In onze brievenbus
Het weze duidelijk: de n-va heeft deze verkiezingen gewonnen en nog geen klein beetje. Het Vlaams Belang heeft ze verloren, maar wel een kleiner beetje minder dan alom gedacht. Overwinningen neemt men, verlies ook. Bij deze.
Desalniettemin aan al die hardwerkende Vlaams-Belang militanten een dikke pluim, annex dankjewel, evenals een even luid klinkend Houzee! Het zal nodig zijn, Vlaanderen kan zijn trouwe schildwachten maar al te goed gebruiken. Met de nadruk op trouw, als daad, niet als woord. Stand houden in deze overdreven mediatiek gehypte omstandigheden was een klein wonder, verder gaan niet minder dan ons aller plicht. 'Trotzdem is das heiligste wort'
Zoals Bruno Valkeniers het perfect verwoordde: onze thema's leven meer op de straat, in de realiteit van alle dag, in het leven van zovele GV's, dan ze ooit tot leven kwamen in de campagne. Met uitzondering van het Vlaamse thema dat ooit dankzij Karel Dillen in de sterren geschreven stond en gisteren een massale electorale vertaling kon genieten met een 'dank-U-wel' aan de N.V. Reyerslaan & co ... iets dat vandaag echter al langzaam maar zeker door sommigen politici met stijl en brio omgebogen is tot een 'hoe-moet-ik-België-redden-bouwpakket'.
Hetgeen in 2004 niet ons deel mocht zijn, mag van bij deze van mij alvast in 2010 wel de n-va haar deel worden: Oprechte felicitaties voor Bart Dewever met deze enorme zege vanwege een Vlaams Belanger in hart en nieren. Op een golf geplaatst worden is 1, er op blijven surfen is een ander en volkomen de verdienste van Bart Dewever zelf. Waarvoor mijn waardering. Laat onze lessen van 2004 alvast in menig n-va-oor geknoopt worden: Zo een sprong maak je maar 1x mee.
Diegenen die ook lessen mogen trekken zijn de media. De n-va is gisteren niet uitgegroeid tot een grote centrumrechtse partij maar vooral tot een electorale kolos zonder gelijke. Datgene wat leuk was op de 13de juni zal in evolutie naar de pakweg 13de juli niet onvaak verworden tot minder leuk. Men kan enkele gevolgen van het overmaatse in een multi-partijen systeem met recht en reden vragen aan Leterme en de zijnen. Met dien verstaande dat deze heerschappen een complete zuil vol messentrekkers ter beschikking hebben terwijl hedendaagse Vlaams nationalisten enkel de kracht van hun overtuiging hebben, aangevuld met zowel tafelspringers als -schuimers.
Het overdreven opgeklopte n-va gevoel deze verkiezingen heeft vandaag tot gevolg dat de n-va noch moreel in staat is om niet deel te nemen aan het beleid noch zetelsgewijs het zich ook maar kan veroorloven om te doen wat ze in 2007 deed. Zeggen van 'als het zo zit, doe ik niet meer mee' is niet aan de orde voor Bart. Spijts zijn eerdere beweringen op vooravond van 13juni. Reeds 4 traditionele partijen zijn immers nodig om de N-va in Vlaanderen buiten spel te zetten, iets waar zelfs traditionele politici zich niet aan zullen wagen tenzij ze vergeven zijn van suïcidale neigingen. Het gevolg laat zich raden; de zuilbroeders likken de wondjes en kijken naar V-kanibaal Dewever de komende dagen. Dewever weet dat ook wel, zijn roep 'het niet alleen te kunnen' zegt genoeg. Hij beseft dat hij met zijn monsterscore een reus op lemen voeten is geworden die zowaar voor een reus heel gemakkelijk met de rug tegen de muur geplaatst kan worden. Zolang tenminste nieuwe verkiezingen geen optie zijn, participationisme de bijbel en spuwen in de hand van het Vlaams Belang o zo politiek correct lekker blijft bekken, uiteraard.
Zoals vele Vlamingen gisterenavond waarschijnlijk versteld stonden van hun eigen stemgedrag, zo ook is dit geldende voor vele Franstaligen over het Vlaamse stemgedrag. Met inbegrip van een nuchtere Di Rupo die gisteren hoffelijk en correct verklaarde dat het tijd was om te luisteren. Evenwel niet door er meteen aan toe te voegen wat in deze federatie moest versterkt worden. De aandachtige luisteraar of liplezer weet het meteen: Net datgene waar Vlaanderen zo hard naar smacht werd gisteren door de Waalse numero Uno meteen terug in de diepvries gestoken. Na de gebraden-mandaat-kippen komen de federale-kieskring-kippen dan ook meer dan waarschijnlijk in de mond gevlogen. Met een tussendoor mij zo hard openlijk opvrijende Vlaamse socialistische voorvechtster van het 'compromis te veel' zou ik als mij als Bart Dewever voor minder niet op mijn gemak beginnen voelen.
Voor zover hij de laatste jaren niet in niets zeggende sloganeske belgicistische bangmakerij verviel in zijn nobele pogingen ten behoeve van de Belgische eenheid kon staatswaterdrager van dienst Eyskens gisteren zowaar dan ook eens iets echt verstandig verkondigen: "De Wever zal zijn naam alle eer aan doen en een Belgisch weefsel spannen met Di Rupo". Of hoe 'het kostbare weefsel' als boek eergisteren misschien fijn leesmateriaal was voor sommigen vandaag al zijn Belgische recuperatie mocht ondergaan. Het kan verkeren.
Nooit lag de statutaire voorganger van de n-va zo midden in het Belgische bed als vandaag de n-va er zelf in ligt. Jammer genoeg, ook nooit voorheen zo vast. Vlaanderen drukte gisteren zijn nieuwse 'enfant terrible' aan de kloeke borst zoals ook morgen België dat zal doen. Zij het om andere redenen dan de pure liefde. Belgische bedden preken immers verantwoordelijkheidszin en plichtsbesef, ze baarden echter altijd al lelijke bastaardkinderen.
Van grendelwetten tot Brusselse gewesten, over confederalistisch gewauwel en paritaire senaten tot alarm- en andere bellen toe: België onstond zo democratisch als het zal verdwijnen. Waarmee ik dus absoluut niet het woordje 'niet' toepasbaar acht op het tweede deel van de zin. In deze hoeft dan ook niemand zich te schamen dat het steeds een minderheid is die een meerderheid zal inspireren.
Beangstigend gisteren waren de kleine 'slip of the tongue's' , zoals alleen onze Angelen dat zo mooi kunnen bewoorden, in het voorzittersdebat. Europa lijkt het nieuwe walhalla te zijn voor Vlaams nationalisten. Nooit gedacht dat het nota bene een cd&v-ster ging zijn die de ballon mooi door prikte: 'niet alles wat we hier niet kunnen oplossen gaan 27 andere staten voor ons kunnen oplossen'. Zowaar staalharde waarheden uit een CD&V mond! De meest gevaarlijke werd echter ontlokt door de nieuwbakken 'andersgaanleven'-voorman toen hij in volle naïviteit Dewever wees op het 'Belgische' migratiebeleid. Waarom ook dit niet op termijn naar Europa overhevelen liet Dewever zich ontvallen? Pardon!?
Elk rechtgeaarde nationalist zal nooit kunnen toestaan dat essentiële volkssoevereine elementen verplaatst zullen worden naar multi-nationale instellingen zonder voelen voor enige identitaire eigenheid wat dan ook. Begrijp me niet verkeerd, de Europese gedachte is mooi en nobel. Minderhedenverdragen en open grenzen zoals die door de Europese nva-'fractie' beleden worden kunnen wij in Vlaanderen missen als kiespijn omdat deze elke genomen stap voorwaarts teniet zullen doen. De Deweveriaanse slogan dat de mensen het 'open-grenzen-beleid' van de vorige regering moe waren klonk dan ook plots wel heel paradoxaal..
Dewever weet dit ook wel, slim als hij is. Geslepen als hij is. Maar of de kersverse lading eieren de n-va haar nieuwbakken overgewicht gaan kunnen dragen is een ander paar mouwen. Uit de ideologische rugzak zullen in ieder geval nog enkele kilo's mogen verdwijnen om het alvast begonnen 'gekraak' te overschaduwen. De bakens zijn uitgezet, de toegevingen loeren om de hoek.
Bart wil misschien na de droom wakker kunnen worden met dingen die hij gerealiseerd heeft eerder dan de 'steriliteit'. Frans Van Der Els placht menigeen in het verleden ook toe te dichten dat federalisme met drie nadelig is voor Vlaanderen en dan ook ten alle prijze diende vermeden te worden. De VU-handtekening onder een federatie met 3 is nog niet droog of menigeen mag beginnen te vrezen dat het inzake confederalisme enkel de vlag mag verandert worden in bovenstaande om idem dito dezelfde lading te dekken.
Mee willen doen is 1. Geen andere optie hebben dan de deelname is een wereld van verschil. Daarom alleen al zal een ideologisch sterke, boven stammentwisten heen uit verheven, vb-stok achter de deur meer dan ooit nodig zijn. Vic Anciaux is nog altijd niet goed van zijn stap te veel, evenzo is dit geldende voor Brussel zelf.
Mvg.
H. v. Reeck
6 reacties op dit bericht
@Senior
na een "ter plaatse rust"
Elio of Bart.
"gedeukte" partijburau MOET Bartje eerste-minister worden en zijn "verantwoordelijkheid "opnemen.Het feit dat BDW de Napolitaan de sleutel van de 16 aanbiedt is niet naar de zin van
de CVP.Ik kan me best voorstellen waarom.Gesteld dat Elio de taak van
premier aanvaard kan BDW de dans ontspringen als de boel in de soep draait.Opnieuw zal de N-VA inroepen dat er met de Walen niet te leven valt en dat een ver doorgedreven confederalisme de enige redding is.
Gezien de Franstaligen dan de boter op hun kop zullen krijgen,heeft de CVP geen munitie om op de N-VA te schieten,zeker (en dat is een vast gegeven) als ze mede aan de macht komen.Ik gok er dus op dat BDW,inderdaad slim en sluw als hij is, de eer van de 16 aan zich zal laten voorbijgaan.De overwinning van de N-VA was groot,misschien zelfs tè groot! Als hij premier zou worden en de boel mislukt kan hij ervan op aan dat hij door de traditio's zal geslacht worden tot en met!
Neen....bij de N-VA zijn ze bijlange nog niet aan de nieuw patatjes!
OK het VB heeft deze .....
Het word nog een hete zomer ,ge zou het aan de temperatuur te oordelen nu niet zeggen ,maar ik ben er zeker van .
Bravo