Naar Links, dan Rechtdoor en zo de Afgrond in.

(11/07/2009) Vandaag vieren we Vlaanderens nationale feestdag. Omdat we vermoedden dat de niet-benoemde burgemeester van Linkebeek en Wezembeek-Oppem daar mogelijk anders over denken, besloten we met het Taal Aktie Komitee (TAK) om hen een duwtje in de rug te geven.

In de ochtendlijke uurtjes werd Linkebeek omgetoverd tot feestgemeente. Aangekomen aan het gemeentehuis bleek dat de niet-benoemde burgemeester andermaal aan z’n wettelijke verplichtingen had verzaakt, we hesen dan maar zelf de Vlaamse Leeuw op het gemeentehuis van Linkebeek. Op het gemeenteplein en in de omliggende straten werden 100 gele en zwarte ballonnen aan verkeerspalen bevestigd. Ook werden er papieren leeuwenvlagjes en kartonnen borden omhooggehangen met daarop de boodschap “Welkom in onze Vlaamse gemeente: vier mee!”. De politie kwam met een aantal interventiewagens ter plaatse, maar greep niet in.

Gisterenavond brachten we waarnemend burgemeester van Hoobrouck van Wezembeek-Oppem een bezoekje. Dit feestje werd echter verstoord door een massaal aanwezige politiemacht. Het geel-zwart afspanlint, de slingers en de ballonnen, bedoeld voor diens voortuin, werden dan maar over straat gespannen. Er werden ook enkele bordjes in de grond geslagen met daarop een warme oproep om mee te vieren. Omdat bij een feestje ook geschenken horen, hadden we ook een hometrainer en een speelgoed schooltje mee, een knipoog naar de recente politieke actualiteit in Wezembeek-Oppem.

Waarnemend burgemeester van Hoobrouck liet zich de voorbije weken inderdaad van z’n smalste zijde zien. Begin juni liet hij de kinderen van de Nederlandstalige gemeenteschool De Letterbijter weten dat ze niet mochten deelnemen aan de Gordel voor Scholen. Broodnodige herstellingen aan de school worden niet uitgevoerd zolang de burgemeester niet benoemd is, onderwijzend personeel moet nu al jaren tot de laatste week van augustus wachten om te weten of het amper een week later terug in de school aan de slag kan. Eind juni bereikten de pesterijen een nieuw hoogtepunt: de burgemeester besloot om de freinettechnieken die al jaren gehanteerd worden in De Letterbijter (en die de school enkele jaren terug van de ondergang redden) af te voeren.

Ook de Nederlandstalige speelpleinwerking krijgt heel wat tegenkanting: niet-opgeruimde lokalen en rondslingerend gevaarlijk afval troffen de monitoren aan toen ze hun lokalen eerder op de maand in dienst wensten te nemen.

Het contrast met de Franstalige school en speelpleinwerking is opvallend en ruikt naar discriminatie. Wij hopen dat enkele uren spelplezier met ons poppenhuis met Nederlandstalige en anderstalige poppetjes dhr. van Hoobrouck doen inzien dat het verkeerd is Nederlandstalige kinderen te gijzelen om z’n politieke gelijk te behalen.

Met de overhandiging van een hometrainer hopen we dat de niet-benoemde burgemeester de smaak voor de Gordel te pakken krijgt en dat de provocaties en sabottage van vorige editie achterwege kunnen blijven. Zoniet dan weet de nieuwe Vlaamse minister voor Binnenlands bestuur alvast wat hem te doen staat.

@  Politics.be

Op naar Vlaanderens Onafhankelijkheid : hier klikken 

Dit is de introductie van de eerste Vlaamse film "De Witte" uit 1934. Het lied "Mijn Land is Vlaanderen" werd gecomponeerd door Renaat Veremans en is hier gezongen door de tenor Alfo de Quick, die zowel in de opera's van Gent als Antwerpen een graaggeziene gast was. 

Aan de vooravond van 11 juli past het om stil te staan bij de uitdagingen en (gemiste) kansen voor Vlaanderen. Nu het stof van de voorbije Vlaamse en Europese verkiezingen is gaan liggen, kunnen stilaan enkele conclusies worden getrokken. Een eerste, opvallende conclusie is de onoverbrugbare kloof tussen Vlamingen en Franstaligen binnen België. Niet alleen op economisch en cultureel vlak gaapt er een ravijn tussen noord en zuid, ook politiek kan men niet naast de communautaire gespletenheid van dit land kijken. In Vlaanderen verschrompelt de linkerzijde tot 20 procent, terwijl links in Wallonië heer en meester blijft. Een grote meerderheid van de Vlaamse kiezers sprak zich uit voor een staatshervorming, terwijl in Wallonië het ‘non’-kamp duidelijk versterkt uit de stembusslag komt. België is… twee landen.

. 
Een tweede vaststelling is dat het Vlaams-nationalisme nog nooit eerder zo sterk uit de stembus is gekomen. Het Vlaams Belang en de N-VA zijn goed voor 28 procent van de stemmen. Tel daar de uitgesproken regionalisten bij, en we zitten aan 35 à 40 procent. Ongetwijfeld kan deze uitstekende score als breekijzer voor ‘meer Vlaanderen’ dienen. Voorwaarde is echter wel dat de respectievelijke partijen daartoe bereid zijn, en daar knelt net het schoentje. Zo is het maar zeer de vraag of de nieuwe Vlaamse coalitie de wil van de kiezer zal weerspiegelen: met de CD&V – meer dan ooit in de ban van het ACW – en de SP.A blijft links in Vlaanderen de lakens uitdelen, terwijl de Vlaamse kiezer toch voor een ánder beleid heeft gekozen.

.
Vlaanderen wacht belangrijke uitdagingen. Denken we maar aan de torenhoge kosten van de vergrijzing die in snel tempo op ons af komen. Op de Belgische bestuurders hoeven we niet te rekenen, Vlaanderen zal het dus zelf moeten doen. Dat het quasi schuldenvrije Vlaanderen straks zou moeten opdraaien voor het failliete België – zoals Van Rompuy wil – is alvast onaanvaardbaar. Vlaanderen torst nu al het economische gewicht van dit land op zijn schouders. Terecht wijst Voka-voorzitter De Bruyckere er op dat Vlaanderen, indien we het geld van één jaar transfers naar het zuiden zouden gebruiken, genoeg geld zou hebben om Vlaanderen in Actie helemaal te realiseren.

.

Van het onder curatele plaatsen van België komt helaas niets in huis. Nu reeds heeft de nieuwe Vlaamse regering toegegeven door met een budgettair evenwicht tegen 2011 de federale kas te stutten, terwijl Wallonië en Brussel te kennen hebben gegeven niets te zullen doen. Wanneer gaat Vlaanderen eindelijk lessen trekken uit het verleden? Wachten op enkele Vlaamse bevoegdheidskruimels die vroeg of laat van de Belgische onderhandelingstafel vallen, is geen optie meer. Anderzijds heeft de zogenaamde ‘participatiestrategie’ van Vlaamsgezinden - door beleidsdeelname stappen zetten richting autonomie - ons onder meer opgezadeld met Brussel als derde gewest en met gebetonneerde faciliteiten. Het kan niet meer dat Vlaanderen binnen België een zware prijs moet betalen voor zaken waar het gewoon récht op heeft. Het alternatief van het Vlaams Belang gaat vérder dan het maximaal invullen van de huidige Vlaamse bevoegdheden. Zoals we de voorgaande jaren reeds stelden, heeft Vlaanderen - naar analogie met het Franstalige ‘front de refus’ tegen de Vlaamse eisen - nood aan een weigeringsfront tegen het Belgische status quo. Vlaamse politici moeten resoluut buiten de Belgische logica durven treden.

.

Het Vlaams Belang heeft nooit geloofd in de ‘stap voor stap’-strategie naar Vlaamse onafhankelijkheid. Daarin verschilden wij van mening met Vlaams-nationalisten in andere partijen. Het was dan ook verheugend dat Bart De Wever begin dit jaar toegaf dat hij zijn mening over participationisme – na het debacle met Leterme in de federale regering – node had moeten herzien. Recente ontwikkelingen doen echter vrezen dat het participeren aan de macht een sterke drijfveer is gebleven bij de N-VA, terwijl niets er op wijst dat de nieuwe Vlaamse regering - zelfs met Vlaams-nationalisten op de regeringsbanken - de hooggespannen communautaire verwachtingen zal inlossen. In het regeerakkoord staat enkel te lezen dat de Vlaamse regering op het Overlegcomité - door Gerolf Annemans terecht het communautaire vriesvak bij uitstek genoemd - “zal polsen naar de bereidheid van de Franstaligen om een staatshervorming te onderhandelen”.
.

Belangrijk is ook wat niét in het Vlaams regeerakkoord staat. Over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde wordt met geen woord gerept. Die splitsing staat op federaal niveau geprogrammeerd voor het voorjaar 2010. De ‘onderhandelingen’ die eerste minister Van Rompuy daarover heeft aangekondigd, houden echter een ernstig gevaar in: door te ‘onderhandelen’ over de Vlaamse Rand en de splitsing van het arrondissement kan er enkel een slechtere oplossing voor de Vlamingen uit de bus komen. Nu onderhandelen over de zuidergrens van Vlaanderen staat gelijk met het hypothekeren van onze toekomst. Met een Vlaamse meerderheid is de splitsing zonder toegevingen trouwens een feit. Zoniet komt er beter geen splitsing van B-H-V. Als haar coalitiepartner in de federale regering het BHV-dossier verprutst, zal de N-VA zich niet zomaar kunnen verschuilen in de Vlaamse regering en overgaan tot de orde van de dag. Dergelijke januskop-mentaliteit zal Vlaanderen niet aanvaarden.

.
Elke dag wordt de onwerkbaarheid van de Belgische constructie meer zichtbaar. Nooit eerder was, als gevolg van de economische crisis, de noodzaak aan structurele hervormingen zo urgent. De ‘Maddens-doctrine’ mag in de Vlaamse regering niet leiden tot het aanvaarden en institutionaliseren van het Belgisch status quo. Het Vlaams Belang verwacht dat de brede Vlaamse beweging de komende jaren haar taak van communautaire waakhond ernstig zal nemen. Om de Vlaams-nationalisten in de regering woord te laten houden en méér uit de brand te slepen dan vage intentieverklaringen, is grotere waakzaamheid dan tot nu toe het geval was immers geboden.
Het is stilaan tijd om te kiezen. Ofwel zijn de Vlamingen baas in eigen huis in een onafhankelijke staat, ofwel blijft België in een of andere vorm bestaan met alle problemen en communautaire disputen van dien. Laat echter duidelijk zijn dat onafhankelijkheid en samenwerking geen tegengestelde begrippen zijn, wel integendeel. Natuurlijk moet Vlaanderen samenwerken met Wallonië, net zoals met andere EU-lidstaten. Maar de geschiedenis heeft ons geleerd dat dat niet in één staatsverband kan gebeuren. Elk volk heeft baat bij duidelijkheid. Daarom engageert het Vlaams Belang zich ertoe om de idee van Vlaamse onafhankelijkheid de komende maanden verder uit te diepen. Wij zullen de opdeling van het Belgische koninkrijk verder uitwerken in realistische en uitvoerbare scenario’s. De welvarende, republikeinse Vlaamse toekomst zal men dan niet langer als een oproep tot chaos van de hand kunnen doen. Wij sporen dan ook alle Vlaamse verenigingen en partijen aan om zich hier gezamenlijk achter te scharen: als het om de natie gaat, moeten we één zijn.


Bruno Valkeniers
voorzitter@vlaamsbelang.org

Er was donderdagavond even opschudding tijdens een gemeenteraadscommissie op het Schoon Verdiep. Een dronken man verschafte zich toegang tot het Antwerpse stadhuis en begon heel luid te schreeuwen : "Zakkenvullers, smeerlappen, dieven". De man was weliswaar dronken maar had toch een klare kijk op de werkelijkheid.

De enige aanwezige agent kon de schreeuwerd niet de baas. Gemeenteraadsleden Ergün Top (CD&V) en Jan Penris (Vlaams Belang) moesten ter hulp schieten om de man alsnog aan de deur te krijgen.  Het was een mooi staaltje van samenwerking tussen de Vlaams-nationalist Penris en de bipatride Turkse advocaat Top. De linkse raadsleden, die angstig in een hoek stonden toe te kijken, waren ontzet over dit onverwachte en spontane optreden van de twee kordate mannen. "Stopt hem terug in zijn cordon"  gilde een paniekerige socialist, wijzend op Penris na het incident.

De raadsleden reageren erg verbolgen op het feit. Ze vinden het niet kunnen dat slechts één agent instond voor hun veiligheid...

De talloze Antwerpenaars die op straat of in hun woningen overvallen, beroofd, afgetroefd, neergestoken worden, zijn angsthazen die  de gevolgen moeten aanvaarden van de multiculturele verrijking.  Maar onze edielen en schepenen, die hebben recht op bescherming.  Desnoods van een verfoeilijke VB-er en een Turk.

Bron : Gazet van Antwerpen

Degroeve Edmée : ziet graag een dikke portemonnee, nu zit zij in de puree

(Klikken op afbeelding)

AANPASSING 10.30  UUR 

Wij hebben, toen de bal van de Visa-misbruiken door Edmée aan het rollen ging, geschreven dat een van de circa 10 genodigden op een trip naar de Kanarische Eilanden (op kosten van de Luchthaven) de broer van Elio di Rupo was.  Nu deelt onze vriend Senior mee "ergens" gelezen te hebben, dat die twee getrouwd zijn.  Dat verklaart tevens hoe "la Flamande" zoals Edmée in Wallonië genoemd wordt de vele lucratieve mandaten toegespeeld krijgt.  Heeft iemand nog andere opzoekingsresultaten over "Une Flamande en Walbanie" ?

 Asielzoeker zonder opvang krijgt 500 euro per dag

Onze oewaalse buren zijn oewoedend, omdat de Vlamingen, die in het officiële nieuwe jargon "les gens du nord" worden genoemd, een extra bedrag zouden uitkeren voor gezinnen met kinderen. Dit terwijl "les gens du sud" met hun aanstaande olijfboomcoalitie tot 2015 in de tekorten blijven steken.

Joëlle Milquet zegde dat een kind, een kind is en dat de sociale zekerheid met dergelijke beslissingen ontwricht wordt.  De federale solidariteit staat weer eens op de helling. Ze zag héél bleek onder haar gelige make-up en we kennen haar intussen voldoende om in de donkere tonen van haar altstem een trilling van oprechte ontroering te ontwaren.

Elio di Rupo was zo mogelijk nog meer verontwaardigd.  Hij sprak opnieuw Frans tegen de journalist-uit-het-Noorden en ook hij trilde enigszins : "De Oewaelen zijn geen voetvegen". Wat die voetvegen er kwamen bij doen, begrijpen we niet, tenzij de socialistische patron van de graaiers, die er met zijn nieuw kapsel uitziet als een handelsreiziger van Tonton Tapis, een korte reclameboodschap wilde brengen voor matten.

We begrijpen enigszins de Waalse jaloersheid.  Maar hebben ze het niet aan zichzelf te wijten ? Een ijdele lapzwans die elke dag na de lunch boven zijn theewater ronddoolt, is dat de ideale minister van financiën ?  

Vlaanderen heeft zo goed als zeker op relatief korte tijd een nieuwe regering op poten gezet in behoorlijk vlugge en discrete omstandigheden.  Er heerst enthousiasme bij de meerderheid en scepticisme bij de oppositie.  Dat er een poging aangewend wordt om een boodschap van hoop te brengen, is in deze barre tijden welkom.  Voorlopig zijn er echter niet meer dan dure woorden en intenties afhankelijk van niet te peilen ontwikkelingen. We verliezen niet uit het oog, dat deze regering geleid wordt door een meerderheid die kampioen is in het formuleren van beloftes voor de toekomst en die keer op keer opgeborgen worden.

We laten de tsunami van enthousiasme over papieren regeerintenties over ons heen gaan, evenals de speculaties over wie minister zal worden en wie niet.   

Een zaak staat onherroepelijk vast : de eerste jaren is er geen geld voor nieuwe initiatieven (tenzij bescheiden bedragen vrijkomen mits interne verschuivingen) en moet het bestaande beleid inleveren.  De ene partner juicht over een "investeringsregering", de andere heeft het over een "besparingsregering".  Het zijn de eerste maar het zullen niet de enige contradicties zijn.   

Het chagrijn van de Walen en francofonen zit zo diep, dat zij "les gens du Nord" zelfs geen dure woorden noch vage intenties gunnen.

Fats

Bij de voorselectiepoll op 9 juli  werden 86 laureaten door de lezers van Angeltjes aangeduid, verdeeld over 9 categorieën en met in totaal 645 stemmen als resultaat.  De peiling was slechts 24 uur toegankelijk, wat erg nipt is.

Uit elke reeks worden telkens de twee hoogst genoteerden opgenomen in de finale.  In de categorie Wetenschap waren er 3 ex aequo's, die derhalve allen meedingen in de eindronde.

Er bestaan nu geen reeksen meer : U kan slechts 1 x stemmen en om 24 uur wordt de stemming afgesloten.

Dank aan al de deelnemers.

Juffrouw Ellen

Het weekblad Knack verneemt dat het begrotingstekort bij de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid voor het lopende jaar afstevent op een bedrag van circa 3 miljard euri.  Er zijn minder inkomsten, omdat er minder bijdragen geïnd worden bij de mensen die werkloos worden en de uitgaven van de RSZ stijgen, omdat die nieuwe werklozen dopgeld ontvangen.

Voor 2010 is er (voorlopig) sprake van een tekort op de RSZ-begroting van 5,5 miljard euri. Dit vormt slechts een deel van het totale federale begrotingstekort voor 2010 dat opschuift in de richting van 20 miljard.

De totale staatsschuld ligt nu al een flink eind boven de 300 miljard euri.

Onze kinderen erven een staat in ontbinding die niet wil ophouden te bestaan, een gemeenschap die haar eigen identiteit opgegeven heeft en als toetje een schuldenberg zo hoog als de Mont Blanc zonder sneeuw.  Maar dat is minder erg, het vakantiegeld is ook op.

Fats

Fats

Normaal is hij een rustige, brave man maar sinds hij het verslag van Jozef de Witte heeft gelezen, voelt hij zich slachtoffer.