Wurlitzerdromen

Toen het bericht dat de Antwerpse VLD de bestuursmeerderheid verlaat,  bekend geraakte, verzamelde zich direct een enthousiaste menigte die scandeerde : "Nu is het aan Janssens ..."

Wij schreven het deze morgen : de Antwerpse coalitie ligt aan diggelen. En enkele uren later is dit inderdaad het geval.  De liberalen stappen uit het schepencollege.  Dat Antwerpen verlost is van de dubiueuze figuur Epo van Campenhout, zal door weinigen betreurd worden. Dat ook de bekwame en hardwerkende schepen, Luc Bungeneers van Financiën tot de oppositie toetreedt, is ronduit een verlies voor de stad. En een grote aanwinst voor de oppositie.

Deze gebeurtenis is tevens een zware nederlaag voor Patrick Janssens, die zijn eigen meerderheid niet bij mekaar kon houden. Hij betaalt de tol van jarenlange besluiteloosheid inzake het dossier van de Lange Wapper.  Als hij van in den beginne, zoals we dit van de burgemeester van de grootste stad van Vlaanderen mogen verwachten, had opgeworpen als woordvoerder van de belangen van Antwerpen en zijn haven, dan hadden de burgerprotesten geen kans gemaakt. Maar neen, Janssens is niet moedig, hij is een salonsocialist die zijn problemen door anderen laat oplossen.  Geboren uit het politieke conflict, dreigt hij nu ten onder te gaan door een ander conflict. 

Het verzet tegen een normaal verloop van de democratie, een grote angst voor Vlaams Belang en weinig aanleg om een lastige stad te besturen, hebben hem de das omgedaan. Nu ja, de das ...

Nu blijft er enkel verder strompelen naar de volgende nederlaag.  Al dan niet in het gezelschap van de weinig benijdenswaardige persoonlijkheid van Epo van Campenhout die al eens bij de NVA gepolst heeft en die al jaren een smet is op de Antwerpse VLD.  Mooi, mooi. Wat zal de heraut van het stadhuis, Lex Molenaar, nu schrijven om deze zaak te minimaliseren en goed te praten ?

Ray

Nipte meerderheid behoudt net 28 zetels op 55

Het Vlaams Belang verwelkomt de Open-vld – al dan niet met schepen Van Campenhout ?– in de oppositie. De liberale partij heeft eindelijk begrepen dat de coalitie van Janssens heilloos is. De burgemeester en de schepen voor de Haven hebben met de Vlaamse regering een compromis gesloten op de kap van de Antwerpenaren. De Antwerpenaren krijgen hun tunnel en geen viaduct. Maar ze krijgen er meteen een boete van 353 miljoen euro bij voor hun fout stemgedrag n.a.v. het Oosterweelreferendum. Burgemeester Janssens krijgt dan wel gelijk wat de tunnel betreft, maar haalt hier slechts een Pyrrusoverwinning.

De ex-schepen voor Financiën Bungeneers heeft gelijk als hij zegt dat Antwerpen de financiële gevolgen van het Oosterweelcompromis niet kan dragen. Amper twee weken geleden was er nog een speciale themacommissie in het stadhuis over de tekorten van het OCMW. Als er geen 15 miljoen euro voor het betalen van leeflonen bij de stad kan gevonden worden, waar haalt burgemeester Janssens dan 353 miljoen euro vandaan?

Met het vertrek van Open-vld uit het stadsbestuur is de bestuursmeerderheid van burgemeester Janssens wel bijzonder krap geworden (1 à 3 stemmen op overschot naargelang de houding van schepen Van Campenhout). Dit is geen goede zaak voor Antwerpen. Een stad als Antwerpen heeft een krachtdadig bestuur nodig. Dit was al niet het geval met Open-vld erbij. Met deze krappe meerderheid wordt Antwerpen moeilijk bestuurbaar.  

Filip Dewinter

.

Niet te geloven ...

Sinds enkele weken loopt politiek-correct Europa storm tegen het Franse Roma-beleid. Nochtans is dat beleid niet meer dan logisch: om de veiligheid van zijn burgers en de wetten van het land te beschermen, wijst de Franse overheid illegalen uit - vrijwillig als dat kan, gedwongen als dat moet. Ondertussen heeft ook de Duitse regering aangekondigd de komende jaren werk te zullen maken van de terugkeer van zo’n 10.000 Roma-zigeuners naar Kosovo, terwijl ook Nederlandse christendemocraten in dezelfde richting beginnen te denken.

In de Commissie Mensenrechten van het Europese parlement heerst evenwel een enorme politiek-correcte consensus wanneer het over de Roma gaat en zijn dissidente stemmen niet bepaald gewenst. Dat mochten Philip Claeys (Vlaams Belang) en Daniël Van der Stoep (Partij voor de Vrijheid) aan den lijve ondervinden. Bij een eerste bespreking kregen Claeys en Van der Stoep welgeteld één minuut om hun standpunt toe te lichten. Bij een tweede vergadering, gisteren, met de Europese Commissaris Reding - die Frankrijk van nazi-beleid tegen de Roma's beschuldigde en zich daarvoor moest verontschuldigen – ging men nog een stapje verder en werd beide parlementsleden gewoon de toegang tot de commissiezaal ontzegd. Concreet betekent dit dat in het Europees Parlement Europese Parlementsleden geen vergadering mochten bijwonen met een Europees commissaris. Een originele opvatting over parlementaire democratie is dat. Wordt in ieder geval vervolgd.

Onze geachte lezeres en actieve reageerster, Lady Fox, schreef een brief naar de Franse President om hem haar steun te betuigen met zijn uitwijzigingsbeleid inzake de Roma's. En die duivelse Sarko laat toch wel antwoorden zeker ...

SCP/CdO/D089546

Chère Madame,

Votre courrier est bien parvenu au Président de la République française.

Monsieur Nicolas SARKOZY m'a confié le soin de vous remercier de votre témoignage de soutien.

Avec mes hommages.

Le Chef de Cabinet

Cédric GOUBET

Epo van Campenhout aan de tap, vermoedelijk niet meer aan de top

De Antwerpse Open Vld-fractie komt om 11 uur samen met partijvoorzitter Alexander De Croo in Brussel. Op de vergadering wordt de positie van Antwerps schepen Epo Van Campenhout besproken. Van Campenhout keurde woensdag het akkoord over Oosterweel goed. Daarmee gaat hij regelrecht in tegen de partijrichtlijnen. Ook de positie van de liberalen binnen de Antwerpse meerderheid wordt bekeken.

Bron : Vandaag.be

Het voorstel om Patrice Lumumba een eigen straat te geven, krijgt forse tegenwind. Toch komt de straat er vermoedelijk wel dankzij Geert Lambert.

Na de oppositie (LDD en Vlaams Belang) hebben nu ook de meerderheidspartijen Open VLD en CD&V zich aangesloten bij het protest tegen de straat voor de eerste premier van het onafhankelijke Congo.

Het voorstel komt van Wouter De Vriendt (Groen!) en wordt gesteund door SP.A. 'Maar straten en pleinen moeten de naam hebben van verdienstelijke Oostendenaars', liet Open VLD weten. En ook CD&V had zijn bedenkingen. 'Er moet vooraf advies ingewonnen worden bij de cultuurraad. Lumumba had geen wezenlijk belang voor Oostende. We zullen tegenstemmen', aldus Bart Plasschaert.

De tegenstanders halen net geen meerderheid van 20 op 39 raadsleden om het voorstel weg te stemmen. Ze hopen dan ook op Geert Lambert (Groen!), maar die liet aan onze krant weten dat hij het plan voor een Lumumba-straat steunt.

'Het kan geen kwaad om wat historisch besef te kweken. Een straat die refereert naar Lumumba past bij een stad die groot geworden is met geld van Congo. Ik steun het plan volledig.'

Historisch besef ?  Heeft dat te maken met de moord op Lumumba waarbij hardnekkige geruchten willen dat Boudewijn daar mee te maken had ?  En zo is de cirkel rond met Leopold II ... Zou Oostende niet liever rondkijken in eigen streek naar verdienstelijke correcte eigen mensen in plaats van met het linxe belerende vingertje dubieus historisch besef op te wekken ?  Het geval Lambert begrijpen we : 's mans leven is er op gericht zijn VU-jeugdzondes te laten vergeten.

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=G8J2VPBV1

Hans Liberg peilt op welke muziek u graag in bed vertoeft met uw partner. Dat kan nooit fout zijn

https://blog.seniorennet.be/savat/ 

Hoe wij de beslissing van de Vlaamse Regering beoordelen, hebben we bondig samengevat in ons stuk over de drie Judassen, onmiddellijk na de persconferentie van de minister-president. Nu de eerste reacties loskomen, is het nuttig wat dieper in te gaan op een aantal belangrijke neveneffecten.

Dat er eindelijk een oplossing gevonden is, weliswaar tien jaar te laat, wordt overschaduwd door het politieke gekonkel dat er aan vooraf gegaan is en het beschamende prijskaartje.

De eigen zotte glorie en de leugens

De drie Judassen hebben mekaar gevonden op de kap van de belastingbetaler. Hun eigen zotte glorie heeft geprimeerd en zij ontkennen in alle toonaarden ieder met zijn eigen accenten, dat de burger eens te meer het gelag mag betalen.

Judas Peeters heeft zijn belofte voor de goedkoopste oplossing te kiezen, gewoonweg genegeerd.  Hij handhaaft zich aan het hoofd van zijn regering en laat de burger daarvoor opdraaien.

Judas Janssens heeft gelogen toen hij zes maanden geleden beweerde, dat tunnels goedkoper waren dan de vermaledijde brug. Judas Janssens liegt vandaag weer als hij beweert dat 350 miljoen extra ten laste van stad en haven, niet door de burger zullen betaald worden ... Judas Janssens begint hoe langer hoe meer op Pinocchio te gelijken.

Judas De Wever had voor één keer een overtuiging ; ze werd hem handig ontfutseld en hij is in de hoek gemaneuvreerd door het geslepen duo Peeters-Janssens.  De Wever heeft geen gelijk gevonden, krijgt geen troostprijs, maar hij behoudt wel zijn grote eigendunk.  De 350 miljoen meeruitgaven noemt hij een "spijtige zaak".  Na de nederlaag, is er opnieuw veel uitleg om zichzelf vrij te pleiten.

Het Antwerps schepencollege ligt aan diggelen

Het Antwerps schepencollege bestaat uit de sp-a, CD&V, NVA en VLD.  De twee liberale schepenen hebben gisteren verdeeld gestemd over de beslissing om akkoord te gaan met de tenlasteneming van de 350 miljoen door stad en haven. Epo van Campenhout heeft als een kettinghond, baasje Janssens gevolgd. De correcte financieschepen Luc Bungeneers heeft tegengestemd en loopt daarmee in de pas met Alexander Decroo en Annick de Ridder, de VLD-fractievoorzitter.  Bungeneers weet beter dan wie ook in deze stad dat men geen 350 miljoen kan uitgeven die men niet bezit.  De Ridder heeft het over een onaanvaardbare beslissing om het gezicht van Janssens en Peeters te redden met de steun van De Wever. 

Decroo is de strapatsen van Epo van Campenhout kotsbeu.  Het Antwerps schepencollege ligt aan diggelen, dankzij de onbehendigheid van de burgemeester. Die heeft zijn zetel veroverd in een dubieuze conflictsituatie en hij handhaaft zich sedertdien door van het ene conflict naar de andere tweedracht te zeilen. Deze mijnheer is totaal ongeschikt voor de functie die hij bekleedt.

Facturen worden betaald met geld, niet met loze woorden.

De pogingen van Janssens en De Wever om de mensen te vertellen dat de begroting niet zal bezwaard worden door de extra 350 miljoen zijn leugens. De aangehaalde drogredenen zijn onduidelijk en vaag : er wordt gemanipuleerd met een ruil van gronden, met een subsidie van 70 miljoen voor 't Eilandje en ... met het vooruitzicht dat in 2018 Antwerpen schuldenvrij zou zijn. 

We zullen het even verduidelijken hoe het er in Grotemensenland  aan toegaat. 

Aannemers en onderaannemers sturen facturen in voor hun prestaties en moeten (na soms lang aandringen) betaald worden met geld. Dat er dus niet is maar dat zal geleend worden. Leningen moeten terugbetaald worden met rente. 

Die aflossingen (kapitaal en rente) komen ten laste van de gewone begroting.  Wat wil zeggen dat op andere vlakken zal moeten bespaard worden. En de 350 miljoen extra kan niet aangewend worden voor andere investeringen ...

De berg van leugens om de onkunde weg te stoppen, blijft groeien.

Nog enkele algemene opmerkingen 

Hoe gaan de diverse drukkingsgroepen reageren en deze beslissing op allerlei manieren aanvechten en daardoor de zaak weer op de lange baan schuiven ?  Wat is de situatie met Noriant die via BAM aangesteld was om de werken uit te voeren : wat gaat die grap kosten ? Wat gebeurt er met BAM zelf ? 

Tenslotte willen we u de reactie niet onthouden van Havenschepen Marc van Peel (CD&V) : "Dit is een goede beslissing waar zowel de stad als de Vlaamse regering zich gaat aan houden.  We gaan de meerkosten niet verhalen op de Antwerpenaars en de havengebruikers." Op wie dan wel, Marc ? "Juffra, geeft de Marc nog ne whisky, we zien later wel wie betaalt".

Ray

Proficiat, Judassen,  jullie hebben dat perfect gedaan : gekozen voor de duurste oplossing, want geld is geen probleem. Dat halen jullie bij de burgers en of het nu van de Vlaamse Gemeenschap of van de Stad Antwerpen komt : het komt altijd uit onze zakken. Met plezier, hoor, zolang we jullie maar mogen dienen. 

Judas Peeters zei in maart dat als de tunnels te duur waren, ze er niet kwamen. Hij noemde dat een dubbelbesluit, maar hij bedoelde een dubbelzinnig besluit, want de tunnels komen er toch niettegenstaande ze 350 miljoen (voorlopig) meer kosten. Let wel, Kris Peeters heeft de reputatie de meest betrouwbare tjeef te zijn.

Judas Janssens heeft jarenlang niet gepiept over de Oosterweelverbinding, tot men hem de maquette van de Lange Wapper toonde en toen deed hij een rondedansje met Moe Vogels. Een beetje later veranderde hij van gedacht, onder de druk van de milieugroepen en hij vervloekte de Wapper.  Bij het dubbelbelzinnig besluit van Peeters, loofde hij uitgebreid de tjeven die hem uit de penarie hadden gehaald. Janssens wist toen 100% zeker dat tunnels goedkoper waren : dat hadden experten hem verteld, raaskalde hij.   Vandaag wordt hij weer uit de penarie geholpen door de Antwerpse poorters en hun nageslacht die de onkunde en de besluiteloosheid van hun "aanvoerder" betalen met 350 miljoen euri. De poorters hebben een supplementaire reden hun stad te ontvluchten.  

Ook een dikke proficiat aan Judas de Wever : zijn stijf been deed pijn van het redden van belgië. Hij is de pineut die gerold werd door de tjeven en de socialisten. Voor een keer dat hij een duidelijk standpunt had ingenomen (zie afbeelding boven) zadelt ook hij de gemeenschap op met de meerkost van 350 miljoen en slikt hij zijn stoere verklaringen van een aantal maanden geleden in. Er is een enorm verschil tussen iets goed kunnen uitleggen en een beleid voeren. Een praatvader is geen manager.

Deze drie Judassen hebben het belang van de burgers en de gemeenschap brutaal opzij gezet en vervangen door hun eigen politieke gelijk. Breng ze voor de rechtbank.

De tunnels zijn in aantocht

Deze week werd het brave Limburg opgeschrikt, omdat in Sint Truiden de van oorlogsmisdaden beschuldigde Ratko Mladic aan het rondwandelen was. Ratko werd opgepakt door de politie, ondervraagd, langs alle zijden gefotografeerd, vingerafdrukken genomen en toen bleek dat het om een onbekende burger, Freddy Degreef, ging.  De gelijkenis is verbluffend, nietwaar ... Zijn er nog "lookalikes" ?

(Intussen stellen we vast dat het goede Nederlandse woord dubbelganger  in de media vervangen is door het Engelse "lookalike".  Kinderen zijn al lang  "kids" en wanhopige restaurantuitbaters die zelfmoord plegen, schrijven tegenwoordig op feesboek hun afscheid in krakkemikkig Engels. Wie geen identiteit heeft, wordt wanhopig).

Ook deze schoolweek zal voor leerkracht Claudia Schneider (naam gewijzigd  uit vrees voor represaillemaatregelen) met een ontnuchtering beginnen.  “Ik vraag de kinderen altijd wat ze tijdens het weekeinde gedaan hebben”, zegt de leerkracht lager onderwijs.  Na zes jaren ervaring weet zij bij voorbaat het antwoord : bijna allemaal zullen ze antwoorden dat ze gaan winkelen zijn en verder tv gekeken hebben.  Als er eentje tegen alle verwachting in zegt dat hij met zijn ouders langs de Rijn gaan wandelen is, dan zal gegarandeerd een andere leerling vragen “wat is dat eigenlijk, de Rijn?”

Claudia’s school ligt in een stad van 60.000 inwoners met verschillende zgn. “probleembuurten” op enkele kilometers van de Rijn.     “90% van de kinderen hebben een migratieachtergrond, in het 3de leerjaar zelfs 98%.  De meesten komen uit Turkije, Marokko en Oost-Europa.  Elk jaar brengen ze minder kennis en talent mee.”

Dit ondanks de ondersteuningsprogramma’s die 193.000 van 665.000 leerlingen basisonderwijs in NRW (Nordrhein-Westfalen) krijgen die een migratieachtergrond hebben.

Twee jaar voor kinderen schoolplichtig zijn, geeft de deelstaat 28 miljoen euri per jaar uit, uitsluitend als taalhulp.  Eens in de lagere school zijn er bij de 45.000 leerkrachten ook nog eens 1.139 integratieverantwoordelijken, die verdere taalondersteuning moeten geven.  Bovendien zijn er nog eens 508 leerkrachten die les geven in de resp. taal van oorsprong (cijfers van het Ministerie van Onderwijs).

Kinderen die in het 4de leerjaar nog steeds “die Mann” of “der Frau” (vrouwelijk lidwoord bij mannelijk substantief en omgekeerd) zeggen zijn niet de grootste zorg van de leerkrachten.  De echte problemen komen telkens weer bij het begin van het schooljaar aan de oppervlakte: “Vele kinderen weten gewoon niet wat een school is, wat hier gebeurt, waarom ze hier zijn.”  Een Turks echtpaar zond hun zoon naar school met een lege tas: geen schrift, geen schrijfgerief, niets.  “Beide ouders zijn analfabeten”, zegt Claudia Schneider.

Zij heeft ervaren dat de meeste ouders als ondersteuning slechts verzorging geven.  “Zo pakte een leerling ’s morgens een cheeseburger uit.  Ook pizza met tonijn in de brooddoos is niet ongewoon.  Wij hadden hier al een jongetje in het 2de leerjaar dat 62 kg woog.”  Bijzonder de zoontjes worden door hun moeders teveel in de watten gelegd.  “Vele jongens zijn ongelooflijk onzelfstandig.  Kinderen in het 4de leerjaar laten door hun leerkracht hun veters strikken, hun jas toeknopen, de drinkfles opendraaien.  Soms tonen we de kinderen hoe men een zakdoek gebruikt.”

Zo vernoemt ze ook - als uitzondering - Ayman, het jongetje dat zelf zijn wekker moest zetten en thuis op geen enkele hulp kon rekenen.  Die werd noodgedwongen zelfstandig en heeft zelfs een ASO-getuigschrift kunnen behalen.

Buiten het gewone dagdagelijkse weten en handelen, moeten de leerkrachten de kinderen “eerst in staat stellen iets te leren.”  Ook omgangsvormen staan op het leerplan.  En hier worden milieuproblemen, zegt Claudia Schneider, meer en meer migrantenproblemen. 

“Alstublieft zeggen, dank u zeggen, ’s morgens een hand drukken – dat kennen veel van onze kinderen niet.  Kleine Ibrahim loopt over het schoolplein en geeft een ander jongetje ineens een muilpeer… zomaar, omdat dat jongetje naar hem gekeken had.  Gewoon preventief dus.” Claudia Schneider wil niet alle ouders over dezelfde kam scheren.  “Wij hebben vaders van kinderen met migratieachtergrond die hun werkrooster verschuiven om tijdens een ouderavond aanwezig te kunnen zijn en moeders die een tolk meebrengen.  Anderzijds is een vader het afgestapt omdat hij niet als enige man met vijf vrouwen aan tafel wou zitten.”

In 2005 behaalden 10% der migrantenkinderen een ASO-getuigschrift, daarentegen 30% der Duitse kinderen.  “Sarrazin zegt wat moet gezegd worden”, stelt de lerares, die de gevolgen van de mislukte integratie niet alleen in cijfers kan omzetten.  Zij beleeft de gevolgen van de niet-integratie als een grote ontgoocheling over een bij voorbaat vastgelegd lot.  “Voor vele kinderen is het al in het 4de leerjaar duidelijk dat voor hen daar de school ophoudt.”

Zij pleit dan ook voor een systeem waarbij de leerlingen heel de dag op school zijn (in Duitsland stopt men kort na de middag met de lessen): “het is hun enigste kans om een andere ontwikkeling te krijgen dan hun ouders.”

Bron: RP online (Rheinische Post)

Er zijn dingen die ons bekend in de oren klinken en waarover we denken dat we ze kennen en begrijpen. Soms is niets minder waar en toch gebruiken we namen en begrippen door elkaar in wat we onze taal noemen. In het beste geval schrijven we iets om diegenen die rondom ons wonen of die na ons komen een intelligente boodschap te geven. Dit in tegenstelling met de bedoeling van diegenen die iets schrijven om anderen de indruk op te dringen van hun eigen superioriteit of grote gelijk niettegenstaande ze ongelijk hebben. Zoals in de gepokte Belgische en andere Eu$$r-poco-politiek en hun slaafse regimepers.

Gesproken woorden hebben een uiterst korte levensduur. Daarom vond de mens het schrift uit. Allicht eerst op gemakkelijk te vinden en te bewerken materiaal zoals inkepingen op takken, knopen in strengen natuurlijke textielvezels en kerven op zichtbare rotswanden. Slechts nadien werden talen, en er waren er vele, vastgelegd op bij voorbeeld kleitabletten omdat stenen tafels tijdrovend waren om te maken en vooral onhandig om te klasseren.

De meeste van de aan geschrift toevertrouwde gedachten hadden ook een korte levensduur. Door invloed van de natuurlijke processen zoals verrotting, slijtage, afschilfering enz. hadden de meeste geschriften een korte levensduur. Papyrus en perkament respectievelijk gemaakt van een soort rietstengels en dierenhuiden hadden een iets langere levensduur als de omstandigheden meevielen. Ze werden overigens niet doorbladerd maar telkens uitgerold en terug opgerold, wat bij veelvuldig gebruik zoals bij voorbeeld van zeer praktische geschriften gepaard ging met veel slijtage.

Maar vooral vocht en brand, rampen, verwaarlozing en opzet vernietigden quasi alle stille getuigen van de gedachten, vindingen, waarheden ooit uitgedacht, geformuleerd en op schrift gesteld door de mens. De overleving van deze geschriften was een toeval, een ontzettend gelukkige uitzondering. Zeg maar het gevolg van de evolutie, of is het intelligent design?

Wat we vandaag weten over de wetenschap van wat sommige mensen ooit in de lange geschiedenis hebben doorgrond is een minuscule fractie. Men mag er van uitgaan dat niet alle geformuleerde vindingen aan geschrift werd toevertrouwd en dat het merendeel van alle geschriften geen wetenschappelijke boodschappen voor toekomstige generaties als doel hadden.

Kennis is macht en recepten of productietechnieken werden bij voorkeur geheim gehouden en zeer lang mondeling overgedragen. Men kan dus met zekerheid stellen dat bijna alle kennis die ooit door mensen werd vergaard bijna allemaal verloren gegaan is, en dat we nog slechts over een minuscule fractie ervan beschikken. Gelukkig is de mens nooit gestopt met denken, uitvinden en schrijven.

De zogezegd duistere middeleeuwen voegden toch twee uiterst belangrijke dingen toe aan het schrift zoals onderkast wat betekent schrift in kleine letters en interpunctie waardoor we nu gewoon zijn tussen elk woord een open plek te laten voor een teken dat er niet staat: de spatie. Stel U voor dat een geleerde nu zou schrijven “GEKUNTNUEENSALLEMAALMIJNVOETENKUSSEN” Erg duidelijk zou die boodschap niet overkomen, stel al dat ze zou gelezen worden. Het was dus als het ware een revolutie dat oude geschriften op papyrus werden overgeschreven op perkament om zo bewaard te blijven.

Kopiisten hadden er meestal om niet te zeggen bijna nooit besef van wat ze aan het overschrijven waren. Allicht soms een vage interesse of sympathie maar wetenschappelijk begrip zelden of nooit. Vanzelfsprekend slopen er zo fouten in wat verondersteld werd een exacte kopie te zijn. Kopiëren bij kaarslicht was overigens een vermoeiende bezigheid zodat veel voorkomende woorden gemakkelijkheidshalve werden vervangen door een symbool dat veel minder tijd vergde om op perkament te zetten. Zo sloop ongemerkt een hulpmiddel van onschatbare waarde in het denken van nieuwe generaties. Dit was niet altijd een voordeel. De oude geschriften waren immers de neerslag in een enkele oude taal die ooit ergens was gesproken. De grammatica van die taal werd allicht nooit aan papyrus toevertrouwd. Bij gebrek aan boekdrukkunst bestonden er ook nog geen woordenboeken. Je begrijpt zo dat de wetenschap lange tijd een onontwarbaar kluwen was van gekopieerde ideeën, bijna systematisch onvolledig weergegeven en verkeerd geïnterpreteerd.
Wordt vervolgd.

De kwadratuur van de cirkel. Deel 2

Men was dus zo goed als gedwongen om steeds opnieuw het warm water terug uit te vinden, temeer omdat onbegrepen oude geschriften van beschreven perkament werden weg geschraapt om het te hergebruiken voor het neerschrijven van nieuwe teksten. Recyclage door de nieuwe letter er boven op te plaatsen zou men kunnen zeggen.

Wat voorafgaat neemt niet weg dat er in de lange geschiedenis van de mensheid uitzonderlijke prestaties geleverd werd door uitzonderlijke mensen. Mensen die in de eerste plaats het geluk hadden lang genoeg te blijven leven ondanks ziekten, oorlogen en ongevallen. Mensen ook die daarenboven goede hersenen hadden die toevallig door de juiste leermeesters op het goede ogenblik werden geprikkeld om zich te ontwikkelen en te bekwamen tot nieuwe vindingen van de geest.

Die vindingen van de geest hadden altijd een bedoeling. Meestal “hoe leg ik de anderen in de luren in mijn eigen voordeel.” Zo is overigens het ontstaan van veel godsdienstige geschriften zoals bij voorbeeld de koran te verklaren die overigens in regel een politieke doelstelling hadden. Dikwijls was het geschrift louter bedoeld om het eigen geheugen te ondersteunen. Zo ontstonden allicht prijslijsten, inventarissen en de kunst van het boekhouden. Het kennen van de regels die de materie en de gang van zaken beheersen en beïnvloeden zoals bij voorbeeld vuistregels bij de architectuur kan men al wetenschap beginnen noemen. Het toepassen van de regels om een gebouw niet te laten instorten is immers niet alleen praktisch van belang maar ook noodzakelijk voor het eigen lijfsbehoud.

Bij gebrek aan middelen om de reeds verworven kennis vast te leggen voor de toekomst leefden er in de tijd talloze geniën met uitzonderlijke gaven en vindingen die voor altijd verloren zijn gegaan tot ze terug werden of zullen uitgevonden worden.

Een keerpunt werd bereikt door de boekdrukkunst die een evolutie in gang zetten die leidde naar een volgend keerpunt: digitalisering gewapend met hyper-tekst-transfer-protocol. Daar staan we vandaag peinzend over het heden, en kijkend naar het verleden dromend over de toekomst.

Velen onder ons beschouwen de kwadratuur van de cirkel als een uitdrukking die zo veel betekent als “het onverklaarbare trachten te verklaren, het on-begrijpbare trachten te begrijpen.” Niets is echter minder waar. De kwadratuur van de cirkel bestaat echt, en is gevat door de schoonheid van de wiskunde die de fycica van het heelal uitlegt. De kwadratuur van de cirkel is niet opnieuw uitgevonden door de islamieten maar door Newton en Leibnitz. Niet in navolging van een Egyptenaar, Romein, Romein, Turk of Arabier maar van een Grieks sprekende hellenist die ooit leefde in de stad Syracuse op Sicilië. Hij heette Archimedes en niettegenstaande hij er van hield zijn tijdgenoten voor het lapje te houden verklaarde hij met de fysica van de materiële wereld begrippen uit de abstracte wiskunde reeds enkele eeuwen voor Cicero en Julius Caesar.

200 jaar voor bij het beleg van Alexandrië de bibliotheek aldaar door brand werd geteisterd;

respectievelijk circa 400 en 600 jaar voordat Rome door opeenvolgende legers werd vernield en geplunderd;

800 jaar voor de Arabische Kalief Omar het nodig vond over de Alexandrijnse bibliotheek te verklaren "Ofwel zijn de boeken in strijd met de Koran en in dat geval is het ketterij, en anders zijn ze in overeenstemming met de Koran en dus overbodig";

1000 jaar voor de mystieke dichter en soeffist Omar Khayyam wiskunde bedreef in Perzië;

1400 jaar voor de vernietiging van de bibliotheek van Constantinopel door kruisvaarders,

schreef Archimedes al een traktaat over de kwadratuur van de parabool overeenkomstig dewelke vandaag ruimte-telescopen daadwerkelijk door het zwerk gelanceerd worden

Dat is andere koek dan de openbaringen aan Mo de profeet, nietwaar?

Val ons dus niet langer meer lastig met armtieriger uitdrukkingen die al meer dan twee millennia perfect wiskundig én natuurkundig verklaard werden op een visuele manier. Vergelijkingen maken logica zichtbaar maar men moet de kinderen ook eerst “leren” zien alvorens ze te “leren” leren over de oneindigheid van het getal 'pi', de combinatoriek en de analyse van bij voorbeeld kansberekening om de Vlamingen een oor aan te naaien. Zonder zou er geen internet en zelfs geen TV zoals de 0000 of VTM bestaan.

Lucky9

Op aanvraag van Angeltjesvriend Stradi volgt hierna de video en een vertaling van de voordracht gegeven door Newt Gingrich in Augustus 2007 over de oorlog tegen terreur. Het thema is nog altijd meer dan actueel. Newt Gingrich (1943) is een bekend Republikeins politicus en gewezen voorzitter van het Huis van Afgevaardigden gedurende het presidentschap van Bill Clinton. De vertaling onderaan de video is van de hand van ons allergeliefde Lady Foxy.  Dank ook aan Stradi voor zijn onvermoeibaar opzoekingswerk.

Weet je, waarom vrouwen nooit gedaan hebben met hun werk ?  Ze staan niet vroeg genoeg op.

We zijn in de Provence vandaag ... Het is heerlijk, zonnig weer. Wat jammer dat er weer gezongen moet worden. Maar zo is het leven in het Oranje Theehuis van onze collega Savat. De mooie Mireille verwacht u op het gekende adres.

 https://blog.seniorennet.be/savat/

Het probleem wordt elk jaar groter. Nochtans leveren de steden zware inspanningen om de gezinnen binnen de stadsgrenzen te houden, maar tevergeefs.

In 2001 verlieten zo 1.875 mensen Brussel. Drie jaar geleden waren er dat al 2.800.

1.456 mensen vluchtten in 2001 uit Antwerpen weg. Nu zijn er dat gemiddeld ruim 4.000. In Gent kwamen er negen jaar geleden nog gezinnen bij, maar in 2007 was er sprake van een verlies van 1.666 mensen.

"De steden verliezen vooral jonge gezinnen. Dat is juist de belangrijkste groep om een stad gezond te houden", weet onderzoeker Brecht Vandekerckhove. "De stad heeft nog altijd een grote aantrekkingskracht op jongeren. Maar zodra zij rond de 27 jaar zijn en een gezin vormen, trekken ze weg."

De reden voor de massale vlucht is de droom van zowat elk modaal Vlaams gezin: een woning met een tuin. In de stad lijkt dat onbetaalbaar geworden.

Tot zover dit artikel uit Vandaag.be. Ik heb bondig geantwoord en neem mij voor dit nooit meer te doen, wegens gezondheidsredenen.

"Stop nu eens met de lezers te behandelen als debielen. Niet alleen "huisje-tuintje" is de reden voor de stadsvlucht. Dat maak je ons, stadsbewoners met kinderen en kleinkinderen niet wijs. Vele jonge gezinnen zijn aanhangers van politiek-correct denken maar zij vluchten wel naar de buiten omwille van het onderwijs, de criminaliteit en de "sfeer" die grimmig is in de steden.

Het argument "onbetaalbare stadswoningen" klopt ook niet meer : in de groene rand is het niet goedkoper.

Waarom schrijven jullie dergelijke flauwe kul ?"

Ray