|
U herinnert zich wellicht nog de jongste briljante uitspraken van VVB-voorzitter Erik Defoort en het feit dat daarop, zoals bij een vorige gelegenheid, nogal wat reacties kwamen, onder andere vanwege ondergetekende. Mocht dat niet het geval zijn, dan kan u daar hier alles over lezen.
Nu zijn er intussen toch wel een paar dingen gebeurd bij de VVB. In het bijzonder de vergadering van de Raad van Bestuur van 14 juni en de bijzondere Algemene Vergadering van gisterenavond zijn ter zake interessant geweest. Bij geen van beide was ik aanwezig – ik zit niet in de Raad van Bestuur en kon gisteren om organisatorische redenen niet op de Algemene Vergadering raken -, maar er is mij wel kond gedaan van een en ander daaromtrent. Ten eerste wat betreft de Raad van Bestuur. Die had het voornamelijk over het een paar dagen eerder verschenen vraaggesprek met Defoort en wist daarover het volgende te zeggen: “(…) dat we nergens op een fundamenteel probleem zijn gestoten”. Wie dus tot nog toe dacht dat Erik Defoort in dat vraaggesprek zaken had verkondigd die niet in overeenstemming zijn met wat de Raad van Bestuur van de VVB denkt, is er aan voor zijn moeite. Dat is al helemaal het geval sinds gisterenavond. De Raad van bestuur besloot immers de “onduidelijkheden” “uit [te] zuiveren” door “op een AV dit debat af [te] sluiten en het project opnieuw [te] laten goedkeuren”. De bedoeling daarvan was “de AV-leden duidelijk voor de keuze [te] zetten” om zo “op het einde [te] weten [wat] we dan (met schade) gezuiverd (…) kunnen doen”. Hoe de Raad van Bestuur oordeelt over wat gisterenavond tijdens de bijzondere Algemene Vergadering aan bod kwam, weet ik niet, maar enige schade lijkt er in ieder geval geleden te zijn. Kameraad Yves Pernet verwoordde daar de mening van velen binnen de VVB door het ontslag van de voorzitter te vragen. Dat ontslag is er niet gekomen, maar een derde van de aanwezigen (18 van de 54) stemde wel voor het voorstel (twee aanwezigen onthielden zich, 34 aanwezigen stemden tegen), terwijl we er hoe dan ook rekening moeten mee houden dat de “vrienden” van de Raad van Bestuur gemobiliseerd waren om aanwezig te zijn. Hoe dan ook: Defoort blijft dus voorzitter van de VVB en de Raad van Bestuur zit inhoudelijk op dezelfde lijn als de voorzitter. De Algemene Vergadering heeft die lijn bovendien “bevestigd” door de kop van Defoort niet te laten rollen. Wat we nu verder moeten, is de vraag. Björn Roose
Liever een linkse halve gare, dan een rechtse idealist
|
Crapuul Sven Gatz
U zal ons niet vlug iemand horen verwijten dat hij crapuul is, behalve als hij tuig is en wij het chic willen houden. Een Brusselaar,lid van het Vlaams Parlement, noemen we dus graag Crapuul, want respect moet er zijn.
U heeft enkele stukjes hieronder kunnen lezen hoe Crapuul Sven Gatz met zijn internationale breeddenkendheid bereid is heel het land B weg te schenken aan de francofonie (Brussel, de Vlaamse kust en de steden). "De tijd van ons druk te maken om onze taal is voorbij" oreert de ex-Volksunieman die tot treurnis van Anciaux niet naar Spirit meetrok maar zijn politieke heil zocht bij de parvenus van de VLD. Chic Crapuul zoekt ander Chic.
Ieder zijn waarheid natuurlijk, zij het dat Crapuul Sven Gatz' waarheid deze is van een Judas. Toegeven aan de Franstaligen onder het mom van "Wij zijn internationalisten" terwijl in dit schandland de Franse imperialisten nooit anders gedaan en gewild hebben dan de Nederlandse taal te laten verdwijnen, is een daad van hoogverraad. Dat klinkt zwaarwegend, het is het ook. Op een delicaat moment dat er getrokken en geduwd wordt om wéér eens stukken Vlaanderen af te staan aan Wallonnië lachend en genereus uw identiteit opgeven, is een bewijs van domheid.
Grappig is wel wat onze lezeres Jeanine ontdekte in Het Nieuwsblad van 22 november 2005 over de figuur Gatz. Het is deze wandaad die hem de voornaam Crapuul oplevert. Of moeten we hem hem Zidane Gatz noemen ?
Politicus Sven Gatz (VLD) geeft tegenstander kopstoot in voetbalwedstrijd
Vlaams VLD-volksvertegenwoordiger en hobbyvoetballer Sven Gatz is behoorlijk geschrokken van zijn eigen destructieve trekjes. ,,Zoiets had ik nog nooit gedaan en ik had ook niet gedacht dat ik dit ooit zou doen. Ik schaam me."
Vierdeprovincialer Ritterklub Jette noemt zich trots een van de laatste Nederlandstalige voetbalclubs van Brussel en telt verschillende BV's in haar oud-spelerrangen zoals Ivan Sonck en Bruno Schevernels. De clubkleuren geel, wit en rood staan volgens de overlevering voor ,,veel bier, veel schuim en veel miserie." Dat laatste gaat zeker op voor hun rechtsback Sven Gatz (38), in het dagelijkse leven Vlaams parlementslid. Het incident dateert al van 17 september. Die dag speelde Gatz met de veteranen tegen KFC Vilvoorde. ,,Op een bepaald moment pleegde mijn directe tegenstander een regelrechte aanslag op mij", legt Gatz uit. ,,Met de voet vooruit, recht op mijn knie. Ik denk niet dat iemand me ooit al zo zwaar heeft aangepakt. Ik heb een week met een gespalkte knie gesukkeld."
Mail met excuses
Gatz gaf zijn tegenstander een kopstoot. ,,Ik was echt niet van plan met geweld te reageren. Toen ik hem echter provocerend zag grinniken, ben ik door het lint gegaan. Gelukkig was hij niet gewond."
De man ging wel tegen de grasmat, waarna in het tumult dat volgde Sven Gatz een karateklap kreeg van de kapitein van Vilvoorde. De scheids trok rood, Gatz droop hinkend af en de wedstrijd werd stopgezet.
Het provinciaal comité van de Koninklijke Belgische Voetbalbond schorste Sven Gatz voor zes speeldagen. De speler die Gatz met een karateklap bedacht, voor vier wedstrijden naar de zijlijn verwezen.
@ Het Nieuwsblad.


















6 reacties op dit bericht
Nu een kopstoot...
van hengel
Eenvoud siert....... daar hoort hij niet bij.....lullig figuur
Van Hengel 2x minister hoe kan da na
Dank u Brussel voor die geldstromen naar Vlaanderen.
VB, toch maar nakijken of hij geen 2 pree's in de wacht sleept.
De eer is voor senior...
Wat kan men anders verwachten
En.......
Bah, wat een ongedierte, maar ja, het is begonnen met de land- en volksverrader 1ste klas, uit Gent.
Sommigen roepen zijn naam om terug te komen, wat een zieke mensen toch.
Na 15 juli kunnen dergelijke lafaards beter ergens anders onderdak zoeken, ik zou niet in hun schoenen willen staan.