Ik betreur heel erg dat ik van een aantal gebeurtenissen geen nota's heb genomen ; zoals van mijn ontmoeting met Jet Jorssen eind jaren '70 , begin jaren '80 tijdens een alternatieve boekenbeurs in de Antwerpse Handelsbeurs. Domme, domme man, die ik ben. Zij was in gezelschap van een vriendin en wij hebben lang gesproken over de verdeeldheid in de Vlaamse Beweging.
Opnieuw zie ik haar voor me als een elegante, goed verzorgde burgerlijke mevrouw, die ontwapenend oprecht en beschaafd klonk. Ik heb haar gecomplimenteerd over haar trilogie die een diepe indruk op mij had gemaakt (en nog steeds) en daar reageerde zij natuurlijk gevleid op. En voor de rest herinner ik me weinig over dit gesprek en dat stoort me buitenmatig. Daarom schrijf ik ditmaal alles op wat ik weet en vind over deze grote dame. Zij heeft daar recht op. Ook omdat deze tekst onder ogen komt van velen die met hun hart en ziel meeleven en begrijpen waar dit allemaal over gaat. Aan de anderen vraag ik om enig begrip te vertonen : wij, radicale Vlamingen zullen het land B nooit als ons vaderland beschouwen en hoe meer er gestreefd wordt naar het weggommen van de identiteit van de bewoners van de Zuidelijke Nederlanden, hoe nadrukkelijker het Vlaams-nationalisme van generatie tot generatie zal doorgegeven worden. Volkeren zijn genetisch onuitwisbaar. Je mag nooit spreken uit naam van diegenen die er niet meer zijn, maar ik hoop dat mevrouw Jorssen het eens zou zijn met deze definitie van het onuitroeibare Vlaams bewustzijn. Vervelend voor de niet-identitairen, een geruststelling voor ons.
Onze grote verhalenvertelster moet lange voorbereidingen en opzoekingen verricht hebben om de omvangrijk familie-saga "Och, Siemeniskinderen" op papier te zetten. In 1974 verschijnt het eerste deel (de periode 1870 - 1914), in 1975 volgt "Wat nu, Sinjoor ?" (1914 tot 1940) en het slot "En toch, Brabo" behandelt de jaren 1940 - 1973. Voor het derde deel weigert de uitgever, Reinaert, het manuscript omdat het te eenzijdig het gelijk beschrijft van de verliezende partij van de wereldoorlog . Gelukkig springt Uitgeverij de Roerdomp uit Brecht/Antwerpen bij en geeft probleemloos dit derde en boeiende deel uit.
In dit derde deel heeft de auteur véél van zichzelf gestoken : zij is niet één personage, maar zij zit verscholen in meerderen. De jonge intelligente vrouw, die geschokt is in haar rechtvaardigheidsgevoel door het onrecht de Vlamingen aangedaan, de passionele minnares die de verrukkingen van de liefde ontdekt, het muurbloempje dat kennis maakt met de wereld van het mannelijk egoïsme, maar ook de trouwe idealiste. En steeds op de achtergrond de stille maar intense aanwezigheid van een stad die vaak verminkt wordt maar stoer overeind blijft, met mededogen neerblikkend op de extreme levens van velen van haar inwoners.
De auteur beschrijft meesterlijk de gedachtes en gewaarwordingen van de voortdurend gemanipuleerde kleine man en vrouw. De koude, de honger, het gore plezier, de verdeeldheid, de samenhorigheid en het miserabilisme voor de Grote Oorlog. Jorssen is een meester in het aanreiken van kleine details die veel duidelijker de mens schetsen dan lange psychologische omschrijvingen. Neen, zij is géén Willem Elsschot, haar betrokkenheid is passioneler, volkser en barokker. Als de zakkennaaisters van de dokken spreken, schuwt Jet Jorssen niet de rauwe en onvertogen taal weer te geven. Het leven toendertijd was geen sprookje maar een harde strijd om te overleven in vaak erbarmelijke omstandigheden. In die soms grofklinkende taal die men toen sprak, was het meemaken van grote gevoelens net hetzelfde als bij de welbespraakten uit de betere kringen. Dat is nu nog zo. De taal is het vervoermiddel van onze gedachtes en sentimenten en Jet Jorssen gebruikt de fiets, de auto, de tram en als het moet de kruiwagen om haar lezers mee te voeren.
Tijdens de Grote Oorlog maken we de opkomst van de Fronters mee in de loopgraven aan de IJzer. De grote mannen uit die tijd, Frans Daels, Cyriel Verschaeve, Adiel de Beuckelaere e.a. worden tot leven gebracht in samenhang met de fictieve romanfiguren. Ook wordt de nadruk gelegd op de verschillen met de Activisten die in het bezette land met hulp van de Duitsers een eigen Vlaamse staat uitroepen, waarbij het hen mangelt aan ervaring en steun. De overeenkomsten tussen socialisten en nationalisten en ook de grote verschillen tussen hen beiden, lopen doorheen het politieke leven in vele verscheurde families. Jet Jorssen, een heuse Vlaams-nationaliste, steekt haar sympathie voor de oude socialisten niet onder stoelen noch banken. Zowat alle strekkingen laat zij aan bod komen in haar saga middels haar personages, ook deze van het verzet. Ieder heeft zijn redenen en argumenten, om te handelen zoals hij of zij het doet.
Ik zie deze groothartigheid en tolerantie nergens bij hedendaagse auteurs ter linkerzijde.
In het laatste deel van het drieluik is Jet helemaal op dreef : zij schrijft vloeiend en ongeremd, soms is dit ten koste van de stijl maar tegelijk sleept ze de lezers mee doorheen de grote oorlogsverwikkelingen, de familiale conflicten en vreugdes, de passionele verhoudingen en de pijnlijke repressie. Beklemmend en realistisch. Sentimenteel is ze zelden, romantsich soms wel. Als de hartstocht van de vrouw hoog oplaait, blijft er echter steeds een scherp besef van de relatieve waarde van deze gevoelens. Vrouwen zijn altijd de sterke persoonlijkheden, ook in tijden als de heren der schepping het voor het zeggen hebben, ook als dit slechts gelal oplevert.
De generatie die als jonge mensen de eerste Wereldoorlog meemaakte, loopt tijdens de zogenaamde wederopbouw in de jaren '50 en '60 vervreemd en onwennig rond in de nieuwe wereld. Zij zijn de restanten van twee wereldbranden die wegvluchten in hun eigen tragiek. De Vlaamse Beweging is ondergedoken, de stad beleeft een kaalslag, jonge vrouwen willen baas zijn in eigen buik en de jeugd lacht om het ouderlijk gezag. Drugs doen hun intrede bij de jeugd en de familiale conflicten zijn legio. Een van de vrouwelijke hoofdpersonages verlaat Antwerpen en verhuist naar het rustige, groene Kalmthout, net zoals Jet Jorssen dit zelf deed.
Het slotfragment uit "En toch, Brabo" :
"Antwerpen, dacht Jan, ik kan je nooit vergeten. Ook al probeer ik in vreemde landen alle weemoedige gedachten aan je uit mijn hoofd te bannen uit angst voor heimwee. Je bent geen stad om liedjes over te maken zoals Parijs, Wenen, Rome of Berlijn. Je naam leent er zich niet toe. Je bent enkel een stad om ook zonder lofzangen van je te houden ondanks je grijze klimaat. Hij daalde de helling af van het Noorderterras, onder de poort met het verweerde Seminibeeldje, langs de moderne bronzen Lange Wapper. Het Steen, de helgrijze burcht, begon stom en roerloos aan een waaktijd van nieuwe eeuwen."
RAY
Haatsites
14 reacties op dit bericht
Met de poepers, savat?
t is niet omdat ge ne ouden zak zijt, dat ze je niet meer in de bak kunnen draaien
@Fred
Ja, ik ben er zelfs van overtuigd.
Laten we één zaak nooit vergeten, bij een bepaalde groep mensen is vrij denken onbestaande, het systeem berust op dictatuur, en bij dictatuur marcheren mensen soms in een bepaalde richting die ze zelf nooit zouden bewandelen, puur uit zelfbehoud.
Daarom is het NOODZAKELIJK alles goed te screenen hetgeen in de haatketen uitgebazuind wordt, en indien dat in strijd is met ONZE wetten, want die wetten van allah of oelah of eender welke idioot kunnen de boom in, nota bene, géén enkele religiewet mag aan bod komen, wie graag leeft naar een bepaalde doctrine die doet dat maar thuis, wij moeten met waanzin niet belast worden, zeker niet in ’t openbaar, daar wil ik vrij en blij kunnen bewegen, zonder angst, iets wat we nu niet meer hebben met die rondlopende tenten, wie weet wat er onder steekt??
“Godsdienstvrijheid wil zeggen dat je vrij bent in iets te geloven, al is dat in een houten paal, maar.....je hebt niet het recht dat op te leggen, onder dwang, aan iemand anders”.
We hebben al waanzin teveel komende van die ordinaire bende volksverraders waarvan de Vlaamse de ergste zijn. die hele religievolksverlakkerij komt mij de neusgaten uit, het draait allemaal maar om Money.
Maar geen noodzaak, Payday is Comming, Very Soon.
De ratten van de wetstraat zullen snel moeten zijn om nog een vluchtweg te vinden, want het zal er druk zijn.
Net zoals onder ons Vlamingen ook kras en tuig zit, daarom zijn niet alle Vlamingen kras en tuig. Uitschot komt men overal tegen, daarom dat uitschot hard moet aangepakt worden.
Tijdens mijn militaire dienst, Jaaaaaren geleden, werd ons geleerd, “haal steeds het haantje eruit en de kippen vluchten”.
@ Jean
Dat er slechts problemen zouden zijn met "een kleine groep van die mensen...", bent u daar wel zo zeker van? Van volgende feiten was ik ooggetuige. In 1997 werd nabij het Zuidstation een dealer neergeschoten door de politie. Nu kan men van de Belgische politie beweren wat men wil, maar zeker niet dat zij veel trigger happy hooligans in haar rangen telt: m.a.w. no way dat die man zonder aanleiding werd neergeschoten. Naar aanleiding van dit voorval braken zeer ernstige rellen uit in wijk Kuregem. Het was hoegenaamd geen deel van, maar wel de VOLLEDIGE ter discussie staande gemeenschap die hierbij gemobiliseerd was.
Als men angst heeft van de waarheid!
Hoe zou het toch komen dat in een land waar circa 150 nationaliteiten samenleven er STEEDS problemen zijn met één bepaalde groep van mensen??? En......laten we eerlijk zijn, met een kleine groep van die mensen, nl. die mensen die een fanatisme nalopen dat vrouwen discrimineert, dat andersdenkenden liefst vermoord en dat anders geaard zijnde liefst van een torengebouw wilt gooien, die een kinderverkrachter beschouwen als een profeet, ja mijn reet.
Hoe zou zoiets toch komen???
Als ik di pupo of arena zou zijn, (gelukkig ben ik dat niet) dan zou ik toch maar voorzichtig zijn met deze vriendjes, gezien hun geaardheid, waar ik geen problemen mee heb maar hun vriendjes wel.
Huidskleur, ras, nationaliteit, het speelt allemaal géén rol, als mensen zich gedragen naar onze wetgeving en als mensen die hier komen wonen onze normen, waarden, taal én cultuur respecteren is er géén enkel probleem. Iedereen mag zijn eigen zijn, maar hier gelden wel onze wetten en onze regels, en niet andersom.
Maar daar spant het schoentje, of moet ik zeggen zandaaltje!
Wat die zich dagelijks douchende trien ook graag zou willen, het zal haar niet lukken, nu niet en nooit niet, blijkbaar heeft ze geen kennis van internet maar wel alles van in bed.
Wat een zielige trut, nogal wiedes dat ze zo close is met onkelding.
Waar dat rood corrupt gedoe bang van is, is niet de vrije mening van mensen, maar het steeds uitlekken van de smerige corruptie in haar eigen rangen, dat moet verborgen blijven, dat is de opzet.
En met dergelijke bende zit Leterme aan tafel! Wie speelt er dan vuil spel? Wie bedriegt wie? Wie wordt genaaid? Wie haat wie?
Héél snel dat zootje franskiljons richting Ardennen sturen, het is welletjes geweest.
Desnoods gaan we ondergronds,maar het zal niet nodig zijn
Wij zijn de vijfde colonnes geworden zonder wapens, alleen de pen en ze hebben schrik van ons.
Wie gaat bepalen, wat wel en niet kan, wie gaat dat allemaal betalen ?
Misschien kan de zwartgelokte Marie ...
De macht en de centen
Als Vlaanderen uitgezogen, doodgebloed, door Wallonië en de vreemdelingen in de touwen hangt, zijn er geen centen meer...
Waarom.... Daarom.... Vlaanderen Onafhankelijk.
het gevecht om de macht !
Verrassend en bedriegend Marieke
Marie Arena, zegt onverkort en onversneden in een interview: "als ik burgemeester zou zijn, dan zou ik mensen die mijn taal niet spreken in hun taal proberen aan te spreken." Zo wil Marie het taalprobleem in de taalgrensgemeenten aanpakken. Er is echter één groot probleem: Marie spreekt geen Nederlands!!! Haar uitspraak is dus zondermeer verrassend en bedriegend. Marieke.
Haatwoorden van madam (mogen we ze pakken op haar eigen woorden?)
La Flandre raciste et égoiste
De overigens Nederlandsonkundige PS-Minister Arena liet in antwoord op een parlementaire vraag - en voorzeker in een volslagen onbewaakt ogenblik - weten dat 74% van de asielzoekers zich in Vlaanderen bevinden en 24% in Wallonië: zoals nog maar eens zij de lusten en wij dan maar de lasten...
It's all in the family
http://www.trends.be/nl/4-1271-42883/elio-di-rupo--de-machtigste-man-van-belgie.html
"Zeker in zijn beginjaren werd de intellectuele Bergenaar gewantrouwd door de socialistische voormannen uit de volkshuizen. Zijn hoofse manieren liggen niet goed bij de macho's van de PS oude stijl. Drinkgelagen zijn voor de gestrikte politicus uit den boze. Net als gesjoemel. Vandaar ook dat de herrie rond de inrichting van het kantoor van minister-president Marie Arena (Franse Gemeenschap) hem bijzonder slecht uitkwam. De jonge politica is immers een van de sleutelfiguren in zijn netwerk. De PS-voorzitter kwam zelf even onder vuur, omdat er een door alternatieve sites ondersteunde geruchtenstroom op gang kwam over een mogelijke relatie met de broer van Arena. Wat hij uitdrukkelijk ontkent."
natuurlijk
Mij ook nie zenne
Het is maar een woord zenne en ze kan van mij gratis en voor niks ne hele rits (franstalige) haatsites dito fora krijgen.
Geen enkel probleem, zal ze al beginnen verzamelen en in mijn 'archieven' steken.
Ze krijgt er nog een rode strik rond.
Van mij màg ze...