Wij hebben ons gedurende de laatste week ver van commentaren gehouden over de binnenlandse politieke ontwikkelingen na de vreemde verkiezingen. Speculeren over wensdromen en het eigen gelijk, dat we niet gekregen hebben van de kiezers, heeft weinig zin. Wat overblijft is het observeren van de kleine pasjes die de politieke wereld zet na de grote overwinning van de NVA, die evenzeer een grote nederlaag voor de CD&V betekent. Aan dat laatste wordt voorlopig te weinig belang gehecht.
Intussen dijt de euforie rond de persoon van De Wever verder uit, tot in Waals-Brusselse kringen toe. De liberale senaatsvoorzitter Armand De Decker verlaat gecharmeerd de gesprekstafel met Bart en verklaart aan de verzamelde pers, dat zijn kartelcompagnon, de FDF-er Maingain, kan keffen zoveel hij wil, De Decker wil best met de sympathieke NVA-voorzitter onderhandelen. De snobistische en zelfvoldane belg door dik en dun wijst op zijn 30-jarige politieke ervaring, hij weet hoe kneedbaar mensen zijn.
De PS-madonna Laurette Onkelinx heeft voordien al haar stekels ingetrokken tegen de baarlijke duivel De Wever, want hij effent het pad voor de eerste socialistische Waalse premier na Edmond Leburton, 36 jaar geleden. De Waalse evenknie van Kris Peeters, Rudy Demotte neemt zijn politieke bocht voorzichtiger maar wijst zeker De Wever niet af.
Wij spreken altijd over de voorzitter en zelden over de NVA, want tot hiertoe draait alles nog steeds om één persoon en niet om de partij of het programma. Als er al eens een NVA-er alleen op uitgezonden wordt, zoals Danny Pieters overkwam, dan komt die zwaar gehavend terug naar de partijkazerne gehinkt, mismeesterd door Frank Vandenbroucke en de linkse pasionaria Phara.
De media gaan nog steeds plat voor de grappige woordspelingen en de eenzame tocht van een intelligent man naar de top van de belgische politiek : het regime ademt opgelucht en zet al zijn zeilen bij in het ondersteunen van de redelijke en aanspreekbare zelfverklaarde Vlaams-nationalist die met een doortrapte Waalse socialist het land B zal redden en overeind houden.
Geen revolutie maar evolutie luidt de boodschap. Heeft er ooit iemand over Revolutie gesproken ? Jazeker : Bart de Wever zelf, een Copernicaanse Revolutie, maar die is van lange adem. Of hoe het goochelen met woorden de openbare opinie misleidt. Dat zeggen wij hier al jaren : de verbale krachtpatserijen van De Wever hebben op ons nooit indruk gemaakt. Zoals het mysterieuze stilzwijgen waarin hij zich nu hult, ons evenmin overtuigt van zijn groot staatsmansschap : het is de evidentie zelf dat een informateur discreet te werk gaat. In 2007 maakte Didier Reynders van zijn informatie-opdracht een show. Het resultaat was navenant : formateur Leterme overhandigde 87 pagina's saaie lectuur aan de onderhandelaars en de kwek-vergaderingen op Hertoginnedal werden met openliggende mobieltjes gevolgd door de pers.
De enige manier waarop wij de NVA voorlopig kunnen beoordelen, is door haar politieke deelname aan de Vlaamse regering. Daar kunnen we kort over zijn. Dat de Vlaamse financiën beheerd worden door de liberaal Van Mechelen of de NVA-er Muyters maakt geen enkel verschil. Van Mechelen zou misschien de diplomatieke elegantie bezitten om niet te verklaren dat "de kennis van het Nederlands" geen vereiste is om te komen werken in Vlaanderen. Voor de rest is de Vlaamse Regering nog steeds een subsidie-uitdelende vereniging met veel vast beleid dat nauwelijks ruimte biedt voor nieuwe initiatieven. Over de stoere belangenconflicten die door Bart in deze legislatuur zouden ingeroepen worden, wordt in alle talen gezwegen.
We hebben dezelfde vaststellingen gemaakt toen Bourgeois media-minister was die wekelijke openbaar geschoffeerd werd door de clown Tony Mary, grote baas van de VRT. Heeft Bourgeois op enige manier een poging aangewend om de VRT te depolitiseren of de Nieuwsdienst aan te porren tot objectiviteit ? De handige jongens van de VRT hebben Bourgeois ooit in een radiostudio gestopt met Laura Lynn en daar mocht hij gedurende een uur plaatjes draaien met de Koningin van de Vlaamse Schlagers. Dat was de Vlaams-nationale inbreng gedurende bijna 4 jaar mediabeleid van de NVA. En ja, de tekorten van de Overbodige Onvlaamse Openbare Omroep werden al dan niet stilzwijgend elke keer bijgepast. Een mooi palmares, voorwaar.
De Wever moet belgië bij mekaar houden. Dat is wat men van hem verwacht. Hij is de gevangene van zijn verkiezingsoverwinning.
De partij is vertrokken met de zelfstandigheid van Vlaanderen als eerste prioriteit, heeft dit in haar verkiezingsprogramma toegedekt met een vaag confederalisme en is nu druk in de weer met een opgelapt federalisme voor te stellen als de bevrijding van Vlaanderen. De solidariteit wordt gehandhaafd, zolang ze maar transparant is. Zeker als de gegevens en statistieken overhandigd zullen worden door partijleden van de PS, kunnen we er zeker van zijn dat dit betrouwbare cijfers zijn : de PS uw garantie op transparantie. Solidariteit in het land B is een mistwoord voor het volhouden van jaarlijkse overdrachten van Vlaamse belasting- en taksgelden naar Wallonië, waarvoor niets in ruil komt. Solidariteit is duur cadeaugeld.
Over de communautaire kwesties willen wij het verder niet hebben, maar wij vrezen het ergste en hebben geen enkel vertrouwen in de NVA : het bochtenwerk dat tot hiertoe afgelegd werd, geeft geen enkele blijk van standvastigheid.
In de harde realiteit die aanbreekt, zal de onervaren NVA met 27 kamerleden in gesloten falanx optreden met 26 perfiede Waalse kamerleden. Beide zijden aangevuld met hulptroepen.
De PS neemt al tientallen jaren deel aan het federaal, Waals en Brussels beleid met alle nodige steunpunten in de respectieve administraties. Daarnaast staan de kersverse Vlaamse fractieleden, van wie de besten zullen overstappen naar de regeringsbanken. Alle ministerjobs kunnen niet opgevuld worden door extra-parlementairen, zoals De Wever deed met het grote succesnummer Muyters in de Vlaamse regering.
De NVA beweegt zich voort op het élan van het succes van haar voorzitter. De eerlijkheid dwingt ons om te zeggen, dat hij zich flink houdt in het oog van de mediastorm. De Wever wordt omringd door zijn schare getrouwen, zoals we konden vernemen, hoofdzakelijk medestudenten geschiedenis met een goede Vlaamse refleks, die plots de opdringerige vriendschap en schouderklopjes van la Belgique à papa moeten trotseren.
Het is nieuw voor iedereen. Het belgische regime heeft in het verleden al eens (zij het op bescheidener schaal) Vlaams-nationalisten ingepakt. Of dit ook nu weer zal slagen, zullen we merken over enkele maanden.
Het is goed dat er op de reservebank een ploeg klaarzit met een volledig programma over de splitsing van belgië, want al de rest is prutswerk. Ook als het het ons aangesmeerd wordt door de koning van de Vogelenmarkt als een volmaakt kunstwerk.
Ray
De formatieperikelen in Nederland
1 reactie op dit bericht
Hoed af...