Het is speeltijd : Dirk is hier ...

Het Egyptische leger is begonnen met anti-regeringsbetogers te arresteren in Cairo.  Dit duidt op een nieuwe benadering van de militairen die eerst niet tussenkwamen bij de botsing tussen anti- en pro-Mubarak manifestanten. Vijf mensen zouden gedood zijn bij een vuurgevecht op het Tahrirplein, terwijl er de dag voordien honderden gewonden gevallen zijn. De tiende dag van de onlusten kondigt zich somber aan.n (Russia Today met een meer aanvaardbare versie van La Tanghe)

.

Met de aanstelling van Didier Reynders door het paleis vatten we een nieuw hoofdstuk aan in de uitputtingslag van de federale regeringsvorming.

Het gaat om een 7+2-formule, de facto een voortzetting van de 7-partijenformule, dit keer aangevuld met de liberale partijen. In feite is dit ook een tegemoetkoming aan de eisen van de PS om te werken in de richting van een regering van nationale eenheid. Andermaal volgt het koninklijk paleis de Franstalige directieven, waardoor de meer dan tienjarige blokkering van iedere communautaire hervorming kan worden verdergezet.

Langs Vlaamse zijde kan van de Open VLD op communautair vlak slechts weinig verwacht worden, terwijl langs Franstalige zijde Didier Reynders aantreedt met in zijn rugzak de boze kabouter van het FDF, die door hem in het verleden nog nooit werd teruggefloten. Amper vorige week nog hamerde het FDF op "de territoriale eenheid van Brussel en Wallonië". Een aanslag op de Vlaamse Rand komt daardoor meer dan ooit hoog op de agenda.

De CD&V/N-VA-combinatie belandt op deze manier, na 234 dagen onderhandelen met linkse partijen, slechts ogenschijnlijk in een betere situatie en wellicht eerder van de regen in de drop.

Bruno Valkeniers & Gerolf Annemans
voorzitter & kamerfractievoorzitter

De nultolerantie die nog steeds van kracht is in de Anderlechtse wijk Kuregem werpt haar vruchten af. De criminaliteit is er vorig jaar met  28 procent gedaald. Dat tonen cijfers van Binnenlandse Zaken aan.

In 2009 werden nog 1.497 sackjackings, diefstallen met geweld, vandalenstreken en diefstallen uit en van auto's vastgesteld. Vorig jaar daalde dat aantal tot 1.078.

Sinds februari vorig jaar - na een reeks rellen - hanteren de lokale en federale politie er een zerotolerantie. "De overheid is weer baas op straat", aldus uittredend minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom (Open Vld). Dat is wellicht overdreven maar de positieve resultaten, waar ondermeer Vlaams Belang al tienallen jaren voor pleit, zijn onmiskenbaar.

Voormalig Brits premier Tony Blair uitte zijn bezorgdheid bij CNN op maandag: “Het gaat niet slechts om een regering en om een democratiebeweging.  Er bestaat ook nog zoiets als de Moslimbroederschap, die een andere richting zou inslaan.  We moeten ons inzetten om aan de hoop van de bevolking tegemoet te komen, maar dan wel op een wijze dat er iets beters uit ontstaat.”

De beeldspraakvergelijking “De pest of de cholera” legt de vinger op de wonde: de cholera kan eenvoudig voorkomen worden door een inenting. Voor de pest daarentegen bestaat geen vaccinatie :  niets garandeert dat opgeslagen bacteriën in laboratoria zouden kunnen verspreid worden, waarbij de wereldbevolking zou gedecimeerd worden.  Hier helpt slechts voorkomen door te isoleren.  Vandaar de vergelijking tussen autocratisch bestuur of het ongeleid projectiel van het islamisme.

Dat de vrees van Tony Blair – en andere Westerse wereldleiders – gegrond is blijkt uit een doorlichting van de Moslimbroeders, voluit “Het Genootschap van de Moslimbroeders”, dat zijn oorsprong kende als heimelijke band van islamisten tegen de Britse koloniale heerschappij in Egypte in het jaar 1928.  De Moslimbroeders evolueerden naar een wereldwijde islamitische beweging met eigen organisaties en partijen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika.  Hun intentieverklaring is duidelijk: "God is ons doel. De Profeet is onze leider. De Koran is onze wet. De strijd is onze manier. Voor God sterven is onze hoogste verwachting." 

In december 1948 werd de Broederschap in Egypte tijdelijk ontbonden nadat ze de Egyptische premier hadden vermoord; de oprichter en leider, al-Banna, werd op zijn beurt een jaar later door de politie doodgeschoten.  Na een moordpoging op de latere Egyptische president Gamal Abdel Nasser werd de Broederschap in 1954 verboden.  Op dat moment hadden ze ca. 1 miljoen aanhangers, verdeeld over 2.000 afdelingen.  Ze werden vervolgd en gevangen gezet.  Pas in de 70er jaren zwoer de Broederschap het geweld af en werd vanaf toen getolereerd.

Vandaag is de Broederschap één van de meest invloedrijke organisaties van het land; ze bereikt de bevolking via haar sociale netwerken, vooral bij de arme bevolking.  De invoering van de islamitische wetgeving (sharia) is één van hun doelstellingen.  Jongere activisten wilden dit via een pragmatische benadering bereiken.  Mubarak schrok er niet voor terug, regelmatig Broederschapaanhangers gevangen te zetten, vooral naar aanloop van verkiezingen.  Naar buitenuit en volgens de gangbare mediabronnen lijkt het erop dat de straatprotesten niet van hen uitgingen, maar zij hebben wel verklaard dat zij een leidende rol van al-Baradei tegen Mubarak zouden accepteren.  Op de figuur van de “neutrale, seculiere” Mohammed al-Baradei komen wij in een later artikel terug.

Men kan ook een parallel vaststellen met de vrije verkiezingen in de Palestijnse gebieden, waar de radicale islamitische Hamas als overwinnaar uit de bus kwam.  De voormalige president Bush en buitenminister Condoleezza Rice zetten toen Israël onder druk om vrije verkiezingen in de Palestijnse gebieden toe te staan, met als resultaat dat dankzij de overwinning van Hamas het de eerste en laatste democratische verkiezingen waren.  De – terechte – vrees bestaat voor een herhaling van dit scenario in Egypte als de Moslimbroeders aan de verkiezingen zullen deelnemen.

De vergelijking met Hamas is inderdaad problematisch: zowel de VS als de EU hadden na de verkiezingsoverwinning van Hamas in 2006 verklaard niet met hun vertegenwoordigers te willen onderhandelen en hen bijgevolg op deze manier te isoleren.  De geloofwaardigheid van westerse eisen om in het M.O. tot democratische reformen te komen is sindsdien aangetast.  Vrije verkiezingen te ondersteunen, zelfs te eisen, maar de kiesresultaten niet te willen accepteren, zou ook in Egypte een verkeerd signaal zijn.  Dat een democratisch verkozen regering de betrekkingen met Israël opnieuw onder de loep zal nemen, ligt in de lijn van de verwachtingen.  Dat zou vanuit hun standpunt geen toename van het radicalisme betekenen, maar eerder een aansluiting bij de overheersende Arabische buitenlandse politiek. 

Een andere historische parallel , die vooral door de Israëlische premier Netanjahu gevreesd wordt, is de Iraanse revolutie van 1979.  Ook daar hadden oorspronkelijk alle oppositiegroeperingen de afzetting van de sjah geëist en ze werden snel door de mullahs in de marginaliteit verdrongen.  Egyptisch analist Abdulhimal benadrukt dat de situatie niet kan vergeleken worden: volgens hem werd de Iraanse revolutie door een charismatische islamiet, Chomeini, uitgelokt; in Egypte zou het met al-Baradei of Ayman Nour om seculiere persoonlijkheden gaan.  Al-Baradei stelt dat de vrees uit het Westen berust op een sprookjesverhaal, dat door de Mubarakregering verspreid werd: Mubarak of al-Quada…

De conservatieve voorzitter van de Broederschap in Egypte, Mohammed Badei, legde geen verklaringen af over de politieke doelstellingen van zijn organisatie.  Maar hij maakte wel duidelijk dat de moslimbroeders in de toekomst mee willen regeren: “we zijn een deel van de Egyptische maatschappij, niet meer of niet minder.  Na de afzetting van Mubarak moet een regering van nationale eenheid gevormd worden, die vrije verkiezingen zal organiseren.”  Badei is een trouwe aanhanger van de ideologie van Sayyed Kutb, de leidende figuur binnen de Moslimbroederschap in de jaren vijftig. Onder de Egyptische leider, Gamal Abdel Nasser, ontpopte Kutb zich met zijn droom van een nieuw islamitisch kalifaat tot de Egyptische staatsvijand nummer één.

Voorlopig zitten we te kijken op het fenomeen van “democratisering” in de moslimwereld.  Wat een geluk dat we verrijkt werden met een groot aantal van deze democraten in onze contreien!

Floriaan Terbeke

Bron: CNN, 20 Min.on Line 

Voor de Angeltjes die het niet mochten weten van de 0000, de Moslim Broederschap is helemaal géén "sociale" organisatie. Zij ontstond als een militaire-ideologische organisatie en is dat nog steeds. Het is niet omdat men de voedselvoorziening van zijn eigen clandestiene en in Egypte verboden militie organiseert en zijn soldaten alsook hun familie en de draagmoeders in het kweekprogramma van toekomstige soldaten, medische bijstand verleent, dat men sociaal bezig is voor een ethisch goed doel.

De Moslim Broederschap werd in Egypte werd opgericht in 1928. Haar uitdrukkelijke doel was tweeledig: (1) invoering van Sharia wereldwijd, en (2) het herstel van de wereldwijde islamitische staat (kalifaat). Daarmee hebben Al-Qaeda en de Moslim Broederschap in feite dezelfde doelstellingen. Ze verschillen alleen in de timing en tactiek die betrokken zijn bij het realiseren ervan. Ze vielen zogezegd uiteen en exporteerden hun activiteiten naar meer dan zeventig landen met vooral bv. clandestiene financiering van gewelddadige splintergroepen zoals al-Jihad en al-Gama'at al-Islamiyya in Egypte, Hamas (die van de slogan  alle-Joden aan-het-gas) in Palestina en de Mujahideen en de latere Taliban in Afghanistan. Alleen snap ik niet waarom ik dat allemaal met een hoofdletter schrijf.

In de VS bleek dat de boodschap aan de ikhwan (broeders in het Arabisch) als volgt geformuleerd werd: "Jullie (de moslim-broeders) moeten begrijpen dat uw werk in Amerika een soort van grote Jihad is in het wegwerken en het vernietigen van de westerse beschaving van binnenuit en het 'saboteren' van haar ellendige huis door hun handen en de handen van de gelovigen, zodat het wordt geëlimineerd en Gods religie is gemaakt, zegevieren over alle andere religie". In de VS slaagden ze er zelfs in het zogenaamde CAIR (centrum voor amerikaans-islamitische relaties) te gaan domineren en te infiltreren in het politieke establishment en de bureaucratie van het Amerikaanse congres en de Amerikaanse senaat.

Hun officiële website is ikhwanweb.com Op het eerste zicht zegt ons dat niet zo veel maar als men weet dat ikhwan in het Arabisch "broeders" betekent begrijpt men allicht beter welke aantrekkingskracht van deze heroïsche en nostalgische benaming uitgaat. De Arabische heerser Ibn Saoed werd immers door de bedoeïnen-broeders als heerser aan de macht gebracht in zijn nieuwe staat Saoedi-Arabië. Hij verpletterde echter zelf hun macht bij de slag bij Sabilla in 1930, waarna de militie werd gereorganiseerd in het Saoedi-Arabische Nationale leger zonder paarden maar met kamelen in reserve.

Elke gelijkenis met de Assasijnen  van 1000 jaar geleden is louter denkbeeldig want die waren sjiiet. Zo ziet men maar waarom ze de dag van vandaag op de poco-media zo graag met woorden spelen. De ene dag ben je Wahabiet, de volgende Soenniet, de week nadien sociale vrijheidsstrijder, de volgende maand gewoon broeder, maar nooit Assasijn. Dat spreekt voor zich. Hoewel, El Baradei is dàt geen sjiiet?

Lucky9

De keuning heeft Reynders benoemd als informateur tot 16 februari met mogelijkheid tot verlengingen. De "Vlaamse" partijen, zeggen hun medewerking toe. 

De keuning heeft ook Leterme meer ruimte gegeven binnen zijn lopende zaken. Waarom hebben wij nog een parlement nodig of een nieuwe regering ?  De ouwe is weliswaar versleten en de nieuwe zal ook op niks trekken. Alors ?  Ook hier hebben de Vlaamse partijen hun loyale collaboratie beloofd. De N-VA zal zich inzetten om een reeks besparingen door te voeren, dat liet de partij gisteravond weten. Hopelijk voor de kelen van Valkeniers en Dewinter is De Wever handiger met het slachtmes dan met zijn politieke strategie.

Het land B, ook al is het politiek bankroet, klampt zich vast,  tegen alle logica in,  aan zijn eigen schaduw. Tegelijk wordt het officiële bewijs geleverd, dat de democratie die in 1989, bij het eerste cordon sanitaire, begraven werd, inmiddels officieel kan uitgeschakeld wordt met instemming van de politieke partijen (behalve Vlaams Belang en VLOTT), van alle regime-media én een groot deel van de publieke opinie, die niet beter weet.

Op momenten van wanhoop en twijfel vallen wij al jaren terug op onze standaardvraag, die een maatstaf is voor ons politiek denken : Is Vlaanderen met de huidige toestand gebaat ?

Neen, natuurlijk niet.  Over de vermeende Vlaamse partijen willen wij het nauwelijks hebben, wel over de NVA, die  zich centraal genesteld heeft in het belgische weefsel, in de hoop hier voordelen uit te halen.  De Wever heeft zichzelf overschat : hij, de zelfvoldane betweter , zou kunnen, waar niemand voor hem in gelukt was : de Franstaligen op de knieën krijgen.  Hij heeft vier zaken bereikt :

1 -  Een pak zware toegevingen in ruil voor noppes ; want denk niet, dat de franco-belgen op één informele Vlaamse toegift zullen terugkomen. Voor hen is dat verworven. Zeker nu er kans is dat Maingain mee rond de tafel zit, rechtreeks of via een sluipweg.

2 - Een grote  aversie bij een deel van de burgers tegen de zelfstandigheidsgedachte. De N-VA heeft de "mensen" bang gemaakt en nooit gereageerd op de economische paniekberichten. Dat past totaal in het raam van figuren die zich met grapjes en one-liners naar het politieke slagveld begeven, daar de mensen ophitsen en dan lacherig en lafferig op de loop gaan.

3 - De Franstaligen blijven pal overeind.

4 - Er is een nieuwe bemiddelaar opgedoken bij de N-VA, ene mijnheer Blijweert, een man van faam en eer.

Het weze duidelijk : Vlaanderen is niet gebaat met de strategie van een man die zijn potentiële bondgenoten wil kelen. Hoe slecht zit  een mens in mekaar, die dergelijke taal voert in de politiek ?

Ray

.

Als wij voor onze informatie enkel mochten steunen, zoals helaas te veel Vlamingen doen, op de 0000 en de vooringenomen linxe predikanten, dan bevonden wij ons nog in de oertijden van de nieuwsgaring. Ook op internationaal vlak is het pover gesteld met figuren als Pinokkio Vranckx die zichzelf ziet als een Abraham Lincoln die vrijheid brengt waar slavenleed heerst.

Gelukkig bestaat internet en zijn er diverse infokanalen. Zoals Russia Today dat we al enige tijd ontdekt hebben en dat op een zo objectief mogelijke wijze verslag uitbrengt van de conflicthaarden in de wereld.  Bovenstaande Engelstalige video geeft een beknopt goed overzicht met als slotconclusie dat de anti-Mubarakbetogers niet enkel hun president wegwillen maar ook weinig fiducie schijnen te hebben in de nieuwe messias, hun Nobelprijswinnaar El Baradei.  Zij willen vooral via verkiezingen zélf hun nieuwe leider aanduiden. Als dat een meerderheidsaanvoelen is, en er wordt veel geroepen "allah akbar" met het begeleidende gebaar "de duim over de keel" dan is het duidelijk welke richting de Egyptenaren uit willen.  (even er iets met de haren bijsleuren uit onze eigen binnenlandse actualiteit : als er gekeeld moet worden, wij hebben hier ook een kandidaat rondlopen die op die manier wil afrekenen met zijn politieke tegenstrevers).

Ray

.

SURPRISE, SUPRISE : MUBARAK IS A DICTATOR door Amnon Rubinstein

De revolutionaire gebeurtenissen in Tunesië en Egypte dalen op de ‘internationale gemeenschap’ neer als donder en bliksem. De twee impopulaire regimes, hoewel ondemocratisch, waren niet enkel berucht om hun brutale repressie. Integendeel, Tunesië was bekend als een mild pro-westers regime waarin zowel polygamie alsmede de hoofddoek verboden werden.Egypte werd eveneens beschouwd als een milde autocratie en president Hosni Moebarak werd beschouwd als een gematigde, naar vredezoekende pro-westerse stoere jongen. Voorzeker, waren er klachten van NGO’s over schending van de mensenrechten, maar in vergelijking met de permanente anti-Israëlische barrage, waren dit maar twitterberichtjes.Tunesië, sinds 17 december 2010 tot op vandaag staat het land in rep en roerZowel Tunesië en Egypte zijn verkozen leden van het grote circus dat bekend staat als de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties. In haar verslagen, tezamen met wat milde kritiek, complimenteerde de VN-commissie beide regeringen: Tunesië werd geprezen voor het bouwen van “een juridisch en grondwettelijk kader ter bevordering en bescherming van de mensenrechten,” en Egypte werd geprezen voor initiatieven “genomen in de afgelopen jaren ten aanzien van de mensenrechten, in het bijzonder voor het oprichten van afdelingen voor de mensenrechten binnen de ministeries van Justitie en Buitenlandse Zaken.”Deze passages lezende, mag het best iemand vergeven worden te mogen denken dat de massademonstraties van de voorbije dagen beter gehouden werden in Genève aan de zetel van de Mensenrechtencommissie van de VN. En onnodig te zeggen, dat we niets in de wereld gezien of gelezen hebben in de media dat ons voorbereidde op de verschrikkelijke straatbeelden en beschuldigingen jegens het regime die uit elkaar spatten op onze tv-schermen; het idee dat Moebarak een dictator is kwam als een schok over op het westerse publiek.

http://brabosh.com/

.

Video met Duitse onderschriften

Tijdens gesprekken met de toenmalige bemiddelaars Pieters (N-VA) en Flahaut (PS) zou Bart De Wever hebben benadrukt dat de inzet van de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 wat hem betreft duidelijk is: “De keel van het Vlaams Belang-monster in Antwerpen oversnijden.” Dat schrijft De Morgen vandaag (1 februari) Bovendien mag een federaal akkoord “het monster geen zuurstof geven”.

“Met zijn uitspraken bewijst Bart De Wever alleszins het belang van het Vlaams Belang als zweeppartij en stok achter de deur in de communautaire onderhandelingen,” reageren Bruno Valkeniers en Filip Dewinter. “Wat zijn morbide obsessie jegens onze partij betreft, vergist de N-VA-voorzitter zich andermaal van tegenstander.”

In een dubbelinterview met Patrick Janssens stelde Bart De Wever eerder al dat “het Vlaams Belang op de terugweg zetten” een prestatie was “die altijd verbonden zal blijven met 2010” (GvA, 31.12.2010). Enkele weken geleden noemde hij het feit dat hij ‘het Blok’ zou hebben doen afkalven “het mirakel van zijn politieke leven.” “En”, zo voegde hij er nog aan toe, “ik vind dat ik daar te weinig credits voor krijg” (Humo, 21.12.2010). Dat een zelfverklaarde Vlaams-nationale partijvoorzitter de Vlaamse onafhankelijkheidspartij tot vijand nummer één uitroept en daarvoor ook nog ‘credits’ van het regime verlangt, is wel bijzonder vreemd.

“De recente uitlatingen van De Wever versterken de indruk dat hij er in de eerste plaats een duidelijke anti-Vlaams Belang-agenda op nahoudt”, aldus Valkeniers en Dewinter. “In dat geval speelt hij in de kaart van de behoudsgezinde en belgicistische linkerzijde. Niet in het minst zou hij de socialistische partij in Antwerpen, die in de Scheldestad sinds mensenheugenis aan de macht is, daarmee een grote dienst bewijzen.” Voor het Vlaams Belang is het ongehoord dat rechtse stemmen misbruikt zouden worden om een links beleid te voeren.  

bron:VB

Ook volksvertegenwoordiger Filip de Man heeft een en ander te vertellen over de populaire N-VA vooriztter :

Vorige maand heb ik het nog gezegd op clint.be: De Wever wil voor zichzelf de burgemeesterssjerp van Antwerpen en alle andere bekommernissen zullen daar moeten voor wijken.

Redenen te over:

1. De Wever houdt helemààl niet van de Belgische politiek. Hij kon als lijsttrekker van de grootste partij het premierschap opeisen en deed dat uitdrukkelijk niet. Nota bene de PS’er Di Rupo kreeg van hem de ‘16’ aangeboden. De Wever wil bij mijn weten ook geen gewone minister worden in een federale regering.

2. Hij haat het Vlaams Belang. Toen hij zo’n tien jaar geleden - de NVA haalde in de peilingen de kiesdrempel niet meer - tevergeefs de top van het Vlaams Blok aanklampte, voelde hij zich diep vernederd. Kenners van het ‘Diagnostisch Handboek Psychiatrie’ begrijpen tot wat dat allemaal kan leiden, zeker als men z’n razernij kent ten tijde van de overstap van ‘zijn’ Marie-Rose Morel naar het VB. Overstap die dan nog bewerkstelligd werd door zijn Antwerpse aartsrivaal Filip Dewinter.
De voorbeelden van De Wevers aversie zijn legio: eind vorig jaar verklaarde hij aan z'n vrienden van Humo (21.12) dat hij “het Blok” heeft doen afkalven en dat was - steeds volgens De Wever - “het mirakel van mijn politieke leven”. Nog in datzelfde linkse weekblad probeerde hij dan schaamteloos die ‘prestatie’ electoraal te verzilveren bij het eerder linksgerichte lezerspubliek van Humo: “Ik vind dat ik daar te weinig credits voor krijg”, kloeg De Wever.

3. Als hij in oktober van volgend jaar voor het bemachtigen van de Antwerpse burgemeesterssjerp moet kiezen tussen Dewinter en Janssens, kiest hij ongetwijfeld voor de linkerzijde. Men vergete niet dat hij niet alleen een podium krijgt in de linkse Humo, maar dat hij evenzeer mag schitteren in het al even linkse krantje De Morgen en diens cloon De Standaard. Vandaag blijkt zijn haat tegen het Vlaams Belang voor de zoveelste keer in De Morgen: het doel van De Wever bij de komende gemeenteraadsverkiezingen is "De keel van het Vlaams Belang-monster in Antwerpen oversnijden". Meneerke verklaart daaromtrent zelfs protserig dat hij in 2012 een "afspraak heeft met de geschiedenis".

En dat zou de spreekbuis moeten vormen van de rechtse meerderheid in Vlaanderen?  Die Baes Ganzendock zou Vlaanderen moeten redden?

Filip De Man

(met dank aan Le Camp des Saints in Vlaanderen van Roeland van Walleghem, dat wij van vandaag af opnemen bij onze aanbevolen steks)

Man probeert eigen neef omver te rijden
 
Een man uit de Brusselse gemeente Sint-Jans-Molenbeek heeft woensdagvoormiddag geprobeerd zijn eigen neef omver te rijden en heeft hem vervolgens met de dood bedreigd. Hij werd door de politie opgepakt. Dat meldt het parket donderdagmiddag.
 
03:44 Molenbeek krijgt nieuwe Nederlandstalige school
 
Tegen 2013 opent een nieuwe Nederlandstalige school met 450 plaatsen in de Zaadstraat, vlakbij het Astridpark. Dat staat in de bijzondere begroting van de gemeente.
 
02:35 Molenbeek wordt door schenking eigenaar van historische boom
 
De gemeente Molenbeek wordt eigenaar van één van de oudste bomen van Brussel. De linde staat in de Kasterlindenstraat.
 
13:37 Man (28) sticht brand en dreigt dan familie in brand te steken
 
De politie van de zone Brussel-West heeft donderdag een 28-jarige man opgepakt nadat hij per sms gedreigd had zijn familie uit Sint-Jans-Molenbeek in brand te steken.

12:03 Man sterft door CO-vergiftiging in Sint-Jans-Molenbeek - Verdachte wordt opgepakt
 
In een woning in Sint-Jans-Molenbeek is zaterdagmiddag een Marokkaanse man om het leven gekomen door CO-vergiftiging. Een Algerijnse medebewoner werd nog gered en in kritieke toestand afgevoerd. Een persoon werd opgepakt voor verder verhoor.
 
 
13:25 Politie klist 13-jarige inbreker in Sint-Jans-Molenbeek
 
Vrijdagavond heeft de politie op de Edmond Machtenslaan in de Brusselse gemeente Sint-Jans-Molenbeek een jonge inbreker opgepakt. Zelf beweert de jongeman dat hij 13 jaar oud is en dat inbreken zijn beroep is. Zo zou hij al een hele reeks feiten gepleegd hebben in Antwerpen, Luik en het Brusselse.
 
22:16 Dieven eisen 1.500 euro voor gekidnapte hond
 
Twee mannen kidnapten vrijdag een hond in Sint-Jans-Molenbeek en eisten 1.500 euro van zijn bazinnetje. Maar die liet zich niet doen en bracht een politieteam mee naar de plaats van afspraak.
 
06:35 Psychologisch gestoorde steelt champagne
 
De lokale politie van de zone Brussel-West pakte maandagochtend een man op die een fles champagne probeerde te stelen in de Delhaize aan de de Rudderstraat. De man had een mes in zijn jaszak en heeft psychologische problemen. Hij werd ter beschikking gesteld van het parket.

bron : Het Nieuwsblad

Blake Lively : (nooit van gehoord) aangenaam kennis te maken

Blake Lively is uitgeroepen tot meest begeerde vrouw. Dat gebeurde tijdens een online poll op de website AskMen.com. De 23-jarige actrice sprong van de 85ste plaats vorig jaar rechtstreeks naar nummer 1 en laat daarbij Katy Perry, Scarlett Johansson en Cheryl Cole ver achter zich. Lively werd op de voet gevolgd door Black Swan-actrice Mila Kunis en Modern Family-actrice Sofia Vergara. Het topmodel Selita Ebanks en het lingeriemodel Miranda Kerr sloten de top 5 af.

Info gesprokkeld bij Vandaag.be en bevestigd via Clint.be, dus het is juist.

Vlaams onderwijsminister Pascal Smet heeft een ontdekking gedaan : een deel van de Marokkaanse jongeren die normaliter schoolplichtig zijn, hebben soms problemen met hun identiteit en met de moeilijke leefomstandigheden die wij hen in Vlaanderen (en Brussel) opleggen. Wij hadden nog nooit gehoord over deze problematiek, tenzij sporadisch, een of ander opgeklopt verhaal door een onwillige journalist met slechte intenties.

De Marokkaanse jongeren leven in een duale werkelijkheid, aldus Pascal Smet. Zij blikken terug naar een verleden van-horen-zeggen in hun échte vaderland, waar de vrouwen gesluierd en discreet rondlopen en waar de mannen in rustige vastheid genieten van het leven in de schaduw van een palmboom, lurkend aan de waterpijp, de mekkerende kudde schapen tevreden overschouwend. Dàt geromantiseerde beeld, heeft Smet vastgesteld, beantwoordt niet aan de realiteit. Marokko is een moderne democratie, de meisjes zijn soms mini-gerokt, de mannen werken hard voor hun gezinnen en het leven van elke dag verloopt op het ritme van het gebed tot allah en een diep respect voor de keuning wiens woord, wet is.

Wat een verschil, mijmert Smet, met onze wrange samenleving, onze grijze, kille luchten, de jacht op welvaart en bezit, politici die de pers misleiden met  dossiers waarop ze eigenhandig "curieuzeneuzemosterdpotten" schrijven, het neerblikken van de bange blanke man op de rijke culturen die hem omringen, de onwil van vele witte kinderen om begrip op te brengen voor de naar tolerantie hunkerende vreemde jongeren. Het zijn erbarmelijke tijden en het is onze taak (dixit Pascal) ons dieper in te leven in de wereld die beheerst wordt door de vreedzame islam.

Smet heeft vernomen dat sommige scholen er op uit trekken naar Marokko, in een soort uitwisselingsprogramma of onder het mom van een schoolreis. Het moet niet altijd Athene, Rome of Londen zijn, die steden met hun oudbakken Westerse cultuur.  Klassen met veel Marokkaanse kinderen gaan voor een tijdje naar ginder, zodat de jongeren met het leven aldaar kunnen kennismaken. Dat is ook verrijkend voor de enkele witte kinderen die zich in het gezelschap bevinden : zij zullen hun vooroordelen thuislaten en overtuigd geraken van de verrijking van de islamitische samenleving.

De minister zal een aparte dienst opzetten om de scholen die een dergelijk initiatief willen nemen, bij te staan in de organisatie. Want in Marokko zelf is men niet tuk op al die vreemde snuiters die plots komen binnendringen  in het plaatselijke leven : er is geen behoefte aan kennismaking met verbasterde uitwijkelingen, die de rustige vastheid komen verstoren.  De administratieve moeilijkheden en belemmeringen voor dergelijke uitwisselingsprogramma's zullen met plezier op de schouders genomen worden van het Vlaams ministerie voor onderwijs. 

Er schuilt nochtans een addertje onder het gras : waarom enkel voor Marokkaanse kinderen ? Wat met de andere  prachtige nationaliteiten. Wij kunnen ons niet voorstellen dat de heer minister discriminatoire maatregelen zou treffen. Waarom geen afdelingen van ons departement van onderwijs vestigen in de vele Prachtlanden die ons hun inwoners afstaan ? 

Bron : de Standaard

Savat