Vluchteling op erewoord

In de stad van allah verspreidt Filip Dewinter folders met een biljet van 500 euro en de vraag :

"500 euro per asielzoeker per dag ... En wat krijgt u?"

Het ideaalbeeld voor de politietop 

Minstens tien politietopmannen zijn de afgelopen jaren vertrokken bij hun korps omdat ze hoge functies, ondanks hun kwaliteiten, niet konden bereiken. De reden? Ze zijn man en blank. En zo ziet de politie het liever niet.

Discriminatie
Discriminatie van blanke mannen geldt sinds 2005 als de officiële lijn van het politie- en overheidsbeleid. De politietop moet 'diverser' worden; meer vrouwen en (niet-westerse) allochtonen.

De korpsen van Friesland, Gelderland, Zeeland, Noord-Holland, Utrecht en Amsterdam zagen in de achterliggende jaren uiterst capabele, edoch blanke politiemannen uit onvrede vertrekken. Kamerlid Fred Teeven (VVD) vindt het 'terecht' dat de wrevel zo breed gedragen wordt.

Diversiteit
'Het beleid slaat nergens op. Je moet de beste persoon kiezen en korpsen de diversiteit niet door de strot duwen. Er zijn nu eenmaal meer geschikte mannen, omdat er simpelweg meer mannen bij de politie zitten.'

De politie ziet echter nog geen enkele aanleiding af te stappen van het beleid, waar voormalig minister Guusje ter Horst (PvdA, Binnenlandse Zaken) fel pleitbezorger van is.

Marc Jacobs (Leeuwarden) is een van de vertrokken politiekopstukken. In het AD zegt hij dat hem verteld werd dat hij ‘kan solliciteren tot je blauw ziet, maar het wordt toch een vrouw of een allochtoon’. ‘Ik maakte als man geen schijn van kans.’ Hij heeft zich nu toegelegd op het schrijven van politiethrillers.
De Raad van Korpschefs bevestigt dat vandaag in het AD, hoewel de instantie geen aantallen wil noemen

@ Elsevier

Niet overal loopt het inburgeringspad van onze allochtone medemenschen het ravijn in. Er zijn gelukkig heel wat uitzonderingen. Veel meer dan u en ik bevroeden.

Wij kwamen in het bezit van een nieuwe (tot hiertoe) geheime studie uitgevoerd door Professor Rose Bruyninckx van de Universiteit van Gent, afdeling Sociale en Politieke Statistieken op Bestelling. Zij en haar team onderzochten de schoolresultaten van leerlingen in zogenaamde gekleurde of concentratiescholen en zij vergeleken die gegevens met gelijkaardige uit "witte" scholen. De professor distantieerde zich overigens van de term wit. Een belastend en discriminerend begrip dat door de Taalunie moet veboden worden. "Wij zijn niet wit maar roze" zei professor Rose.

"Bovendien is de tijd van het gesepareerde denken voorbij, wij zijn allen inwoners van één planeet en verschillen moeten opgeheven worden" verklaarde zij aan onze redactie, die zich bij haar  had voorgesteld als redacteurs van de Verenigde Kwaliteitskranten uit Noordelijk België. Om onze geloofwaardigheid te verhogen, telefoneerde de Heer Savat enkele malen met een onbekend persoon en gaf nadien als verklaring : "Wij hebben een kopstuk van Vlaams Belang ontvoerd en ik geef tussendoor instructies over de behandeling", daarbij glimlachte hij zoals Eric Defoort, wat tamelijk angstaanjagend is.

Professor Bruininckx was verheugd te kunnen bevestigen dat de resultaten van het onderzoek beantwoordden aan de wensen van de opdrachtgevers (het Centrum voor Gelijke Kansen en de nodige Discriminatie en het ministerie van Vlaams onderwijs). "Wij stellen nauwelijks verschillen vast in de behaalde cijfers in beide soorten scholen : iedereen is geslaagd, iedereen krijgt een diploma. De witte scholen scoren zelfs een ietsje lager op vakken zoals biologie, geschiedenis en lichamelijke opvoeding. Dat komt omdat zij vasthouden aan de principes van het vrije onderzoek, de eerbied voor de geschiedenis en verder niet beschikken over getrainde, soepele lichamen zoals onze allochtone jongeren". Zij sprak die laatste woorden uit met enige vertedering.

Op onze vraag op welke basis die vakken stoelen in de gekleurde scholen, was het kordate antwoord  : "Op de koran, dat is evident, wij moten leren onze eigen visie in vraag te stellen en rekening te houden met de tradities en normen van anderen".

Als onderdeel van de studie legde de professor ons een korte video voor, opgenomen in het voorlaatste jaar van het middelbaar onderwijs in een niet nader genoemde school tijdens een les Nederlands.

Je moet het maar doen in anderhalve minuut op een correcte manier tot uiting brengen in de Europraatbarak, dat het buitenlands beleid van de Unie in feite een ongeïnspireerd nahollen is van bestaande toestanden. Zonder enige isie, noch ambitie. Jammer dat we Lady Ashton niet even in beeld kregen.  Dankzij internet kunnen velen nu tenminste een beeld krijgen van hoe het daar aan toegaat in Straatsburg en Brussel.  De beslissingen worden genomen door een clubje mannen en vrouwen die niet verkozen zijn en de 754 volksvertegenwoordigers mogen pro forma ja-knikken of hun afkeuring verantwoorden in enkele zinnen.  Niet te verbazen dat de Europese barak op stelten stond met de uitval van Nigel Farage. Mensen, wat worden wij genaaid.

Respect voor Frank Vanhecke en Philip Claeys. Over Frieda Brepoels van de NVA komen we later nog terug met enkele leuke Europese nieuwtjes.

Twee Tibetanen wandelen in de Gemeentestraat, vlakbij het Centraal Station in de stad van allah, trippeldetrippeldetrip. Zij worden aangeklampt door twee  Nigeriaanse straatverkopers die hen een halsketting willen verkopen.

Maar de Tibetanen laten zich niet verleiden tot een aankoop. Dat begrijpen de Nigerianen niet : spleetogen worden geacht met gouden nepkettingen rond te lopen, was hen verteld in de cursus "economie voor gevorderden", dan kunnen Noord-Afrikanen die afrukken, als oefening voor hun specialiteit "sacochen trekken".

Pas op, de multiculturele wereld kent zijn eigen wetmatigheden die voortspruiten uit de Diversiteit der individuen die allen weliswaar Gelijk zijn maar toch een ietsje verschillen in gedrag, taal, kleur en aanleg. (Jozef,  dat is goed gezegd hé ?)

Het komt tot enig trek- en duwwerk, tot één van de Nigerianen een steen opraapt en daarmee op de Tibetanen begint te kloppen.  Stenen vindt u in de stad van allah 't allenkante, want er zijn voortdurend wegenwerken aan de gang. Deze die 10 en 15 jaar geleden gestart zijn, naderen nu hun einde. Zijn kompaan pakt een nog grotere steen en slaat een van de weerloze Tibetanen het hoofd in. Boem ! De man bezwijkt negen dagen later aan zijn verwondingen. Tibetanen hebben geen sterke schedels.

Het ‘incident’ dateert al van 14 januari en het overlijden van 23 januari, maar de feiten raakten pas nu bekend. Omdat het maar een ‘fait divers’ is, of zoals de TV-Flamingant Bart de Wever altijd zegt : "Het zijn puberproblemen".

“De gruwelijke feiten staan niet alleen”, schrijft Gazet van Antwerpen (10.03.10) :  “Zware vechtpartijen in de buurt van de Gemeentestraat en het De Coninckplein zijn dagelijkse kost. Dikwijls zijn kleurlingen bij de zaak betrokken. Ook de straatverkopers met nepjuwelen duiken nog regelmatig op in het straatbeeld.” Hoe lispelt burgemeester Slaapmans dat weer zo mooi? “ ’t Stad is van iedereen”…

Op het intreurige Afrikaanse Dealersplein, voorheen De Coninckplein, wordt een onschuldige opgepakt door de racistische politie.

Bij sommigen onder ons loopt er een rode draad door het leven: men maakt bij herhaling dezelfde keuzes, foute of goede.  Er zijn gescheiden mannen die telkens opnieuw voor dezelfde fatale vrouw vallen, er zijn foefelaars die telkens opnieuw dezelfde financiële avonturen wagen, er zijn vrouwen die zwak worden voor dezelfde soort onbetrouwbare mannen en er zijn van die wereldverbeteraars, die telkens opnieuw erin slagen zich een geloofwaardigheid aan te meten om vervolgens slechts een puinhoop achter te laten.   

Er zijn ook van die professoren die menen dat het warm water, het wiel, de vier hoofdberekeningen, de wegwerpluiers, de verkeerslichten en het intelligent vermogen uitsluitend en alleen hun grote verdienste is.  Er zijn professoren die graag in de belangstelling staan en die neerkijken op alles en iedereen die het niet met hen eens is … uiteraard, want zij hebben toch alle wijsheid in pacht, niet?   Er zijn professoren die menen dat zij het godsgeschenk op aarde zijn voor de dwalende stervelingen die de nodige dankbaarheid moeten betonen om door die profeten geleid te mogen worden.

Die professoren, zendelingen-met-een-missie,  krijgen een schare vertrouwelingen om hen heen, die al lang blij zijn eventjes te mogen vertoeven in de stralenkrans van de goddelijkheid.  Tot zover gaat alles goed.

Tot dit elitaire kringetje in contact, in confrontatie, komt met de dwalende stervelingen.   Het plebs beschikt immers over een normaal soort grijze cellen, niet “veredeld” door inteelt en daarom ook niet vatbaar voor hersenspoelende professoren.  Wij noemen dat “boerenwijsheid”.  En dan blijkt dat de professor met entourage er niet in slaagt de griezels binnen de gestipuleerde lijntjes te laten lopen.  Als dat niet lukt, dan moet hij – als leider – zijn ongehoorzame kudde tot de orde roepen.  Dan schopt hij om zich heen, dreigt met opstappen, laat zich toch nog grootmoedig overhalen te blijven … de chaos nadert immers?

De entourage blijft pal achter de professor staan :  men kan het gepeupel toch geen gelijk geven!  Maar het voetvolk mort, keert zich af en volgt de grote leider niet meer.  Dom volk, dat zo’n leider niet verdient.

De professor verlaat vervolgens de kudde, zoekt een gewaardeerd onderkomen bij zijn opdrachtgever en laat zijn voormalige entourage achter met een kater en een puinhoop waarvoor geen benefiet georganiseerd wordt in de media.

Alle pogingen om de kudde weer tot de orde te roepen en achter de vlag te laten marcheren,  mislukken. 

Een boerenwijsheid zegt immers: “als het hart geraakt is, wordt het marcheren moeilijk”.

Floriaan Terbeke

Het kindertehuis Dorp van de Hoop in Aïn Leuh

Het is in Aïn Leuh het gesprek van de dag : de uitzetting van zestien medewerkers van het weeshuis Village de l’Espérance uit Marokko. Onder hen bevinden zich zes Nederlanders, die dinsdag op Schiphol zijn aangekomen. De Marokkaanse overheid verdenkt hen van christelijke evangelisatie.

‘Iedereen zegt hier dat ze het aan zichzelf hebben te wijten’, aldus Hassan Finani, een inwoner van Aïn Leuh, een plaats in het Marokkaanse Atlasgebergte vlakbij Fez. Zelf weet hij niets van de zaak, maar in de cafés heeft hij dit geluid opgevangen: ‘De medewerkers van het weeshuis hebben misbruik gemaakt van de armoede in het dorp om in de tussentijd de christelijke boodschap te  verspreiden.’

Medewerkers van het weeshuis ontkennen dit. Op de site van Village de l’Espérance staat dat de Marokkaanse autoriteiten al tien jaar op de hoogte zijn van de christelijke oriëntatie van de medewerkers. Maar de 33 kinderen die zij opvingen, gingen naar een islamitische school, zo heeft de Nederlandse directeur Herman Boonstra tegenover actualiteitenrubriek Netwerk verklaard.  

Het laatste jaar zijn meer buitenlandse christenen het land uitgezet: een groep van zeven Spanjaarden en een Duitser, vervolgens twee Afrikanen, een Guatemalteek en twee Zwitsers, en recentelijk is een Fransman opgepakt. De laatste kwam elke woensdag het land binnen als buschauffeur. Bij elk station waar hij stopte, liet hij christelijke lectuur en dvd’s achter.

Volgens de Franse hervormde dominee Jean-Luc Blanc uit Casablanca neemt de jacht op evangeliserende christenen in Marokko toe. Hij werkt al negen jaar in het land, maar nooit eerder maakte hij mee wat afgelopen zondag gebeurde: de politie kwam de hervormde kerk in Marrakesh binnen en arresteerde twee Afrikanen. Zij zouden contact hebben gehad met een Marokkaan die tot het christendom is bekeerd.

Na verhoor zijn zij weer vrijgelaten, maar Blanc vindt het verbazingwekkend wat er is gebeurd. ‘Moet je je voorstellen dat de politie in Europa een moskee binnengaat. Dan springen alle media en mensenrechtenorganisaties op de barricaden.’ Hij noemt het een verontrustende ontwikkeling: ‘Wij doen niets aan evangelisatie, maar wij kunnen niemand tegenhouden die onze kerk binnenkomt.’

In Marokko wonen 25.000 buitenlandse christenen, die in vergelijking met landen als Syrië en Irak veel vrijheid hebben. Zij kunnen hun eigen vieringen in hun eigen kerkgebouwen houden. Wel is het hun verboden aan evangelisatie te doen; moslims mogen niet worden bekeerd tot een ander geloof. Wie dat wel doet, riskeert een gevangenisstraf van maximaal drie jaar. Die straf wordt niet vaak opgelegd, tegenwoordig kiest de overheid voor uitzetting.

Dat is de manier waarop Marokkaanse christenen kerkdiensten houden: bij elkaar over de vloer. Maar niemand die dat hardop toegeeft. De tot het christendom bekeerde Marokkanen worden in de gaten gehouden. De politie verstoort hun begrafenissen op christelijke begraafplaatsen en hun kinderen mogen geen christelijke namen hebben.

Volgens de medewerkers van het weeshuis in Aïn Leuh zou hun uitzetting te maken hebben met het nieuwe beleid van de pas aangetreden minister van Justitie. Maar de tactiek dat christenen in de gaten worden gehouden, is al langer aan de gang. 

 
http://www.rnw.nl/nederlands/article/marokko-maakt-korte-metten-met-evangelisten

De propagandisten van Terzake hebben gisteren een fameuze steek laten vallen. Op het moment dat de Amerikaanse vice-president Biden op bezoek is in Israël, wordt aangekondigd dat er 1600 woningen zullen gebouwd worden in Palestijns gebied.

Schitterend onderwerp voor de redactie van Terzake :  Israël weer eens beladen met zijn eigen zonden en de onderdrukte Palestijnen voorstellen als arme dompelaars die nooit iets mispeuteren. Nu nog een Jood vinden die bereid is zijn land te kraken, dan heeft Terzake zijn  hamer en sikkeltje van de dag verdiend.

Zo gezegd, zo gedaan. De redactie komt terecht bij Hans Knoop van het Joodse Forum, aan wie men telefonisch vraagt of hij akkoord gaat met de woningbouw in Palestijns gebied door Israël.  De man zal  geantwoord hebben, dat hij daar niet altijd mee akkoord gaat. Genoeg om in de studio plats te nemen tegenover  het Gelaarsde Vrouwtje, dat glundert en spint : een Joodse mijnheer zal haar bijstaan om de aartsvijand Israël te kelen. U ziet en hoort wat er gebeurt via dit bruggetje :

http://www.deredactie.be/permalink/1.733908

Voorafgaand kwam een jongedame van Pax Christi met stafkaarten en een pc-presentatie ons vertellen, dat de Joden genadeloze onderdrukkers zijn en de Palestijnen arme, onschuldige  dompelaars. Voor al uw militaire problemen : wend u tot Pax Christi, de oorlogsstrategen van Rome. Zouden hun naam beter veranderen in Bellum Christi.

Savat

Stuivenberziekenhuis in de Lange Beeldekensstraat 

De dagen dat op de spoed-afdeling van het Stuivenbergziekenhuis geen slachtoffer van een messengevecht wordt binnengebracht, zijn zeldzaam. Borgerhout, Seefhoek en omgeving zitten met een serieus veiligheidsprobleem. Buurtbewoners hebben een veiligheidscomité opgericht om erger te voorkomen.

Straffe getuigenissen van medisch personeel maken duidelijk dat de bezorgdheid van de bewoners terecht is. “Er gebeurt veel criminaliteit in de straatjes ten Noorden van de Turnhoutsebaan, die nooit de media halen”, vertelt een hulpverlener.

De politie en stad gaan volgende week rond de tafel zitten met het veiligheidscomité. “En tot dan gaan we daarover geen publieke verklaringen afleggen”, luidt het. “We gaan goed luisteren naar die mensen en samen met hen naar oplossingen zoeken.”

Janssens (laat ons aannemen, de burgemeester) en Baelemans (laat ons aannemen, de chef van de politie) zijn natuurlijk geen criminelen die genieten van deze toestanden.  Hopelijk zullen zij iets ondernemen of de indruk wekken van iets te ondernemen. Wij zijn benieuwd.

De problemen die de tomeloze immigratie met zich brengen, razen als een storm over dit land.  De politiek-correcten, van wie Janssens en Baelemans excellente vertegenwoordigers zijn (evenals hun voorgangers) hebben de poorten van de stad en de kluizen met onze spaarpotten geopend.  Politici lijken portiers die opgewekt elke vreemde passant wenken en toelaten in de bar "De Grot van den Ali-Babba" Een racist die het waagt aan zijn bar een bordje met "défendu aux nords-africains" uit te hangen, kan de deuren sluiten.

De multiculturele droom is intussen een multicriminele nachtmerrie geworden. Ons wordt nu wijsgemaakt, dat die kleine incidentjes inherent zijn aan het stadsleven en de veranderde maatschappij. "Het is een gevolg van de globalisering, bange blanke idioot. Trek uw kogelvest aan, zet uw helm op en als ge er niet tegen kunt, verhuis dan."

Bron :www.vandaag.be

.

Het weekblad Knack zet deze week een georkestreerde aanval in op Vlaams Belang. Daarvoor gebruiken ze eerst de beroepsbedrieger Leo Delcroix, wiens cv wij voor twee dagen aan u hebben voorgesteld. Wie dergelijk ongeloofwaardig sujet als politoloog opvoert, heeft een probleem.

De tweede Knacktorpedo  is de salonflamingant Eric Defoort. Ik gruw van de onnatuurlijke grijns van die man  en van  zijn mateloze eigendunk en onnatuurlijk komediespel. Dat is  een persoonlijke mening.  Volgens Defoort is het VB politiek niet meer relevant, want de thema's zijn overgenomen door andere partijen en de boegbeelden zijn allang verbrand.

De thema's veiligheid, migratie, vreemdelingenpolitiek, Vlaamse identiteit en Vlaamse  onafhankelijkheid zijn door niemand overgenomen.  De mensen kunnen echter gemakkelijk  aanwijzen wie de onleefbaarheid  van onze gemeenschap veroorzaakt heeft : de traditionele partijen van wie dag na dag schrijnende voorbeelden van hun onkundig beleid naar boven komen drijven. 

Over de opgebrande boegbeelden zou een man als Defoort zijn grijnsbek dicht mogen houden. Waar hij zich heeft aangeboden, is hij telkens gaan lopen : in de Volksunie, de NV-A, de VVB, de Warandegroep. Zo iemand spreekt over afgebrande boegbeelden. In Vlaanderen weet iedereen wie Filip Dewinter en Gerolf Annemans zijn. Bij elke verkiezing halen die twee nog steeds monsterscores en ik verklaar met evenveel aplomb als Defoort (maar zonder een zelfvoldane grijns) dat hun populariteit onaangetast is. En dat geldt ook voor Frank Vanhecke. 

Wie dag aan dag op de actualiteit zit en zich daar in verdiept, voelt dat de Westerse wereld op een kantelmoment leeft. Blik twintig jaar terug in uw leven en in uw omgeving en vergelijk met de bittere realiteit van vandaag.  Waar is de hoop gebleven die wij terecht mochten koesteren omdat er materiële en geestelijke welvaart heerste ?  Nu moet er niet alleen geknokt worden voor onze eigen Vlaamse republiek maar daar bovenop voor het behoud van onze Europese cultuur en identiteit ... en tegen een oprukkende bende Middeleeuwers en wrede godsdienstfanaten.

Aan wie hebben wij dat te danken ?  En wie heeft in de voorbije twintig jaar onophoudelijk gewezen op wat er aan de hand was en hoehet anders moest aangepakt worden ?  Wie, wie, wie ... ?

Vlaams Belang is natuurlijk  niet afgeschreven. Dat zouden ze wel willen. De Vlamingen weten  zeer precies waar die partij voorstaat.  Het stugge vasthouden aan het programma getuigt van een ongekende politieke correctheid die nergens anders bestaat.  Voor de schildwachten van Vlaanderen is er geen alternatief en geplande aanvallen zoals deze van Knack zullen nog vaak voorvallen.  Daarom is eenheid meer dan ooit geboden en moeten de interne twisten stoppen. Honderdduizenden rekenen op het VB.

De redactie van Angeltjes

Hoe voorspelbaar zeg. De crapuleuze crimineel die afgelopen donderdag Frédérique Lévêque, moeder van drie, vermoordde omdat ze niet meteen haar auto overdroeg, minimaliseert nu zijn daden.

Hoe voorspelbaar, want... ronduit typisch voor islamieten.

"Het schot is alleen afgegaan", laat Hicham via zijn vader weten.

Alleen afgegaan? En het tweede schot ook zeker?

"Ik was bang", liegt de huichelaar, "ik wou zo snel mogelijk uit de winkel weg, ik was in paniek, stond te beven als een riet".

Wablief? Ik heb nooit geweten dat "bevend riet" een juwelier zo kan toetakelen dat hij medische zorgen nodig heeft (juwelier Léon-Philip Rubin lag gisteravond nog altijd op de dienst spoedgevallen van het Sint-Elizabethziekenhuis met een zware hoofdwonde) om vervolgens een carjacking te plegen en tenslotte koelbloedig een onschuldige vrouw dood te schieten. Bevend riet, my ass.

Als we nog enkele dagen wachten, zal blijken dat mevrouw Lévêque het allemaal zelf heeft gezocht. Allicht zal de advokaat van dit Berbers roofdier claimen dat hij heeft gehandeld in zelfverdediging. Dat hij zich bedreigd voelde omdat ze niet snel genoeg reageerde. Hoe dikwijls hebben we ze al moeten aanhoren, dit soort vergoelijkende verhalen en leugens uit de mond van criminele islamieten? Een mens wordt er niet goed van.

"Hicham is een bovenste beste jongen", zegt vader Achmed. "Iedereen in dit gebouw kan u dat bevestigen. Na zijn humaniora heeft hij twee jaar aan de universiteit les gevolgd in economische wetenschappen. Daarna heeft hij een opleiding tot vastgoedmakelaar gevolgd, en toen kon hij aan de slag bij de MIVB (de Brusselse vervoersmaatschappij). Nooit een probleem, nooit gerookt, nooit alcohol gedronken, nooit van drugs geproefd. Wat kan er in zijn hoofd gespeeld hebben? Geld had hij niet nodig, want hij had een job. Ik ben zeker dat Hicham nooit iemand heeft willen doodschieten", aldus nog zijn vader Achmed

Verder lezen bij : http://kafirharby.blogspot.com/

Gisteren :

Wat vormde deze schilderachtige donkere sporen op Mars? Niemand kan het met zekerheid zeggen. Men denkt echter dat sporen zoals deze waarschijnlijk worden veroorzaakt door fijnkorrelig zand dat langs de hellingen van depressies en kraters naar beneden glijdt. In de bovenstaande afbeelding lijkt donker zand honderden meters ver langs de hellingen van Acheron Fossae naar beneden te zijn gegleden. Het zand lijkt net als een vloeistof rondom rotsblokken te vloeien en, om de één of andere reden, aanzienlijk lichter van tint te worden naarmate de tijd verstrijkt. Dit zandvloeiproces is — net als bijvoorbeeld stofduivels, zandstormen, en het opvriezen en dooien van gebieden met ijs — één van de processen die in korte tijd veranderingen op het oppervlak van Mars teweeg kunnen brengen. De bovenstaande afbeelding werd gemaakt met behulp van de HiRISE camera aan boord van de Mars Reconnaissance Orbiter, welke sinds 2006 in een baan rondom Mars draait. Acheron Fossae is een 700 km lange geul in de Diacria quadrangle op Mars.

Proficiat aan de winnaars : Juffrouw Ellen is helaas verhinderd vandaag maar u hoort beslist nog van haar in de toekomst.

Artikel geschreven in overleg met het Advocatenkantoor Linda Linx en Louis Leuter, ter vrijwaring van ieders rechten

De brave crimineel Carl De Schutter (43) heeft de Belgische staat gedagvaard omdat hij zijn speciale sportschoentjes niet buiten het cellencomplex mag dragen.

De Schutter (dat is zijn familienaam, want hij schoot niet, toch niet die keer)) was diegene die het wapen voor de moord op veearts Karel Van Noppen had geleverd. Wist hij veel waarvoor het zou gebruikt worden ?  

Carls ene been is  vijf millimeter langer dan het andere en dat andere is vijf millimeter korter dan het ene.  U mag niet vlug oordelen :  "Ha, dan is het in de kering 10 millimeter verschil".  Neen. Als u de keringsredenering volgt, moet u zeggen : "2,5 millimeter aan de ene en 2,5 millimeter aan de andere kant" en dan zijn we terug verenigd en samen.  Daarom draagt Carl de Schutter, die niet geschoten heeft,  al meer dan tien jaar speciale sportschoentjes met een steunzool van een halve centimeter, want 5 millimeter is een halve centimeter. Een halve centimeter is ongeveer dit : " | " .Neen, dat is te veel. Dit :" _ "  maar dan in de lengte. Omhoog dus.  Zijn we er ?

In december 2009 oordeelde de directie van de gevangenis in Brugge dat De Schutter de schoenen niet meer buiten zijn cellencomplex mag dragen. Deze beslissing gebeurde uit veiligheidsoverwegingen, omdat onze jongen in zijn zool (aan de voet van het korte been dus) iets zou kunnen verbergen. Neen, geen pistool om een onschuldige veearts die zijn werk correct doet, neer te knallen, maar bijvoorbeeld drugs of een gsm. Dat ziet er ons echter onwaarschijnlijk uit in een ruimte van een halve centimeter. Soit, de gevangenisdirectie heeft het voor het zeggen. De Schutter, die nu gewone gevangenisschoenen moet dragen in onder meer de bezoekersruimte, heeft daarom de Belgische staat voor de kortgedingrechter in Brugge gedaagd.  Zo gaat dat in het land B : gevangenen hebben ook rechten. We leven niet meer in de Middeleeuwen, alhoewel we ons inspannen om terug te keren naar die heerlijke tijden.

Wij herinneren ons dat we enige tijd geleden een artikel hadden geschreven over deze zelfde voorbeeldige Carl de Schutter, die toen problemen had met het gevangenisondergoed.  Ook toen voelde de pistoolleverancier zich enorm tekortgedaan en werd zijn miserie omstandig uit de doeken gedaan in de pers. Wij kregen toen achteraf een reactie van een mevrouw die het opnam voor de veroordeelde en ons lichtzinnigheid verweet :  "wij hadden  geen idee over de gestrengheid van het regime in de belgische gevangenissen". Daarom hebben wij huidig artikel laten corrigeren door het befaamde Advocatenkantoor Linda Linx en Louis Leuter. In de hoop op geen zere tenen te trappen. Het is al erg genoeg als het één beentje korter is dan het andere.

De Hoofdredactie tekent verantwoordelijk : Ray