Op de televisie bulkt het van culinaire- en restaurantprogramma's. Elke zender brengt zijn eigen keukenpersoneel op de buis. Onder de bevolking staan plots ontelbare keukenexperten op die fungeren als juryleden met een exquise smaak en die oordelen uitspreken waar je van omver valt.
Arrogante beroepskoks kafferen overdonderde amateurs uit, maar ook het kleine vreetgrut zelf verheft zich tot expert-controleur en heeft het over : het smaakpalet, de kleurencombinatie, de smaken die losbarsten en het gehemelte strelen, de wijn die gemuscadeerd smaakt naar verse rozijnen (sic !) en waarin de discrete perzik te veel overheerst wordt door een ietsje bittere noot ... Er is zelfs een eerste zelfmoordkok en VTM riskeert in de beschuldigdenbank terecht te komen door toedoen van twee keuken-nitwits die zich de allures van procureurs aanmeten.
Op diezelfde televisie verschijnen tijdens de kookprogramma's publicitaire boodschappen. Met hongerende gezinnen die in afwachting zijn van de culinaire kunsten van een opgedirkte mama, die niet eens weet dat je een biefstuk langs twee zijden moet bakken. Met een stralende glimlach tovert zij beschamende diepvriestroep of met water aangelengde hondenbrokken op, onder luid gejoel en gejuich van de huisgenoten. Een warme stem op de achtergrond, zet ons aan om ook dergelijke culinaire orgasmes te organiseren.
In de supermarkten vliegen de diepvries- en bereide schotels de rekken uit en het is slechts een minderheid die zijn keuken voor iets meer gebruikt dan om te pronken. Maar we zijn boergondische experten.
*****
In deze euforische tijden, bood Gazet van Antwerpen ons deze week een blik in de keukens van de belgische gevangenissen. Een willekeurig weekmenu uit de Begijnenstraat te Antwerpen.
Maandag : (we beginnen bescheiden) soep - spaghetti bolognaise - dessert
Dinsdag : varkensworst of rundsboulet met aardappelen en brocollimix, dessert fruit
Woensdag : soep - kippenbil met rijst en currysaus en Chinese groenten - dessert
Donderdag : soep - rundsburger met aardappelen en snijbonen - dessert fruit
Vrijdag : soep - koolvisfilet met duglerésaus, aardappelpuree met prei - yoghurt
Zaterdag : soep - chili con carne met rijst - dessert
Zondag : soep - kipfilet met béarnaisesaus, warme tomaat en kroketten - chocolade-perentaart
De chefkok van de Begijnenstraat zegt ondermeer : "Het valt op dat de buitenlanders de belgische kost waarderen. Maar ook de wereldkeuken komt bij ons aan bod. Eén keer per week staat er rijst op het menu, één keer pasta, en pikant en minder opikant wisselen mekaar af. Wij zorgen vooral voor variatie. Echte klachten zijn er zelden. Soms krijgen we een opmerking "ik lust niet graag aardappelen" en dan gaan we met de betrokkene praten maar meestal vragen die mannen gewoon wat aandacht"
Het is nu ook duidelijk waarom de belgische gevangenen klagen over het voedsel in Tilburg. Bertold Brecht, de communist voor iedereen behalve voor zichzelf, zegde het reeds : "Erst das Fressen, dann die Moral".
Savat
Het staatsbudget is als het gezinsbudget
1 reactie op dit bericht
De overheid = Big Brother?
Ze denken ook niet kritisch na over onze geschiedenis en hun eigen waarnemingen, maar praten gewoon de van de staatsmedia "gekregen" wijsheid na als papegaaien.
Aldus opgeraapte fragmenten vertellen ze ook nog eens voort in hun eigen sociaal milieu waardoor de cirkel gesloten wordt.
De meeste denkbeelden die worden toegeschreven aan zogenaamd correcte burgers zijn in realiteit alleen die van politici, journalisten, professoren en met openbare fondsen betaalde spindokters die allemaal deel uitmaken van hetzelfde Belgische en Eu$$r-establishment. De combinatie hiervan met het kritiekloos slikken niettegenstaande de manifeste controle door voormeld establishment maakt de politiek zogenaamd "correcte" mening die dagdagelijks geproduceerd wordt door een geüniformeerde pers die alleen voor de schone schijn een links of rechts etiket draagt. Want in realiteit is het al het gepubliceerde voorgekauwde politiek correcte kost, met af en toe om het trimester of semester bij voorbeeld een klein artikeltje als uitzondering om later te kunnen dienen als alibi.
Het kritiekloos aanvaarden van de voorgehouden gevestigde gezichtspunten, perspectieven en percepties wordt van generatie tot generatie overgeleverd wat resulteert in een ideologisch dualisme.
Aan de toog achter pot en pint wordt afgegeven op de bureaucraten en graaiende politici. De visie van de zelfde verguisde elite wordt echter overgenomen als het om een "officiële" mening gevraagd wordt. In het stemhokje bij voorbeeld.
De suggestie van straf, verlies van rechten, vervolging en dergelijke maakt velen bij voorbaat monddood.
De effectieve intimidatie en "kaltstellung" van overblijvende bewust mondige critici die niet tot het establishment behoren in combinatie met een corrupt centraal gestuurd gerechtelijk apparaat doet de rest. Het individu wordt op deze wijze "ausradiert", weggegomd en de burgers klem gezet met fiscale verplichtingen en administratieve pesterijen niettegenstaande het geld op een schandalige manier simultaan verspild wordt aan megalomane initiatieven en vooral het vergoeden van de eigen electorale achterban en apparatsjiks.
Gen wonder dat de vrije meningsuiting aan banden moest worden gelegd met een ongrondwettelijk wetje en ongrondwettelijk centrum die qua fascistoïde bedoelingen niet moeten onder doen voor de oekazes van de voormalige Reichsführer Adolf Hitler of Voorzitter-secretaris-generaal Josef Stalin.
Als staaltje van zinsverbijstering kunnen hierbij nog de spontane reacties op de publicatie en de nasleep ervan in hoofde van sommige dames en heren volksvertegenwoordigers gevoegd worden. Niet de door buitenlandse opruiers aangestoken relletjes en geveinsde verontwaardiging waren te veroordelen, maar de publicatie van de cartoons die beledigend zouden geweest zijn.
De zelfde dames en heren die aan het woord racisme een nieuwe betekenis wilden toeschrijven in een gelegenheidswetgeving om de oppositie en de mondige burgers te kunnen intimideren.