Tranen over Suid-Afrika (5)

Op maandag 5 april 1943 was ik als jonge knaap met de bomma en nog enkele vrouwelijke familieleden op uitstap bij kennissen in Lint, die in een bungalow woonden met een boomgaard eromheen en een groententuin.  Lint is een landelijke gemeente bij Hove en Mortsel, nauwelijks 13 kilometer buiten Antwerpen.

In de namiddag ontstond er plots onrust toen zware vliegtuigen overgevlogen kwamen, die wij maar al te goed kenden : Amerikanen die in konvooi Duitsland gingen bombarderen.  Even later echter weerklonken harde ontploffingen. Iedereen liep de tuin in, men wees mekaar onder luid geroep de rookpluimen aan in de verte en reageerde verschrikt op de knallen die veroorzaakt werden door het Duitse afweergeschut van de Flak en de neerstortende bommen. In allerijl werd het bezoek afgebroken en we holden naar het station van Lint waar een grote drukte heerste.  Ik herinner mij enkele Duitse militairen die schreeuwden tegen mekaar.

Toen een trein richting Antwerpen uit Mechelen voorreed op het mini-perronnetje, was de chaos compleet. Schreeuwende mensen renden door mekaar heen. Reizigers haastten zich om uit te stappen en anderen, onder wie ons familiegroepje,  probeerden duwend en trekkend in te stappen. Ik werd door een openstaand raam een compartiment ingetild door een onbekende man maar na enkele ogenblikken belandde ik in de veilige armen van bomma, de familiechef, die als een ontembare leeuwin haar groepje bijeen hield.

Ik heb het toen allemaal niet beseft maar wij waren de onvrijwillige getuigen geweest van het gruwelijke bombardement dat door de Amerikaanse luchtmacht  uitgevoerd werd op Mortsel-Oude God. Hun doelwit waren de Erla-fabrieken (voorheen eigendom van de autoconstructeur Minerva) nabij het vliegveld van Deurne, waar Duitse jachtvliegtuigen hersteld werden. Door een nooit opgehelderde vergissing, kwamen de bommen terecht op het centrum van de stad Mortsel. Slechts enkele raakten doel en Erla werd gedeeltelijk beschadigd.  De Amerikaanse militairen handelden zoals zij dat gewoon waren boven het vijandige Duitsland : ook als de doelwitten niet juist waren, werden àlle bommen gelost.

Mortsel stond in lichterlaaie en was bedolven onder het verstikkende stof van meer dan 1250 vernielde huizen. Vier scholen werden getroffen : Sint Ludgardis, Sint Vincentius, Guido Gezelle en les Abeilles. 209 jonge kinderen lieten het leven. Enkele klassen verloren in één klap al hun leerlingen. Vele slachtoffertjes werden verstikt onder het puin en het stof. Een groepje dat had kunnen onsnappen liep in huilende paniek naar een andere school om te schuilen en werd onderweg neergemaaid door een bom.  In totaal vielen er die dag 963 doden en 1300 gekwetsten.

De versluierde lucht trilde van de heftige schokken,  het gehuil van de slachtoffers mengde zich met het scherpe motorengejank van de Duitse jachtvliegtuigen die op zoek waren naar achtergebleven of mogelijk nieuwe bombardementsvliegtuigen.

Getuigen vertellen dat in de bomen mensen hingen en dat overal verspreid ledematen lagen, mensen strompelden of liepen als gekken, huilend en bebloed door de straten in totale zinsverbijstering.  Het waren voornamelijk Duitse militairen die in allerlei vracht- en gewone wagens de eerste slachtoffers probeerden te evacueren. Politie en brandweer deden wat zij konden. Uit de omliggende gemeenten kwamen mensen toegestroomd alsook vele familieleden die bezeten door angst en paniek op zoek togen naar hun naasten. Het ergste waren de vele moeders en vaders die nabij de scholen samenstroomden wanhopig op zoek naar hun kinderen.  Sommigen hebben bij deze onvoorstelbare ramp hun volledige kroost verloren.

Het verdriet overheerste maar de woede op de geallieerden was er niet minder om.  De meeste burgers die geen partij durfden kiezen zoals steeds bij oorlogen of conflicten, bleven naar buiten toe neutraal maar vervloekten inwendig de moordenaars van hun kinderen en geliefden.

Dit jaar zal  bij de jaarlijkse herdenking de Amerikaanse ambassadeur aanwezig zijn. Het is de eerste keer dat Amerika een officiële blijk van medeleven geeft. Mortsel is het slachtoffer geweest van een vergissing, eufemistisch bestempeld als "friendly fire". In 2004 kreeg de stad een vorm van erkenning, maar ze werd vergeten bij de uitreiking van de oorlogskruisen.

Een woord van verontschuldiging van de kant van de Amerikanen verandert niets aan de feitelijkheid, het zou een blijk van menselijkheid zijn.

Ray

Nawoord

Op 13 oktober 1944, geen anderhalf jaar later, sloeg in de Schilderstraat te Antwerpen de eerste Duitse V-bom in. Op 28 maart 1945 de laatste. In die periode vielen er 2910 doden, 50 vermisten en 5127 gekwetsten.  Ook Mortsel kreeg toen nog eens 41 V-bominslagen te verwerken met 83 doden en 110 gekwetsten.

Waarnemend burgemeester Francis d'Hoobrouck van Aspre, een van de drie niet-benoemde koekoekburgemeesters uit de Vlaamse Rand, heeft weer toegeslagen. De inwoners van Wezembeek-Oppem vonden gisteren een brief in de bus over de commotie rond het Nederlandstalige gemeenteschooltje 'De Letterbijter', dat wou aansluiten bij het Vlaamse gemeenschapsonderwijs.

'Na lang aarzelen heeft het college beslist NIET in te gaan op die eenzijdige Vlaamse eis: wij zullen immers nooit toelaten dat Vlaanderen in onze gemeente kinderen opvoedt tot Vlaamse voorvechters', schrijft d'Hoobrouck van Aspre.

Een 52-jarige pastoor uit Namen is aangehouden wegens oplichting. De Congolees leed al tien jaar een dubbelleven en was zelfs getrouwd en vader van drie kinderen.

De man had tweemaal een aanvraag ingediend voor de Belgische nationaliteit, weliswaar onder een verschillende naam, geboorteplaats en geboortedatum. Daardoor kon hij op twee plaatsen aan de slag: op de sociale dienst in de Brusselse gemeente Elsene en als pastoor in Namen.

Volgens La Meuse wisten de kerk en zijn werkgever niets af van zijn dubbelleven. In 2000 stelde de huidige aartsbisschop André-Mutien Léonard de man aan als pastoor. Volgens de parochianen was hij vaak afwezig, had hij drie vrouwen in huis, waarvan hij beweerde dat het zijn zussen waren, en hield hij veel collectes. Hij was wel erg geliefd.

Het dubbelleven werd ontdekt na een tip van de Zwitserse autoriteiten. Daar had hij een studie gevolgd. Justitie in Namen werd twee keer ingelicht, namelijk in 2008 en 2009, maar de Congolees is nu pas aangehouden.

Tjonge, tjonge ...

Bron : vandaag.be

Onze excuses voor de slechte kwaliteit van weergave, de kleuren en de lay-out van dit artikel.  We krijgen het niet beter. De inhoud primeert.

Brussel, Parijs, Berlijn, Madrid, Rome, Oslo, Kopenhagen…  de droom van een verenigd Europa wordt realiteit.   Volgend bericht toont wat ons bindt :

Het begon allemaal op donderdag om 06.30 uur voor de discotheek Matrix, waarbij een 22-jarige een kogel in zijn been opliep.  De “incidenten” kenden ‘s avonds een vervolg… waarbij tientallen familieleden van drie clans gewapenderhand een straatgevecht leverden, om hun gelijk met messteken en baseballknuppels kracht bij te zetten.  Een automobilist werd uit zijn wagen gesleurd en vakkundig ineen getimmerd.  De “slachtoffers” werden in het ziekenhuis behandeld doch wensten geen verklaringen af te leggen.

Om 02.20 uur verscheen de politie op het toneel toen een dertigtal mannen hun machtspositie duidelijk maakten met machetes.  Twee personen werden gearresteerd: een man van 30 en een jongere van 18.  De “incidenten” kenden een vervolg toen de vader van de “jongere” zijn zoon wilde bevrijden. 

Pas na meer dan 20 uren keerde de rust weer in het Neuköllner Kiez. 

Enkele citaten van politici:

Angela Merkel: “We kunnen geen enkel talent missen”.

Maria Böhmer, integratie-specialiste van de CDU: ”Deze mensen met hun onbegrensde cultuur, hun hartelijkheid en levensvreugde zijn een verrijking voor ons allemaal”.

Marie-Louise, Groenen: “We moeten volhouden.”

Zoals u merkt, worden wij nog geplaagd door lay-outproblemen en sukkelen we met afbeeldingen. Onze excuses hiervoor.  Hopelijk zal in de loop van volgende week aan het euvel verholpen zijn.

De voorbije dagen stonden ‘onze’ thema’s weer volop in de belangstelling. De niet-benoemde burgemeesters, de uitspraken van Maingain, BHV,  Sharia4Belgium versus Benno Barnard, het boerka-verbod…  De media konden er ditmaal echt niet omheen. Ons gelijk werd opnieuw ten overvloede geïllustreerd. Alleen hebben we alweer moeten vaststellen dat het Vlaams Belang, dat vaak een centrale rol speelde in de debatten, doelbewust uit beeld werd gehouden.

Enkele voorbeelden van de jongste twee weken:

1. Het plenaire pensioendebat over het groenboek en de capriolen van Daerden: het was onze collega Koen Bultinck die als enig Nederlandstalig Kamerlid Daerden op 25 maart op de rooster legde, maar de VRT bracht ’s avonds naast de minister enkel  Somers, Dedecker en Verherstraeten in beeld. 

2.  De niet-benoeming van de drie burgemeesters uit de faciliteitengemeenten: enkel minister Bourgeois kwam in beeld, hoewel het Joris Van Hauthem was die (samen met UF’er Van Eycken) de minister had geïnterpelleerd.

3.  Het debat over de Lange Wapper: het Vlaams Belang is zowat de enige partij die in dit dossier van meet af aan een consequent volgehouden standpunt innam; wij hebben het debat op gang getrokken. De andere partijen zijn ons stapsgewijze gevolgd in het afwijzen van de brug. Maar niemand mag dit weten.

4.  Het plenaire debat in het Vlaams Parlement over de uitspraken van Maingain: Kris Peeters werd ondervraagd door Joris Van Hauthem, maar op VRT kwam enkel Peeters in beeld en aan het woord, samen met De Mesmaeker en Van Rompuy. Enkel Ring-tv (de regionale zender van Halle-Vilvoorde) zorgde met een correct interview voor de positieve uitzondering.

5.  Op woensdag 31 maart ondervroegen we Leterme in de commissie over de uitspraken van Maingain. VTM bracht alleen Leterme in beeld. Men was zelfs zo grof onze interventies niet eens te filmen.

6.  Het boerkaverbod: het Vlaams Belang was de eerste Vlaamse partij die een wetsvoorstel had ingediend voor een algemeen verbod (van de hand van uw dienaar). Na de stemming woensdag werden zowat alle partijen geïnterviewd, behalve onze commissieleden.

7.  In de zaak Sharia4Belgium was het uw dienaar (op 18 maart) en mijn collega Filip De Man (donderdag jl.) die de ministers De Clerck en Turtelboom plenair ondervroegen. Ook dat werd zo veel mogelijk onder de mat geveegd. Na de verstoorde lezing van Benno Barnard werden de meest potsierlijke karnavalsfiguren aan het woord gelaten, met onder meer een sprekend konijn in Terzake, maar het Vlaams Belang bestond niet.

8.  Onze pertinente kritiek over de justitiehervorming, waarbij beslist werd om de eentalige arbeids- en handelsrechtbanken van Leuven te laten opgaan in de tweetalige rechtbanken van Brussel (waardoor de splitsing van de Brusselse rechtbank nog verder bemoeilijkt wordt) werd door alle media doodgezwegen, met uitzondering van de krant De Tijd. 

9.  Vrije tribunes zijn voor onze partij nog steeds verboden. De voorbije weken bezorgde  Bruno Valkeniers tweemaal een stevig onderbouwd opiniestuk aan De Standaard (o.a. over onze China-affiches en het gebrek aan internationaal concurrentievermogen voor onze bedrijven), maar telkens werd de publicatie geweigerd. De sympathieke Beatrice Delvaux uit Dilbeek, hoofdredactrice van zusterkrant Le Soir, krijgt natuurlijk wel een plaats voor haar tribunes.

Meer dan ooit blijven de media dus op een zeer perfide manier het gros van onze initiatieven doodzwijgen, zelfs wanneer onze tussenkomst cruciaal is voor het debat (zonder de vraag van Joris Van Hauthem was er woensdag geen debat geweest over Maingain in het Vlaams Parlement). Alleen wanneer het echt niet anders kan, mag één van onze gekende boegbeelden even in beeld, waarmee dan subtiel geïnsinueerd wordt dat onze partij niemand anders heeft. Voor zo’n georkestreerd samenspel bestaat een naam: dit heet desinformatie. De meeste hoofdredacties houden zich daar bijzonder actief mee bezig en geven hun journalisten duidelijke instructies ter zake. Het vergt heel veel moed voor een journalist om deze naast zich neer te leggen. 

 Ik vraag mij af  hoe de Wetstraatpers dit kan blijven rijmen met haar journalistieke deontologie. Ergens moet het geweten toch knagen? Ergens moet er toch een gevoel van schaamte bestaan? Is er dan niemand die de moed heeft de oekazes van de hoofdredacties in vraag te stellen? 

 Laeremans

Volksvertegenwoordiger

VENTERSDORP/JOHANNESBURG - De leider van de  Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB) in Zuid-Afrika, Eugène Terre'Blanche, is zaterdag in zijn slaap vermoord op zijn boerderij in het noorden van het land. Dat meldden Zuid-Afrikaanse media.

De politie heeft twee medewerkers van Terre'Blanche opgepakt, een man van 21 en een jongen van 15. Zij zeiden tegen de politie dat zij geen salaris hadden gekregen voor hun werk op de boerderij van Terre'Blanche. Volgens AWB-kopstuk André Visagie is de 69-jarige Terre'Blanche doodgeslagen met pijpen, stokken en hakmessen. Aan het begin van de avond is zijn zwaar verminkte lichaam gevonden. Zijn gezicht is met kapmessen bewerkt.

Terre'Blanche was politieman en boer voordat hij in 1994 leider van de AWB werd. De in 1973 opgerichte beweging,  probeerde in 1994 de democratische verkiezingen te verstoren, die het einde van de apartheid markeerden.

Terre'Blanche hield zich de afgelopen jaren gedeisd in de Zuid-Afrikaanse politiek. Hij zat van 2001 tot 2004 in de gevangenis op beschuldiging van een doodslag.

(de media)

Regina coele laetare en Innegiamo, il Signor non é morto (ontegenspreklijk, de Heer is niet dood) uit Cavalleria Rusticana van Pietre Mascagni

Graag verwijs ik naar de redactie.be waar een rasechte Belgicist,de Vlaamse supertjeef Mark Eyskens een opiniestuk heeft neergepoot over BHV en Geert Bourgeois in het bijzonder.Na Maingain die het had over Nazipraktijken i.v.m. de niet benoeming van zijn drie FDF trawanten kan ook de Leuvense schilder/professor en betweter Marc Eyskens niet achterblijven om zijn duit in het zakje te doen...en wat voor een duit !

Deze CVP ijdeltuit en mede createur van de huidige Belgische terminaliteit noemt de beslissing van G.Bourgeois een "terroristische daad". Wauw, moe .. dit kan tellen.

Ik raad iedereen aan dit opiniestuk goed en aandachtig te lezen, want het weerspiegelt haarfijn de nog steeds aanwezige laffe collaboratie van de tjeven en dat sinds 1831.

Als geheugensteuntje wil ik nog meegeven dat deze man die de Vlaamse minister van biza nu beschuldigt van terrorisme in het verleden niet vies was om het parlement voor te liegen in de zaak Whalid Khaled toen hij zelf buitenlandminister was. Hij was de man die deze superterrorist en vertrouwensman van Yasser Arrafat een inreisvisum verstrekte voor het Belgische grondgebied.Toen de terrorist herkend èn aangehouden werd op de Brusselse Grote Markt gingen de poppen aan het dansen. Maar toen ook, juist zoals nu, wisten de tjeven zich met leugens en bedrog op het droge te hijsen.
Judas Eyskens, die in Knokke-le-Zoute rondparadeert en luid Frans tatert zoals de m'as-tu-vu die hij steeds is.

Senior

.

 De bekentenis van Benno Barnard kan een politieke  aardverschuiving betekenen.

 .

Zopas keurde de Kamercommissie Binnenlandse Zaken unisono het boerkaverbod goed, dat door het toenmalige Vlaams Blok in 2003 al was voorgesteld… en uiteraard getorpedeerd. Recent antwoordde minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom (Open VLD) op een vraag van het Vlaams Belang nog dat het haar "niet aangewezen" leek om een stringente wetgeving in te voeren. De meningen veranderen dus snel, omdat iedereen voelt dat het water aan de lippen reikt.

http://create.boomerang.nl/profiel/toettoet/werk/boerkaverbod

.

Uiteraard stel ik als Vlaams Belang-voorzitter met stijgende verbazing vast hoe opinies, waarvoor onze partij in het recente verleden nog als “racistisch” werd gebrandmerkt, nu gemeengoed zijn geworden. Hier past toch enige reflectie over het soort democratie dat bepaalde partijen stigmatiseert om ze zo uit beeld te houden. Was de veroordeling in 2004 wegens racisme, op aangeven van het beruchte Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, dan toch niet een beetje het resultaat van een politiek stratego? In hoeverre hebben de media deze racisme-kwakkel niet mee in stand gehouden, en zo het eigenlijke probleem van de islamisering ontkend? Zou een democratie, die naam waardig, dan ook niet moeten erkennen dat er fouten zijn gemaakt in die voor West-Europa unieke collusie van politieke uitsluiting, mediatieke omerta, juridische vervolging en socio-culturele stigmatisering, die onder de naam “cordon sanitaire” een eigen leven is gaan leiden ?

Het “intellectuele middenveld” in Vlaanderen is sinds ruim een jaar aan een therapeutische sessie bezig, waarin de problemen rond samenleving, integratie en identiteit eindelijk worden benoemd, daar waar er decennia lang geen vuiltje aan de lucht leek te zijn. Natuurlijk loert het politiek opportunisme om de hoek, en is het bochtenwerk met bijbehorend retorisch opbod bijwijlen gênant, vooral juist bij de voormalige multicul-adepten. Na de pogingen van o.m. Groen-voorman Luckas Van der Taelen om de thema’s rond veiligheid, criminaliteit, islamisering en identiteit in extremis nog te kapen, was het wachten tot iemand uit die kringen ook de eerlijkheid zou opbrengen om het Vlaams Belang als klokkenluider te rehabiliteren.

Dat is nu eindelijk gebeurd, ook weer na een onverkwikkelijk crisismoment. Waarom moeten mensen altijd eerst figuurlijk of letterlijk een pak rammel krijgen, voor ze zien hoe de vork aan de steel zit?  Op 31 mei geeft schrijver Benno Barnard in de Antwerpse universiteit een lezing rond christendom en islam, die onmogelijk gemaakt wordt door het geschreeuw van fanatieke moslims. Twee dagen later erkent hij dat hij oogkleppen droeg inzake het Vlaams Belang, en noemt VB-voorman Filip Dewinter “een profeet”. Zelfs in acht genomen de literaire overdrijving achter deze term, is dat een opmerkelijke ommezwaai. Het siert de schrijver dat hij zijn ongelijk erkent. Maar, gesteld dat het intellectuele middenveld hem hierin volgt en een mea culpa slaat, dan lijkt het me duidelijk dat heel het partijpolitieke landschap in Vlaanderen op barsten staat. En dat zou wel eens tot een aardverschuiving kunnen leiden. Patrick Janssens, Geert Bourgeois, Annemie Turtelboom (jawel),… ze staan te trappelen om Benno Barnard te steunen… die zelf het Vlaams Belang gelijk geeft. Mogen we dan veronderstellen dat voornoemde politici ook impliciet de verbanvloekte partij van weleer rehabiliteren, of geldt hier de transitieve rekenkunde niet ?

Profeet Filip Dewinter op stap met enkele van zijn vrouwen

Het Vlaams Belang wil echter niet als een “profetische” of een “visionaire” partij gerestaureerd worden, via een soort generaal pardon van de linkerzijde. Als identitaire volkspartij willen wij nóg meer wegen op het beleid en – waarom niet – als de kiezer het wil in Vlaanderen aan het beleid deelnemen, om écht te beletten dat de sharia ingang zou vinden en dat onze mensen zich vreemden voelen in eigen land. Er moet nu meer gedaan worden dan klokkegelui en ronkende columns schrijven. Het is aan de politici en de wetgevende macht om paal en perk te stellen aan de afbrokkeling van ons immaterieel erfgoed en aan de culturele desintegratie. Vanuit het christendom, het humanisme en de verlichtingsfilosofie zijn ons waarden overgeleverd die als de axioma’s gelden van ons maatschappelijk systeem: vrijheid van mening, gelijkheid van man en vrouw, scheiding van kerk en staat behoren tot die niet-discutabele grondwaarden. Het zijn geen abstracte principes die van bovenuit of vanuit teksten worden overgeleverd of opgedrongen,- het zijn daarentegen waarden die bij de gewone Vlaming leven. Om die reden werd een partij als de onze ook “populistisch” genoemd, en dat blijkt van langsom meer een geuzentitel: het volk heeft gelijk, had gelijk. De achterdocht tegen de sluiers en de boerka’s bleek op heel wat gezond verstand te berusten, de man of vrouw-in-de-straat was en is ook diegene die de klappen krijgt als allochtone amokmakers de publieke ruimte terroriseren. Het is niet gemakkelijk om zijn tijd vooruit te zijn. Maar het is een essentie van politiek bewustzijn dat men, weg van de dagjespolitiek, over de horizon probeert te kijken.

Nu nog Benno Barnard en zijn vrienden ervan overtuigen dat alleen Vlaams zelfbestuur ons uit de Belgische multicul-morose kan halen en orde op zaken kan stellen, en we komen er wel. Want het echte ontwaken bij weldenkend-links en het weifelende centrum moet nog komen: het moment dat onveiligheid, criminaliteit, gebrek aan inburgeringszin, islamisering én zelfs het ontstaan van terroristische broeihaarden allemaal tot één dynamiek behoren. Een fatale dynamiek, die door onze partij is ontmaskerd als de essentie van het Belgische bestel, gericht op het compromis, de evenwichten, het flou artistique, de wolligheid, het ongeveer en het bijna.

Le flou artistique van links, vertroebelt het uitzicht 

Dit land zal nooit de problemen oplossen waar we voor staan, omdat echte oplossingen gewoon niet tot zijn grammatica behoren. Het blijft bij oplappen, pappen-en-nathouden. Zelfs een Vlaanderen in een Belgische context wordt door die Belgische ziekte besmet: kijk maar naar de manier hoe het Lange Wapper-compromis ontstond.

Het sluitstuk van de gedachtegang, die nu onmiskenbaar kiemt bij intellectuelen zoals Benno Barnard, is dan ook niets minder dan de republikeinse doctrine die de fundamenten vormt van een cultuurnatie waarin mensen zich echt kunnen herkennen en aan het intellectuele leven deelnemen. Met daarboven op, als het even kan, de Zwitserse visie op democratie, als een permanente basisdemocratie.

We hebben niet alleen wat ad-hoc-wetjes nodig, maar een compleet nieuw bestel, gezuiverd van corruptie, intransparantie en het democratisch deficit. Ik kan me niet voorstellen dat het Vlaamse socio-culturele en academische middenveld daar niet zou kunnen achter staan. Ik kijk al uit naar de volgende bekentenis.

Bruno Valkeniers

Voorzitter Vlaams Belang 

Hilde Sabbe noemt Benno Barnard een 'Drama Queen' in HLN van gisteren. Er is eigenlijk te weinig geweten over dat vrouwmens. Zij werd geboren in Roeselare, studeerde in Kortrijk en Oudenaarde.

Haar journalistieke carrière begint bij Het Nieuwsblad voor de regio Kortrijk/Waregem/Menen. Ze werd aangeworven met een proefschrift dat eigenlijk bestemd was voor het blad ‘Links’, toen nog het blad van de jongsocialisten.

Later ging ze aan de slag bij De Morgen, waarvan ze zelf zegt dat het een magische tijd was om aan journalistiek te doen samen met ‘zielsverwanten’.

Ondertussen trouwt ze met de linkse Brusselse dichter Frank De Crits en gaat ze in Ukkel wonen, niet in Kuregem of Molenbeek. Ze voelt zich eenzaam en krijgt ook een depressie. In 1990 krijgt ze een zoon Mats. Dan gaat het naar eigen zeggen een stuk beter. Ze blijft dwepen met Che Geuvara.

Dan gaat ze aan de slag bij Het Laatste Nieuws en werkt ze vele lezers op de zenuwen. Het constant gez…… over haar zoon, de vreemdelingen en het ‘vermeend’ gevoel van onveiligheid storen vele HLN-lezers. Maar Hildeke is ook een product van kaviaarlinks ! De journalisten van Het Laatste Nieuws hebben recht op een dienstwagen. Waar de meeste collegae zich tevreden stellen met bijvoorbeeld een Golfke, moest het voor Hildeke een Jaguar zijn. Ze kon toch niet onderdoen voor Luk van der Kelen, die zich met hetzelfde voertuig verplaatst. Ze heeft Van Thillo kunnen overtuigen van deze proletarische keuze. Ondertussen is ze weg bij haar linkse dichter en woont ze nu samen met (weer naar eigen zeggen) een fervente lezer van De Morgen.

Roeland

Burgemeester Janssens start een kortgeding tegen de extremisten van sharia4belgium. De NVA-voorzitter zal interpelleren tijdens de e.v. gemeenteraadszitting van Anwerpen over de incidenten in de universiteit. Hij wil weten waarom de politie niet efficiënter is opgetreden om mijnheer Barnard zijn voordracht te laten houden.

Mijnheer De Wever is altijd schitterend in het beschuldigen van anderen. Om te beginnen heeft de gemeenteraad 0,0 te maken met het politiebeleid en ten tweede zou hij zich beter bezighouden als lid van de meerderheid met de vraag "Hoe hebben wij dit zover laten komen ?" Tot voor enkel weken minimaliseerde De Wever de samenlevingsproblemen in Antwerpen tot een tiental jongeren die herrie schopten ... De man praat over alles mee maar is over alles niet even goed geïnformeerd.  Hoe vaker hij opgevoerd wordt op de televisie, hoe meer hij door de mand zal vallen.

Op dit moment voeren den dikke en den dunne van Antwerpen nog regelmatig samen een showtje op : "Mijne moat is ne lepe, moar ik zén nog leper".  Lex de naieve Molenaar droomt van een duo-burgemeesterschap in de stad van Allah als finale vooraleer de sleutels overgedragen worden aan de bezetter.

Gisteren werd door de traditionele goedpraters van de media veel aandacht besteed aan de stilzwijgende meerderheid van gematigde brave moslims.  Wie of wat die heren vertegenwoordigen, is niet steeds duidelijk. De klassieke Antwerpse moslims die er altijd bij zijn, als de gemeenschap in het gedrang komt, ontkenden vooral dat zij ooit gehoord hadden van "sharia4belgium." Dan vraag ik me af, in hoever zij bekwaam zijn om de moslims in Antwerpen te vertegenwoordigen.   In Borgerhout buigt elke moslim diep het hoofd als de Leider, Abu Imram, in zijn witte avondjurk  door de straten schrijdt.

De enkele woordvoerders, onder wie een bekeerde autochtoon, voelden zich vooral onrustig, omdat er plots een "islamgeleerde" was opgestaan, die hun vaste positie als vertegenwoordigers van de gemeenschap bedreigde. Daar ging het in hoofdzake over.  Geen woord van excuses aan Barnard, vooral ontkenning dat zij er iets mee te maken hadden ...

Aan de kant van de Antwerpse politici wil iedereen plots vriendje zijn met Benno Barnard. Tot ze over korte tijd zullen ontdekken, dat deze linkse bondgenoot een flinke deuk slaat in het  geloof in de multiculturele samenleving. 

Er werd ook geen kruimel aandacht besteed aan de uitlatingen van Barnard, dat hij Filip Dewinter volledig bijtreedt in diens 20 jaar oude analyses van de islam en dat hij zich vergist heeft in zijn oordeel over die man. BB vertelde er achteraf bij, dat hij geen minnaar is van Vlaams Belang, want hij blijft een belgicist. Niemand verwacht dat BB hand in hand met VB zal optrekken, maar zijn Dewinter-uitlating was alleszins een complete verrassing. Daarom werd ze doodgezwegen, zeker bij de VRT.

Een stukje uit een persbericht van vrijdag door Filip Dewinter :

Het Vlaams Belang vindt de houding van de Antwerpse burgemeester Janssens hypocriet.  Ondanks herhaaldelijk aandringen van het Vlaams Belang in de Antwerpse gemeenteraad weigert Janssens om actie te ondernemen tegen de islamisering van Antwerpen in het algemeen en de oprukkende radicale islam in het bijzonder.   Zo kan de fundamentalistische organisatie “Jongeren Voor Islam” gebruik maken van de Antwerpse culturele centra in Antwerpen, krijgen radicale moskeeën zoals de Pakistaanse Noor El Haram-moskee (Stuyvenbergwijk- Antwerpen), de El Mouhsinine-moskee (Berchem) en de Attaqwa-moskee (Deurne) een erkenning en subsidies, wordt er gescheiden zwemmen voor moslimmannen en  -vrouwen georganiseerd in het stedelijke zwembad in de Veldstraat, krijgen alle kinderen halal-voedsel op schooluitstappen in het stedelijk onderwijs …  Janssens heeft de radicale islam in Antwerpen altijd vrijspel gegeven.  De “heilige verontwaardiging” n.a.v. de zaak "Banard" van Janssens klinkt dan ook verre van geloofwaardig.  De problemen met radicale moslimorganisaties in Antwerpen zijn grotendeels het gevolg van het gedoogbeleid van het Antwerpse stadsbestuur en van Patrick Janssens.

PST : En in Anderlecht-Kuregem is er NIETS aan de hand. Ministerin Turtelbaum heeft het gezegd.

OVERIJSE - 02-04-10 - Vlaams Belang-gemeenteraadslid Philip Claeys had voor de gemeenteraad van 30 maart vier aanvullende agendapunten ingediend.

Het eerste betrof het zebrapad aan de lichten ter hoogte van de gemeentelijke basisschool op de Brusselsesteenweg in Jezus-Eik. Door het wegfrezen van de oneffenheden op de Brusselsesteenweg vanaf de Graaf de Meeusstraat richting Brussel is dat zebrapad grotendeels verdwenen. Veel inwoners, met name ouders van kinderen die de steenweg dagelijks oversteken om naar school te gaan, stellen zich daar vragen bij en wensen dat het zebrapad hersteld wordt. Schepen Stouffs wist te melden dat dit eind april zou gebeuren. Claeys verwees ook naar de slechte staat van de weg als gevolg van de vorst. Het wegdek van de Brusselsesteenweg zou in principe in juni hersteld worden.

Alle gemeenten die per computer stemmen, ontvingen een schrijven van Binnenlandse Zaken waarin hen werd gevraagd hun oude stemcomputers te laten controleren op hun bedrijfsstaat en betrouwbaarheid. Veel van die computers zijn hopeloos verouderd. Verschillende gemeenten (Sint-Niklaas, Veurne, Lovendegem) hebben al aangekondigd terug te keren naar het oude systeem van potlood en papier. Claeys informeerde naar de situatie in Overijse. De computers dateren van 2000, en zijn volgens burgemeester Brankaer in goede staat. Er deden zich de voorbije verkiezingen geen problemen voor. De computers worden enkel voor verkiezingen gebruikt, en zullen ook de volgende verkiezingen dienst doen.

Enige tijd geleden is het kantoor van De Post in Jezus-Eik gesloten. Een Postpunt daarentegen is er in Jezus-Eik nog altijd niet gekomen. Nochtans had het college van burgemeester en schepenen einde maart 2008 van De Post de belofte gekregen dat dit kantoor maar zou gesloten worden wanneer er een Postpunt in de plaats kwam. De huidige situatie zorgt voor ongemak door het feit dat de inwoners van Jezus-Eik nu genoodzaakt zijn naar het postkantoor van Overijse-centrum te trekken, wat extra parkeerproblemen in het centrum van Overijse veroorzaakt, alsook extra verkeer op de Brusselsesteenweg.

Philip Claeys informeerde naar de stand van zaken. De burgemeester antwoordde dat De Post die belofte inderdaad gedaan heeft, maar dat het kantoor wegens problemen met het huurcontract is gesloten. De Post zou onderhandelen met twee mogelijke partners om een postpunt op te starten, maar het is de vraag of dat tot succes zal leiden. Ondertussen wordt Jezus-Eik in de kou gelaten.

Het Vlaams Belang diende ook een voorstel in om de actie "Enkel Nederlandstalig drukwerk AUB" meer kracht bij te zetten. De gemeente stelt zelfklevers met die tekst ter beschikking, maar veel mensen klagen dat De Post en privé-verdelingsfirma s daar geen rekening mee houden. Philip Claeys wil dus dat de artikels 34 en 35 van het politiereglement worden aangevuld met de vermelding dat het verboden om niet-Nederlandstalige reclame- advertentie- en informatiebladen af te leveren in brievenbussen waar de zelfklever met het opschrift Enkel Nederlandstalig drukwerk aub is aangebracht.

Schepen Dewolf wil dat juridisch laten onderzoeken vooraleer het schepencollege een standpunt inneemt. Philip Claeys zal dit zeker blijven opvolgen.

@ Nieuwsclub.be