Theeslurper wil Premier worden

De Frut heeft een interview geplaatst met de twee dikke vrienden, Jean-Marie Dedecker en Bart de Wever.  Het lijken teksten geschreven door beginnende romanciers die zich willen lanceren als komieken.  Over alles worden ze ondervraagd, op alles hebben ze afdoende antwoorden.  Ze bewieroken mekaar beurtelings, geven tussendoor een steekje onder water, geven blijk van enige wroeging over hun eigen stommiteiten (vooral de gekende die hen electorale schade kunnen berokkenen) maar voor de rest zijn ze overtuigd van hun grote politieke impact op maatschappij en land. 

In dezelfde krant heeft Paul Geudens het over Leterme en de CSU-wens van De Wever, de grote politieke burgerpartij die de lakens uitdeelt in Vlaanderen.  Zoals de PS  hetzelfde deed/doet in Wallonië. 

Met dergelijke wensdromen en Spielereien houden wij ons niet bezig.  Vooraleer te dromen over "de grootste worden en de dikste zijn" moeten we eerst onszelf zijn, moeten we eerst ontsnappen uit het speelhol dat la belle chique is.  Kwestie van prioriteiten, ziet u.  Deze heren zijn niet geloofwaardig.  Ze beheren beiden een eenmanspartij, een Solopartij en alhoewel ze zich beiden inspannen om een zekere oorspronkelijke rebelsheid te belichamen, blijven ze hardnekkig streven naar de erkenning door de gevestigde machten.  Voorwaar, een moeilijke opgave.  De heren houden méér rekening met wat de tegenstrevers van hen zeggen, dan wat de kiezer van hen verwacht. 

In Vlaanderen zijn er al vaker dergelijke figuren rechtgestaan die aandacht vroegen voor zichzelf.  Nu proberen ze een duo te vormen.  Het vervelende is, dat ze geen duidelijk politiek profiel bezitten  en als ze er een hebben het in functie van de omstandigheden onmiddellijk aanpassen.  Opportunisten, ik kon niet op het woord komen.

Ray

De minister van Buza, Napoleon Gucht, heeft bij de musketiers van de Morgen zijn hart gelucht over deze regering.  Gedurende de zes maanden onderhandelingen wist de man stoer vol te houden, dat niemand in het buitenland geloof hechtte aan een mogelijke splitsing van het pralinenland.  Eens hij herbevestigd was in zijn functie, schetterde hij, dat internationaal het land B niet langer serieus genomen werd.  Liegen vergt een goed geheugen en dat faalt bij onze jongen, die meent dat heel de wereld met bewondering aan zijn lippen hangt.

Nu spuwt hij zijn gal over de collega's van de regering "die dringend nodig was."  We gaan er niet te veel commentaren aan besteden, want op de lange duur zal Napoleon nog onze loopgraven vervoegen. Hij keldert  de eigen regering met argumenten die voor een stuk ook de onze zijn.   Ik vrees alleen dat we hem zullen terugsturen.  Zonder wit paard.

De Open Vld'er benadrukt dat vooral N-VA een cruciale rol heeft gespeeld in het mislukken van de twee formatieopdrachten van Leterme. "Bart De Wever is iemand die tot een akkoord kan komen, omdat hij in zich een redelijke portie cynisme herbergt. Maar een Bourgeois, een Brepoels, dat zijn mensen die congenitaal onbekwaam zijn om akkoorden te sluiten. Ze houden CD&V in een houdgreep."

De minister van Buitenlandse Zaken heeft dan ook geen goed oog in de grote staatshervorming die Leterme tegen Pasen op poten moet zetten. "De teller stopt, maar men gaat nu aftellen naar 23 maart. CD&V en N-VA hebben het land in een situatie gebracht waarin het moeilijk verder kan zonder grote staatshervorming. Maar of België inherent een grote staatshervorming nodig heeft? Zou men dan al eens willen beginnen met mij uit te leggen hoe die er juist moet uitzien?

"Binnen drie maanden heb je misschien wel iets waarvan je kunt beweren dat het groot is. Als je een kleine staatshervorming mooi inpakt, eerst met veel piepschuim, dan met voldoende lagen geschenkpapier en nog een paar mooie strikken errond... Misschien gelooft je achterban je dan wel als je zegt dat het een grote staatshervorming is. Denk je nu echt dat die Walen met de daver op het lijf zitten, ervan overtuigd zijn dat ze tegen Pasen een grote staatshervorming moeten maken? Ik geloof daar niets van." (Jeroen Verelst, Yves Desmet en Filip Rogiers) 



Savat

Namens de redactie en vele bloglezers :
een onvoorstelbare rotdag toegewenst aan Guynokkio III en zijn bende rovers.

Suid-Afrika, dit mooie land  telt 50 miljoen inwoners en is ruim 40 x zo groot als het huidige land B.  Het is het meest welvarende land uit het Afrikaanse werelddeel en het worstelt met vele problemen : de arme immigranten uit de buurlanden staan te drummen aan de grenzen en verminderen door hun aanwezigheid de kansen van de eigen zwarte bevolking.  Het racisme onder de zwarten is merkwaardig en je hoort er uiteraard bijzonder weinig van omdat het niet past in het plaatje dat de wereld wordt voorgehouden.  Onlangs verklaarde een illegaal werker aan een Nederlandse televisieploeg dat het racisme dat hij ervaart van de SA-negers veel harder en wreder is dan dat ten tijde van de apartheid.

Veel liever wordt beschuldigend gewezen naar blanken (bij voorkeur bestempeld als oud-Boers) die zich op hun landerijen hebben teruggetrokken en zichzelf en hun buren beschermen met wapens tegen de invallen van rovers.  Er zijn nogal wat linkse commentatoren die niet liever zouden hebben dan dat de apartheid nog bestond, dat was pas een mooie tijd om te schelden op de Zuid-Afrikaanse naziboeren.  Intussen willen deze mensen voor zich een eigen territorium, los van de Republiek.  Of ze dit ooit zullen bekomen is een andere vraag, het weze hen alleszins gegund. 

Voor enkele weken werd een bittere strijd uitgevochten om het voorzitterschap van het ANC (de regerende partij die opgericht werd (en verboden) toen Nelson Mandela nog gevangen zat op Robbeneiland, een ronduit communistische politieke partij.   De huidige president Mbeki verloor toen het pleit tegen zijn grote rivaal, de populaire Jacob Zuma.  Het valt te verwachten dat Zuma de volgende president zal worden.  Tenzij er nog wat onaardigs met de man gebeurt.  Hij moet binnenkort voorkomen wegens afpersing, belastingontduiking, corruptie en fraude. Maak u niet ongerust : Jacob Zuma ontkent alles.  Da's een pak van ons hart. 

Anderzijds is hij ook fel actief op het vlak van liefde en passie.  Hij heeft 5 vrouwen, want wie verwisselt er niet graag ?  Maar tussendoortjes staan ook op het menu, zoals dat met  een HIV-besmette dame,  (een flinke douche na de daad helpt, verklaarde de neukkampioen), een verkrachting ontbrak evenmin, kortom het is een fraai personage. 

Suid-Afrika dat een groot aantal HIV gevallen telt, waar zwart-zwart racisme welig tiert evenals criminaliteit is een mooi land, een gevaarlijk land en of Mijnheer Zuma daar veel verbetering zal in aanbrengen is minimaal te betwijfelen.

Ik hoop dat we weer een of andere naiëve linkse zeloot op bezoek krijgen, die komt janken dat het allemaal niet waar is, want dat hij in de Morgen iets anders heeft gelezen.

Landschap in de omgeveing van Stellenbosch.

Ray

Voor wie er mocht aan twijfelen, Voeren behoort tot de provincie Limburg en grenst tegen Valkenburg in Nederland.  Geen enkele reden om Frans te wauwelen.

Na jarenlang de ene regeringscrisis na de andere veroorzaakt te hebben, is de situatie nu al een aantal jaren gestabiliseerd.  Huub Broers is de kordate en capabele burgemeester met een Nederlandstalige meerderheid en de gewezen fanatieke aanhangers van Retour à Liège  van de kostelijke en dommige Happart-tweeling zitten in de oppositie te mokken.  Ze zijn echter wakker geschrokken door de heisa die de Franstaligen in Vlaams-Brabant maken en daarom laten ze ook van zich horen.  Zoals in de peutertuin, als er eentje begint te krijsen, volgen de anderen.  Zij willen terug Frans kunnen praten in de gemeenteraad, tegen de wet in.  Wat houdt ons in 's hemelsnaam tegen om ons los te maken van de Franstalige clowns die enkel uit zijn op centen en ruzie ? Wanneer roept ons Vlaams Parlement de zelfstandigheid uit ?

BRUSSEL 28/12 (BELGA) = De Franstalige verkozenen uit Voeren zijn donderdag opgestapt op de gemeenteraad. Ze verlieten de zitting omdat ze geen Frans mochten spreken, zo meldt de RTBf. De Vlaamse burgemeester van Voeren, Huub Broers, veroordeelt wat hij politieke manoeuvres noemt.

De bal ging aan het rollen toen de fractieleider van Retour aux libertés, Nico Droeven, Frans begon te spreken. De voorzitster van de gemeenteraad, Annemie Palmans-Casier, onderbrak hem en wees hem erop dat hij zich niet in het Frans mocht uitdrukken. Droeven verliet daarop met kabaal de zaal. Toen even later ook andere Franstaligen Frans begonnen te spreken, onderbrak Palmans-Casier ze opnieuw. Uiteindelijk verlieten ook de vijf andere Franstalige gemeenteraadsleden de zaal./.DEC/FDB/SAG/VOC

Het is een grappig en tegelijk heel ernstig gedicht van mijnheer Poppelaars hier beneden "Van Maastricht naar Groningen".

Het was ook een beetje bedoeld voor de Nederlandse vrienden die door Het Vrije Volk afgeleid worden via de (Moerdijk)brug naar ons. Tegelijk is het een aanloop naar de toestand van onze eigen NMBS ofte  "Nationale Maatschappij voor belgische socialistische spoorstakingen".

De nieuwe dienstregeling van de belgische IJzeren Weg ging van start op 9 december en op 10 december waren er al pakken reizigers die per ambulance afgevoerd moesten worden met stressverschijnselen, kneuzingen, bloedneuzen, vertrapte tenen, gebroken knieën en uitgerukte haren.  Als promotiestunt was dit ongekend en ongeëvenaard.  De stations waren leeg, de wagons proppensvol en de perrons slagvelden.  Het was alsof de goegemeente nog nooit een trein had gezien, en de directie spande zich in om elk exemplaar een weergave te laten lijken van Johan Daisnes roman "de Trein der Traagheid".  Literair, dat zijn ze, maar dat vraagt niemand van ze : betrouwbaar, goedkoop en ruim openbaar vervoer met goede aansluitingen, dat is de taak van de spoorwegen.

De woordvoerders van de drie "bedrijven" waarin de NMBS zich gesplitst heeft (om de chaos nog wat te vergroten ?) werden in allerijl uit hun dictielessen gehaald en voor de camera's gesleurd.  Verder dan "de kat krabt de krullen van de trap" kwamen zij niet, want zelfs de sporen van de treinen krulden zich van pure schaamte bij zoveel onkunde.  Een van de hoofdbekommernissen van het spoor bestaat er in, zoveel mogelijk stations te sluiten, iedereen wordt geacht gebruik te maken van één spoorlijn tussen  Oostende  en Bergen en in Brussel Zuid, Centraal of Noord van de trein te springen en zich per taxi te begeven naar the place to be.  Met als gevolg dat de perrons in Oostende doorgezakt zijn, wat senator Lambert met de groene bril onmiddellijk tot een persconferentie noopte om te ontkennen dat hij er iets mee te maken heeft.

Met Oud en Nieuw is er nog een leuke vakantiestaking van de machinisten. Die zijn  boos omdat ze geen 30% loonsopslag krijgen, een peulenschil.

Het goede nieuws, beste dames en heren, beste spoorreizigers, beste aanhangers van het openbaar miserievervoer is dat van 3 januari af er opnieuw een dienstregeling volgt, die helemaal aangepast is aan de wensen van het moderne vervoer : altijd te laat, nooit op tijd, altijd vol, steeds te duur.  En vergeet u het vooral niet : de NMBS is er niet voor u, maar voor het personeel.

Instappen !  En uitstappen : we rijden niet.

Savat.

 


Doen !  DOEN !!!

La Marseillaise door de Franse President

Vermoedelijk gaat het bruggetje niet en dan kan u hier terecht :

Terwijl Nederland nog nazindert van de heftige repliek die Beatix te beurt viel na haar misplaatste kerstboodschap, is er commotie ontstaan over wat anders.

Wat anders ?  Neen, over hetzelfde : de islam en de eventuele kritiek op die maatschappijleer. Wij zouden een rustig, aangenaam leventje kunnen leiden in West-Europa, mochten onze landen niet overspoeld worden door ambraszoekende moslims.  Wij kunnen best met die mensen opschieten maar niet met hun onophoudelijk gezeur over hùn unieke godsdienst,  het gemekker van hun schapen als ze die slachten, hun misprijzen voor alles en iedereen  in onze gewesten en hun absolute weigering onze cultuur te aanvaarden.  Ze willen onze sociale en financiële voordelen maar handhaven voor de rest hun oosterse leefgewoontes.  Dat is niet zoals het hoort.

Extremisische moslims delen pamfletten rond in de grote steden om te protesteren (zonder namen te noemen) tegen de beledigingen van de koran door bepaalde personen.  Je wordt er moe van.  Bedoeld wordt natuurlijk de film van Geert Wilders die eind januari door een televisiestation zou uitgezonden worden. 

En natuurlijk is de linkse kerk er als de kippen bij om Wilders de les te lezen. en hem te laten afzien van zijn plannen.  In een échte democratie wordt slechts de waarheid gedoogd die de linksen vooropstellen. 

In West-Europa bestaat een traditie van vrijheid van meningsuiting en vrije artistieke expressie.  Ook voor diegenen die het niet leuk vinden.  Soms houden wij ons hart vast als we Geert Wilders bezig horen, maar de man heeft de moed van zijn overtuiging, hij confronteert de bevolking met zijn oordeel en hij is daartoe gemandateerd door een deel van de bevolking.  Het  zijn de kiezers die Wilders goedkeuren of afkeuren en niet een groepje baardmensen die uit zijn op het vernietigen van onze (zwakke) democratie en die geen enkel mandaat bekleden voor hun acties.

De anti-Wilderspamfletten (of pro-Koranpamfletten) worden uitgedeeld door een organisatie Hizb ut Fahrir, die een strenge islambeleving voorstaat. De vereniging is verboden in verschillende landen en heeft een programma klaar om de zaken in West-Europese landen over te nemen.  Dit kan allemaal.In Nederland maar ook in het onzalige land B. waar zij een webstek hebben.

Beseft niemand van de gezagsdragers welk gevaar zich binnen onze maatschappij aan het ontwikkelen is ?  Pim heeft in een van zijn reacties verteld hoe het kwam dat de islam in 1974 erkend is in dit land.  Het was een simpel scenario van Willy Calewaert, toenmalig minister van justitie en notoir vrijzinnige, om die onbekende religie te gebruiken als dekmantel om vrijzinnige organisaties meer armslag te bieden.  In Brussel en Wallonië hebben de overheden die erkenning al langer laten volgen door financiële voordelen toe te staan.  Vlaanderen volgt hen pas nu met de erkenning van 6 moskeeën. 

Uit de koran blijkt duidelijk dat dit veel meer dan een godsdienstboek is (zoals de bijbel) maar een maatschappijleer, die andere waarden vooropstelt dan diegene die wij aanhangen.

Als dit allemaal gedoogd wordt, leidt het onafwendbaar naar het opgeven van onze identiteit en beschaving.  Is het dat wat de politici willen ?  Wij niet.

Savat

Bruggetjes naar de Waarheid ?  Langs hier, morgen ook naar de "Vuurtoren" van Jehova's Getuigen :

Gisteren stond in "die Welt" een artikel over het land B dat geschreven leek door Napoleon de Gucht.  Aangezien wij even selectief te werk gaan als de dure en zwaarbetaalde "kwaliteitsmedia" zwijgen we erover.  Bij hén geen millimeter objectiviteit, bij ons nog minder. Le Matin/le Standard gaan met mekaar naar bed om af te spreken hoe ze het regime kunnen paaien, wij gaan naar bed met ... dat mag u zelf invullen, en wijden ons daarna aan het vastspijkeren van het regime.  Beperkte impact weliswaar, maar internet draait zijn rondjes. En journalisten van de poco-pers zijn hier niet welkom. Wèg, wèg, naar het hondenhok aan de ketting en morgen CD's verkopen op de markt van Mechelen.

Vandaag een vertaald en bewerkt stukje uit de "Frankfurter Allgemeine Zeitung". Een mens zou begot glimlachen tegen een Duitser na deze lectuur :

“De geschiedenis van België is van bij de oprichting in 1830 voorwerp geweest van spot en ironie”, schrijft een goed geïnformeerde Dirk Schümer. “De naam van de staat werd ontleend uit de Gallische oorlog van Julius Caesar. En de koning bestelde men – zodat het land op wens van de Britten geen satelliet van Frankrijk zou worden – uit het anglofiele geslacht van Saksen-Coburg , zoals uit een verzendcatalogus van ‘Trois Suisses’.”

De redacteur van de Frankfurter weet waar hij het over heeft. “Het was een kleine kring rijke ‘cultuur-Fransen’, die zich na de hegemonie van Napoleon niet konden vinden in de Nederlanden en België als een lucratief kunstproduct hebben uitgevonden. Dat de bevolking van het land in grote meerderheid Nederlands sprak, werd door de industrie en de kerk, het leger en de school als folklore beschouwd, die snel zou verdwijnen.”

Dirk Schümer vertelt hoe eenvoudige Vlaamse soldaten in de Eerste Wereldoorlog door Franstalige officieren het vuur en de dood werden ingejaagd. Daar werden de kiemen gezaaid voor de Vlaamse Beweging en de Vlaamse ontvoogdingsstrijd, voor de vernederlandsing van het gerecht, het onderwijs en het parlement. Na de staal- en steenkoolcrisis en de economische ‘boom’ van Vlaamse grote en kleine ondernemingen betaalt de Vlaamse meerderheid nu in ruime mate ‘alimentatie’ voor de francofone meerderheid, gaat Schümer verder. “De Vlamingen willen hun kiezers geld besparen en dringen aan op een splitsing van de sociale zekerheid; de Walen willen verder aan de kassa zitten en verkopen hun huid zo duur mogelijk, vooral omdat hun regio zelf niet levensvatbaar is”.

Maar, “de Vlaamse elite, vooral de economische elite, is niet meer bereid de Walen nog langer te onderhouden en daarvoor ook nog de culturele arrogantie van de Franstaligen lijdzaam te moeten ondergaan.” Geef toe, bij de ‘Frankfurter Algemeine’ hebben ze er meer van begrepen dan bij hun collega’s van ‘Die Welt’…

De Frankfurter-journalist slaat nog nagels met koppen. Terwijl de Franstaligen uit wanhoop en nostalgie de Belgische driekleur uithangen, zwaaien Vlamingen met nuchtere cijfers. Over de jaarlijkse miljardentransfers naar Wallonië. Of ze sommen een lijstje op van bloeiende kleine staten in Europa, van Luxemburg tot Ierland en Estland, van Letland tot Denemarken – allemaal kleiner dan Vlaanderen!

“Twintig jaar geleden hield niemand rekening met het ontstaan van nieuwe staten zoals Slovenië, Estland, Letland, Slovakije, Ukraïne en Kroatië. Dat dit proces nog niet is afgesloten, toont de huidige staatswording van Macedonië, Montenegro en Kosovo. Wie durft er nog op wedden dat ook in het Westen niet binnen afzienbare tijd nieuwe staten ontstaan: Catalonië, Schotland, Zuid-Tirol, Vlaanderen…”

Die welvarende entiteiten, die het keurslijf van een natie uit vorige eeuw willen afschudden, worden verenigd door de wil om meteen na het losmaken uit de centrale macht en het verwerven van hun verworven onafhankelijkheid, toe te treden tot de EU. “Op naar Brussel!”, schrijft Dirk Schümer. “Waarschijnlijk zullen de politici van die toekomstige staten daar binnenkort niet meer door een Belgische minister van Buitenlandse Zaken worden ontvangen, maar door een Vlaamse.”

Want dat het einde van België in de sterren geschreven staat, daar is de Duitse journalist van overtuigd. Zo herinnert hij nog eens aan Jules Destréé, de Waalse politicus en socialist die in 1912 al in een brief aan de koning schreef: ‘Sire, il n’y a pas de Belges’ (Sire, er zijn geen Belgen). “En het blijft slechts een kwestie van tijd voor dat “il n’y a pas de Belgique” wordt… Mooi, mooi.

Met dank aan de toezender ; wij weten helaas niet wie de vertaler/bewerker is of van welke webstek dit komt.  Het artikel op zich is uiteraard verschenen.

Ray

In plaats van met een gemoed vol vertrouwen op te blikken  naar de Europese Unie, de droom van onze vaders en onszelf in onze jonge jaren, zien we balorig een reus van een organisatie in ons midden ontstaan, die ons behandelt als bacteriënkolonies  in de proefbuizen van het experimentele labo.  Een verenigd Europa is een mooi project, ongetwijfeld,  maar het wordt ondergraven door het amateurisme van de vele deelnemers en de omvang van de niet beheersbare problemen.  Alles toedekken met geld en subsidies is de enige overlevingsmethode van de zwakke politici.

Het meest jammerlijke binnen de EU is de hiërarchie die ontstaan is en die ons opgelepeld wordt als het summum van democratie.  De circa 500 miljoen burgers in de EU hebben nauwelijks weet van de naam van hun eigen nationale commissaris en noch minder van de Europese parlementsleden van hun land.  Er maken nu 27 landen deel uit van de EU, dit wil zeggen dat er 27 illuster onbekende commissarissen zijn die beschikken over ruime bevoegdheden van soms erg bizarre departementen, die zich bedienen van exotische designnamen om hun leegheid te verhullen.

De 785 parlementsleden hebben nauwelijks enige controle-bevoegdheid, want boven hen uit torenen de  ministerraden, de specifieke ministers van de lidstaten die hun zegje doen en hun zegen geven aan de voorgekauwde notulen van de commissarissen. Dit Europese parlement is een groot talenlabo zonder verder nut noch financiële bevoegdheden.  In ruil voor het vervullen van deze overbodige functie, wordt iedereen ruim vergoed.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Europees_Parlement#Samenstelling


Democratie is in die voorwaarden onbestaand in Europa en wie is daarvoor verantwoordelijk ?  De politici, de traditionele socialisten, christen-democraten, liberalen en nog wat aanhangwagens  die er vaak tegen de zin bij hangen. (sorry Frank Vanhecke, Philip Claeys  en Koen Dillen)

Ook in eigen land gedraagt de democratie, zoals wij allen weten, zich treurig en ongesteld.  De keuning noch de regering schijnen enkele fundamentele ontwikkelingen niet door te hebben :

- Vlamingen en Walen (+ Franstalige Brusselaars) groeien in ijltempo uit mekaar.  De afkeer voor mekaar die tot 10 juni en sourdine verliep , heeft zich ontpopt tot een ferme braakbal van verwijten, ruzie, gekoewetste gevoelens, compleet onbegrip en fysieke afkeer.  Dat ziet er dus vrij behoorlijk uit. Radio 1000 Heuvels voert de dirigeerstok, de kranten zijn wat omzichtiger en internet langs Franstalige kant bulkt van haat.(Haten wij de Franstaligen ?  We kunnen niet spreken voor Vlaanderen, enkel voor onszelf : we lachen ze uit en imiteren hun chi-chistreken, daar hebben ze geen verweer tegen, want dat koewetst hen zeer)

- De partijpolitiek en veel van haar beoefenaars worden met minachting bekeken door de man in de straat en de monarchie heeft veel van haar pluimen verloren.

Eind 2007 is rampzaliger dan eind 2006 (Herinnert u het zich ?)  Toen hadden we net gemeenteraadsverkiezingen achter de rug, met enkele markante uitslagen.  We waren ons mentaal aan het instellen op de volgende federale stembusslag.

Nu kijken we terug op  een land in chaos dat bestuurd wordt door een club ongewensten, de pro-Belgische machten verschuilen zich in de plooien van de machtsgeile vakbonden die niet zullen aarzelen hun dictatoriale methodes toe te passen als er ontsporingen dreigen.  Piette, de CdH-vakbonder en minister heeft het zich al laten ontvallen : parlementaire tussenkomsten zoals die van Annemans moeten verboden worden in de Kamer.

Is er in de loop van dit jaar 2007 iets verbeterd aan de betrekkingen met de moslims in dit land ?  Heeft de diversiteit die ons elke dag aangeprezen wordt als ware het een soldenparadijs, u kunnen overtuigen om toe te treden tot de Orde der nuttige Idioten ?   Ontwaart u enige bereidheid tot meer integratie ?  Wat met de immigratie in het algemeen, de asielzoekers, de illegalen, schiet het wat op ?  En de veiligheid op straat, in huis, in openbare plaatsen : u voelt zich overal knus en tof in eigen land ? 

Zelfs de zogenaamd neutrale en onkreukbare belastingsdienst van het land B, stelt zich onderdanig en bereidwillig ten dienste van het regime door te sjoemelen met het versturen van aanslagen om de begrotingscijfers te beïnvloeden.

Dit is het land der schande en met al de geslotenheid die overal heerst, de gebrekkige informatie, de zwijgplicht, de ingewikkelde structuren, de gemanipuleerde cijfers en statistieken, weten wij niet eens een duizendste van al de knoei-affaires die zich hier voordoen.

Het land B is Europa in het klein. Adieu, democratie, hopelijk binnenkort adieu land B.

Ray

Deze dag der onschuldige kinderen of onnozele kinderen, is eigenlijk te triest om er grapjes over te maken.

 

Wij zullen hem derhalve niet opdragen aan de rampspoedige dictatoren die met fascistische grepen aan de macht kwamen. Guynokkio III en zijn collaborerende meute krijgen van ons onze meest oprechte gewenste Slechtemorgen allertijden :



(met dank aan de KU-Leuven voor de afbeelding van het schilderij)

Het nieuws is pas enkele minuten oud als wij dit bericht intikken : de kandidaat-premier, Benazir Bhutto van Pakistan is zonet vermoord.  Vermoedelijk door een zelfmoordgek die zich heeft laten ontploffen.  Er vielen nog veertien andere slachtoffers. 

Het eerste premierschap van Benazir Bhutto kan bezwaarlijk een succes genoemd worden.   Haar zwakke beleid werd gekenmerkt door groeiende corruptie en de positie van de vrouw werd nauwelijks verbeterd. De vraag is of dit land rijp is voor een min of meer Westerse wijze van democratisch beleid.   De enige keuze die Pakistan kan maken, lijkt het behoud van Musharaf, een man met een ijzeren greep en voldoende gezag om mondjesmaat enige verbeteringen in het materiële leven aan te brengen.  Deze gemeenschap is zo doordrongen van het middeleeuwse geloof en de daaraan verbonden levensstijl, dat hoop op beterschap zeer veel optimisme vergt. Eens te meer wordt het bewijs geleverd dat de islam ver van een fijne, vredelievende religie is.

Mogen wij er aan herinneren dat Vlaams minister Keulen zojuist een officiële erkenning heeft verleend aan een moskee in Antwerpen die onder Pakistaans gezag ressorteert ? Wil men misschien overwegen om de erkenningen op de lange baan te schuiven ?  Dank u.



Enkele seconden na deze foto werd mevrouw Bhutto vermoord.

Ray

Turkse nationaliste op stap tegen Europa.




Goed zo, Fatima, blijf maar lekker in je fijne heerlijke land en val de geburen aan zoals nu in Irak : wij bemoeien ons niet.  Wij snoepen van ons Turks Fruit zonder dat jullie het zelf naar hier brengen.  Fijne wandeling en tot nooit meer : Doei ! 

Laten we van bij het begin misverstanden kweken, dat is duidelijk en dan hebben we twee kansen : ofwel komen we in de loop der tijden dichter bij elkander, ofwel verwijderen we ons verder van mekaar, tot we oorlog voeren. 

Oorlog is, zoals algemeen geweten, goed voor de economie, de beurs, de aandelen, de rijke stinkerds met dikke sigaren in hun snavel en menige blonde secretaresse met XXL benen tot hun beschikking.  Oorlog is ook goed voor de bloedsomloop, het bloed stroomt inwendig beter dankzij de adrenaline en uitwendig als het noodlot toegeslagen heeft.  Oorlog is slecht voor de verliezer, want die is altijd de slechte, de faskist, de lafaard die zoals bij James Bond de mensheid wilde verdelgen.  Ook als de faskist in een rolstoel eindigt zonder benen, blijft hij een slecht mens, ondanks zijn meewarige blik zal er voor hem en de zijnen nooit amnestie verleend worden.  Okay ?  OKAY ! NOOIT !

Ik ben vergeten waarom ik dit allemaal schrijf. Wat was het onderwerp ?  WWF : het natuurfonds voor de wereld, ze voeren een pandabeertje op als logo en ze zijn uiteraard fel gewonnen voor het milieu.  Momenteel kan u een test doen op hun webstek om te zien hoe het met uw CO2 uitstootgehalte gestaan en gelegen is.  Wij deden die test en we zijn fier op de uitslag.  De gemiddelde deelnemer bereikt een theoretische uitstoot van 19.8%, waar niemand zich iets kan bij voorstellen, maar soit.  De redactie van Angeltjes behaalde 27.3% wat lager is dan het gemiddelde in het land B. Zodus, radicale Vlamingen kunnen ook zuinige CO-2-ers zijn, wat het WWF natuurlijk uitgesproken gelukkig zal maken, want het krioelt daar van de VB-kiezers.

Als beloning voor onze inzet mochten we een e-card versturen.  Omdat wij niemand kennen in verband met ons uitgelezen vriendelijk karakter en partijpolitieke voorkeur, stuurden we die kaart naar de redactie ter attentie van  Juffrouw Ellen,  een fel begeerde mooie vrouw maar het is een ijskonijn.

De actie van WWF ter bevordering van een beter milieu, zijnde wat ze is, zien wij, zoals onze goede vriend Senior  één drastische oplossing voor de vele wereldmilieuproblemen : halveer de bevolking.  In 2050 geen 10 miljard dompelaars die oorlogvoeren (ziet u, hier is de oorlog terug) voor water en voedsel maar 3 miljard gezonde mensen in gezonde lichamen.  Zoals op de foto :


 
PS : WWF en goede smaak horen duidelijk niet samen.

Ray

Vanmorgen werd in het persoverzicht van de RTBF door de commentator van dienst verwonderd medegedeeld, dat al de Vlaamse kranten veel aandacht besteden aan het tragische ongeval met de helikopter waarbij een gezin van vijf het leven liet.

De kerel vroeg zich af hoe we zouden  jammeren in Vlaanderen als er een tsunami op de kust terechtkwam.

Moeten oewij nu gekoewetst zijn  ? 

Wij begrijpen niet dat de Franstaligen per se dit land willen instandhouden, samen met een volksstam die ze minachten, misprijzen en haten.  In het Noorden leven   bijna uitsluitend fascisten en racisten.  Jullie zouden blij moeten zijn dat wij er onderuit trekken.  En dan is het : ieder voor zich. Doei !

Savat

Fascisme  is een sfeer die hangt in een zaal vol linkse mensen.

Godfried Bomans

Wat vroeg of laat te gebeuren stond  in Nederland, is aan het plaatsvinden.  Aangekondigde stormen met windkracht 9 blijven uit maar er steekt een politieke storm op, die de verscheurde Nederlandse gemeenschap nog verder uit mekaar zal rukken.

Wij hebben u onze mening verteld (wat iets anders is dan de waarheid) over de Kersttoespraak van Beatrix die pleitte voor meer diversiteit (multiculturele appeltjes van oranje)  en een minder ruw taalgebruik.  Zeg niet tegen een Turkse Nederlander "Amai Ali, gij hebt een smerig gebit" maar zeg : "O Ali, wat is dat mooi en origineel die bruine tanden". Links krijgt steun van de Royals
(een brug naar de eigen blog lukt niet zo goed, maar de kleur is die van de hoop)

Wij waren tot de slotsom gekomen,  dat de Nl monarchie met haar 85% dolle aanhang, net zoals de koninklijke krabbekokers van kutland B, zich naadloos aansloten bij de socialistische doctrine en visie op de maatschappij.  U kan het hier lezen.

Gisteren is Geert Wilders van de PVV uit zijn krammen geschoten tegen Beatrix.  Wij copiëren het integrale Else4 artikel terzake.  Dit gaat onzes inziens heel wat commotie verwekken, want het koningshuis is onaanraakbaar, feilloos, verheven boven elke kritiek. Het blijft een daad van grote moed van Geert Wilders om ondubbelzinnig zijn verantwoordelijkheid op te nemen, want het is zijn gedachtegoed, het is zijn democratische partij die geviseerd wordt door de onvriendelijke en boosaardige kenau die de Nederlandse koningin is :

Wilders: Gooi koningin Beatrix uit regering

donderdag 27 december 2007 07:56

De kersttoespraak van koningin Beatrix heeft de woede gewekt van PVV-leider Geert Wilders. De politicus ergerde zich aan haar toespraak en wil dat de koningin uit de regering wordt gezet. Volgens Wilders was de politieke rede van Beatrix tegen de PVV gericht.

Koningin Beatrix en Geert Wilders

Dat meldt de PVV-leider onder meer in De Telegraaf, Trouw en het AD.

Multiculti-onzin
De koningin neemt het in haar kersttoespraak op voor verscheidenheid en tolerantie en waarschuwt voor de grofheid van het woord. De toespraak is volgens Wilders 'politiek' en staat 'vol met multiculti-onzin'.

‘De naam PVV staat er nog net niet in. Maar het is een politieke toespraak tegen ons, waarin het multi-culti-ideaal wordt opgehemeld, door iemand die niet gekozen is en die ik politiek niet kan aanspreken. Ik vind dat zij als een haas het kabinet uit moet worden gestuurd,’ aldus Wilders in Trouw.

Lintjes
De politicus wil wel dat de koningin blijft als staatshoofd dat lintjes doorknipt, maar vindt het een 'onmogelijke situatie' dat de minister-president verantwoordelijk is voor de woorden van de majesteit.

Eerder ergerde Wilders zich ook al aan uitspraken van de koningin tijdens de presentatie van een boek over Europa en aan de speech die prinses Máxima hield over haar zoektocht naar de Nederlandse identiteit.

Wilders gaat nu zal na het kerstreces het kabinet ter verantwoording roepen. Vervolgens gaat hij in de loop van het jaar een initiatief-wetsvoorstel indienen om de grondwet te wijzigen.


Juffrouw Ellen

Uit Het Nieuwsblad van vandaag halen we een niet-communautair artikel dat zeker in deze dagen de nodige aandacht moet krijgen.  En altijd.  Mensen nemen niet deel aan het leven op aarde om anderen, mens of dier, te slaan of te mishandelen.  En al wie zucht dat dit melig is, krijgt een peer tegen zijn muil.

ANTWERPEN - Een koud Antwerps Centraal Station, enkele weken geleden. Tussen het geroezemoes van de treinen door speelt de bikkelharde kortfilm De Suikerpot van Hilde Van Mieghem, het verhaal van een neurotische moeder die haar dochter geregeld op een regen van oorvegen trakteert. Treinreizigers die bij het projectiescherm even halt houden, verbazen zich over de confronterende film. Wanneer de film eindigt, neemt directrice Marleen Dejonckheere van de Bond Zonder Naam, die ook de leiding heeft over enkele Antwerpse vluchthuizen, het woord. Om mee te delen dat in het zo 'beschaafde' Vlaanderen kindermishandeling nog steeds iets van elke dag is. En ze herhaalt misschien wel voor de duizendste keer dat het een schande is dat vluchthuizen noodgedwongen met wachtlijsten werken omdat er plaats te kort is.

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=R21LTM59