En de weireld draait verder

Mag ik ook even Ray?  Waarom ik dit land vandaag meer verfoei dan gisteren…

Europa strooit zijn steun uit over vier gebieden: economie, landbouw, burgerschap en cohesie- en structuurfondsen. Wat economie, landbouw en burgerschap betreft ontbreken cijfers tot op uitgaveniveau, zodat we daarover momenteel nog niets kunnen zeggen. Wat het deel cohesie- en structuurfondsen betreft zijn de cijfers echter grof.
Zo ontving Vlaanderen in 2007 98,8 miljoen euro aan Europese steun, en Wallonië maar liefst 248 miljoen euro! Vlaanderen krijgt dus slechts 28,5% van de Europese cohesie- en structuurfondsen, wat ronduit schandalig is.
Dit is trouwens niet het gevolg van objectieve criteria, maar van de slechte manier van onderhandelen door Dehaene en Verhofstadt, die NOOIT het Vlaamse belang verdedigd hebben, om zo hun uitzicht op een Europese topjob in stand te houden. Want de goedkeuring van de machtige parti socialiste is daarvoor nodig. Verhofstadt is er in gelukt.
Merde.

Stradi

Inzake het aantal beroepsziekten is er een hallucinant verschil tussen Vlaanderen en Wallonië: in 2008 telde België 55.738 uitkeringsgerechtigden ingevolge een beroepsziekte, waarvan Wallonië er liefst 31.963 of ruim 57 procent voor zijn rekening nam. Met slechts 40% van de bevolking, tekent Wallonië dus voor bijna 60% van de 'uitkeringsgerechtigden beroepsziekte'.

Opgesplitst per provincie zijn de verschillen nog duidelijker: Vlaams-Brabant en Oost-Vlaanderen tellen respectievelijk 2.042 en 3.172 uitkeringsgerechtigden, terwijl dat in Luik en Henegouwen - met ongeveer een gelijk aantal inwoners - respectievelijk 12.988 en 14.733 is.

De Vlaamse gemeenten moeten ongeveer 10% meer belastingen (46,7% belastingen) heffen dan de Waalse (38,8% belastingen) om rond te komen, omdat de Waalse 10% meer subsidies krijgen dan de Vlaamse (27,9% tegen 17,4%). Daarenboven heeft Wallonië steevast een tekort en draagt zodoende helemaal niet bij tot de sanering van de Belgische staatsfinanciën.

In januari 2006 waren de bedrijven in het Vlaamse Gewest goed voor 78,7% van de totale Belgische export, terwijl Wallonië 18,8% voor zijn rekening nam. In 2007 ging het Vlaamse aandeel er nog lichtjes op vooruit om in juni 2008 de laatste maand waarvoor cijfers beschikbaar zijn af te klokken op 80% (tegenover 17,9% voor Wallonië). Voor de volledigheid voegen we eraan toe dat in deze cijfers niet eens rekening wordt gehouden met Vlaamse ondernemingen die actief zijn in Brussel en dus eveneens hun aandeel in de Belgische export hebben.

Conclusie: Wallonië is het zwarte gat van Vlaanderen, indien we niet scheiden worden we opgezogen door dat parasiterend monster.
Merde.

Stradi

In Vlaanderen staan om en bij de 1.700 flitspalen, en op korte termijn zullen er nog 500 bijkomen. In Wallonië staan er slechts enkele tientallen, de drogreden is het private recht van de walen om niet gefotografeerd te worden, jaja, en vorig jaar raakte dan ook nog eens bekend dat die zelfs nog niet uitgerust waren met een radar… 
Dit jaar werd bekendgemaakt dat deze scheeftrekking zich voortzet, aangezien er in Vlaanderen nog eens 40 flitspalen bij komen, tegenover slechts 20 in Wallonië.
Meer dan 80 procent van de verkeersboetes wordt in Vlaanderen uitgeschreven, maar het boetegeld gaat wel naar de Belgische schatkist en wordt dus vervolgens ook over Wallonië verdeeld.

Stradi

We komen nogmaals terug op de 12 principes die de basis zullen vormen (?) om de financieringswet te wijzigen. Waar kunnen we beter terecht dan bij de franco-belgische media, de oude belgische tante, la libre belgique ?

Vooreerst lezen we daar dat het om een mondelinge overeenkomst gaat. Dat is al een stevig begin. We herhalen de principes zoals la libre ze formuleert, want aangezien er geen geschreven tekst schijnt te bestaan, is iedereen vrij er zijn versie van te geven. Eerst de Franse tekst en daarnaast onze eigen vertaling ; wijzigingen of verbeteringen zijn altijd welkom. Merci. Dank oe.

- Assurer la viabilité à long terme de l’Etat fédéral ; de leefbaarheid van de federale staat op lange termijn verzekeren ;

- Maintenir des mécanismes de solidarité ; de mechanismen van de solidariteit handhaven ;

- Maintenir la progressivité de l’impôt ; behoud van de progressiviteiut van de belasting ;

- Eviter la concurrence fiscale entre entités ; fiscale concurrentie tussen de entiteiten vermijden ;

- Ne pas appauvrir les différentes entités ; de entiteiten niet verarmen ;

- Créer un statut spécifique pour Bruxelles (tenir compte de l’évolution démographique et sociologique...) ; een apart statuut voor Brussel in het leven roepen, rekening houdend met de demografische en sociologische samenstelling ;

- Prendre en compte le critère de la population et du nombre des élèves ; rekening houden met criteria inzake bevolking- en leerlingenaantallen ;

- Fournir des efforts pour assainir les finances publiques ; inspanningen leveren om de openbare financiën te saneren ;

- Aller vers plus d’autonomie financière des Régions ; naar een verdere financiële autonomie streven voor de gewesten (tiens, hier zijn de entiteiten én de gemeenschappen verdwenen ...)

- Renforcer la responsabilisation des entités fédérées (plus grande autonomie fiscale et une plus grande marge pour leurs revenus propres). L’IPP n’est qu’un paramètre parmi d’autres (taux d’emploi...) ; de verantwoordelijkheid van de gefedereerde entiteiten versterken (ruimere fiscale autonomie en een grotere marge voor de eigen inkomsten : de individuele personenbelasting is slechts één parameter tussen menig andere (werkgelegenheidsfactor) ;

- Examen des effets pervers éventuels avant toute mise en œuvre d’un nouveau modèle ; studie van de negatieve neveneffecten vooraleer elk gewijzigd model in werking te laten treden.

We hebben slechts 11 punten.  Hierna volgt de reactie (uit de libre) van een Franstalige onderhandelaar :

"Veel geluk !  We zijn nu vertrokken voor weken, indien het geen maanden worden, armworstelen. Men kan weinig opbouwen, louter op basis van principes.  Het akkoord is zo vaag dat zowel de francofonen als de Vlamingen triomfantelijk konden naar buiten treden dinsdagavond.  We gaan het niet te luid van de daken schreeuwen, maar eerlijk gezegd, wij hebben het spel goed gespeeld : al de bakens die wij uitgezet hadden en onze clausules voor de toestand te behouden (sauvegarder) zijn aanwezig. Dit is een prestatie !"

Een Vlaming reageerde als volgt :

"Het is zeer goed. De franstaligen aanvaarden wat zij altijd geweigerd hebben : de financieringswet in de diepte herzien.  Het wordt tijd de eigen verantwoordelijkheden te dragen en te aanvaarden dat de gewesten iets anders krijgen dan zakgeld. Wij zijn volwassenen."

Merkt u het verschil in tonaliteit ?  Mogen we gewagen van een zekere naïviteit bij de Vlaming, die het heeft over "zakgeld" en verantwoordelijkheid voor het eigen gewest maar geen woord spendeert over de solidariteit, de Brusselse overwinning, het lange voortbestaan van de federale overheid, enz.

Wat zijn wij toch steeds barslechte onderhandelaars geweest ... tevreden met enkele nougatbollen endan met plakkerige handjes naar huis : "Mama, papa, de Franse mijnheren en madammen hebben mij een snoepje gegeven.  Geef eens vlug centjes om de nougatbollen te betalen ..."

Ray

Bron : La Libre

"De problemen van de financieringswet zijn geregeld, beste dames en heren, televisiekijkerds." Vim de Wilder en zijn collega Tim Pauwels, beiden bezoldigde journalisten van de 0000 Regimezender, voerden opgelucht een praatje met mekaar over het bereikte akkoord : Pauwels, die elke werkdag een schaal citroenen soldaat maakt, deed een bijna geslaagde poging tot glimlachen. Voor collega Vim de Wilder zal de dag dat Elio di Rupo première wordt, een Gay Pride waard zijn.

Wat is er eigenlijk aan de hand ? Het drama van de voorbije dagen, dat zou leiden tot onherstelbare breuken, dat chaos en ondergang van het land B zou betekenen, is geëindigd op een blijspel. Iedereen lacht terug. Elio di Rupo op kop en Muyters aan de staart : "On a sauvé le pays".

We hebben een fragment uit het RTL-journaal opgesnord en u hoort de commentaren van de franco-belgen. Ook bij RTL vonden wij een tekst die heel wat verduidelijkingen geeft over het gesloten akkoord inzake de financieringswet. Wij hebben een poging ondernomen om een zo getrouw mogelijke vertaling te maken.  Sommige passages zijn zeer verhelderend, andere blijven duister.

U oordeelt, u veroordeelt, u prijst, u looft, u wacht af maar u bent gewaarschuwd : op een beeld van het RTL-journaal ziet u heel kort een figuur de vergadering verlaten en in zijn auto stappen. De sluwe PS-vos, Philippe Moureaux. Als deze steunpilaar van het oude belgië mede een document heeft uitgewerkt, zal dit niet het einde van le petit pays betekenen en zal Brussel niets tekort krijgen.

Wat de financieringswet aangaat werden er 12 principes opgenomen in een afgebakend kader dat de agenda vastlegt die zal uitgewerkt worden tijdens de formatie van de regering. We noemen er enkele op :

- "de gefedereerde entiteiten" (let wel : men heeft het niet meer gewesten of gemeenschappen) zullen over een grotere fiscale autonomie beschikken en over een ruimere marge om eigen inkomsten te verzamelen na de volgende staatshervorming. 

- Elke deloyale concurrentie moet vermeden worden en de herziening van de financieringswet mag geen der "entiteiten" verarmen. 

- De financiering van de federale staat voor de vervulling van de eigen opdrachten moet verzekerd zijn en de "entiteiten" dragen hiervoor mede-verantwoordelijkheid.  

- Er zal rekening gehouden worden met de specifieke toestand van Brussel.

- Wat de gemeenschappen betreft (hier zijn ze !) werd overeengekomen dat bij hun financiering rekening zal gehouden worden met objectieve parameters (wil het zeggen, dat zij momenteel met subjectieve maatstaven beoordeeld worden ?)

- De solidariteit tussen de "entiteiten" zal gehandhaafd blijven maar er zal over gewaakt worden, dat  niet gewenste verschijnselen verdwijnen.

- Tenslotte zal de hervorming duurzaam zijn en de stabiliteit verzekeren van alle "entiteiten".  Er wordt gezorgd voor het financiële evenwicht van "het belgische huis".  Tenslotte, vooraleer om het even welk model in voege te laten treden, zullen eerst de repercussies en de niet te voorziene nevenverschijnselen naar de andere entiteiten onderzocht worden.

RTL

Wij willen niet per se negatief zijn, maar dit vage document dat door commissies verder zal uitgewerkt worden, is niets meer dan een gladde doolhof. Er moet meer geld komen en dat komt uit onze zakken, dàt weten we.  En als de Waalse of Brusselse "entiteit" niet toekomt, zullen we met zijn allen solidair zijn, dwz. de Vlaamse entiteit zal afdokken. Als de Vlaamse entiteit daarentegen iets wil uitvogelen voor de eigen wroeters, dan moeten de goede belgen daar eerst hun fiat over geven, want er mag geen concurrentie ontstaan en het belgisch huis mag niet instorten.

Ray

Gelezen bij Spitsnieuws :

Op de vlaai van een koe van een biologisch bedrijf leven gemiddeld 156 insecten. Dat zijn er meer dan op een vlaai van een conventioneel gehouden koe, waar ‘slechts’ 102 vliegen en kevers voorkomen. De uitwerpselen van een rund in de vrije natuur zijn favoriet: daarop leven maarliefst 168 beestjes.

Dat schrijft plantenecoloog Flavia Geiger van de Wageningen Universiteit in het jongste nummer van Entomologische Berichten. Koeienvlaaien van dieren van conventionele bedrijven zijn volgens Geiger veel minder vezelrijk dan die van koeien die biologisch voedsel krijgen. Dat maakt de poep minder voedzaam en dus minder aantrekkelijk voor allerlei soorten torren, vliegen en kevers.

Geiger telde de insecten op verschillende soorten koeienvlaaien. Dit deed zij niet zomaar: de uitwerpselen van vee zijn van groot belang voor weidevogels. En laat dit nu net een vogelsoort zijn die het moeilijk heeft in Nederland. "Een gruttojong eet per dag wel achtduizend insecten", zegt medeonderzoeker en bioloog Geert de Snoo. "Dat de kwaliteit van de koeienvlaaien achteruit is gegaan, is misschien wel een verklaring voor de slechte weidevogelstand."

De Snoo wil vervolgonderzoek doen naar de relatie tussen koeienvlaaien en weidevogels.

PST : Laten we hopen dat Geert Wilders direct extra-subsidies zal uittrekken voor dit prangende probleem.

hij is er bijna
 
de wever heeft zijn best gedaan
de koning is tevreden
hij mag waarschijnlijk tot de galerij
der grote staatslieden toetreden
een plaatske wordt gereserveerd
naast schiltz, bij martens en dehaene
en als hij bhv nog splitst
mits een 'klein prijsje' te betalen
dan mag hij op de eerste rij
naast de gestelde lijven
naar 't koninklijk paleis
om zijn medolle af te halen
 
de wever schrijft geschiedenis
de koning ziet , 't is goed
een groot vlaams-nationalist
die alles eraan doet
zijn dierbaar vaderland te redden
om samen met de francofoon
belziek weer op het spoor te zetten
en mocht het toch mislukken
zal 't niet aan bart gelegen zijn
want hij is tot het uiterste gegaan !
is voor zijn vorst en land
in vuur en vlam gaan staan
 
de vlaming kan alweer aan 't werk
de rekening betalen
daarin is hij al eeuwen sterk
wat anderen bepalen
voor hem geschreven wet
zijn beurze open, mondje toe !
't was nu héél even anders
maar na een tijdje cinema
is 't tijd voor slapen gaan
want elio en madam non
hebben voor hem beslist
dat 't meer dan welkes is !
.

jos
 
 
 
 

 Robin Hannelore, Frans Depeuter, Frank Ivo van Damme, Jef van Uytsel, Joke van den Brandt, Ingrid Ryken, Marc Somers en Paul Snoeys

De Nestorprijs werd in 2007 in leven geroepen door de redacteurs van het literaire tijdschrift Heibel, Frans Depeuter en Robin Hannelore. De prijs wordt financieel en logistiek gesteund door de cultuurraad en het stadsbestuur van Herentals en cc ’t Schaliken.

Is het de ‘horror vacui’ die de enkeling naar de massa drijft om zich daar te laten verdampen, de angst voor de leegte, de vrees om niet te bestaan?

Is het de drang voor de kick, de adrenalinestoten van al die mega gadgets die deze verslaving veroorzaakt?

Is het de welogende, weloverwogen choreografie die we kennen van de partijdagen te Nürnberg, de optochten te Pyongyang, de massaregie bij de openingen van de wereldbekers voor de bobo’s van Fifa en andere grootheden, de Olympische spelen of Amerikaanse presidentsverkiezingen?

Ik laat het in het midden. Ik heb hier geen antwoord op. Dit is voer voor psychologen, misschien ook antropologen.

Reikhalzend kijk ik nu uit naar de herfst wanneer Antwerpen, mijn zomerse, bezette stad zal worden ontzet van de klank van soldatenlaarzen die de spektakelindustrie meedogenloos heeft uitgestrooid. Na de Ronde van Frankrijk, de luttele seconden van voorbij flitsende renners, de Triatlon, de Tall Ship Race en laatst nog het bezoek van de Reuzen, breekt opnieuw de tijd open voor de kleine dingen met een kleine c.

Zij leven in de luwte; de straatmuzikant die Bob Dylan hernieuwt of eigen nummers brengt, de tekenaar met schetsboek op een pleintje, de aandachtige op een bank, verdiept in een boek. Deze ‘allenen’ kunnen dan weerom hun schuilkelder verlaten, de neus in de najaarswind steken. Zij hebben de zomer overleefd, halen adem na de pletwals die niet allen een stad maar eveneens de publieke ruimte overal te lande bezet, door Park en andere feesten lam geslagen.

Vorige zaterdag was ik in Herentals op de uitreiking van de Nestorprijzen. Dit jaar ging deze prijs terecht naar jaar Zjef Van Uytsel, Joke van den Brandt en Frank Ivo van Damme. Stuk voor stuk kunstenaars, wier artistieke expressie door oprechtheid en authenticiteit werd gestaald, wars van de rode lopers van de platte commercie, wars van het zelfvoldane en daarom zo groot. Ik dank niet alleen Frans Depeuter voor de puike organisatie van deze mooie academische zitting, maar eveneens Robin Hannelore voor zijn indrukwekkend slotwoord. Hij sprak over de massale intocht van witte meeuwen in een rustig natuurgebied, een evenwichtige biotoop met ruimte voor het diverse voor velen. Hij sprak over het ‘wauw’ gekwetter en het opmeten van de schade aan de broedplaatsen na de uittocht.

Hij is dus weer voorbij die mooie zomer. Het liedje is ondertussen een klassieker. In de Vipclubs werd aan de champagne genipt, de visitekaartjes werden er afgelikt, de spelen uitgespeeld

Blijft nog een vraag open: ‘Wanneer eten we het brood?”

Uw tegenlever, eens te meer.

Frank DE VOS 

Nestors 2007: Herman Vos, Jan Veulemans, Miel Cools. Laudatio uitgesproken door Cas Goossens.

Nestors 2008: Gaston Durnez, Will Ferdy. Laudatio uitgesproken door prof. em. Rik van Gorp.

Nestors 2009: Cas Goossens, Louis Neefs (postuum, vertegenwoordigd door zus Connie). Laudatio uitgesproken door prof. Hans Verboven.

Bron : hier klikken

Met dank aanHenri Floris Jespers

Zin om beschaamd weg te kruipen voor uw Westerse cultuur ? 

Klik op de afbeelding van de verwerpelijke Domenico Scarlatti en u hoort zijn pianosonate in D mineur. Dat is een zenuwstuk, mensen ... Wég met ons !  Leve de tam-tam en de islam-charleston.

Ramadan 2010 Scorecard
 

Geachte Directeur Informatie,

Geachte Hoofdredacteur,

Enigszins geschrokken en alleszins ontgoocheld in de VTM-nieuwsdienst, heb ik kennis genomen van het verslag van de jaarlijkse IJzerwake in Steenstrate in jullie “Nieuws” van gisteren 22 augustus 2010 om 19 uur. In het verslag kunnen we vernemen: “De politie heeft 10 manifestanten opgepakt omdat ze wapenstokken en boksbeugels bij hadden."  Dit citaat doet vermoeden dat het in deze gaat over deelnemers aan de IJzerwake. Wat niet het geval is. De andere media brachten vrijwel allemaal het bericht dat het ging over betogers uit het Luikse die de IJzerwake allesbehalve genegen zijn en er boel wilden komen maken.

Het moet me van het hart dat uw berichtgeving zeer tendentieus overkomt. En dan zijn er twee mogelijkheden. Ofwel was dit bewust gedaan en dan kiest u op ideologisch vlak partij. Maar dan is dit een schending van de regels inzake politieke en ideologische onpartijdigheid zoals vervat in het Decreet betreffende Radio-omroep en televisie van 27 maart 2009. En uw omroeporganisatie kennende zou me dat uiteraard ten zeerste verbazen en zou ik het ook ten zeerste betreuren.

Blijft de andere mogelijkheid, nl. onzorgvuldig werk van de journalist in kwestie. Als quasi alle journalisten van de andere media, via de politiediensten,  kunnen vernemen dat het in deze gaat over betogers vanuit Luik die niets, maar dan ook niets met de IJzerwake te maken hebben, dan moet een journalist van de VMMA dat ook kunnen. Zelfs een niet-journalist als ik kon deze informatie krijgen bij de aanwezige politiemensen.

Dergelijke verslaggeving als gisteren doet afbreuk aan de kwaliteit die we van de VTM-nieuwsdienst gewoon zijn. Ik hoop dan ook samen met u dat dergelijke zaken in de toekomst vermeden worden in het belang van de kwaliteit van het VTM-Nieuws.

Met vriendelijke groeten,

Wim Wienen

Vlaams Volksvertegenwoordiger

Vast Lid Commissie Media van het Vlaams Parlement

Kunnen jullie eens voor de iets minder oude lezers de bepalingen van het Egmontpact hier neerzetten, dan kan iedereen vergelijken tussen vroeger en nu. Dit pact is vroeger met de grootst mogelijke meerderheid van de bevolking verworpen, en nu zou een waarschijnlijk schadelijker pact ingehaald worden als een overwinning! Daarom het integrale egmontpact dus gevraagd als vergelijkingsmateriaal. Zelfs ik herinner mij niet veel meer van Egmont dan inschrijvingsrecht. En het resultaat was toen al dat Brussel de facto uitgebreid werd tot de grens met Mechelen. Aan de brug over de E19 aan de toenmalige GB van Zemst stonden immers de platen "Bienvenu à bruxelles" i.p.v. welkom in de provincie Brabant. Ik moet toegeven dat ze er niet erg lang gestaan hebben, maar voor mij betekent Egmont dit.

Getekend : Heet Viske (nu ja ...)

Wij vonden bij Wikipedia een vrij evenwichtige samenvattende beschrijving die me hierna copiëren en die u kan aanvullen met uw eigen inzichten en commentaren. Niet alleen voor de jongeren maar ook voor vele anderen, is dit een goede geheugenopfrissing.

Het Egmontpact is een overeenkomst over de omvorming van België naar een federale staat en de regeling van de verhoudingen tussen de taalgemeenschappen in het land. Door de val van de regering over de uitvoering is het Egmontpact niet gerealiseerd, maar bij latere staatshervormingen zijn belangrijke elementen van dit akkoord overgenomen.

Het Egmontpact werd in 1977 gesloten tussen de meerderheidspartijen van de regering-Tindemans II, een coalitie van CVP, PSC, BSP-PSB, Volksunie en FDF. Het is genoemd naar het Egmontpaleis, waar het akkoord onderhandeld werd. Het pact werd hetzelfde jaar aangevuld met het zgn. Stuyvenbergakkoord. Beide akkoorden samen werden later het Gemeenschapspact genoemd. Het Egmontpact bevatte afspraken over uiteenlopende punten:

De vorming van autonome raden en een executieve (een regering) voor de drie gemeenschappen (een vervolg op de oprichting van de drie Cultuurgemeenschappen in België in 1970), maar ook de oprichting van drie gewesten (Vlaanderen, het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en Wallonië), eveneens met autonome raden en een eigen executieve. De gemeenschappen werden bevoegd voor de persoonsgebonden materies, de gewesten voor de plaatsgebonden materies.

De regeling van de taalverhoudingen in Brussel en de Vlaamse Rand rond Brussel, met o.a. de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde, gekoppeld aan het inschrijvingsrecht voor Franstaligen in 13 Nederlandstalige gemeenten rond Brussel (de zes faciliteitengemeenten en zeven zgn. Egmontgemeenten: Alsemberg, Beersel, Dilbeek, Groot-Bijgaarden, Sterrebeek, Sint-Stevens-Woluwe, Strombeek-Bever, en de wijken ’t Voor (Vilvoorde), Jezus-Eik (Overijse) en Zuun (Ruisbroek)). Daar konden de Franstaligen zich administratief laten inschrijven in een Brusselse gemeente, waardoor zij hun administratieve formaliteiten in het Frans konden afhandelen en konden blijven stemmen op Franstalige lijsten. Het inschrijvingsrecht zou permanent zijn in de zes faciliteitengemeenten van de rand, en na 20 jaar (in 1998) uitdoven in de overige. Het Brusselse Gewest bleef beperkt tot de 19 gemeenten. Om de minorisatie van de Nederlandstaligen in Brussel tegen te gaan zou er geregeerd worden bij consensus en werd een alarmbelprocedure voorzien. In de Brusselse gemeenten en in de zes faciliteitengemeenten zouden Gemeentelijke Gemeenschapscommissies worden opgericht om de persoonsgebonden materies door de gemeenschappen zelf te laten regelen. De Franse Gemeenschapsraad kreeg zo de mogelijkheid om subsidies te verstrekken aan socio-culturele activiteiten in de faciliteitengemeenten. Ook andere garanties voor de Nederlandstaligen in Brussel werden gekoppeld aan de situatie van de Franstaligen in de faciliteitengemeenten.

Een hervorming van de staatsinstellingen (afschaffing van de provinciale politieke structuren, om ze te vervangen door 25 subgewesten en een hervorming van Kamer en Senaat, waarvan de bevoegdheden fel afgezwakt zouden worden, en die eerder als reflectiekamer zou fungeren).

Het akkoord werd niet in de praktijk omgezet, doordat er onmiddellijk protest rees aan Vlaamse kant. Vooral de tegemoetkomingen inzake Brussel en het inschrijvingsrecht in de rand waren onaanvaardbaar voor veel Vlaamsgezinden, die zich verenigden in het Anti-Egmontkomitee.

Tegelijk leidde de voorbereiding van de wetteksten die het Egmontpact in de praktijk moesten omzetten tot grote spanningen tussen de regering en vooral haar premier Leo Tindemans (CVP) enerzijds en de partijvoorzitters van de regeringspartijen anderzijds. Aanleiding vormde de noodzaak om de wetsontwerpen voor te leggen aan de Raad van State om advies. Toen dit veel tijd dreigde in beslag te nemen, ontstond een probleem, omdat de stemming van het akkoord gekoppeld was aan de zgn. Anticrisiswet die de gevolgen van de economische terugval moest bestrijden en die al in juli 1978 gestemd was. Daarom werd de Raad van State gevraagd een spoedadvies uit te brengen. Dit advies was op een aantal punten zeer kritisch en binnen de CVP werd het verzet tegen het pact groter en wensten meer en meer parlementsleden nieuwe onderhandelingen. Dit werd echter door alle Franstalige partijen geweigerd. De CVP was tenslotte over de kwestie verdeeld. Op 11 oktober 1978 kondigde Leo Tindemans onverwacht en in een emotionele toespraak het ontslag van zijn regering aan.

De Egmontcrisis leidde ook tot een diepe verdeeldheid in enkele politieke partijen. Bij de Volksunie scheurde de radicale vleugel zich af en vormden respectievelijk de Vlaams Nationale Partij (VNP) van Karel Dillen en de Vlaamse Volkspartij (VVP) van Lode Claes die onder de naam 'Vlaams Blok' deelnamen aan de verkiezingen. Later fuseerden de Vlaams Nationale Partij en de radicale vleugel van de Vlaamse Volkspartij tot het Vlaams Blok. Ook in de laatste unitaire partij in België, de socialistische BSP-PSB, raakten Vlamingen en Franstaligen het oneens over de crisis rond het pact en werd in 1978 de Franstalige PS enerzijds en de Vlaamse SP anderzijds opgericht.

Het Egmontpact is ondanks zijn aanvankelijke mislukking de opmaat geweest voor de federalisering van België. Een groot deel van de doelstellingen van het Egmontpact is heden (2005) uitgevoerd, met name de oprichting van Gemeenschappen en Gewesten; andere zaken, zoals de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde, het inschrijvingsrecht voor Franstaligen in de Vlaamse Rand en het opgeven van de dubbele meerderheid in de Raad van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zijn niet tot stand gekomen.

De Britse pers doet lacherig over de kandidatuur van Nederland en België voor het WK van 2018. Hierboven het Engels Nationaal Elftal.

Londen - Deze twee 'kleine landjes' zouden niet in staat zijn zo'n groot evenement te organiseren. De Engelsen, die gisteren een FIFA-delegatie op bezoek kregen, zien zichzelf als de beste kandidaat en vrezen alleen de concurrentie van Rusland. FIFA-baas Blatter zei gisteren dat een WK organiseren in Engeland 'makkelijk' is.

Gebeten als wij zijn, om onze lezers op de hoogte te houden van zowel groot, klein, schuin als flutnieuws, stellen wij u vandaag de nieuwe Miss Universe voor : een Mexicaanse juffrouw, Jimmena Navarette. Ze bestaat ook in badpak-uitvoering maar onze eigen allermooiste Juffrouw Ellen, die instaat voor het beeldmateriaal, heeft die bikini-foto niet teruggevonden. De Mexicaanse zakt enigszins door de heupen, dat komt omdat het ene been langer is dan het andere. Voor de rest mankeert er niets aan.