Afscheid van een grote dame van het Vlaams Theater : Jet Naessens (1915 - 2010)


Actrice Jet Naessens is vrijdagochtend op 94-jarige leeftijd overleden in Antwerpen. Dat meldt Toon Brouwers, Vlaams auteur, voormalig directeur van Studio Herman Teirlinck en schrijver van Naessens' biografie. Naessens behoorde tussen 1937 en 1978 bij de absolute top van het Vlaamse acteursgilde.
Jet Naessens werd op 4 september 1915 geboren te Brecknock in Zuid-Wales, waar haar ouders naartoe waren gevlucht tijdens WO I. Na de oorlog groeide ze op in Antwerpen. Tijdens de jaren '30 volgde ze een theateropleiding aan het Koninklijk Conservatorium in Antwerpen.
In 1937 kreeg ze een vast contract bij het gezelschap van de Koninklijke Nederlandse Schouwburg in Antwerpen, waar ze bijna heel haar carrière lang zou spelen. Naessens vertolkte uiteenlopende rollen in diverse genres. Zo speelde ze de titelrol in 'Marieken van Nieumeghen', Eliza Doolitle in 'Pygmalion' en Fientje Beulemans. Zij bezat een zilveren stem met zeer veel nuances en haar Nederlands was onberispelijk. Maar tijdens de Antwerpse Komediantenrevues hoorde het publiek haar onvervalst Antwerps praten. De Komediantenrevues waren grappige sketches die door de acteurs opgevoerd werden om de onbetaalde zomerperiode financieel te overbruggen. Er was toen nog geen sprake van sociale of syndicale bescherming van de toneelspelers.

Bij de ondertekening van de huwelijksacte : Jet Naessens en Jos Gevers, la Belle et la Bête
Tijdens of kort na WOII is Jet Naessens in het huwelijk getreden met de legendarische acteur Jos Gevers, de auteur van Slisse en Cesar. Theaterminnend Antwerpen feliciteerde het nieuwe echtpaar maar gniffelde schijnheilig over deze combinatie van la Belle et la Bête.
Van 1959 tot 1975 was mevrouw Naessens docente toneelspeelkunst aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen, waar ze haar kennis doorgaf aan acteurs en actrices als Herbert Flack, Marilou Mermans, Sien Eggers en Simonne Peeters.
In 1978 besloot ze een punt achter haar carrière te zetten, maar tot enkele maanden geleden bleef ze het Antwerpse theaterleven nog van nabij volgen. Twee jaar geleden heb ik haar gesproken tijdens de Alice Nahonherdenking bij de officiële 11 juliviering van de stad Antwerpen. Zij was toen 92 en je zou amper 70 gegeven hebben : de knappe, rijzige vrouw had niets ingeboet aan charme en vrouwelijkheid. Haar grote aanbidder, de auteur Hubert Lampo, die destijds de toneelrecensies voor Volksgazet verzorgde, zou nog voor haar gevallen zijn.
Voor ons is dit een afscheid van een vrouw die wij steeds graag zagen optreden, en op wie wij in onze jeugdjaren een beetje stiekem verliefd waren.
Ray















1 reactie op dit bericht
Bij deze...