Gesprek met Miss Marokko
Het zijn niet de lezers van de kwaliteitskranten Le Matin en Le Standard die op de hoogte zijn van het multiculturele Vlaanderen en de moeilijkheden in verband met de integratie van de moslims. Het is niet omdat je een gesprek voert met Temsamani (buiten het blikveld van Gennez) dat je weet hoe de moslimgemeenschap haar aanwezigheid in Vlaanderen ervaart.
Gina, onze pittige lezeres met het grote hart dat ze vaak op de tong draagt, woont al jaren middenin een allochtonenwijk, de Antwerpse Seefhoek, en heeft meer kennis én begrip voor de moeilijkheden dan de vingerheffers Van der Meersch en Desmedt. Vingerheffers, ontkenners en betweters.
Vanmorgen had ik het voorrecht een lang gesprek te voeren met een moslima van 19 jaar, een beeld van een vrouw, met een elegante hoofddoek en een lieftalligheid die ik nog nooit bij een van haar landgenoten ervaren heb. Zij begon het gesprek, wat zeer uitzonderlijk is.
Ze woont vijf jaar in Antwerpen en spreekt erbarmelijk Nederlands, want heel de familie spreekt Berbers en op school waar ze zich sporadisch vertoont, heeft ze enkel Marokkaanse vriendinnetjes. Ze keert nooit meer terug naar Marokko, want heel de familie woont hier en het leven is hier veel makkelijker. Ze zal trouwen met een Marokkaanse man, ook als ze niet van hem houdt, haar ouders willen dat zo. Een Vlaamse man komt niet in aanmerking, want dat is geen moslim. Ze is op zoek naar werk maar door haar gebrekkige talenkennis, zal het moeilijk worden. De Marokkaanse gemeenschap rekent er op, dat als nog meer landgenoten overkomen, er binnenkort een eigen economisch circuit zal ontstaan (dat waren niet haar woorden) zodat ze geen Nederlands meer hoeven te leren. En ja, de mannen zijn de bazen en de vrouwen moeten gehoorzamen, dat staat trouwens in de koran, zei ze met schitterende ogen. Op mijn vraag wat ze ervan vindt dat in onze gezinnen man en vrouw gelijk zijn en dat er zelfs vrouwen zijn die de leiding nemen, was ze heel kort : dat mag niet. En verliefd worden op een Vlaamse jongen ? Dat gebeurt en er zijn zelfs huwelijken, maar dan moet de familie akkoord gaan, anders word je uitgesloten en de Vlaming wordt geacht zich aan te passen.
Dit onschuldige meisje heeft mij niets nieuws geleerd, ik was wel gecharmeerd door haar spontane eerlijkheid en met mij praten was voor haar geen enkel probleem : zolang ze niet getrouwd is, kan ze best met een oudere, onbekende man spreken. Eens getrouwd zal ze mij ontwijken en negeren en vervoegt ze de grote schare schichtige, onvriendelijke vrouwen met kleding als een oosterse tapijt.
Het zou heel dom zijn te pretenderen, dat ik via een kort babbeltje met deze Miss Marokko, heel de problematiek onder de duim heb. Er zijn alleszins enkele besluiten waar je niet omheen kan en die bevestigen wat velen hier weten en zeggen :
- zich inburgeren in onze maatschappij, zal alleen gebeuren door een kleine minderheid, de doorsnee-migrant ook van latere generaties blijft in de eigen leefwijze vertoeven en hemelt het moederland op als een paradijs.
- de linkse strijders die zich jarenlang schor hebben geschreeuwd tegen de Zuid-Afrikaanse apartheid, zien nu dat deze levensvorm zich als vanzelf installeert in onze samenleving, zonder van bovenaf opgelegd te zijn.
- de door vele burgers gevreesde islamisering zal zich nog verder doorzetten en een eigen islamitische gemeenschap zal los van de onze de boventoon voeren. Nadat we ons verzet tegen de Franse tweetaligheid gevoerd hebben, kunnen we onze spandoeken klaarmaken tegen het Arabisch, Turks en Berbers.
Jan Leyers, de man van "De weg naar Mekka" heeft het juist gezien : onze beschaving en de islamitische tradities sporen niet.
Ray
2 reacties op dit bericht
Scherpe tong, en ook voor Ovi.
Tot over een aantal jaren terug waren het de vrouwen uit de B. moslimgemeenschap die studeerden,en zich integreerden, toen zag je niet dat massaal 'kopje dek je'.
Die moslimvrouwen waren op dat moment sterker* en intelligenter dan hun 'bruidegommen', en dat werd vertaalt door de imam als' weerspannig', 'ongehoorzaam', de werkelijkheid was echter dat ze niet afhankelijk meer waren,
zo is dat bij mensen die hun eigen kost waard zijn, die hebben vrijheid.
Oplossing was de invoer van import bruiden, nog steeds trouwens, en die weten niet beter, geïsoleerd als ze worden, veroordelen ze onder gezag van manlief elke vorm van educatie en emancipatie, en lossen en laden is hun 'ingeprente boodschap'.
Onder de geïntegreerde moslim vrouwen heerst een tweestrijd, wanneer zij onder het juk van familie, man, en imam weg zijn, hoor je ze zaken vertellen die zelfs ik niet met mijn scherpe tong zeg.
Zij gaan gebukt onder een enorme druk vanuit de gemeenschap, zij kunnen niet geweldloos hun eigen weg naar de vrijheid bewandelen, want ze zijn niet vrij, ze zijn geboren onder het teken van Allah, en deze laatste mag niet beledigd worden, want dan mag men wraak nemen.
Ikzelf walg van vrouwen als Axel red, SPa-Spirit, Groen! en tal van BVs, stuk voor stuk zijn dat bijna dolle mina's, maar wanneer ze daadwerkelijk voor de 'onderdrukte vrouw' moeten opkomen, kiezen ze voor de terreur van deze Allah gedienstige mannen,onder het kader 'vrijheid' van Goddienst.
Ik ben geen slimme, heb geen universitaire diploma's, maar heb wel deze ervaring,hoe hysterischer moslimvrouwen doen over hoofddoeken en geloof, des te meer ze gebukt gaan onder de gewelddadigheden daarvan, en dat fatsoen heb ik dan wel, daar met hun op een 'confidentiële' manier over te praten, zonder ze achteraf in diskrediet te brengen.
Ik zal u tal van verhalen besparen, maar als westerse vrouw heb ik al menige moslim mannen op hun plaats gewezen, en het rare is dat ze mijn argumentatie aanvaarden, en er achteraf een 'respect' is.
Ik heb er ook mee gewerkt, wat als vrouw niet makkelijk was, maar 'jamais' heb ik mijn plaats afgestaan. En volgens de Koraan moet dat ook niet, want ik bevind me niet in een vreemd land!
Voila,,
Het is makkelijk te veroordelen, maar het getuigt van nog minder fatsoen er voordeel uit te halen, en wat Jan Leyers betreft,die heeft volgens mijn gevoel een heel objectieve weergave weergegeven van feiten.
Ik moet zijn boek nog lezen, maar ik weet nu al dat er niets 'verrassends' in zal staan,( voor mezelf dan), de weg naar Mekka, men moet het echt niet zo ver gaan zoeken, het is echt heel dichtbij.
"De weg naar de B. politiek hypocrisie", zou daar een vervolg op kunnen zijn,, en dan beloof ik aan Jan Leyers, ( als dat met evenveel objectiviteit is geschreven)dat ik in de rij zal staan voor het signeren van dat exemplaar.
Ovi,,
Ik heb gisterenen misschien wel wat te brutaal geweest, doch waak ik erover dat 'anderen' niet een onschuldig grapje als bevestiging bezien, en daar mee denken dat voor dit gerstoord onderontwikkeld volkje weg vrij is.
Zelf vind ik dit jammer dat ik in dergelijke termen moet denken, mar zover zijn we al.
clash tussen het westen en de moslimwereld
Vorige week mocht Jan Leyers zich komen verdedigen over -- 'De weg naar Mekka'- tegen de kritiek van Vlaamse moslims en kritische mediawatchers. Honderdvijftig toeschouwers kwamen samen in De Centrale in Gent, waaronder Etienne Vermeersch en ook Wouter Van Bellingen - van de symbolische trouwpartij tegen racisme. Critici zochten op basis van beeldfragmenten naar de achterliggende gedachte van de programmamakers.
Sami Zemni, directeur van het Centrum voor Islam in Europa en coördinator van het MENARG (Middle East and North Africa Research Group) van de Universiteit Gent, kan niet verdragen dat Westerlingen bepaalde problemen toeschrijven aan de islam. Hij verwijt Jan Leyers dat die op basis van één reis pretendeert te weten hoe de moslimwereld in elkaar zit.
Ze verwijten hem ook dat hij hoofddoeken in beeld bracht juist terwijl er gezegd werd “Hier is geen echte democratie”. “Wat gaan de mensen denken als ze zoiets zien. TV-makers zijn verantwoordelijk voor de beeldvorming en dit komt zeer negatief over.”
Zemni geeft wel toe dat het dogma “alles is ondergeschikt aan de islam” aan een opmars bezig is. Leyers stoort zich dan weer aan het simplistische “Het staat in de koran, dus het is waar”
Maar hij wordt wel op de vingers getikt over een interview in Marokko. Zijn vraag aan de dochter van een belangrijke sjeik en fundamentalistische moslima : “Volgens de Koran zijn man en vrouw toch niet gelijk? Mannen mogen immers meerdere partners hebben, maar vrouwen niet”, legt hij haar voor.
Deze vraag vindt Naima Charkaoui eenzijdig. “Die vrouw kon heel wat andere dingen vertellen en dat heb je haar niet gevraagd”, zegt hij.
(bron : indymedia.be)
Moet er nog zand zijn ? Die mannen kunnen dus echt wel niks verdragen. Direct op hun tenen getrapt. Als we van één ding zeker zijn dan is het wel dat aan “hun” cultuur, beschaving, normen en waarden niets zal veranderen !