Scheiding tussen kerk en circus + Aanpassing 07.00 uur

Na de recente Boemelaffaire van Peter de Wolf, de   Gentse politiecommissaris (direct nagevolgd door zijn eega die ook beter een fruitsapje had besteld dan een wodka, want ze kreeg eveneens veertien dagen rijverbod aan het been gelapt) is het nu de beurt aan Sjoemel.

Het verhaal situeert zich in de omgeving van de stedelijke administratie, namelijk een medewerker, Eddie Beek van het kabinet van de blauwe schepen Katharina Segers, de vroegere uitbaatster van het klassieke restaurant-hotel "Cour  Saint Georges - Sint Jorishof" tegenover het stadhuis. 

In Antwerpen maakten we het financiële gerommel mee op het liberale kabinet van schepen Epo Van Campenhout en nu is het de beurt aan de bevallige Katharina Segers. Gent laat Antwerpen niet los.

Genoeg inleiding, nog vlug een fotootje van de sportieve, vrijgezelse schepen tijdens haar eedaflegging (met op de achtergrond een grijnzende Guynokkio, we kunnen alleen vermoeden waarom)

Gesjoemel bij Rocsa ?

Johan  Cauwels

De Vlaamse overheid wil niet dat de Gentse vzw Rocsa nog subsidies krijgt van het Vlaams Stedenfonds. "Wegens belangenvermenging, zwarte facturen en een onduidelijke boekhouding", vat CD&V'er Matthieu Dierckx samen. Hij legde de hand op een vlammend verslag van het Vlaams ministerie van binnenlands bestuur. "Er is voor duizenden euro's gesjoemeld bij Rocsa, dat geleid wordt door een stadsambtenaar."

CD&V-raadslid Matthieu Dierckx diende gisteren een interpellatie in over de financiële handel en wandel van de vzw Rocsa, die vooral in de Gentse wijk Rabot sociale en culturele evenementen organiseert. Zo zijn er de Rocsa singers en de grote volkstuin 'de Site'. "Uit een controle van het Agentschap voor Binnenlands Bestuur blijkt dat er gesjoemeld is met subsidies", stelt CD&V-raadslid Dierckx.

Vrouw en haar dochter

Rocsa ontving in 2007 209.548,74 euro subsidies van de stad, 93.344 euro daarvan komt van het Stedenfonds. "Eddie Beek, voorzitter van de vzw Rocsa, is een ambtenaar van de stad Gent. In 2007 betaalde Rocsa 10.000 euro aan de vzw Procema om de boekhouding te doen. Die vzw telt drie leden: Eddie Beek zelf, zijn vrouw is voorzitster, en haar dochter. 'Dit wijst op een schijn van belangenvermenging', stelt het Vlaams Agentschap in het verslag. Want er is nooit een aanbesteding gevraagd, moeder en dochter krijgen dat geld zomaar uitbetaald."

Zwarte kunst

"Maar het gaat nog verder", stelt Dierckx. "Voor de heropleving van de Wondelgemstraat werd 3.000 euro gefactureerd door een kunstenares. Er is een nota aangetroffen waarin ze vraagt dat in het zwart te betalen. Rocsa deed dat, met overheidsgeld. Rocsa betaalde ook een opleiding bij een bedrijfsrevisor voor een van zijn leden die ze afschuift op het Vlaams Stedenfonds, zonder uitleg. Daarnaast werden drie containers gekocht zonder factuur."

Onderzoek

Het agentschap wil de werking van Rocsa niet ondermijnen, maar stelt dat de samenwerking met Procema moet worden stilgelegd en dat de stad niet langer subsidies van het Stedenfonds aan Rocsa mag geven. "Dit is een dossier vol normvervaging", stelt Dierckx. "Eddie Beek werkt op het kabinet van schepen Segers. Hij richt een vzw op die amper gecontroleerd wordt, sinds 2005 betaalt hij zijn vrouw en haar dochter een royaal loon uit."

Het schepencollege stelde een auditbureau aan dat de vzw moet doorlichten. Burgemeester Termont, verantwoordelijk voor het stedelijke beleid, was gisteren op reis en onbereikbaar. Op zijn kabinet wou niemand reageren voor de gemeenteraad van volgende week. Ook Eddie Beek gaf gisteren niet thuis.

@  http://www.hln.be/hlns/cache/homehome.html

Niet spuwen op de grond, geen handen schudden, geen zakdoeken gebruiken, niet kussen ! Allah, zij gezegend.

Vanwege uw Griepcommissaris

In ons feuilleton "Amai, mijne portemonnee is leeg, de sossen kwamen voorbij" duikt vandaag een naam op die in Vlaanderen lange tijd de hitparade van Afschuwelijke Figuren aanvoerde : die van de Voerense fruitteler, José Happart.

De onvriendelijke ruziemaker was burgemeester van Voeren (in Limburg) en weigerde de wettelijke, administratieve en culturele taal van Vlaanderen te gebruiken.  Hij wilde met zijn bende Franstalige oproerkraaiers  terug naar Luik : "Retour à Liège" was de naam van het partijtje waarmede hij jarenlang de belgische politiek heeft overheerst en de rustige en mooie Voerstreek herleid tot een bijna Cypriotisch conflictgebied.  Finaal is Happart weggejaagd door de Voerenaars en is hij verhuisd naar waar hij altijd wilde zijn : in Luik. Voeren wordt al jaren bestuurd door een Vlaamse meerderheid die rust en kalmte heeft teruggebracht voor de inwoners. En de Walen hebben het antipatieke gedrag van José en zijn nog dommere tweelingbroer Jean-Marie aan den lijve ondervonden : knullige politici, sluwe profiteurs.

Happart is op 7 juni laatstleden niet herverkozen als lid van het Waalse parlement, waarvan hij voorheen voorzitter was.  Deze week is de financiële cel van het Luikse gerecht afgestapt in de 3 kantoren van Happart.  Men is op zoek naar bewijsmateriaal inzake een klacht die neergelegd is door een Franse aannemer, met de weinige Fransklinkende naam, Al Tabba.  Aan die man zou Happart beloofd hebben in zijn hoedanigheid van voorzitter van de Luikse luchthaven om een aantal woningen in de buurt van Bierset te voorzien van geluidsisolatie. In ruil zou de aannemer tegen een vriendenprijsje een woning in Esneux verzorgen voor de vriendin van Happart, zijn vroegere woordvoerster, Madame Isabelle Kosobucks.  Van de bestelling voor de woningen in Bierset kwam echter niets terecht. De Fransman voelt zich gerold en stapt naar het gerecht. Als een sjoemelaar een andere sjoemelaar besjoemelt,  zijn er nog de sjoemelaars van justitie om orde te brengen in Sjoemelland. Sjoemel is sjoemel en just is just.

Er worden ook nog andere namen genoemd in dit onderzoek dat gebeurt onder de bevoegdheid van de zuster van de liberale MR-voorzitter Didier Reynders.

Politiek, gangsterisme, gesjoemel : in bepaalde regio's hoort het bij mekaar, zoals de Samber bij de Maas.

Nadat we deze week reeds vergast werden op de uitspattingen van de socialiste Edmée de Groeve, voorzitter van de Luchthaven van Charleroi, is het vandaag de beurt aan Vlamingenvriend Happart van de Luchthaven van Luik.  De norse herrieschopper werd gedurende vijf uur ondervraagd.  Onze deelneming aan de onderzoekers die vijf uur lang hebben moeten luisteren naar het gemompel van deze jammere man.

   

 

.

Voor enkele dagen schreven wij naar Oxfam Engeland om hen te vragen of de mails die kris-kras (in 't Engels schreven wij "chris-crash" maar dat verstonden zij niet) over het internet verstuurd worden uit hun naam ook écht van hen zijn. U kent die oplichterspraktijken, waarin u met vreugde medegedeeld wordt dat het lot u heeft aangeduid als winnaar van een kapitaal.  Tot onze aangename verbazing antwoordde Oxfam ons met een keurig bericht, dat we hieronder afdrukken.  Er blijft slechts een misverstandje bestaan : wij zijn geen supporter van Oxfam maar respecteren hun bedoelingen.

igibson@oxfam.org.uk namens enquiries@oxfam.org.uk
	Deze afzender ken je mogelijk niet.Markeren als veilig|Als ongewenst markeren
Verzonden:	maandag 15 juni 2009 12:45:32
Aan:	brave-angeltjes@hotmail.com

U weet dat wij op deze blog met veel sympathie de acties van de Nederlandse Partij voor de Vrijheid van Geert Wlders volgen, steunen en promoveren. De kans dat Wilders in het Europees Parlement aansluiting zou zoeken met Vlaams Belang en andere rechtse identitaire partijen achten we vrij klein.  De Nederlandse media zitten op een dergelijke stap te azen om de PVV alsdan totaal te verketteren. Wilders is soms onberekenbaar maar hij opteert voorlopig voor zelfstandig optreden met zijn vierkoppige fractie.

Twintig jaar geleden trokken CDA (het politieke broertje van CD&V bij ons), PvdA (de Nederlandse versie van onze SP.A) en de VVD (bij ons VLD) samen nog 85 procent van de kiezers. Nu halen ze met moeite nog de helft: 43,4 procent van de opgekomen kiezers. Niet genoeg voor een politieke meerderheid. Het CDA behaalde de slechtste score die de christen-democraten in Nederland ooit boekten, met uitzondering van het dieptepunt van tien jaar geleden. Het zelfde geldt voor CD&V dat zondag zowaar een feestje bouwde omdat ze 23 procent van de stemmen haalde… De “CVP-staat” waarin de partij goed was voor pakweg 40 procent is ver weg. De PvdA behaalde de slechtste score voor de sociaal-democratie sinds de invoering van het algemeen kiesrecht in 1917. Idem dito voor de socialisten bij ons.

Wat men ook van Wilders moge denken, hij heeft zich in één klap op de politieke kaart gezet en de traditionele partijen weten nog altijd niet hoe ze hem moeten aanpakken. “De noodrem waarmee de volkse opvattingen eerder konden worden weggezet (‘racisme’, ‘discriminatie’, ‘extreem-rechts’ en zelfs het recentere ‘populistisch’ dan wel ‘geen oplossingen’) heeft zijn (afschrikkings)kracht verloren”, stelt Syp Wynia vast (Elsevier, 13.06.09).

Het Nederlandse establishment mag zich gelukkig prijzen dat het ‘maar’ Europese verkiezingen waren. Maar de tijd dringt. “Als CDA, VVD, PvdA en ook SP hun antennes niet bijstellen, gaat de opmars van Geert Wilders onverminderd door”, waarschuwt Wynia.

Voor de rechtse kiezer in Nederland wordt het afwachten wat Wilders doet met zijn verkiezingssucces. En hopen dat zijn partij niet ten ondergaat aan interne ruzies en gebrek aan politieke kwaliteit, zoals de voormalige Lijst Fortuyn (LPF). Net daarom heeft Wilders zelf al laten verstaan dat hij er voorlopig niet aan denkt om straks deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen, ook al werd zijn partij in een aantal steden met voorsprong de grootste. Dat lijkt een wijs besluit. Verder moet hij zich hoeden voor overdrijving. Verkiezingsoverwinningen doen politici wel vaker doordraven of naast hun schoenen lopen. Wilders slaat dikwijls de nagel op de kop, maar hij moet er wel op letten dat hij zichzelf niet in de hoek zet waar anderen hem maar al te graag hebben.

Bron : VB

Na het hoogfeest van de democratie op 7 juni, is het vandaag de beurt aan de politici om de nodige regeringen in dit land samen te stellen. Het is pokertijd en wij gaan ons daar niet druk bij maken : de kranten en de socialisten van de VRT zullen hun beste beentje voorzetten om ons alweer op het rechte en politiek-correcte pad te houden. Wie links denkt komt aan zijn trekken, wie dat niet doet, kan verrekken.

De verschillende gewestregeringen zijn eigenlijk sluizen die bediend worden door sasmeesters.  Sasdeurtje open : het geld stroomt binnen in het gewestelijk sluisje.  Deurtje dicht.  Sasdeurtje aan de andere kant open : de centjes stromen weg. En zo gaat dat maar door.  Met dit bijkomende probleem dat de federale overheid om de geldstromen in stand te houden, leningen moet aangaan.  De staatsschuld stijgt, de afbetalingen van rente en kapitaal belasten de lopende begroting en le plat pays qui est le nôtre, wordt leeggepompt. 15 miljard euri in 2009 ?  Hoger, Lager ?  U roept maar. 

Gisteren hoorden we eerste-minister Van Rompuy verklaren, dat het ergste wat een land tijdens deze wereldcrisis er bovenop  kan overkomen,  een politieke crisis is.  Misschien is dat zo, maar belgië wordt al sedert 2007 niet meer bestuurd.  Er is enkel een regering bij name. We mogen verdorie blij zijn, dat de Taliban een aanval heeft gedaan op het Afghaanse leger dat begeleid was door belgische militairen.  Onze minister van oorlog werd op de beschuldigdenbank van het VRT-journaal de huid volgescholden door het openbaar ministerie bij monde van Martine Tanghe. Een schitterend requisitoir overigens.  Het parlement slaapt, de VRT waakt en vooral : een lid van de regering toonde zich aan het publiek. Dus we hebben toch een regering.  Stel u voor dat we ons terugtrekken uit Afghanistan, zoals de linksen willen, dan merken we weer niets van onze regering.

Voor de politieke partijen komt het er nu op aan, om vooral hun mannetjes en vrouwtjes te kunnen plaatsen en een stoet van partijgenoten in de administraties te droppen, want de macht van het  politieke getal is het verdriet van de burger.  Het zij zo : de geroemde parlementaire democratie is enkel bij monde nog een weerspiegeling van de wil van het volk.

Bezuiden de taalgrens streeft men naar ministers met een dubbele pet,  Gewest en Gemeenschap samen en te verdelen over drie linkse partijen.  De ideale schoonzoon, mijnheer Javaux die bij Ecolo een hoge functie bekleedt,  maakt zich sterk dat  hij een einde zal maken aan de affaires van vooral socialistische mandatarissen, die week na week de Waalse politiek besmeuren.  Mijnheer Javaux is een naieve optimist.  De PS heeft van Wallonië een grote politieke doolhof gemaakt van maatschappijtjes, intercommunales, regionale verenigingen, VZW's, interprovinciales, overkoepelende arrodissementele en kantonale subdivisies, die er op gericht zijn, de eigen macht te behouden, uit te breiden en elke euro die in Wallonië circuleert te controleren. En zoveel mogelijk euri te laten verdwijnen in eigen zakken. Wallonië wordt beheerst door hebzucht, die aldaar solidariteit genoemd wordt.

De sponsors uit het Noorden kijken toe, schudden het hoofd maar durven het contract niet opzeggen. Als we niet langer solidair kunnen zijn met sjoemelaars, zijn we racisten en wie wil dat nog zijn in de 21ste eeuw ?  Behalve die enkele marginalen.

Bij de regeringsonderhandelingen in Vlaanderen zal er vermoedelijk  een concensus gevonden worden tussen de vier partijen, want alle zijn bereid zich in te spannen : niet voor zichzelf maar voor de mensen. 

We zijn zelfs niet nieuwsgierig meer naar de uitkomst. Onze minister-president heeft de looks van een knappe Argentijnse filmster en dat is aangenaam voor de mensen.

Ray

De verkiezingsstorm is gaan liggen,  her en der worden nog wat wonden gelikt.  De verliezers komen zoals gewoonlijk na enkele dagen jammeren en mea-culpa slaan terug op het podium gekropen, om er zeker bij te zijn als de bekers uitgedeeld worden.  Winnen of verliezen is in dit land al lang van geen tel meer.De hervormingsgezinden worden steevast telkens in de hoek gedrumd en aan de ketting gelegd. Alleen meer dan 50% van de stemmen halen kan hen een wapen geven... en dan nog.

Wanneer de peilingen echt te ongunstig worden voor de poco's is er nog altijd 'Digipolis' om redding te brengen. De Ecolo's in Wallonia worden zo stilletjes aan zot van glorie. Isabelle Durant droomt luidop van nieuwe groene regels en wetten. Gelukkig kan ze die enkel in Francofonië afkondigen, zoniet zaten we hier ook met nieuwe reflecterende nummerplaten, een uitbreiding van zone 30 naar de autostrades, meer verplichte zonnepanelen bij nieuwbouw of renovatie die, wanneer er voldoende in aantal zijn  kunnen belast worden,omdat ze het landschap ontsieren zoals de tv -antennes in vroegere jaren ; deze laatste zijn nu vervangen door schotels om de N.B. (nieuwe Belgen) ook te kunnen laten genieten van Afghaans Taliban kogelschieten of Iraanse galgenspelen.

De Israëlische minister van binnenlandse veiligheid, met de wellduidende naam Yitzhak Aharonovitch werd betrapt op een "racistische" uitspraak tijdens een inspectiebezoek in Tel-Aviv.

Bij de ontmoeting met een politie-agent verontschuldigde deze zich omdat zijn uniform besmeurd was, waarop Yitzak hem antwoordde : "Niets aan de hand, je lijkt op een Arabush", een dialectwoord met een pejoratieve nevenklank, dat gebruikt wordt voor een morsige Arabier.

Toevallig was de scène met geluid gefilmd door de openbare omroep en natuurlijk gretig uitgezonden, gezien Yitzak lid is van de rechtse Israël Beiteinou partij. De minister heeft achteraf verklaard, dat hij natuurlijk geen enkele bedoeling had wie dan ook te beledigen maar enkel een vriendelijk grapje wilde maken. Dat is natuurlijk ten strengste verboten. Er mag enkel op commando gelachen worden met de formidabele moppen van links, die zoals geweten is, uitmunten door fijnbesnaarde steekjes onder water : beschaafd en respectvol.

Trouwens de Joden moeten leren zich gedeisd te houden : hun land wordt dagelijks bestookt met tientallen raketten, maar dat is helemaal niet erg.  Ze moeten dat begrijpen, dat is koeltoer. Het woord Arabush in de mond nemen, dat is pas een walgelijke wandaad.

Ray