83 % (108)
2 % (2)
In het zuiden van West-Vlaanderen werven heel wat bedrijven grensarbeiders aan, bij gebrek aan Vlaamse werkkrachten. Die Franse arbeidskrachten nemen trouwens gretig die Vlaamse jobs aan, door het voordelige sociaal statuut. Zo hoeven ze bij ons geen belastingen te betalen, maar vallen ze toch onder de Belgische sociale zekerheid. En de belastingtarieven in Frankrijk zijn aanzienlijk minder dan in het land B.
'Maar vanaf volgend jaar valt dat statuut voor nieuwe grensarbeiders weg, terwijl uit een bevraging van 133 bedrijven in het zuiden van West-Vlaanderen blijkt dat zij zo'n 1.000 vacatures zullen openstellen.' Veel betrokken bedrijven vrezen dan ook dat ze die vacatures niet meer opgevuld zullen krijgen, bij gebrek aan nieuwe grensarbeiders.
'En je zou dan denken dat er in Wallonië nog voldoende arbeidskrachten beschikbaar zijn. De werkloosheid in een stad als Moeskroen bedraagt immers 20 procent. Maar de ervaring leert dat er amper reactie komt wanneer we onze vacatures in Wallonië bekend maken', aldus Voka-directeur Patrice Bakeroot.
'Geen arbeidsethiek'
Oorzaak is volgens Voka de mentaliteit: 'De hangmatcultuur in het zuiden van ons land, de werkloosheid die van generatie op generatie wordt doorgegeven, waardoor er te weinig arbeidsethiek heerst. De stok achter de deur om een job te aanvaarden, ontbreekt duidelijk.'
'We hebben al van alles geprobeerd om deze mensen toch maar bij ons aan het werk te zetten, zoals gratis busdiensten richting West-Vlaanderen omdat de afstand een probleem zou zijn. Maar niks blijkt te helpen.'
Volgens Voka kijken veel van deze bedrijven nu naar Oost-Europa, kwestie van bij gebrek aan grensarbeiders toch maar op tijd aan voldoende arbeidskrachten te geraken.
'Want bijna 7 op de 10 ondervraagde bedrijven vreest anders een groeivertraging, waardoor ze zelfs bereid zijn hun productiecapaciteit naar elders te verplaatsen. Is het niet een beetje de wereld op zijn kop dat we in het Oostblok mensen gaan weghalen, terwijl er 30 kilometer over de taalgrens nog voldoende arbeidskrachten beschikbaar zijn?'
'Opruiende taal'
De Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling (VDAB) beklemtoont dat het behoorlijk wat inspanningen doet om met haar Waalse tegenhanger Forem deze openstaande vacatures ingevuld te krijgen. 'En we boeken daarbij wel degelijk resultaten', zegt VDAB-woordvoerster Anneke Ernon.
'Natuurlijk kan het altijd beter. Maar het is soms ook een kwestie van een mentaliteitsverandering. Soms werken we zelfs met landkaarten om potentiële Waalse kandidaten te laten inzien dat een job in Vlaanderen helemaal niet zo ver is als ze wel denken.'
Federaal minister van Werk Joelle Milquet (CDH) wilde gisteren niet reageren op de 'opruiende taal van Voka'. Waals minister-president Rudy Demotte (PS) was wel bereid naar de grieven van Voka te luisteren. 'Maar we moeten ook vaststellen dat veel van deze Vlaamse bedrijven vacatures hebben voor knelpuntberoepen. En net als in Vlaanderen zijn ook in Wallonië de mensen die de juiste kwalificaties voor dit soort jobs hebben niet dik gezaaid. Je kan toch niet van iemand in de provincie Luxemburg verwachten dat hij een job aan de andere kant van het land aanvaardt?'
Rood ! Een goed initiatief van Erik de Bruyn.
Wat vele socialisten in het Antwerpse al lang vermoedden, vreesden of hoopten is op Paaszondag eindelijk gebeurd : Erik de Bruyn laat de SP-a voor wat zij is, een samenraapsel van carrièristen die niets meer te zien hebben met het progressieve, linkse ideaal en richt zijn eigen partij op : Rood.
Er bestaat natuurlijk een erg persoonlijke vete, zeg maar haatrelatie, tussen De Bruyn langs de ene kant en de groep Gennez en Janssens met ieder hun eigen satellieten. Het conflict is persoonlijk maar ook ideologisch. De Bruyn is al lange tijd de leider van een gestaag groeiende groep binnen de sp-a die terug naar de bron wil. Wie het tijdschrift Vonk in handen krijgt (gedrukt op luxueus glanspapier, zeer vreemd voor een marxistische en milieubewuste beweging) wordt teruggeworpen in de tijd, naar de jaren '60 en '70 van vorige eeuw, met vlammende oproepen tot solidariteit met de derde wereld, mateloze bewondering voor de revolutionaire bewegingen zoals deze van Hugo Chavez in Venezuela en het wegdeemsterende Cubaanse communisme, het grote gelijk van de vakbonden, de patroons die nog altijd bij het XIXde eeuwse kapitalisme zweren, enz. In elk nummer van Vonk, ook een flink aantal zure oprispingen over de laksheid binnen de SP-a top en het verraad tegenover het proletariaat. De Bruyn is zich terdege bewust van de schade die het loftsocialisme aanricht in de rangen van de stamboek-partijleden.
De Bruyn woont in het Antwerpse district Deurne, dat eens een rode burcht was met de legendarische burgemeester Maurice Dequeecker. Intussen is Deurne, met zijn talrijke Marokkaanse, Turkse en andere vreemdelingen een bastion van Vlaams Belang geworden, waar die partij 41% scoorde in 2006 bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen. De Bruyn, een milieu-ambtenaar, omarmt de communistische idealen en legt in zijn programma uitgebreid de nadruk op allerlei groene eisen. Het actuele onderwerp over het opgeven van de kernenergie is al lang een topprioriteit bij de rebellen van Rood. Daar waar zij de SP-a terecht een amalgaam van carrièrejagers noemen, zijn zijzelf een amalgaam van marxisten, trotskisten, maoisten, enz. die in oudbakken linkse theorieën hun inspiratie vinden om een nieuwe wereld te scheppen, waarin het individu onderworpen is aan de wensen van de groep, die geleid wordt door uitverkorenen ... Niets nieuws onder de rode zon.
De vakbond ABVV is een schaamteloze nevenorganisatie van de socialistische partij. Dat is zelfs geen geheim : voorzitter Rudi de Leeuw is lid van het SP-a partijbestuur. Rood schurkt zich graag aan tegen dit ABVV en de sociale (en vaak ook politieke) standpunten van dat op Sovjetleest geschoeide machtsinstituut. Tegelijk werft De Bruyn sympathie en ronselt hij leden bij de vakbondscentrales : kortom, de tactieken van de oorspronkelijke socialisten worden nog steeds toegepast door de militanten van Rood. De Leeuw heeft in zijn syndicaat hetzelfde probleem als de SP-a : zijn troepen worden geïnfiltreerd door extreem-links.
Naast Antwerpen is er ook een Rood-kern in het Oostende van Johan Vandela Notte actief. Niet toevallig, want het was Vandela die als voorzitter, na zijn fenomenale verkiezingsnederlaag in 2007 Gennez aanduidde als zijn opvolgster.
Zoals een echte patriarch dat doet, bestond er geen twijfel dat de partij, die altijd naar buitenuit opgetreden is als een monoliet blok, deze eenzijdige beslissing zou bevestigen zonder tegenpruttelen. Niemand had er op gerekend dat de voor de buitenwereld onbekende opposant De Bruyn stokken in de wielen zou steken. Plots was er een tegenkandidaat opgestaan die de arrogante door Steve Stevaert en de rest van het rode politburo gesteunde ex-Animo voorzitster, Caroline Gennez, kwam dwarsbomen.
Met een rode das en een rode ruiker, zijn we precies echte socialisten. Zo lang er te graaien en te slijmen valt, is Madam Schuddenbol ook van de partij.
Toen trad in vele federaties de al lang aanwezige onvrede met de partijtop aan het licht. Alle ontevredenen, om de meest uiteenlopende redenen, verzamelden zich rond Erik de Bruyn die uitsluitend de ideologische kaart trok maar duidelijk beoogde de ganse partijtop te blameren. Honderden socialisten (met ieder zijn familieleden en kleine aanhang) hadden net hun job als kabinetsmedewerker verloren, ingevolge de electorale rammeling, die niemand voor mogelijk had gehouden : van 23 naar 14 zetels en geen nieuwe regeringsdeelname.
Velen zagen Vandela Notte als hun persoonlijke belager die een onverhoedse streep had getrokken door hun carrière-ambities en zij waren niet geneigd de slome Gennez, die niet méér was dan de handpop van de partijleiders, te steunen. Tijdelijk werkloze socialisten met verbrijzelde dromen, die geen lor belangstelling hadden/hebben voor de werkmens, voelden in zich de vlam branden van Karl Marx en Emile Vandervelden. De Bruyn verzamelde stemmen die in normale omstandigheden nooit naar hem zouden gegaan zijn.
Na de eerste ronde in de verkiezingen, bleven Gennez en De Bruyn als enigen over voor de finale slag. Het was een schok voor de partijpotentaten dat de grote afdelingen Antwerpen en Brugge zich uitspraken om De Bruyn te steunen. Een persoonijke blamage voor Patrick Janssens die al lang elke voeling met de basis verloren had.
In totaal kreeg De Bruyn ruim 33% van alle SP-a'ers op zijn hand en de belofte van de ijdele Gennez dat zij rekening zou houden met de interne democratisering en de eisen van de communistische vleugel. In de realiteit kwam daar niets van terecht en hooghartig negeerde de nieuwe voorzitster haar tegenstander. Zoals zij ook in Mechelen, waar zij vanuit Hasselt door Stevaert neergeplant werd, haar vrouwelijke rivale, eveneens een pionnetje van Stevaert, de knappe Marokkaanse Temsamani, uit elk politiek mandaat wegpestte. Als we knap zeggen, bedoelen we fysiek knap, want dit vrouwtje moest als staatssecretaris ontslag nemen, nadat was gebleken dat zij over haar opleiding had gelogen. Liegen tegen ongelovigen is toegelaten in de omgeving waar Temsamani opgegroeid is.
Met de Vlaamse en Europese verkiezingen van juni 2009 werd De Bruyn, die gerekend had op een verkiesbare plaats, weggemoffeld in de kieskring Antwerpen op de 11de plaats. Hij verzamelde er 8355 stemmen, en bereikte daardoor de vierde plaats van de 24 socialistische kandidaten. Dat was het dan.
Na veel interne strubbelingen in de krabbenmand die de partij nu nog meer dan ooit, is, kwam vandaag het bericht van de definitieve breuk. Met de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen in 2012 zal Rood zich reeds aan de kiezers voorstellen, al dan niet met een uitgebreide lijst van allerlei extreem-linkse groepjes van dromers, drammers en droogstoppels.
Wie hier beslist niet kan mee lachen, is Patrick Janssens. De reclameman heeft de Antwerpse SP-a afdeling langzaam de nek omgedraaid en de klassieke socialistische families die altijd de kern gevormd hebben van de macht in het stadhuis, terzijde geschoven. Hij heeft zelfs de naam van SP-a dubbelzinnig en op eigen houtje omgevormd tot StadsPartij-Antwerpen. Op de webstek worden de beslissingen van het schepencollege gebracht als waren het officiële stadsmededelingen. En worden specifieke partijactiviteiten en standpunten geweerd.
De Bruyn zal met Rood heel wat stemmen losweken die anders automatisch Janssens ten goede kwamen. Dat op zich is een goede zaak. Na meer dan 70 jaar socialistisch bestuur en socialistische burgemeesters zal de huidige slimmerik er finaal in slagen om de burgemeesterszetel kwijt te spelen. We kunnen niet anders dan de man dankbaar zijn en hopen dat zijn partij in de oppositie verzeilt. En ook een klein bedankje voor het rode Paasei van De Bruyn.
Ray
7 reacties op dit bericht
mooi
juiste naam
Moeten er nu geen vescheurende keuzes gemaakt worden bij de 0000???Gaat carolientje weer eens een blik vanden broukes opentrekken??Gaan de buitenlandse bankrekeningen van de pakbonden nu vrijgegeven worden??
Gezellige groeten uit Terneuzen,
Hallo Ray,
fijne paasmaandag,
zonnige groetjes uit Terneuzen
met veel liefs van Lilian en Paolo.
Nie wieder nationalsozialismus
Het is niet te begrijpen dat er nog mensen rondlopen met een achterhaald links gedachtegoed.
Geschiedenis heeft toch laten blijken dat gelijk welk totalitair systeem, ook rechtse, geweld gaan gebruiken om hun ideologie door te drukken.
Noem mij 1, ja slechts 1, voorbeeld mr De Bruyn van een socialistische staat waar een IEDER er op vooruit is gegaan. Stop maar met denken, die is er niet. Toch willen de charlatans van rood! het weer eens proberen, niet gehinderd door enige historische kennis.
Zij gaan geld afpakken van de rijken en geven aan de armen. Gerechtigheid noemen ze dat bij de socialisten pur sang.
Waar draait dit allemaal op uit? Precies het tegenovergestelde. ELKE burger wordt armer en er ontstaat een zeer rijke minieme top, de leiders van de Partij zelf.
Noem mij 1, ja slechts 1, voorbeeld mr De Bruyn waar dit NIET gebeurd is in een socialistische staat. Het gebeurt nu al voor onze ogen met de EUSSR.
Socialisme kan enkel bestaan in een kapitalistisch systeem waar je geld kunt eisen van burgers die voor zichzelf werken, ten andere, niemand werkt graag voor een ander, niet voor een ideologie, niet voor den smeerlap van ne baos, niet voor een stel gefrustreerde oude SP vazallen die de achttiende eeuw willen herinvoeren.
Als ik je een uitstekende coalitie kan aanbevelen mr De Bruyn, lees eerst de koran, daar staat hoe de maakbare maatschappij moet functioneren, het is ook meer trendy dan Marx.
Maar kijk dan ook eens naar de gevolgen in de landen waar alles in de praktijk heerst, zie de angst in de ogen van die mensen daar, de stilstand van deze werelden.
Nie wieder nationalsozialismus graag, ook niet verpakt als godsdienst.
Oei !
Weeral minder stemmen, nog een paar die het licht zien en we zitten tegen de fameuse 5% aan te gapen. Een reden te meer om op de schoot van Di Rupo te kruipen.
Rood op weg naar de goot.
Goede en klare uiteenzetting! Het is een zeer mooi paasgeschenk dat ons via Erik De Bruyn wordt aangeboden.Dat het antwoord hierop van de linxe partijtop het "nietszeggende"...wij hadden het zien aankomen luide,getuigd alleen maar van innerlijke frustratie en geknarsentand.
Bij de PVDA zijn ze al in feeststemming en dromen ze van een mandaat in de gemeenteraad
Het sossenkot krijgt nu nog meer het aanzicht van een kiekenkot waar een rode vos zijn gevoeg is komen doen.Hopelijk doen ze publiekelijk hun werederzijdse aversie nog een goed uit de doeken op de komende 1Mei manifestaties.Ik zie ze daar al staan mekkeren in hun rode carnaval kledij om hun opgelopen schade en schande te verdoezelen.Na al wat die bende linxe teringlijders en profiteurs ons hebben aangedaan met hun invoer van rochelaars en ander vies volk samen met hun barbaarse cultuur en nog barbaarsere religie,is elke "doef" die de roodzakken op hun smoelwerk te verwerken krijgen en welgekome
verfrissing voor weldenkend Vlaanderen.Misschien krijgen we zondag e.k. de climax van de linxe teloorgang en hangt Carolien haar rode slip aan de wilgen
mvg.