Een beetje vertrouwen in justitie

Holala !  Het zijn onze vredelievende weldra-bondgenoten in de Neurotische Unie

(klikken voor een woordje uitleg)

Hieronder de inbreng van Geert Wilders tijdens het verantwoordingsdebat dat vandaag in de Tweede Kamer plaatsvindt. Het is een lange toespraak, maar ze loont de moeite, omdat Wilders in de hem typerende stijl afrekent met de Gemakzuchtigen die alles gedogen en onze toekomst verkwanselen.  Copiëren en rondsturen is wenselijk en toegelaten.

Ze was verkracht, maar ze was niet kwaad. De journaliste die op zoek ging naar de Taliban in Afghanistan zag haar nieuwsgierigheid omgezet in een wrede, meervoudige, verkrachting. Maar waar dat bij anderen leidt tot woede of verdriet, toont deze journaliste vooral begrip. Ze zegt: “er was ook respect voor mij”. En ze kreeg nog thee met koekjes ook.
 
Vz, ik begin met deze gebeurtenis, omdat hij tekenend is voor het morele verval van onze elite.  Die is  zo verblind door haar eigen ideologie dat het bereid is weg te kijken voor de waarheid. Verkrachting? Nou, ik wil nuances aanbrengen in het verhaal, zegt de linkse journaliste. De Taliban bestaat heus niet uit monsters. Liever de werkelijkheid ontkennen dan hem onder ogen zien. 

Onze elite, of het nou gaat om politici, journalisten, rechters, subsidieslurpers of ambtenaren, is volledig de weg kwijt. Elk gevoel voor realiteit is verdwenen. Elk gezond verstand wordt overboord gezet om de werkelijkheid te ontkennen. Niet alleen deze helaas verkrachte journaliste leidt aan het Stockholm-syndroom, maar de hele Nederlandse elite. 

Ze praten alles goed. Alles relativeren ze weg. Goed en kwaad, logica en gezond verstand, het is 1 grote grijze streep geworden – zonder begin of eind. Het enige morele ijkpunt dat ze nog hebben is: als het moslims maar niet irriteert – want dan zijn ze er wel tegen.  

Joanie De Rijke, na de verkrachting thee met koekjes en respect

Je zou verwachten: een vrouw wordt meermalen verkracht en vindt het vreselijk. Maar de journaliste is niet kwaad want de moslim in kwestie toonde ook respect. 

Je zou verwachten: de misdaad is nog steeds fors en er wordt hard ingegrepen. Maar dit kabinet sluit gevangenissen en bezuinigt op politie omdat het een andere realiteit wenst te zien.

Je zou verwachten: er is een explosieve stijging van het aantal asielzoekers dus het asielbeleid wordt strenger. Maar in dit land wil men asielzoekers twee-onder-een-kap-woningen geven, terwijl onze bejaarden een luierdag krijgen.

Je zou verwachten dat de politie in Gouda keihard optreedt tegen moslim-kolonisten. Maar als de tegels naar de politiewagens vliegen, herbenoemt de PvdA-kliek deze realiteit gewoon tot ‘baldadigheid’. Probleem opgelost. En van de rechters krijgt het tuig dat de politie aanvalt geen dubbele straf maar een taakstraf.

Je zou verwachten dat de Somalische piraten die onze schepen aanvallen gewoon onder vuur worden genomen, maar in plaats daarvan halen we ze naar Nederland en geven ze computercursussen. Gratis.

Je zou verwachten dat een links politicus opkomt voor vrouwenrechten. Maar mevrouw Arib geeft als advies aan Marokkaanse vrouwen over hoe om te gaan met dominerende mannen: “Ga de strijd niet aan, die verlies je toch.”

Je zou verwachten dat nu we weten dat de schade van de multicul minstens 100 miljard euro bedraagt, dat de sluizen van de massa-immigratie nu wel dichtgaan. Maar nee hoor, dit kabinet vestigt een nieuw record met 140.000 nieuwe vreemdelingen, een groep zo groot als de bevolking van Amersfoort. Let wel voorzitter: in 1 jaar! 

Je zou verwachten dat Boris Dittrich op zijn minst aangifte doet als hij in de Albert Heijn met een mes wordt bedreigd door een nieuwe Nederlander en te horen krijgt ‘vuile homo’. Maar hij zwijgt, want de realiteit van de massa-immigratie doet blijkbaar meer pijn dan welk Marokkaans mes dan ook.

Je zou verwachten dat het zeer progressieve Utrecht opkomt voor gelijkheid van man en vrouw. Maar in plaats daarvan subsidieert het gescheiden loketten. Net als vroeger in Zuid-Afrika.

Je zou verwachten dat in PvdA-bolwerk Rotterdam niet getornd wordt aan de resultaten van de emancipatie. Maar toch zijn er plannen voor apartheidsvoorstellingen in het theater, met speciale plaatsen voor moslima’s.

Je zou verwachten dat als er op een islam-congres, zoals een paar weken geleden in Nederland gebeurde, wordt geroepen ‘islam zal de overhand krijgen’ en als gezegd wordt ‘islam staat niet voor vrede, maar voor overgave’ en als klinkt dat de democratie moet verdwijnen en er in Nederland sharia-rechtbanken moeten komen dat onze regering daar keihard afstand van neemt. Maar dit kabinet zwijgt.

 Onze hele grachtengordel-elite is volledig in staat van ontkenning. Alles wat heilig zou moeten zijn is vloeibaar. Over alles willen ze praten. Niets is meer onbespreekbaar. Alles kan in de uitverkoop. Alles kan worden meegenomen voor stuntprijzen. 

Vz, ik zeg het nog maar eens: De islam is een totalitaire ideologie, de grootste bedreiging voor onze vrijheid. Dit kabinet kijkt naar het plafond en hoopt dat de bui overwaait. Maar ik, ik zal nooit zwijgen, ik zal nooit zwichten. Niet voor honderdduizend doodsbedreigingen, niet voor Al Qaeda, niet voor de minister van Justitie en al helemaal niet voor het politieke showproces dat mij te wachten staat.

Tegenover de buigende elite van dit kabinet staat het Nederland van de mensen die de rekening moeten betalen. Letterlijk en figuurlijk. Die het slachtoffer zijn van de straatterroristen, iedere dag opnieuw, die de banken van de nog steeds naar bonussen graaiende bankiers mochten redden maar naar wie Wouter Bos niet omkijkt, die verlangen naar een sociaal Nederland. Het zijn de mensen die door de politiek zelden gehoord worden. Die door de elite worden uitgelachen. Voor die mensen strijdt de Partij voor de Vrijheid.
 
En daarover wordt geen verantwoording afgelegd vandaag. Dit kabinet legt zich neer bij die Twee Nederlanden. En nog erger: dit kabinet kiest consequent partij voor het Nederland van de elite, en niet voor het Nederland van de gewone mensen. Wie zich afvraagt hoe het komt dat nog maar 1 op de 8 Nederlanders vertrouwen heeft in de politiek moet kijken naar die Twee Nederlanden.

Dat, voorzitter, is fundamentelere kritiek dan de 82 procent van de doelen die bereikt schijnen te zijn. En of de 74 doelstellingen al dan niet gehaald zijn. Al die holle cijfers, al die patserige powerpoint-presentaties, kunnen niet verbloemen dat er achter de papieren realiteit van gladpratende bestuurskunde-doctorandussen met designer-brillen een wereld schuilgaat van een Nederland dat zich vertrapt en vernederd voelt. 

Brandje blussen en voortgaan

Dat is een Nederland dat weet dat het belazerd wordt. Belazerd door een elite die alles best vindt zolang de miljoenen maar richting de VPRO, de kunstmaffia en Milieudefensie stromen.  

Voorzitter, het Nederlandse volk is bezig te ontwaken uit een lange linkse nachtmerrie en ik zeg u vandaag: deze elite loopt op haar laatste benen. Er tekent zich in Nederland een regenboogcoalitie af  - die dwars door alle lagen van de bevolking klaar staat om op te komen voor het vertrouwde Nederland. Verandering hangt in de lucht en ons land hunkert er naar een nieuwe toekomst binnen te stappen. 

Vz, er wordt door dit kabinet totaal geen verantwoording afgelegd over wat de massa-migratie betekent voor onze economie. Het Centraal Planbureau komt op minstens 100 miljard euro schade. In Denemarken becijferen ze de schade zelfs op 300.000 euro per moslim-migrant. Een rapport in Frankrijk stelt dat de economische groei van dat land met twee-derde gereduceerd wordt door de massa-immigratie. De Zweedse econoom Lars Jansson schat de schade voor Zweden op 27 miljard dollar. In Noorwegen waarschuwen werkgevers dat de opbrengsten van de oliewinning straks helemaal opgaan aan de kosten van de massa-immigratie. Kabinet, andere landen doen het wel, onderzoeken de kosten van de massa-immigratie wel, kabinet leg daar eens verantwoording over af. Breng die kosten van de massa-immigratie eens in beeld, zonder roze linkse wolken.

Vz, wanneer gaan we praten over aanpakken? Wanneer stopt de afdeling pappen en nathouden? Wanneer komt er een eind aan dit kabinet van uitstel en afstel? Wanneer wordt de boodschap van Nederland ook eens gehoord in het grachtengordel-paleis dat het hoofdkantoor van de PvdA is? 

Ik zie heus wel dat niet elk probleem meteen valt op te lossen. De nachtmerrie van links kan niet in een paar jaar worden hersteld, dat weet ik ook wel. Maar we kunnen in ieder geval een start maken. Volgende generaties moeten toch kunnen zeggen: op dat moment is een eerste stap gezet naar het herstel. Toen zijn we begonnen met terugvechten. Daar is links gestikt in zijn eigen leugens. 

Niet elk probleem is meteen op te lossen, maar elk probleem is wel meteen aan te pakken. We kunnen een begin maken. Vandaag nog. Laat ik wat voorbeelden noemen.  Probleem: de zorg aan onze bejaarden en zieken holt achteruit. Aanpak: minder managers, meer handen aan het bed en meer geld naar de zorg.

Probleem: Marokkanen gooien met stenen naar onze politie. Oplossing: oppakken, aanpakken en uitzetten.

Probleem: onze economie krimpt nog sneller dan de VVD in de peilingen. Aanpak: stop met de linkse hobby’s zoals de ontwikkelingshulp, de Vogelaarwijken en de publieke omroep en geef de Nederlander zijn eigen geld terug, herstel de vraag en kies voor flinke belastingverlaging. 

Probleem: Brussel krijgt steeds meer te zeggen over ons. Oplossing: de macht terug naar Nederland en de eurocraten in de WW.

Probleem: burgers worden beroofd en bedreigd. Aanpak: voer hoge minimumstraffen in zodat criminelen altijd forse straffen krijgen.

Probleem: dit kabinet breekt record na record op het gebied van de massa-immigratie. Aanpak: Geen Oost-Europeanen meer toelaten en grenzen dicht voor immigranten uit moslimlanden. NU! 

Probleem: we smijten met miljarden, en nog verandert het weer niet. Aanpak: stop daarmee, dat scheelt miljarden. 

Probleem: de JSF kost klauwen met geld en de PvdA draait en draait en draait. Aanpak: nog jarenlang doorvliegen met de F16.

Probleem: Rotterdam, de tweede stad van Nederland, heeft in 2012 een allochtone meerderheid. Aanpak 1: remigratie, aanpak 2: remigratie en aanpak 3: remigratie. Wat er in kan, kan er ook weer uit.

Probleem: de miljarden die naar de ontwikkelingshulp-lobby gaan lossen niets op. Aanpak: geen cent meer naar die oplichterij. 

Probleem: de islam doet alsof het een godsdienst is en profiteert zo van onze godsdienstvrijheid. Aanpak: benoem het tot wat het is: meer een politieke ideologie dan een religie.  

Vz, er moeten snel verkiezingen komen, een nieuwe Tweede Kamer, een nieuw kabinet.

Meneer Balkenende en meneer Bos, u kunt beiden een leuk betoog houden over het uit elkaar gaan van Jan Smit en Yolanthe, maar goed leiding geven aan ons land dat kunt u niet. Pak uw biezen, vertrek en kom nooit meer terug. Dank u wel. 

 

 

 

Nu.Nl

Binnen de Europese Unie moet ruimte zijn voor een 'Europese islam'.  Dat zegt CDA-lijsttrekker Wim van de Camp in een interview met NU.nl.

De islam in Europa moet volgens de CDA'er passen binnen de Europese waardengemeenschap, gebaseerd op de joods-christelijke traditie van de EU. "Als ik praat over de Europese islam dan heb ik het over de islam zoals we die hier in de Haagse aandachtswijk Transvaal zien. Met moskeeën en mensen die gewoon werken, kinderen die naar school gaan en vrouwen die participeren." Volgens Van de Camp is er dus geen plek voor de fundamentalistische islam, zoals die voorbeeld door de Taliban aangehangen wordt.

De CDA-lijsttrekker stelt dat dit uitgangspunt ook moet gelden bij de eventuele toetreding van Turkije.

"Ons uitgangspunt is dat het net zo makkelijk moet zijn om in Turkije een kerk te bouwen als om in Rotterdam een moskee te bouwen. In onze ogen is Turkije daarvoor nog lang niet klaar."

***

Die laatste opmerking zal de Nederlandse tjeef er niet van weerhouden, samen met de leden van de EVP, Turkije binnen te loodsen, met voorbehoud of met de dood in het hart. De man is verder ontzettend aardig, want hij zou niet graag zien dat de Taliban in Europa zou optreden. 

Dit is Wim Van de Camp. Als u hem tegenkomt : juichen en applaudisseren aub. 

U weet dat wij soms mails krijgen van lieve mensen die niet graag openlijk reageren. Meestal proberen wij, hoffelijk en beleefd zoals men het bij de VRT niet is, te antwoorden zonder de mensen neerbuigend toe te sissen "laat ons gerust".  Een enkele keer is zo'n mail een verdoken uitnodiging om hem in de vitrine te plaatsen. Zoals het lichtjes bizarre epistel dat we vandaag ontvingen van iemand die misschien bij de Morgen weg wil, we kennen de auteur niet.  De aanleiding is een artikel in een Amerikaans plaatselijke krant. Het bruggetje op het einde hebben wij zelf ingebouwd.

Een ex-moslim uit Iran die politieke problemen heeft gehad met de door het Westen op handen gedragen  bende godsdienstwaanzinnigen van Ayatollah Khomeini, leeft al vele jaren in Australië. Wat kan het ons schelen, nietwaar, over de ganse wereld verspreid, leven slachtoffers van de religie van vrede.

De goede man heeft zich inmiddels bekeerd tot het christendom en hij is nu een  dominee die theologie doceert aan een universiteit van Sydney.  Een soort Rik Torfs en hopelijk even geestig, maar dat zal niet, want die Torfs is natuurlijk al lang atheïst geworden. Het probleem Torfs was, dat hij niet in de familieschoenenhandel de tweede viool wilde spelen en dus werd hij iets wat een normaal mens niet kan bedenken : professor kerkelijk recht van de katholieke godsdienst, de inquisitie zonder brandstapel, pijbank, noch waterton. Een vak zo bewegingloos en ontdaan van elke maatschappelijke relevantie dat Rik er een nevenberoep bijheeft genomen, als paus van het kabaret bij de televisie.

Ook dat moet kunnen. Van het ene sukkelstraatje naar een andere steeg.  Wij zijn grootgebracht en leven in een omgeving die tolerantie predikt maar ze in de praktijk niet toepast. De ideale voedingsbodem om hier een schijnheilige zogenaamd Westerse islam te laten gedijen. De sfeer wordt elke dag gemeten door politici en media,  zoals de weerkundigen hun temperatuur onder thermometerhut zorgvuldig optekenen, tot de aarde voldoende opgewarmd is om onze suffe geesten over te leveren aan Het Grote Niemandsland waar individueel denken niet langer hoeft.

De ex-moslim uit Iran, die in Australië dominee werd, was op bezoek in Buffalo, Oklahoma en werd daar zorgvuldig gekoesterd door de plaatselijke kerken die met hem rondzeulden als een relikiwie voor zover dat bestaat in de afgescheiden kerken van Luther en Calvijn. Niet Cardijn, want die is en blijft van ons, alle banbliksems van de atheïst Rik Torfs, ten spijte.

We komen bij het hoogtepunt van mijn mail. De man werd geïnterviewd door een plaatselijke krant en hij legde de nadruk op de liefde die hij in de bijbel gevonden had, tegenover de haat die in de koran staat.  Hij werd om zijn mening gevraagd over de uitspraak van president Obama, dat Amerika zo enorm veel te danken heeft aan de inbreng van moslims in de Amerikaanse samenleving . Waarop hij zegde : "Hier is slechts één antwoord mogelijk, namelijk een vraag aan de president : noem eens één verwezenlijking of bijdrage."

In de Buffaloreflex kan u meer lezen, maar dat is wel saaier. Misschien ook niet.  Dat hangt helemaal van u zelf af.

Inquisitiefan

Moureaux heeft ons ontmaskerd :  wij zijn zo corrupt als de pest, wij vullen onze zakken en schrijven deze commentaar vanuit cel 369 in de Begijnenstraat van Charleroi

In ons Bijhuis hoort u de eerste beweging uit het Vioolconcerto opus 35 van Peter Tchaikovsky, gespeeld door, onzes inziens de zowat grootste nog levende violist, de Israëlier Itzhak Perlman.  Hier hoort u de derde beweging van dit passionele muziekstuk  door de Hongaar Antal Szalai, een opname uit 2005 met het NOB geleid door Gilbert Varga. 

Een mens is een levende paradox. Heel belangrijke en zelfs ingrijpende gebeurtenissen worden soms onbewust uit het geheugen gewist, andere feiten met een eerder anekdotisch gehalte blijven dan weer op het netvlies gebrand. Vriend aan huis bij Willem Elsschot, en uitgever Albert Pelckmans kon daarover meespreken.

 Albert Pelckmans : “Op een voormiddag krijg ik op mijn kantoor een telefoontje van de centraliste door – Mr. De Ridder aan de lijn. Hij kondigde zich nooit aan in een vriendenrelatie. Je moest aan de tonaliteit van zijn stem maar weten dat hij het was.

“Bert, komt ge deze namiddag ook?”

Ik zeg: “Fons, wat is er te doen.?” Een Nederlander – ik zal zijn naam niet noemen – had met hem een afspraak gemaakt, en Fons zag er tegen op te lang met hem alleen te zijn.

“Komt ge ook?”

Dat was geen vraag van hem, maar een gebod.

Ik zei dus dat ik om half vijf bij hem zou zijn. Ik kom daar. Fine was bij haar dochter in Mechelen, Fons en die Nederlander zaten in de veranda aan een tafel voor een vijfliter stoop jenever. Ik zag direct dat die Hollander smoordronken was, en maar lulde. Nu, het meest onzedige voor Elsschot was dat je dronken werd.

Drinken zoveel je wilt, zoveel je kunt, maar dronken worden dat je raaskalde dat vond hij echt onfatsoenlijk.

Nu, hij had die man, bij wijze van test, te drinken gegeven uit een waterglas.

Ik kreeg ook een borreltje en ging erbij zitten aan tafel. Maar toen gebeurde het ergste.

“Mijnheer Van Elsschot”, zegt die Nederlander, “Van Elsschot, mag ik mijn laarzen uittrekken?”,

“Zeker vriend”, zegt Fons. “Zeker.”

Maar even later werd het hem toch te bar. “Het spijt me, maar ik kan niet meer blijven. Mijn vriend komt me feitelijk halen om me naar Mechelen, bij mijn rouw en mijn dochter te brengen.”

“O, pardon.”

Die man staat op, en die loopt, door zijn gastheer uitgeleide gedaan, op zijn sokken naar buiten. Wat daarna gebeurde is alleen door een Elsschot te beschrijven. Fons komt terug binnen, strijkt – de voor hem typische slurpgeluiden makend – links en rechts over zijn snor, bekijkt die schoenen met een niet te meten blik van uiterste verachting, gaat nog even zitten, nipt van zijn glaasje.

“Gaan we?” Zegt hij.

Op dat moment gaat de bel.

Zonder een woord te spreken neemt hij die twee schoenen met de vingertoppen vast, doet de voordeur open, gooit ze door een kier buiten, en doet de deur weer dicht.

Later, in de wagen, wordt er geen woord gesproken. Als vriend moest je zijn stiltes respecteren. We rijden Antwerpen uit en na een half uur, we zijn Kontich voorbij, verbreekt hij ineens het zwijgen.

“Dat had ik toch niet mogen doen”, zegt hij.

Die affaire had hem de hele tijd dwarsgezeten. Hij had berouw.

Stilleven door Elsschots kleinzoon, Willem Dolphyn

Berouw: het woord is gevallen. Als hyperfijnbesnaard kunstenaar was voor hem de weg van spijt naar berouw ultra kort. Ook en nog meer bij het anekdotische overstijgend  gebeuren. Met het schrijden der jaren had hij hoe langer hoe meer het knagend gevoel dat hij veel verkeerd had aangepakt en ging hij gebukt onder de verloedering van het leven. Des temeer omdat het hem voorkwam dat hij er nooit veel tegen gedaan had. In zijn slotboodschap aan zijn kleinzoon Tsjip van zijn gelijknamige roman schrijft de toen al wat oudere auteur onder meer het volgende: “Dat hij veel moet doen wat ik heb nagelaten en veel laten moet,  wat ik heb gedaan.” Typischer Willem Elsschot kan niet.

                                                                                               Raymond

Vijf jaar geleden kwamen er tien nieuwe, voornamelijk Oost-Europese, landen bij de Europese Unie. In 2007 werden Roemenië en Bulgarije lid. Kroatië is bijna zover en met Turkije wordt sinds 2005 onderhandeld.

Maar de meeste Nederlandse politieke partijen vinden het voorlopig welletjes. De samenwerking tussen de huidige 27 lidstaten verloopt zo stroef, dat toetreding van nieuwe lidstaten ongewenst is. Het gevoel overheerst dat de EU te snel gegroeid is.

Vooral een eventueel lidmaatschap van Turkije is een heet hangijzer. De meeste Nederlandse partijen zien dat voorlopig niet zitten. ChristenUnie ('Turkije ligt niet in Europa') en PVV ('Turkije is islamitisch') zijn pertinent tegen. SP wil het met een referendum aan de Nederlandse bevolking vragen.

Niet aan de orde

VVD, CDA, PvdA benadrukken dat toetreding voorlopig nog niet aan de orde is, omdat Turkije nog niet aan de voorwaarden voldoet. Zo scoort het land slecht op het gebied van mensenrechten, is de macht van het leger te groot en weigert Turkije Cyprus – een EU-lidstaat – te erkennen.

D66 en GroenLinks zijn wel positief over verdere uitbreiding van de EU. "Tot nu toe is Europa er alleen maar rijker op geworden", zegt lijsttrekker Judith Sargentini van GroenLinks. "Hoe meer landen meedoen, hoe beter het is voor onze economie." Sophie in 't Veld (D66): "We zijn al lang aan het onderhandelen met Turkije."

De Turken zelf gaan nog steeds volop voor een volwaardig lidmaatschap van de EU. De nieuwe minister van Europese Zaken is begin dit jaar met een actieplan gekomen om meer Turkse wetgeving in lijn te brengen met die van de EU. Vorig jaar leek Turkije zijn enthousiasme voor de EU wat te verliezen, constateerde de Europese Commissie in een evaluatierapport.

Om toe te treden tot de Unie is de goedkeuring van alle lidstaten nodig. Niet alleen Nederlandse partijen zijn kritisch over verdere uitbreiding. Frankrijk en Duitsland zien een lidmaatschap van Turkije niet zitten en hebben een soort partnerschap voorgesteld.
 
Eigenlijk is er maar een land uitgesproken positief over Turkse toetreding: de Verenigde Staten. Maar Washington – vinden de meeste lijsttrekkers – moet zich wat Turkije betreft niet met de EU bemoeien.

@ NOS Europa kiest

Tot zover deze samenvatting van de NOS.  Op de overigens intressante webstek die de NOS klaargemaakt heeft voor de verkiezingen, is ook een een soortement stemtest opgesteld. Wij wilden even deelnemen maar hebben van bij de eerste vraag afgehaakt. U merkt ongetwijfeld waarom.

Welke partijen zijn voor u van toepassing?

Hugo Coveliers tijdens een Eurodebat. De VLOTT-senator heeft problemen met de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. 

Wat dacht u, dat wij geen politieke voorkeuren hadden ?  Ja, dat denken er velen die hier komen lezen : voor wie zouden die gasten van Angeltjes stemmen op 7 juni ?  Er zijn mensen die ons mailen (privé) met de opmerking, dat het niet eenvoudig moet zijn over de maatschappij te schrijven en politiek neutraal te blijven. Dat is inderdaad zo, beste lezers : onze objectiviteit is echter ons kwaliteitsmerk.  Maar nu willen we voor 1 keer eventjes in de kaart laten kijken en uw prangende vraag beantwoorden : wie is de kandidaat van Angeltjes ?  Wij zagen hem vanavond bij onze voorkeurzender, de Overbodige Onvlaamse Openbare Omroep en we kunnen niet langer met geheimzinnigheid omhullen de kandidaat van Angeltjes : een welbespraakt iemand, een groot debatter, een man die de vrouwen de plaats geeft die zij verdienen.  Klikt u op deze tekst en u weet alles.

Morgen terug naar de neutraliteit ! Da's beloofd

De roofoverval te Geraardsbergen zit anders in mekaar dan dat er tot hiertoe over "gecommuniceerd" werd door ons schitterende gerechtelijk apparaat : de oorspronkelijke 5 zouden niet de daders zijn, 2 andere rovers zijn aangehouden.  Het slachtoffer werd niet afgetuigd tot ze bijna de laatste adem uitblies, maar de vrouw is gevallen op haar hoofd en is eigenlijk daardoor zelf voor een stuk verantwoordelijk. Als ze rechtop was gebleven, was zij niet gevallen.

En al wie verontwaardigd, ziedend en woedend was, heeft ongelijk, want het gerecht had anders vijf onschuldige jongeren aangehouden. En dat willen we toch niet ?

U kan het allemaal lezen in de kwaliteitskranten die tot hiertoe deden of hun neus bloedde over dit tragische gebeuren. Benieuwd of ook de 0000 in zijn programma "Er is iets misgelopen" (het journaal) de affaire nu zal te berde brengen.

En nu is het terug aan ons :

- Wie heeft de feiten kenbaar gemaakt, dat er 5 beschuldigden waren, die op vrije voeten werden gelaten ?  Dat is niet de bevolking of de redactie van het Laatste Nieuws.  Neen, dat zijn de wereldvreemden van het gerecht.

- Hoe komt nu plots aan het licht, dat de vrouw "gevallen" zou zijn ?  Als zij hersendood is, kan zij dat niet verklaren.  Dus dat verhaal komt van de nieuwe daders. En die spreken de waarheid, niets dan de waarheid. "On n'a rien fait, monsieur le juge".

- Beseft het gerecht, hoe het na deze blunder overkomt op de bevolking, dat er gewag wordt gemaakt van "jongeren, die weliswaar op rooftocht gaan, maar rustig-aan zonder veel geweld ..." ? Zijn we zover dat stelen en roven aanvaardbaar is, als het zonder geweld gebeurt ?  Dat zijn dan de brave jongeren ? 

Het is onweerlegbaar zo : "jongeren" (en dan weten we allen over wie het gaat, anders wordt direct verteld dat ze Jan en Piet heten en uit Zweden komen) trekken naar rustige gemeentes, om hun slag te slaan en richten zich als roofdieren op de zwakste elementen uit de kudde.  Daarbij gebruiken zij genadeloos geweld en intimidatie. Waarom worden de verklaringen van de daders plots als feiten verkocht, i.v.m. de val, of is mevrouw even bij bewustzijn geweest om die versie te bevestigen ?  Het gerecht heeft vijf jongeren die niet schuldig blijken aan deze wandaad, op een bijzonder stuntelige manier blootgesteld aan de woede van de publieke opinie.  Het gerecht doet nu alsof die publieke opinie in fout is, wat de klassieke manier van handelen is van die wereldvreemde meute die al lang elke aanspraak op respect verloren heeft. 

En met al die heisa, die opeenstapeling van flaters en geheimdoenerij, is het slachtoffer natuurlijk niet gebaat. 

Deze maatschappij die de politiek voor ons  boetseert, wijzen wij af.  Wij hebben ons ganse leven mede gewerkt aan een behoorlijke samenleving en die wensen wij niet op te offeren aan de waanbeelden van de politieke avonturiers die onze leefomgeving herscheppen in een jungle.

Ray