Onze sire kan goed sparen : proficiat !

Wij proberen elke dag een korte aankondiging te plaatsen op Facebook over wat er te lezen valt op de blog Angeltjes. Feesboek levert ons ook inspiratie voor sommige van onze onderwerpen. En de contacten met buitenlanders zijn verhelderend. Zo ontstaat er een wisselwerking tussen gelijkgezinden en een groter werderzijdse erkenning van mekaars problemen, die heel vaak identiek zijn.

Vandaag hebben wij Angeltjes zo voorgesteld :

In Frankrijk wint een spraakmakende linkse minderheid de verkiezingen ; de ongeïntresseerde meerderheid kijkt toe : "T'es le roi des cons dans le pays des emmerdeurs". In het dictatoriaal geleide en bezette Europa gaan mensen op zoek naar hun identiteit en oorsprong zoals in Tyrol, een land tussen de bergen. Bij onze misterieuze foto mag uzelf een vehaal verzinnen : vrijheid van fantasie, geniet ervan, zolang het kan. De boeven verlaten blootvoets de gevangenissen en zij lopen tussen ons in : "de zon schijnt voor iedereen" roept ministein Turtelbaum. Schakel de pc uit, ga wandelen, het wordt vandaag 8 graden C in het Land B, het klimaat is op hol, de aarde kookt, ons bloed ook.

U kan feesboek raadplegen door bovenaan in de rechterkolom te klikken op de foto van de oude man  die steunt op de filmcamera.

Ray

Zoals voorganger Leterme, is nu ook Kris Peeters van zijn paard gevallen. En de koers is niet eens begonnen.

Er bestond weinig belangstelling bij de Fransen voor deze regionale verkiezingen, die wellicht vergelijkbaar zijn met onze provincieverkiezingen : niet echt aantrekkelijke kernen van politieke macht, bemand door politiek personeel van ik wil, maar ik kan niet.

Een verkiezing is echter een verkiezing dezer dagen, ze handhaaft de illusie van een bloeiend democratisch leven.  In dit geval nam 47% van de kiezers deel aan de bolletjeskermis.

Alle linksen samen scoorden 53% en de rechtsen 39%. Over de resterende 8% geen kwaad woord. Dat is waar we langzamerhand op afstevenen : verkiezingen die herleid worden als confrontaties tussen links en rechts. Dat is gemakkelijk voor de beeldvorming, wèg met de nuances : de burgers moeten kiezen tussen goed en kwaad. We weten wie de goeden en de kwaden zijn : dat wordt ons door het systeem ingehamerd van jongsaf. Maatschappelijke oriëntering, politieke vorming, we hebben veel geleerd van Mao.

De Parti Socialiste behaalt 29.3%, de UMP va Sarkozy 26.1%, de Ecologisten van Cohn Bendit 12.4% en het FN van Marine Le Pen 11.7%

Op radio en televisie zal het overal feest zijn vandaag. De 0000-ers zullen uitgebreid triomf vieren met citaten uit de Morgen en hopelijk hebben ze enkele linkse fossielen wakker gebeld om objectieve analyses ten gehore te brengen.

Wij beperken ons met te zeggen, dat de showpresident de prijs betaalt voor zijn ontgoochelend beleid en dat heel wat FN-kiezers die hij voor zich had ingenomen, terug naar hun oorsprong zijn gekeerd.   Ook al is Marine Le Pen niet gans onbesproken. 

De spraakmakende minderheid van kiezers heeft een overwinning geboekt, de bevolking kijkt lijdzaam en ongeïntresseerd toe.

Savat 

Kan u zich voorstellen dat u in een bedrijf werkt met 535 werknemers met de volgende karakteristieken :

7 werden opgepakt wegens fraude

19 werden beschuldigd voor het uitschrijven van ongedekte cheques

117 hebben tenminste 2 bankroeten achter de rug

3 hebben in de cel gezeten voor overvallen

29 werden veroordeeld wegens overspel

71 krijgen nergens nog een kredietkaart

14 zijn aangehouden geweest voor drugdelicten

8 werden aangehouden voor winkeldiefstallen

21 zijn gedaagden in allerlei overtredingen

84 werden gedurende het laatste jaar opgepakt wegens dronken autorijden

In totaal 373 op 535  of bijna 70% van het totaal aantal werknemers.

Kan u raden over welk bedrijf het gaat ?

Dit zijn de 535 leden van Suid-Afrikaanse parlement

(uit een brief in the Sunday Times)

Hoe groter de greep van het autoritaire en ondemocratische Europa zich laat voelen, hoe meer de burgers teruggrijpen naar hun authentieke identiteit. Zoals in dit korte filmpje getoond wordt, hebben zowel Oostenrijks als Italiaans Tyrol (althans een gedeelte van de bevolking) de behoefte om ekaar terug te vinden over de landsgrenzen heen.

De droom van een Verenigd Europa die velen van ons gekoesterd hebben heeft nooit betekend dat wij ons continent wilden laten innemen door paupers, extremisten en godsdienstwaanzinnigen.  Wij droomden van meer autonomie voor de volkeren en méér democratie.  Wat wij gekregen hebben is een dictatuur waar de verkozenen in de pas moeten lopen en financieel gestraft worden als zij  kritiek uitoefenen.  Een stelletje zelfbenoemde graaiers die neerkijken op het volk, die niemand kent, die aan niemand verantwoording verschuldigd zijn, bepalen ons leven. Zegt u maar dat het niet waar is ...

Beschamend, zo vonden wij de kritiek van een aantal politiekers op de deelname van Congolezen aan het militaire defilé ter gelegenheid van de Nationale Feestdag op 21 juli.  Beschamend en racistisch.  Wij gebruiken die laatste term niet graag maar in dit geval is hij gepast. Dezwarte medemensch wordt eens te meer gediscrimineerd.

Van  Bart de Wever begrijpen we zijn afwijzende houding : Bart is een neofiet in de belgische politiek en hij probeert een goed inburgeringsparcours af te leggen. "Ik wil alleen belgische militairen zien, die belgische vaandels torsen en ik wil alleen de brabançonne horen en het trotse Te Velde en geen ... ge weet wel". Sedert Bart de cursus "Ik ben een goede Belg" volgt, spreekt hij een aantal poltiek-incorrecte woorden niet meer uit : moslim, neger, zwarte, Vlaams-nationalisme; ne grote friet met tartaar, varkensribbetjes, enz.

Wij zijn van oordeel dat de Nationale Feestdag een Divers, Mulicultureel gebeuren moet zijn met deelname van zoveel mogelijk vreemdelingen. Het zijn zij tenslotte die het land bezetten en wie de bezetter niet eert, is de stamp onder zijn gat niet weerd.

Laat ze maar komen ! Wij lichten onze vorst bij tijdens het defilé

Sire, hier ziet u het Congolese Leger tijdens de oefening "Vrouwtjes aanpakken"

Sire, ziehier een afvaardiging van het fiere Marokkaanse leger

 Sire, dit is het Tsjetsjeense leger tijdens een oefening "Wij passen de Conventie van Genève strikt toe"

Sire, dit is het VN-Leger Soldiers of Love

In de Wijerstraat in Bilzen is het speciale interventie eskadron binnengevallen in het appartement waar een man deze morgen een agent heeft doodgeschoten. De schutter zou volgens de eerste berichten zelfmoord hebben gepleegd. De man had voor het schietincident in de Wijerstraat ook al zijn 15-jarige zoon doodgeschoten. Over een uurtje wordt er op een persconferentie meer informatie over het incident gegeven.

Na de moord op zijn zoon ging hij naar het appartement van zijn ex, ook de moeder van het slachtoffer. De vrouw kon de hulp van de politie inroepen. Toen de agenten aankwamen werd er eentje tweemaal in de rug geschoten met een jachtwapen. De agent werd in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht. Volgens de laatste berichten zou hij zijn overleden. De 54-jarige agent woonde in Tongeren.

@ Vandaag.be

.

Het alerte en cultuurgevoelige stadsbestuur van Antwerpen heeft nogmaals de plannen voor een hernieuwde bestemming van het Steen ontvouwd tijdens een persconferentie vorige vrijdag.  De populaire pintjestappende  burgemeester wil voor het nageslacht zijn naam vereeuwigd zien met enkele beklijvende beslissingen, zoals vele grote bestuurders hem dit voordeden.  Lodewijk XVI liet aan Frankrijk Versailles na, President Pompidou  het Center Bobourg. De keizerlijke socialist Mitterand vereeuwigde zich met een nieuw operagebouw en in Antwerpen deed Lode Craeybeckx het met het Openlucht Museum Middelheim.

De huidige Antwerpse burgemeester doet het op zijn fijne manier : hij verkoopt de oude, historische kernstad aan de hoogstbiedenden om er gezellige terrasjes, multiculturele eethuisjes, lawaaiconcertjes, souvenirwinkeltjes en nog meer leuke dingejes eindigend op -tjes in onder te brengen. Vele inwoners beseffen nog steeds niet, welk een groot intellect en fijn cultuurmens schuilt in de eerste burger van deze stad.

Als heel de historische binnenkern omgevormd zal zijn tot een commercieel attractiepark, volgt als kroon op het werk : het Nieuwe Steen. De plannen zijn niet nieuw. Nu het bijzonder aantrekkelijke Museum aan de Stroom (MAS) zijn voltooiing nadert, wordt ook de collectie uit het het Nationaal Scheepvaartmuseum weggehaald en komt het Steen vrij. Het alerte Antwerpse stadsbestuur herhaalde vorige vrijdag tijdens een personferentie zijn intentie om er een soort Kinderkasteel van te maken, iets met een kindvriendelijke bestemming.  Een aantal partners hebben zich reeds aangediend, onder hen de Openbare Omroep, befaamd op zijn educatieve kinderprogramma's die geen seksueel taboe onvermeld laten.  Dat zal prachtig worden.

Hierboven een ontwerp, hoe het Nieuwe Steen er kan uitzien.

We zijn ook  even in de geschiedenisboeken gedoken om na te gaan, wat het Steen als gebouw eigenlijk is (zie afbeelding)

Rond 1200 werd een burcht gebouwd, ongeveer op de plaats waar nu het Steen staat. Na enige tijd werd de burcht hoofdakelijk gebruikt als gevangenis.  In 1520 werd ze grondig herbouwd onder Keizer Karel V.  Bij het rechttrekken van de Schelde in de jaren 1870 werd een groot stuk van de burcht afgebroken en bleef enkel het huidige gekende Steen over, dat behoorlijk gerenoveerd werd. Het is helemaal niet overdreven te zeggen, dat het Steen het oudste gebouw van de stad Antwerpen is.

In een nis boven de grote ingangsboog staat een wijdbeens beeldje dat de Romeinse  god Semini moet voorstellen. Origineel had dit beeld ook een lange rechtopstaande penis. Deze god stond voor vruchtbaarheid en werd vroeger door velen aangeroepen bij vruchtbaarheidsproblemen. In de 17de eeuw vonden de Jezuïeten dit niet kunnen en hebben ze de penis er afgehakt.   Semini  leeft nog voort in de typisch Antwerpse uitdrukkingen "Godsjumenas" en "Seminis kinderen" De Vlaamse romancière Jet Jorssen noemde in haar familietrilogie het tweede deel "Och, Siemeniskinderen". (ingeven Google : Jet Jorssen-Angeltjes).

Op Facebook is een groep gestart die zich afzet tegen de misdadige plannen van de Antwerpse knoeiers. Op internet is er mogelijkheid een petitie te ondertekenen : "Het Steen weer van iedereen"

 http://www.ipetitions.com/petition/steen/

Op de regionale Antwerpse zender ATV komt Filip Dewinter aan het woord in de uitzending akker op Zondag om 10 uur. Dit is het internetadres :

http://www.atv.be/

Of de uitzending rechtstreeks via internet  te bekijken valt, kunnen wij u niet garanderen.

Van bovenlip tot oor

In de Brusselse Nieuwstraat heeft een overvaller van amper twintig jaar oud het gezicht van zijn slachtoffer opengesneden omdat die zijn gsm niet wilde afgeven. Het incidentje deed zich voor in de nacht van vrijdag op zaterdag.

Iets voor half drie werden twee jongemannen aangesproken door de dader. Die vroeg of het duo hem klappen had uitgedeeld. De wandelaars beweerden van niets te weten. De dader vroeg vervolgens om het mobieltje van een van de twee. Die weigerde om het af te staan.

De jongere, die klaarblijkelijk dringend wilde bellen, haalde daarop een scherp mes boven en sneed  in het gezicht van de brutale weigeraar, van de bovenlip tot aan het oor.

Toen vluchtte hij in grote paniek weg.  Het slachtoffer werd voor verzorging naar het ziekenhuis gebracht. De politie startte meteen een zoekactie naar de dader en met succes. Het slachtoffer mocht het ziekenhuis alweer verlaten.  Wat is er nu gebeurd ? Een sneetje.

Ray

verloren tijd
 
het is verloren tijd om 't diepgeworteld
vlaams, dat in de ziel geplant
van velen, trachten uit te rukken
al duurt het nog tientallen jaar
het zal, geloof het maar,
de nieuwe leliaard nooit lukken
 
het is verloren tijd om 't vlaams
gedachtengoed dat immer heeft bestaan
steeds te bekampen.
probeer het maar
met alles wat er in uw macht
nog rest aan overtuigingskracht
 
want Vlaanderen heeft, zoals u weet
veel sterker, dan de walen, schouders
dat komt, omdat ze nooit, van werken moe
steeds zware lasten moesten dragen
en nooit zoals de francofonen
om een aalmoes moesten vragen
 
het is verloren tijd, om aan het vlaams
belang, dat immer door zal gaan
een paal en perk te willen stellen
ja doet u maar, met man en wijf
met al de leden aan uw lijf
gij zult hen nooit hun baan beletten !

jos

Mona Lisa Turtelbaum

Na de geweldige halveringen van de misdaad in enkele Brusselse straten, die ministerin Mona Lisa Turtelbaum gisteren officieel mededeelde, valt er vandaag nog groter nieuws te rapen.

Dezelfde actieve politica laat weten aan de bevolking dat in de goede stede van Burgemeester Slaapmans en zijn wakkere schepencollege de tigerkidknappingen in de voorbije week met zomaar eventjes 100% gedaald zijn !  Vergeleken met de situatie van de week voordien, toen een Indische diamantair met zijn gezin gegijzeld werd. Deze week : noppes gijzelingen !

Bescheiden voegde de ministerin er aan toe : "De maatregelen die ik voorgesteld heb aan burgemeester Slaapmans en zijn korpschef Baalmans hebben onmiddellijk vruchten afgeworpen. Het gangsterisme in dit land is in paniek, de kleine criminelen bedenken zich vooraleer zij een mes bovenhalen. Wapens worden alom gedumpt. Binnenkort kan mijn tjevencollega van justitie  zijn cellen verhuren als studentenkamers. Als ik geen liberaal was, zou ik zingen "C'est la lutte finale". 

Ray

Vandaag enkele leuke berichten ontvangen over het beleid in de stad van allah. Het eerste bericht is een co-productie van Burgemeester Slaapmans, verantwoordelijk voor al wat goed loopt (dus, dat is een klein pakket), schepen Epo van Campenhout (roesproducten, knoeiwerken, cafés en mislukkingen)  en schepen Het Sprekend Kostuum (culturele misgrepen, dassen, coiffeurs en tjevenverenigingen).

Waar al lang sprake van is, is nu een beslissing van het schepencollege, die pro-forma  zal voorgelegd worden aan de dociele gemeenteraad : de historische panden waar het Etnografisch Museum zijn tamelijk overbodige collecties in bewaart, zullen te koop geboden worden. Het gaat hier om huizen in de Gildekamerstraat, de Suikerrui en de Kaasstraat, pal in het hartje van de oude kernstad, palend aan het stadhuis.

Tussen haakjes  : De collectie  van het Etnografisch Museum verhuist naar de afschuwelijke blokkendoos van het MAS. Het gaat hoofdzakelijk om Afrikaanse spullen, aangevuld met pre-Colombiaanse stukken, waaronder die van weduwe Dora Janssen. Alhoewel Het Sprekend Kostuum nog geen definitief uitsluitsel heeft of er nu eindelijk een akkoord bestaat over de ontwijking van de erfenisrechten, verbonden aan e deal met de erfgenamen van dokter Janssen,  want dat is de kern van het probleem.   Wij zijn zeer benieuwd te vernemen, als de deal mocht rond zijn, of de Stad Antwerpen financieel bijdraagt en op basis van welke argumenten. Zeker nu recentelijk gebleken is hoe er met deze "unieke" pre-colombiaanse objecten  gesjoemeld en gerommeld wordt ... Ze zijn leverbaar op bestelling, schijnt het.  Sluit de haakjes.

Moeten de Antwerpenaren het  nemen dat hun stadsbestuur een reeks oude waardevolle en geklasseerde erfgoedpanden  wil verkopen om miljoenen in de Antwerpse  schuldenput te gooien ? Wie heeft het bedrag van 32 miljoen in de openbaarheid gegooid, want dat zou namelijk de waarde zijn van de betrokken huizen ? Welke geheime gesprekken hebben er plaatsgevonden ?  Met wie ? Door wie ?

Nog eentje voor de juristen. Hoe zit het juridisch in mekaar dat het Autonoom Stedelijk Bedrijf AG Vespa deze verkoop realiseert ?  Treedt Vespa op als makelaar ?  Of als eigenaar ?  Kan dit ? Is er niet een of andere Europese richtlijn die openbare besturen verplicht, verkopen via derden open te stellen mits een openbare inschrijving ? Welke instanties moeten hun goedkeuring verlenen vooraleer tot verkoop kan overgegaan worden ?

Gaan wij ons cultureel en historisch erfgoed verpatsen, om meer centen te kunnen weggooien aan allerlei projecten om  onze stad te laten overnemen door voornamelijk in vergoedingen en voordelen geïntresserde vreemdelingen ? Of mag dit soms niet gezegd worden ?

Wij stellen voor dat er een beperkte offertevraag opgemaakt wordt om op de Grote Markt 9 schandpalen op te richten : een voor elke barbaar die dit schandelijke handeltje opzet.

Volgende veiling : de OLV-toren door deze louche bende

De volgende Belgische financiële instelling die in Franse handen zal vallen  is bekend :  Ethias.

U kent het lange en droevige verhaal dat twintig jaar geleden begon. Na het barsten van de trotse Generale Maatschappij van België, die ruim een derde van de Belgische industrie beheerste, onder druk van Carlo de Benedetti en de Franse “redder” Suez, is alles wat meetelde in de energie, in de financiële sector, in de bouw, in de distributie voornamelijk Frans eigendom geworden. Economisch is België een Franse kolonie. Nu heeft een Parijse boekanier belangstelling voor het kwakkelende Ethias: een icoon van de Waals-socialistische onkunde waar een nieuw management en een nieuwe raad van bestuur falen.

De zoveelste ontankering van Belgisch financieel-economisch patrimonium staat voor de deur. Wat kan men daar tegen inbrengen? Wetten, houdingen, allianties, politieke vergrendelingen? Pijnlijk en eerlijk is de vaststelling dat in een globaliserende en liberaliserende wereld _ ondanks de opstoot van staatshulp door de financiële crisis en de recessie _ enkel het referentiekapitalisme redding brengt. Dat referentiekapitalisme is besmet door de ervaring die België er rond 1988 mee heeft opgedaan. De Generale Maatschappij was een voorbeeld van een holding met een waaier van dochters waar zij als referentie-aandeelhouder de macht uitoefende.

Wat zijn referentie-aandeelhouders? Netwerken van samenwerkende geldschieters die door hun gelijksoortige scholing, sociologische context, samenhangende maatschappijvisie een bolwerk van sociaal kapitaal hebben opgebouwd.

Sociaal kapitaal is de eigenschap om in een gemeenschap, staat, samenleving, stam, ideologie grotendeels dezelfde oogmerken te hebben, met gelijkgezinde middelen te kampen, naar een doel op een verdere tijdshorizon te gaan. Het begrip referentie-aandeelhouder is bezoedeld door de verblinding van de technocraten van Generale Maatschappij.

Zij waren krom, leeg, ideeënloos na ruim anderhalve eeuw “clubbishness”.’t Kan echter anders, begint men her en der, bij de Vlaamse financiële groepen, bij specialisten van de KU Leuven, opnieuw te begrijpen. Referentie-aandeelhouders zijn voor een open economie als de Vlaamse een recept voor verankering en groei voor de eigen burgers.

KBC is alsnog KBC gebleven omdat het gegrondvest is op twee pilaren van het referentiekapitalisme: de zogenaamde “families” en de Boerenbond. De families houden stand, worden gecoacht, getraind, aangesproken door Jan Huyghebaert, voorzitter van KBC Groep; de Boerenbond ankert in de aarde van Vlaanderen en is een oude en vaste gemeenschap van boeren en adviseurs met geldelijke eruditie. De referentie-kapitalisten van KBC hebben klappen gekregen door de huidige crisis, maar het water staat hen niet meer aan de lippen. Zij maakten de keuze: wij houden vol en zullen minstens in de volgende jaren trouw blijven aan onze belegging in de Vlaamse topbank.

Niet mag vergeten worden dat diezelfde lieden soms ook een uppercut ontvingen bij Fortis. Je zou na twee opdoffers om minder duizelig zijn. KBC wordt bescheiden afgeslankt, op vraag van de Europese Unie, en gelijklopend praat men discreet, opnieuw en voor de hoeveelste maal, met Rabobank over de (gezamenlijke?) toekomst.
Niets is zo dwaas als een management dat zich dient te richten naar een raad van bestuur die bestaat uit kapitalisten van over de ganse wereld.

De raad van bestuur van Fortis heeft geldkoffers verspeeld aan intercontinentale telefoongesprekken met bestuurders die in verre oorden woonden, wel voor iets of iemand zetelden in dat hoogste college van de Beneluxbank maar het was hun zoveelste klus als huurling. Zij lukten er amper in om mekaar fysiek te ontmoeten, eensgezind te handelen, vers geld op te trommelen. De atomisering van de aandeelhouders van Fortis en hun vertegenwoordigers in de raad van bestuur, heeft de implosie van de bank van Maurice Lippens versneld. Niemand blafte trouwens die zelfingenomen imperiumbouwer af in de raad van bestuur, noch bij het management_ elke manager heeft een hofnar nodig. Valère Croes, de duivel-doet-al van Lippens, durfde het aan om hem publiek te zeggen, na de overname van ASLK (een bescheiden stapje naar het grote Fortis), “Maurice, nu wordt uw hoed toch te groot.” Nooit is het weer goed gekomen tussen de heren.
In een raad van bestuur, overal, zeker hier in het kleine België met zijn grijpgrage zuiderbuur, is noodzakelijk dat een derde tot de helft van de leden verbonden zijn door afspraken, tradities, waarden, objectieven. Zo kan de bedrijfsleiding met gerust gemoed haar plannen voorleggen, investeringen suggereren, nieuwe domeinen betreden of oude verjongen. Een bedrijfsleiding die in de raad van bestuur schaduwbokst met een mijnheer Ying uit Beiing, een mevrouw Suarez uit Brazilië, een mister Johnson uit Seattle en een señor Ibarrira uit Bilbao (“It’s Tuesday, so this must be Belgium”, aldus de versleten grap, maar zij klopt) heeft koldereske fundamenten.
Moet het Vlaamse kapitalisme beschaamd zijn? Neen, zijn verjongingsgraad blijft gezond: in Leuven, Gent en Antwerpen _ ook daarbuiten _ groeien regelmatig nieuwe ondernemingen, die soms weer een ietsje te snel verkocht worden, maar men mag bescheiden optimistisch zijn. Vooral als men, wat te zelden gebeurt, kijkt naar belangrijke sectoren, die in de ogen van veel mensen oppervlakkig, weinig ernstig zijn als entertainment, audiovisuele starters, evenementenbouwers. De TV-producent Alfacam, een bedrijf van de eerste generatie, woont in Kontich in de gebouwen van de verdwenen metaalverwerker Sobemi waar de eerste colablikken van de banden rolden. Ter contrast: waar staan Solvay en UCB; iconen van wat er rest aan Franstalige topondernemingen? Niet ver. Inbev, de franskiljonse brouwer van Jupiler en Stella, danst de samba met de échte bazen van de ex-Belgische trots. Die wonen in Brazilië. Vlaamse aandeelhouders moeten referentie-kapitalisten worden en dus samenwerken.

Gui Celen , voorzitter van Pro Flandria, het netwerk van Vlaamse ondernemers en academici

http://www.proflandria.be/

Centrale gasten: de broers Bart en Stijn Peeters. Omdat het zo lang geleden was dat we Bart nog mochten zien op het scherm, doet hij bij Indra een spectaculair wederoptreden in gezelschap van zijn broer, de architect Stijn die we nog kennen nog van zijn optreden in een of ander overlevingsprogramma, waar hij opviel door een hoog herkenningsgehalte met zijn beroemde broeder. Hakkelen, de onhandige Harry spelen, prietpraat verkopen, onze Bart is geen haar veranderd. 50 is hij nu en nog loopt hij op vrije voeten. Tevens treedt hij op als de muzikale gast van Indra, wat een flinke besparing betekent.

Politiek debat gaat over het koninklijk bezoek aan Congo. Het staat nog niet vast of ministerin Joëlle 1000quet zal deelnemen. Zij wenst de belgisch bedrijfstak van zonnebrilverkopers en nepjuwelenhandelaars een flinke duw in de rug te geven door de Congiolezen op te roepen zich te vestigen bij de oude kolonisatoren.

Dan is er nog een twijfelmoment in het programma : volgens Teletekst zal Gerolf Annemans de problemen in zijn partij toelichten maar het zou ook kunnen, dat ministerin Turtelbaum uitgebreid , ononderbroken en ongehinderd mag spreken over de halvering van de misdaad in enkele Anderlechtse straten in de periode 6 tot 28 februari : 3 weken !  In de statistieken een aanzienlijke periode voor waarnemingen.  

Actualiteit : we praten met Harry Claes, personeelsdirecteur van het aartsbisdom Mechelen, over de recente pedofilie-schandalen in de Katholieke Kerk. Als we ons aan de katholieke religie intresseren, gaat het enkel om schandalen.

Culinaire rubriek : wijnjournalist Alain Bloeykens heeft het over de Bordeaux-wijnen. En u heeft zich met zijn allen, beste dames en heren, simpele kijkers en zuipers a zo vaak afgevraagd : "Waarom drink ik tegenwoordig geen Bordeuax meer ? Hoe zou dat toch komen ?" Alain geeft ajtwoord op die prangende vraag.

Economisch : Paul D’Hoore komt zijn wekelijke zakcentje bijverdienen door iets te vertelen, dat u direct op internet kan vinden, maar omdat u te lui bent, doet Paul het in uw plaats. Handig toch

Sport: we kijken vooruit naar het nieuwe F1-seizoen. Volleybalclub Maaseik bestaat 50 jaar. Voorzitter Mathy Raedschelders zit in de studio te zweten om u van alles te vertellen, waar u totaal niet in geïntresseerd bent.

We waren op de opening van de Vlaamse Galerie Guy Pieters in hartje Parijs, waar Jan Fabre nieuw werk tentoonstelt. Benieuwd welke diersoort ditmaal zal uitgeroeid worden door Seefhoek-Jan.

De zevende dag - 14 maart 2010 - 11u.