duidt op het ondergrondse langwerpige meer dat hier eeuwenlang bestaan heeft en dat aan beide zijden omzoond was met huizen.  In het midden bevond zich een houten brug.  Aan het einde van het meer, plus minus ter hoogte van de Boerentoren heeft gedurende vele eeuwen een enorm houten kruis gestaan. 

Als deze idiotie goedgekeurd mocht worden, ontketenen wij de revolutie in Antwerpen !

Ray

Bron : Het Nieuwsblad

Wij hebben nog verschillende reacties ontvangen over de uitlatingen van Defoort in Knack ; we kunnen ze niet allemaal plaatsen, op de lange duur lijkt het hier een anti-Defoort forum en dat is de man ons niet waard. Wij willen met dit stuk onze eigen houding verantwoorden en dan is het afgelopen.

Wij waren met Angeltjes  bij de eersten op internet, om diverse passages uit het vraaggesprek met Knack te plaatsen en de VVB-voorzitter duidelijk te maken,  dat wij niet gediend zijn van zijn houding.  Plezierig is het niet, om tegen zogenaamd "eigen volk" in te gaan, zeker niet omdat we met ons lange meelopen in de Vlaamse Beweging  beducht zijn voor de zoveelste interne tweespalt.

Langs de andere kant zeggen wij even vlot, dat we er onze buik van vol hebben, dat de zogenaamde a-politieke Vlaamse beweging de gewone, trouwe Vlaamsgezinden afschildert als een bende oubollige nostalgiekers die in een reservaat thuishoren. Laat mijnheer de professor door zijn linkse vriendjes de werking en de manifestaties  van zijn beweging uitvoeren, hij zal gelukkig zijn met de talrijke opkomsten.

Als er sprake is van een elitaire houding en rechts gedachtengoed, dan vinden we die uitgerekend bij de hoogste leiding van de Vlaamse Volksbeweging tegenover de Vlamingen die zij pretenderen te vertegenwoordigen.   Deze heren die per se aanvaard willen worden door het  belgische en internationale establishment, teren op de trouw, het geloof en het engagement van vele militanten die lak hebben aan de gevestigde machten. Deze leiding wil per se uit de omhelzing van rechts  komen en ze gedraagt zich zoals de partijbureaus van Europese socialistische  partijen : zo ver mogelijk van de gewone man en vrouw, want dat zijn onwetende stumperds. De leiding weet alles, want die ontvangt de centen en de subsidies.

De voorstanders van het Verdrag van Lissabon zijn zwaar verontwaardigd, omdat de Ieren met hun stom referendum de politiek-correcte opgang van de Europese Unie gefnuikt hebben. 

Een Ierse stok in het wiel van een Grondwet die zichzelf vermomd heeft tot een Verdrag, dat de leesbaarheid evenaart van de Dodezee-rollen.

Het Verdrag van Lissabon is beschaamd zichzelf te zijn, verlegen duidelijk uit te drukken wat het wil  : de lidstaten herleiden tot veredelde wijkgemeenteraden, en  de beslissingen laten tot standkomen  in kleine cenakels die permanent gebombardeerd worden door oncontroleerbare internationale lobbyisten.  En een parlement dat niet bij machte is de veelheid van problemen te vatten, noch te beoordelen. 

Een soort superpresident vertegenwoordigt 500 miljoen Europeanen die niet eens weten wie de mijnheer of mevrouw is die uit hun naam spreekt.  De macht van de politieke partijen wordt geïnstitutionaliseerd, de burgers kijken toe en worden geacht te applaudisseren en godverdoeme geen vragen te stellen.

Mijnher Ivo Belet van de CD&V kwam in zeven haasten op het hem vertrouwd televisiescherm vertellen, dat de Ieren ondankbare honden zijn.  Na al wat de EU voor die arme drommels gedaan heeft, was het toch  evident dat zij hun dankbaarheid zouden betoond hebben aan de nieuwe meesters.
Wie brood en pepernoten rondstrooit in de massa's, verwacht instemming en geen afwijzing.

Mijnheer Belet en al die andere ontgoochelde particraten hebben zich compleet verkeken op de weerbaarheid  en de overgevoeligheid van een volk dat eeuwenlang onder verknechting geleefd heeft.  Zo een volk laat zich niet makkelijk "kopen".  De EU laat zich nu in zijn ware gedaante zien en is verrast dat het volk van de Republiek niet bereid is zijn onafhankelijkheid en IDENTITEIT in te leveren voor een nieuwe periode van onderwerping. Pech, pech, pech ...

Het Ierse volk (en niet de regering en het establishment) verdient de dank en waardering van elke weerbare Europeaan.

Savat

Het Antwerps Minderhedencentrum de8 stelde van de week een rapport voor. De titel is bepaald veelzeggend: 'Achterstand van zaken. Etnisch-culturele minderheden in Antwerpen doorgelicht'. Het rapport is allerminst uniek in zijn soort, integendeel. Niet alleen in Vlaanderen, ook in Nederland, Frankrijk en - relatief recent - Groot-Brittannië heeft het naïeve optimisme omtrent multiculturaliteit en diversiteit, plaats gemaakt voor een 'objectievere' stand van zaken die - helaas - niet zelden een achterstand van zaken is. Toch blijft de manier en methode waarop de achterstand van zaken wordt geduid, sterk verschillen. Wie het rapport van het Antwerps Minderhedencentrum achter de kiezen heeft, krijgt het onbehaaglijke gevoel dat Antwerpen en Vlaanderen - de ontvangende samenleving - het vreselijk slecht hebben gedaan. Het scheelt niet veel of het is de Antwerpenaar zelf die zich schuldig moet voelen wanneer hij bezorgd om zich heen kijkt en zich hardop afvraagt hoe we het multi-etnische samenleven de komende jaren gaan managen.

Het rapport van de8 blijft qua 'tone of voice' op de politiek correcte koers varen. Het stelt de notie actief burgerschap in vraag. Het verwijt beleid en samenleving de verantwoordelijkheid voor het falen opnieuw bij het individu te leggen en niet - hoe heet die dooddoener - bij structurele problemen. Gelukkig staan er ook cijfers in het rapport, onthutsende cijfers. Iets meer dan veertig procent van de schoolgaande populatie spreekt thuis geen Nederlands. De schoolse vertraging (zittenblijven, instappen met grote achterstand) blijft onrustwekkend, net als de schooluitval, van school gaan zonder enig getuigschrift, competenties of diploma op zak. Het rapport staat ook stil bij de geringe betrokkenheid van de ouders van onze nieuwe Antwerpenaren bij wat zich in en om de school, de opleiding voltrekt. De vraag is: kunnen wij daar iets aan doen? Is het de fout van onze eigen scholen en leerkrachten dat het aantal afhakers onder de nieuwkomers zo groot is? Kind en Gezin legt huisbezoeken af. Scholen doen er alles aan om allochtone vrouwen uit het isolement te halen en bij het naschoolse gebeuren te betrekken. Het is jammer dat het rapport van de8 op nogal wat pagina's in schuld en zelfbeklag blijft steken. Want ik heb geen weet van een Antwerpse school waar boven het bord een spandoek hangt: ten strengste verboden de schouders onder studie en carrière te zetten.

We moeten ons toch eens de vraag durven stellen hoe het komt dat zoveel jonge mensen, geboren in België, tweede en derde generatie nieuwkomers al, er niet in slagen de kansen die ze krijgen ook daadwerkelijk te grijpen en maximaal te benutten? Het is net iets te makkelijk uithalen naar racisme en discriminatie wanneer een leger jonge werklozen niet over de (taal)kennis of het vakmanschap beschikt om in één van de duizenden openstaande vacatures en een bedrijfsorganisatie te stappen. 'Hoe groter de kloof tussen de taal thuis en op school, hoe groter de kans om ook op de arbeidsmarkt de weg helemaal kwijt te raken', stipt het rapport van de8 terecht aan. Thuis, onder elkaar en in de openbare ruimte Nederlands praten, naar het VRT-nieuws en het voetbal op VT4 kijken, creëert en vergroot kansen en vergemakkelijkt wederzijdse, spontane en intensere contacten. En verkleint de achterstand van zaken.

www.nieuwsblad.be/antwerpen
Met dank voor overname.