Hoe meer een aantal verworvenheden van de terecht geroemde Verlichting geciteerd worden dezer dagen, hoe duidelijker zij in de verdrukking komen. Als een zaak evident is, moet zij niet om de haverklap ter sprake gebracht worden.

Scheiding tussen kerk en staat is een pijnlijk en moeizaam proces geweest, dat in vele democratische Grondwetten opgenomen is, maar daarom nog niet totaal aanvaard in de geest van menige burgers. In Vlaanderen lopen nog heel wat brave lieden met katholieke achtergrond rond, die van oordeel zijn dat zij om die reden politiek thuishoren bij de gerenoveerde CVP, de Grote Tjevenpartij. Maar kom, de kerkelijke overheden op zich bemoeien zich niet expliciet met de knoeierijen van de staat, los van sommige ethische kwestie die over de kern van leven en dood gaan : de kerk meent over die kwesties een monopolie-oordeel te bezitten dat voor de ganse mensheid geldt. De kerk probeert ook (vrij vruchteloos) de natuurdriften van ons lichaam in banen te leiden. In eigen rangen is dat geen overweldigend succes, maar daar praten we niet over.
Sedert de islam Europa overspoelt, is religie opnieuw erg prominent aanwezig in vele takken van het maatschappelijk gebeuren. Vele christenen ruimen plaats voor de islam in de overtuiging te maken te hebben met gelijkgezinde collega's : god of allah, who cares ? De moslims, they care ! Voor hen komt het er wel op aan.
Sommige kerkleiders uit Rome bedanken nadrukkelijk de islamleiders, omdat de in Europa op de achtergrond geraakte religiositeit terug aangewakkerd wordt. De Anglicanen doen het nog beter : de bisschoppen pleiten daar openlijk voor de invoering van de sharia. Als het er op aankomt, de klok terug te draaien en onze unieke maatschappelijke en culturele West-Europese verworvenheden een hak te zetten, we weten waar we kandidaten kunnen vinden voor die job.
De politiek-correcte christen-democratische regeringsleiders van de EVP (Europese Volkspartij) die donderdag 18 juni de koppen bij mekaar staken in Bruxelles om instemming te bereiken over hun kandidaat, de Portugees Barroso, zouden geen unanimiteit bereikt hebben. Er zijn mogelijk andere kandidaten : de Italiaanse katholiek Mario Mauro of de Poolse protestant Jerzy Buzek. Klikt u hier voor het verhaal uit Elsevier.
De 72-jarige Silvio Berlusconi, voortdurend in opspraak wegens allerlei affaires met jonge meiden, wil graag een katholieke voorzitter van de EU-commissie en dat is zijn partijgenoot Mario Mauro. Silvio is uitgerekend een fijn voorbeeld van de katholieke moraal.

De belg Wilfried Martens (voorzitter van de EVP) heeft geen bezwaar tegen een diep-protestantse Poolse kandidaat. Martens die op zijn 72ste tijdens een televisie-interview door een professor kerkelijk recht en publiek amuseur, Rik Torfs, van de katholieke universiteit van Leuven, uitgebreid het verschil uitlegt tussen een vaginaal en een clitoraal orgasme. Wij zijn geen puriteinen, integendeel, maar wij huiveren bij de hypocrisie van deze zich op de religie beroepende staatslieden. Om aan de wereld te tonen hoe progressief ze zijn, nemen ze woorden in de mond die jarenlang op de index gestaan hebben en waar de jongeren zich bij afvragen : "Waar heeft die lul het over ? "
Ik weet niet of er al veel moslims deel uitmaken van het Europarlement, maar eens zij zullen aantreden, kunnen zij met recht en reden verwijzen naar de huidige openlijke oproep om politici te waarderen op basis van hun godsdienstige aanhorigheid. Wat zal hen dan in de weg staan om hun geloofsgenoten naar de hoogste posities te voeren ?
U kent ons standpunt : wij delen de mensen niet in naar hun al dan niet godsdienstige overtuiging. Dat is een louter persoonlijke aangelegenheid. Jammer genoeg zijn er altijd politici die de scheiding tussen kerk en staat afbreken.
Terwijl velen van hen van de staat een circus maken waarin zijzelf de clown spelen.
Ray
+ Aanpassing 07.00 uur
De 27 Regeringsleiders hebben intussen deze nacht hun eenstemmig akkoord verleend om Barroso opnieuw voor de volgende legislatuur het roer in handen te geven. Nu nog met de karwats over het Euro-parlement en de zaak is beklonken. Aan de uitlatingen van de voorzitster van de liberale fractie, Annemoe Neyts, was pertinent te horen welke een primitieve politieke koehandel er ook bedreven wordt op Europees niveau : posities, ambten, posten worden toegekend op basis van aanhorigheid bij de traditionele stromingen. Het is niets nieuws, het is enkel verhelderend het te mogen vernemen uit het zure pruimenmondje van Annemoe.
Aan de Ieren is intussen beloofd dat hun groene heuvels gouden bergen zullen worden als zij in oktober ja zeggen tegen het Verdrag van Lissabon. En dan kan de fanfare luid toeterend door de Europese straten marcheren : "Alle mensen worden broeders en moeten handelen zoals wij het zeggen".
1 reactie op dit bericht
Als men de pracht en praal ziet ...