Uit de Culemborgse Courant

.
.
De gemeente Culemborg met 22.000 inwoners, beschikt over een eigen krant. Hieruit copiëren wij dit zopas verschenen artikel
dinsdag 5 januari 2010 15:52
CULEMBORG - Een noodverordening voor twee weken, een samenscholingsverbod, betonnen paaltjes voor brandgangen en betonblokken in de Diepenbrockstraat. Een gedeelte van de wijk Terweijde is veranderd in een vesting. Tientallen ME-ers, surveillerende agenten, politieauto's en ME-busjes maken het beeld compleet. De gemeente zet alles op alles om de rust te bewaren. Een passant loopt dinsdagochtend langs de betonblokken en zegt zuchtend: ,,Het lijkt wel oorlog.'' Oorlog is wat te veel gezegd misschien, maar dat het goed mis is in Terweijde mag wel duidelijk zijn. Er is de laatste dagen van alles gebeurd. Volgens verschillende bewoners zat er ,,iets aan te komen''. De spanning was duidelijk voelbaar. Het bleef uiteindelijk niet bij stenen gooien, het beschadigen van auto's, het in brand steken van auto's en het ingooien van ruiten. Mensen werden in elkaar geslagen en juist op het moment dat het op nieuwjaarsnacht rustig werd in de wijk, liep het volledig uit de hand toen een auto inreed op een groepje Molukkers in de Diepenbrockstraat. In de nacht van zondag op maandag sneuvelden ruiten in deze straat. Uiteindelijk zijn er geen zware gewonden gevallen, maar het had helemaal verkeerd kunnen aflopen. Het is oog om oog, tand om tand tussen de Marokkanen en de Molukkers. Wat iedereen zich nu afvraagt is: hoe nu verder?Wanneer het nu precies mis ging valt moeilijk te zeggen. Maar volgens de Molukkers was er de week voorafgaande aan oud en nieuw duidelijk spanning in de wijk. Dit had alles te maken met dat een Moluks meisje zou hebben gezien dat een Marokkaan een auto in de brand wilde steken. In een exclusief interview met de Culemborgse Courant vertelt de 15-jarige KWC-scholiere Shoëla Coenmans-Pelamonia dat zij oudjaarsnacht nog net opzij springen toen een auto met daarin vijf Marokkaanse jongeren op haar inreed.
door Yolande van Erp-Deuss
Emoties lopen hoog op
Het huis van de familie Coenmans zit zaterdagmiddag vol. Familie en vrienden steunen het gezin Coenmans zo veel mogelijk. De schrik zit er nog steeds goed in. De emoties lopen soms hoog op. Shoëla en haar ouders vertellen wat er is gebeurd. Maar haar verhaal begint niet op oudjaarsnacht maar bijna een week eerder. Toen was ze namelijk getuige van dat een auto in brand werd gestoken. Ze belde 112 en bleef wachten tot de politie kwam. Shoëla kende de Marokkaanse jongen en dat is volgens haar en haar vader de reden dat ze vervolgens enkele keren door Marokkaanse jongens in een supermarkt op het Chopinplein geïntimideerd zou zijn. ,,Ik had nog nooit zoiets meegemaakt'', vertelt Shoëla.
En toen werd het oudjaarsavond. ,,Rond een uur of negen werd een auto in de Parklaan in brand gestoken. De auto hoorde bij een Moluks gezin." Een aantal Molukkers zou toen verhaal hebben gehaald bij de jongen die de brand zou hebben aangestoken. ,,Ik wist dat dit kon gebeuren'', vertelt Marcello Mahulette. Hij is voor veel Molukkers woordvoerder van wat er in de wijk allemaal gebeurt. ,,Ik had de politie al gewaarschuwd! Een paar jongens hebben die woning verbouwd. Ruiten sneuvelden en er zijn klappen gevallen. Daarbij is een Marokkaan gewond geraakt.''
De betreffende Marokkaan is een 48-jarige man die in de v.d. Duyn van Maasdamstraat woont. Het is duidelijk dat zich hier wat heeft afgespeeld; de ruit ligt aan diggelen en als de man opendoet valt meteen zijn arm op die in het gips zit en zijn verwondingen aan zijn hoofd. ,,Ik heb geen idee waarom ze het op mij hadden gemunt'', vertelt hij. ,,Ik ging om een uur of kwart over één een sigaretje roken in de auto. Op dat moment zag ik van twee kanten Molukkers naar mijn huis lopen en ze begonnen met stenen en hout naar mijn huis te gooien. Ik ben naar ze toe gegaan en gevraagd wat ze aan het doen waren. En toen ben ik in elkaar geslagen'', vertelt de man. ,,Ik heb mijn hoofd beschermd met mijn arm.'' De actie lijkt doelbewust op de man of in ieder geval iemand van het betreffende huishouden te gaan. Maar de man en zijn zoon hebben geen idee waarom. ,,Ik heb nooit problemen met Molukkers gehad'', zegt de man. Ook de afgelopen maanden niet, nadat er in september spanningen waren. ,,Maar nu zeg ik niets meer tegen ze!'' ,,Misschien hadden ze het op ons huis gemunt omdat bij ons nog licht brandde'', vermoedt zijn zoon. Volgens hem was het bij de meeste huizen op dat moment al donker. De gewonde man vertelt verder niet te begrijpen dat de burgemeester niet is langsgekomen. ,,We voelen ons buitengesloten!''
De druppel
Dat was voor veel Marokkanen de druppel; dat een man zo in elkaar geslagen was. Volgens een aantal Marokkanen die we gesproken hebben, was dat de reden dat een auto inreed op een paar Molukkers. Een groepje Marokkanen op het Chopinplein doet hun verhaal. ,,Het is gewoon een kat en muis-spel. De Molukkers verdenken een Marokkaan van de autobrand, maar die was gewoon bij het feest dat bij Fair Play gegeven werd. Dat was heel gezellig. We kregen juist complimenten van de politie dat het zo goed verlopen was'', vertellen ze. ,, Ze hebben zomaar een Marokkaanse man in elkaar geslagen. Daarbij zijn ook kinderen van rond de 13 jaar geslagen.'' Hun mening over de burgemeester is duidelijk. ,,Hij moet hier weg!'' Over de wijkagent spreken ze overigens niets dan goeds. De jongeren geven verder aan een buurthuis te willen.
Verderop staat een ander groepje Marokkanen. Ze zijn kwaad en hebben het alleen over de Marokkaan die in elkaar is geslagen. ,,Een onschuldige man die er niets mee te maken heeft'', zeggen ze. Ze staan er niet raar van te kijken dat een aantal ruiten in de Molukse straat is gesneuveld. ,,Daar kon je op wachten.''
Een andere Marokkaan geeft aan dat het inrijden van de auto op Molukkers geen bewuste actie was op Shoela. Zij denkt daar anders over. ,,Een doelbewuste aanslag. De auto reed in op een groepje mensen, de auto werd in z'n achteruit gezet en de auto reed in op een hek van onze voortuin waar op dat moment een aantal mensen stond. En vervolgens reed de auto nog een keer op de mensen af en kwam vrijwel tegen de gevel tot stilstand.'' Shoëla kon nog net opzij springen. ,,Als dat hek er niet had gestaan, was ik misschien wel dood geweest'', vertelt ze aangedaan. Er zaten volgens haar vijf jongens in de auto. ,,Het was een driedeursauto en je zag dat de jongens ruzie maakten wie er als eerste uit mocht.'' Shoëla's broer denkt dat de bestuurder er geen rekening mee heeft gehouden dat de auto wel eens vast zou kunnen komen te zitten. ,,Die wilden na die actie natuurlijk snel wegrijden.'' Maar de auto stond vast. Drie jongens konden op dat moment vluchten, twee van hen werden in elkaar geslagen. ,,We waren allemaal in shock!'', vertelt Shoëla. Ze kan nog steeds niet goed beseffen wat haar is overkomen. Haar moeder luistert mee en kan haar tranen nauwelijks bedwingen. ,,Ze had wel dood kunnen zijn!'' Inmiddels zijn alle vijf jongens aangehouden. Eén van hen zit nog vast. De andere vier blijven echter verdacht.
Optocht
Hoe nu verder is een logische vraag. Iedereen in de kamer zwijgt. Shoëla's vader zegt uiteindelijk dat dit landelijk moet worden aangepakt. ,,Geen softe straffen.'' Shoëla's oom is duidelijk minder van de politiek gecharmeerd. ,,Wij vergelden dit zelf wel. Ik weet wie die jongens zijn.'' De ene actie lokt de andere dus weer uit. En zo kom je wellicht nooit tot een goede oplossing. Van de burgemeester wil het hele gezin niets horen. ,,Waar was hij op het moment dat het fout ging? Of waar was hij de volgende dag? Hij had op z'n minst toch wel bij ons langs kunnen komen om te kijken hoe het gaat? En nou hoeft het wat ons betreft niet meer!'' De enige hulp die ze gekregen hebben, is van slachtofferhulp. ,,Daar heeft met name onze dochter wat aan'', vertelt Shoëla's moeder. Ze loopt na afloop van het interview mee naar de voordeur en blijft nog even staan. ,,Ik weet echt niet hoe het nu verder moet'', zegt ze bedroefd.
Twee dagen later staan we weer bij haar op de stoep. Het raam en de voordeur van de familie Coenmans zijn met spaanplaat dichtgespijkerd. Het is een van de vier huizen waar zondagavond de ruiten werden ingegooid. Shoëla's vader laat een van de keien zien waarmee door het raam is gegooid. Hij is in shock. Zijn dochter lag maandag nog in het ziekenhuis. ,,Ze heeft onder meer een scheurtje in haar schedel opgelopen'', zegt hij. Rond een uur of negen zondagavond hoort hij buiten geschreeuw. ,,Ik kijk naar buiten en zie allemaal mensen rennen en even later vliegt er een kei door de ruiten. Ik vroeg me af waarom mijn dochter op de bank bleef zitten maar later blijkt dat ze gewond is.'' Hij weet het allemaal niet meer. ,,Misschien moeten we maar een optocht organiseren. Tegen het intimideren van de Marokkanen.''
Rustiger
Dinsdagochtend ziet de wijk er rustig uit. Geen ME-busjes en er lopen maar enkele ME-ers rond. Het ziet er veel minder dreigend uit dan de avond tevoren. Een paar mensen zijn op straat en laten hun hond uit. Een vrouw laat weten al jaren in de wijk te wonen. ,,Zonder problemen. Maar wat er nu toch allemaal gebeurt.'' Het valt haar ook op dat het veel rustiger is nu. ,,Maar als het vanavond donker wordt zal het wel wat drukker worden'', verwacht ze. Even later vraagt een andere bewoonster zich af, als ze langs de roadblocks loop, of de andere kant van de straat is afgesloten. Ze schudt haar hoofd en loopt verder.
Tot zover de Culemborgse Courant















1 reactie op dit bericht
Eerlang zal dit ....
De pesterijen zullen wel afkoelen, doch op één of ander koele morgen, is het wéér "van dattum", niettegenstaande die "vriendelijke medemensen van Noordafrikaanse oorsprong" een flinke pandoering zullen gekregen hebben.
Die gasten zullen nimmer toegeven, en wat steeds het érgste is: dat ongedierte komt slechts buiten als zij in de meerderheid zijn...Lafheid is één van de kenmerken van de i*****, hé.
Dàt kan men ook linken aan de "incidentjes" bij "De Lijn": er is niemand (op bus of tram) die DURFT reageren uit schrik voor de latere gevolgen; dat scum of the earth weet het maar àl te goed
dat "de gewone man" bang is voor de nare gevolgen, EN dat de overheid véél te laks omgaat met die schoften.