Wurlitzerdromen van Lolita

Meer OCMW-steuntrekkers aan het werk: prima ! Stadsbestuur voert Vlaams Belangvoorstellen uit. Antwerps activeringsbeleid kan instroom asielzoekers en geregulariseerden niet meer aan : immigratiestop dringt zich op

Het College besliste om een "taskforce"*op te richten met het doel te zoeken naar nieuwe mogelijkheden voor sociale tewerkstelling in Antwerpen. Deze beslissing komt niet zomaar uit de lucht gevallen. Op het College van 16 juli werd door het OCMW een presentatie gebracht over de financiële situatie van het Antwerps OCMW. Uit die presentatie bleek ook dat het aantal OCMW-steuntrekkers sneller stijgt dan het aantal beschikbare plaatsen voor sociale tewerkstelling. Dat is nieuw. De voorbije tien jaar slaagde het OCMW er in om steeds méér klanten sociaal tewerk te stellen. De voorbije twee jaar waren gemiddeld 70% van de steuntrekkers sociaal tewerkgesteld. Door de grote immigratietoevloed en in mindere mate ook ten gevolge van de economische crisis kan het Antwerps OCMW inzake sociale tewerkstelling de instroom niet meer aan. Trouwens ook voor het volgen van taallessen Nederlands voor nieuwkomers is er nu al een wachtlijst die soms (voor analfabeten) langer dan zes maanden is. Naast een intensifiëring van het activeringsbeleid is er in Antwerpen dus vooral nood aan een immigratiestop.

Het Vlaams Belang vraagt al jaren om alle steuntrekkers verplicht aan het werk te zetten. Uitgerekend de socialisten hebben deze voorstellen jarenlang tegengehouden en weggehoond. Onder druk van de stijgende immigratie - als het in feite al te laat is - zet het stadsbestuur nu toch een eerste stap richting verplichte tewerkstelling voor alle steuntrekkers (met uitzondering van wie medisch ongeschikt is, te oud of een opleiding volgt). Een leefloon is geen vrijgeleide om jaren niets te doen. We zitten in Antwerpen met een groeiende groep voornamelijk allochtone jongeren die totaal ongeschikt zijn voor de reguliere arbeidsmarkt. Het is normaal dat deze mensen – veelal nieuwkomers die nog nooit een eurocent belasting hebben afgedragen – terugdoen in ruil voor hun uitkering iets voor de maatschappij zouden terugdoen, bijv. onkruid wieden, straten en pleinen proper houden, enz.  Dergelijke zinvolle en nuttige bezigheden moeten vooral jongeren en nieuwkomers duidelijk maken dat het OCMW geen geld uitdeelt zonder tegenprestatie.

Filip Dewinter & Philippe Van der Sande

* Kennen de dames en heren van Vlaams Belang geen Nederlands meer ?

Taskforce :  een taskforce, een woord ontleend aan het Engels, is een speciaal comité, gewoonlijk bestaande uit een aantal experts uit een vakgebied. Een taskforce wordt gevormd met een speciaal doel (vaak het onderzoeken en maken van aanbevelingen over een probleem dat breed wordt ervaren).

La libre Belgique heeft ofwel een steentje in de kikkerpoel geworpen door een uitgebreid artikel te wijden aan de bijeenkomst van de 7 partijvoorzitters gisteren, ofwel zichzelf opgeblazen met een verzameling algemeenheden die al langer bekend waren. (Zie onze vertaling hieronder).

Alleszins is er langs francofone kant steeds meer te vinden in de media over wat er tijdens deze geheime regeringsonderhandelingen gekonkelfoesd wordt.   

Als de gegevens juist zijn, onthouden wij twee zaken :

Ten eerste (primo, voor de vrienden van Bart) : er zouden voor 13 miljard euri extra bevoegdheden verschuiven van de federale staat naar de deelregeringen.

Ten tweede (secundo) : er wordt wat gemorreld aan de sociale zekerheid maar de federale solidariteit blijft onaangetast.

13 miljard is 4% van de federale begroting

Dertien miljard euri, dat is een pak geld maar dat betekent in realiteit 4% van de federale begroting. Ofwel : 96% van de financiële middelen blijven in belgische handen.

Een fundamenteel discussiepunt in deze is de twistappel tussen alle francofonen langs de ene kant en de NVA en CD&V langs de Vlaamse kant  over wie deze bevoegdheden zal uitoefenen : de gewesten of de gemeenschappen.  De franstaligen opteren voor de gewesten, opdat ze op die wijze Brussel de hand boven het waterhoofd houden. Om de tegenovergestelde reden willen NVA & CD&V dat de gemeenschappen het handjevol nieuwe bevoegdheden krijgen. (de sp-a en Groen willen vooral zo vlug mogelijk in de regering stappen).

Deze tweespalt bevat alle elementen om een nieuwe doolhof met compromissen uit te werken, bovenop de ontelbare compromissen die dit land onbestuurbaar maken. We zijn niet eens benieuwd naar een mogelijke oplossing. Een beetje wel, omdat we humoristen zijn.

De belgische solidariteit blijft overeind

De sociale zekerheid krijgt haar geld uit prestaties van onze arbeid en de percentages die afgehouden worden op onze lonen : 13% van de bruto weddes bij de werknemers verhoogd met 35% extra door de werkgevers. Onze arbeid is duur.

De juiste verdeling van de opbrengsten bij de RSZ tussen Vlaanderen, Wallonie en Brussel zijn niet makkelijk op te sporen, maar het is overduidelijk dat de Vlamingen zorgen voor de grootste inbreng. Aan de kant van de bestedingen : werkloosheid, gezondheidszorg, pensioenen, gezinstoelagen staat Wallonië op de eerste rij om te innen.  Het Waalse gewest is niet bij machte zelfstandig in te staan voor het instand houden van een eigen Waalse sociale zekerheid volgens de bestaande normen.

Vandaar dat er niet kan geraakt worden aan de solidariteit.  Bovendien worden de tekorten van de sociale zekerheid (dit jaar ruim 2,5 miljard euri) bijgepast door de staat, dat wil zeggen dat de Vlamingen, die zorgen voor de meeste belasting-opbrengsten, nogmaals opdraaien uit naam van de solidariteit.

Een drol van Janus

Over wat er tot hiertoe gekend is, kunnen wij niet enthousiast zijn.  Zoals trouwens te verwachten was. Het is duidelijk dat zolang de franstaligen mentaal blijven vasthouden aan de belgische staatsstructuren er geen heil te verwachten valt van enige drastische wijziging.  Het gaat over GELD en MACHT.  Vlaanderen levert de centen en Walen/Brusselaars staan een klein stukje van hun "macht" af. Zogenaamd. 

Hoe men ook zal proberen de 4% overdracht voor te stellen als een grote Overwinning langs Vlaamse kant en een Grote Toegeving langs Waalse kant : het blijft een drol van Janus.

Ray 

Zo zou het kunnen zijn, maar het kan ook wat minder. Voor de talrijke multiculturele lezers van deze blog : de vallende sterren zijn een eerbetoon van allahke voor zijn volgelingen die trouw hongeren, dorsten en ontseksen tijdens de ramadan. Zo zijn wij één met onze broeders en zusters.

Op 11, 12 en 13 augustus is de kans groot op zogenaamde Perseïden : meteoren die uit het sterrenbeeld Perseus vandaan lijken te komen.

Jaarlijks trekt de aarde door de Perseïdenzwerm : een wolk van stofdeeltjes achtergelaten door de komeet Swift-Tuttle. Heel wat stofdeeltjes botsen dan met de dampkring van de aarde, en veroorzaken kortstondig een lichtstreep aan de hemel. Dit verschijnsel is een vallende ster of meteoor.

Om meteoren waar te nemen is geen instrument vereist: het volstaat om de hemel in de gaten te houden, bij voorkeur in een donkere omgeving met weinig lichtvervuiling.

Ray

Ketel Di Rupo begint te koken

Kijk eens, wat een braaf onschuldig man : geef hem iets

Ach, ach, alweer een groot onrecht, aangedaan aan een vooraanstaand lid van de godsdienst van de vrede : de hooggeleerde poenpakker en beroepsliegeman Tariq Ramadan. De man probeert zich al jaren de reputatie op te bouwen van gematigde en geleerde moslim die het Westen tegen duurbetaalde sessies komt wijsmaken hoe vredelievend de koran, de islam en de moslim  is.  Zijn passagen bij verschillende goedgelovige Westerse universiteiten (Parijs, Oxford, Genève, Rotterdam) liepen telkens uit op een fiasco. In de Verenigde Staten is hij niet meer welkom. 

De in Zwitserland geboren Ramadan, als zoon van een uitgeweken Egyptische vader, is het prototype van de geslepen moslim die de ongelovigen zand in de ogen strooit maar tegelijk in de Prachtlanden meewerkt aan extremistische initiatieven. Hier de poen bijeengaren onder het mom van "brave jongen", ginder zich een breuk lachen met de broeders over de Westerse naiviteit. Ook in Rotterdam, waar hij dacht dankzij broeder Aboutaleb, het rijk voor zich te hebben, werd hij aan de deur gezet. Bij Spitsnieuws lazen we het vervolg van dit zoveelste schandverhaal :

De gemeente Rotterdam hoeft de ontslagen integratie-adviseur Tariq Ramadan geen schadevergoeding te betalen. Dat heeft de rechtbank in Rotterdam zojuist bepaald.

Ramadan klaagde de gemeente in juni aan en eiste naast bijna 75.000 euro aan materiële schadevergoeding ook 10.000 euro voor geestelijk leed. Hij stelt dat de gemeente zijn contract heeft onrechtmatig ontbonden en dat het hem niet om geld gaat, maar om eerherstel.

Rotterdam besloot vorig jaar augustus het contract van Ramadan te ontbinden omdat hij een wekelijks televisieprogramma maakte voor de door de Iraanse staats zender Press TV. Ramadan riep toen direct een procedure te willen beginnen, omdat hij zich in zijn eer en waardigheid voelde aangetast. Ook de Erasmus Universiteit brak met de islamoloog.

Ray

.

.

Sst, sst, écht waar ... het is niet van onze gewoonte ernstig te zijn, behalve als het serieus is. Nu is het zover. Gisteren ontvingen we een vlammede mail van ene Lolita. Wie zijn dochter Lolita noemt, verdient levenslange verbanning, maar het is misschien een schuilnaam.

Lolita was gegrepen (daarom is ze ook Lolita) door een aantal nostalgische reacties op deze blog over het uitgaansleven in de jaren stilletjes.  Zo schreef ze en dit blijft er over van haar mededeling na censuur en verwijdering van een aantal erotische toespelingen :

Met jullie De Coninckplein- en Stadswaag-uitgaansleven breng je me in een nostalgische bui,  Angel.

Wat zou je ervan denken mocht ik een vaste rubriek doe bij jullie met bv. wekelijks zo’n grijsgedraaid retronummer van toen ? Het moet toch niet altijd iets verheven en klassiek zijn ?  Alhoewel… voor mij is I'm sorry van Brenda Lee  behoorlijk verheven.

Ik heb al een titel : Wurlitzerdromen door Lolita. Ik kan het niet helpen, dat ik zo heet, ik ben gelukkig niet zoals de hoofdvertolkster uit de film, die zelf niet naar de première mocht komen. Ik kwam en ik kom overal, ik zag en ik zie alom, maar ik overwin niet altijd. 

Ik zou graag hebben dat je die rubriek liet verschijnen op vrijdag, dan breng ik de mensen in de stemming om een dansje te placeren in het weekend. (ik vrees dat Lolita een Antwerpse is)

Angel, kondig je mij aan ? Hier is mijn eerste nummer : I'm sorry, da's altijd een goed begin ... Begint er maar mee.

I’m sorry …  ja, we hebben allemaal spijt dat die tijd voorbij is … laten we dromen van toen, met de muziek van toen, met de beste amércain van de Panaché en de martino’s van ’t Coninckplein, met de warme wafels van Van Dyck en de Rubenstoren (een crème glace van 12 bollen) in het Rubenshof, met de sinksenfoor op de boulevard van het noord tot het zuid, met… je weet wel…

Lolita

In de Morgen schrijft de spa-moslim uit Limburg,  Selahattin Koçak  over de aanvaarding van de islam in Vlaanderen en de gevolgen vandien. "We kennen mekaar nu lang genoeg, het komt er verder op aan, dat jullie onze gewoontes erkennen en dat niet alleen de kerk in het midden staat maar ook de moskee. Het suikerfeest, een wettelijke feestdag, lijkt een goed begin ..."

We laten de pr-moslim even op u los :

"Als we gaan vergelijken, dan knaagt het gelijkheidsbeest in ons, want qua symboliek lijkt het einde van de ramadan op het kerstfeest" 

Veel islamitische verenigingen nodigen Vlaamse mensen bij islamitische families uit om samen de iftar-maaltijd te nuttigen. Een ideale manier om elkaar en elkaars gebruiken te leren kennen. Die formule heeft de laatste jaren veel succes. Verschillende Vlaamse vrienden vragen zelfs op Facebook en dergelijke hoe ze uit solidariteit met hun moslimvrienden een paar dagen kunnen meevasten. Uiteindelijk zijn we in Vlaanderen, in Europa aan het vasten en dus stelt zich de vraag hoe je dat gegeven kunt integreren op de werkvloer, in het onderwijs, enzovoort.

In zekere zin bestond vroeger een dualiteit tussen de beleving van katholieke feesten (je omgeving) en je eigen islamitische feesten. Wij, de tweede generatie, hebben de oplossing gevonden in het verzoenen van al deze feesten. Gaven we vroeger enkel geld en suiker (snoepgoed) aan neven en nichten, dan kopen we vandaag evengoed cadeautjes tijdens islamitische feestdagen en doen we mee met Sinterklaas en kopen we eieren met Pasen. Met dien verstande dat je je kind het gewoon niet kunt ontzeggen, want anders blijft Sinterklaas een racist en zijn de klokken uit Rome het noorden kwijt.

Op het einde van de ramadan vieren we het driedaagse suikerfeest dit jaar, en afhankelijk van de berekeningen, vanaf 8, 9 of 10 september. De meeste scholen met een hoog percentage aan allochtonen hadden de gewoonte een pedagogische studiedag in te lassen. Vandaag is het een erkende feestdag, maar enkel voor moslimkinderen.

Eigenlijk is de beste oplossing dat het een vrije dag wordt voor iedereen, want na integratie komt acceptatie. Toch? Op de werkvloeren is de situatie nu vooral afhankelijk van de goodwill van de werkgever. Voor zover het vasten het dagelijkse werkritme niet verstoort, is er geen probleem

@ de Morgen

 Deze wagen is een Mercedes Maybach

 





 

Zo, genoeg gedroomd, nu terug aan het werk !

Wees gelukkig met de kansen die Obama je biedt :



 

van een kale kip
kan men geen veren plukken
de haan kraait verder

Herman van Rampui

(naar aanleiding van de EU-belastingen die wij weldra mogen betalen)

(dank aan Studio Kris)

Beste Ongelovigen, varkens, honden en apen,

Vandaag begint in de Prachtlanden en overal ter wereld waar de aanhangers van de godsdienst van de vrede aanwezig zijn,  de ramadan. Niet vreten, zuipen, neuken, vloeken,  sacochentrekken,  enz.  tussen zonsopgang en zonsondergang.
Eenmaal Vrouwe Laura  uit het zwerk verdwenen is,  mogen de Prachtmensen  hun gangen gaan tot Laura terug verschijnt. Er wordt veel tam-tam verkocht rond dit  "belangrijk" gebeuren voor de profeet-fans door de poco-bende : de ramadan wordt verheerlijkt en de volgelingen worden met bewonderende blikken aangekeken. U zal vandaag op de 0000 La Tanghe, de Buikspreker Vim de Wilder of een andere regimeslaaf met ontzag en liefde in stem en blik de ramadan horen loven. U zal zich schuldig voelen, dat u niet meedoet. Ik vraag mij enkel af wat de zin is van dat vastengedoe, aangezien de rollen gewoon een maand omgekeerd worden ?  Wat overdag niet mag ...gaat gewoon door tijdens de nacht ..of is het de "perceptie" die telt ?

Senior

Kan ik d'heren mischien een handje toesteken ?

Op feesboek richt Johan Sanctorum een groep op met de duidelijke boodschap "De FIFA kan de pot op". Hier na de introductietekst.

De kandidatuur van België en Nederland voor het WK voetbal in 2018 loopt uit op een knieval voor de FIFA. Deze bijzonder winstgevende “vzw”, made in Switzerland, eist een nultarief inzake belastingen, strijkt de winsten van het evenement op (televisierechten, de sponsoring en de merchandising) en laat het organiserende land opdraaien voor alle onkosten. De overlast is enorm, het economisch voordeel nihil. Bovendien stelt de organisatie buitenissige eisen inzake sponsor-exclusiviteit (alleen reclame voor het officiële WK-bier in de wijde omtrek) en bedingt zelfs aanpassingen in de wetgeving.
Wij pikken deze bezettingsmacht niet. Voetbal kan een feest zijn, maar dit is arrogante business. Nu al is duidelijk dat Zuid-Afrika aan het WK een slechte zaak heeft gedaan. De modale burger is er alleen maar armer van geworden. Dat de FIFA maar in een of andere bananenrepubliek haar ding doet en de bevolking pluimt.
Wij, Nederlanders en Vlamingen, eisen een kritische en openbare lezing van het “bidbook”, en een politiek debat over de zin en onzin van dit soort postmoderne kolonisatieprojecten.

Feesboekers kunnen, indien zij akkoord gaan, aansluiten. U kent ons standpunt terzake : "Voetbal is voor jeanetten, échte venten ltrippelen naar de opera".

Ray

.