Hoe wankeler de bestuurlijke en politieke situatie van belgië wordt, hoe meer pogingen er ondernomen worden om in het buitenland de indruk te wekken, dat alles hier perfect verloopt en onder controle is. Van het belgisch front niets dan goed nieuws, hoor.
Yves Leterme die zich ooit aandiende als een Vlaamse Messias en die het vertrouwen won van bijna een miljoen naiëve kiezers, heeft zich na een pijnlijk federaal parcours genesteld in een premierschap van administatieve en protocollaire zaken. In deze functie treedt hij naar buiten als copywriter voor het product belgië : de beste leerling van de Europese klas.
Een door de Euro-Commissie gevraagde begroting, omgedoopt tot Nationaal Hervormings- & Stabiliteitsprogramma met een tekort van 4,1% wordt met de glimlach omgetoverd tot een document met slechts 3,6% verlies. Alstublieft, Europa, hier is het huiswerk van uw beste leerling. Hoe dit in concreet beleid omgezet zal worden door een regering, is een onbeleefde vraag, die niemand dan ook stelt.
Op een gluiperige manier wordt door de vroeger knokploeg van Leterme, het land B in een overzeese oorlog meegesleurd. Met een parlementaire goedkeuring, op basis van valse emoties en bedreigende chantage, een gewild pleonasme om het beeld helder te maken. De volksvertegenwoordiging had nog niet "ja" gezegd, of de belgische F-16's stonden al met loeiende motoren in Griekenland klaar om op te stijgen. Nu bombarderen wij Libië, samen met nog enkele ijzervreters die er in eigen land niets van terechtbrengen. Het lijkt wel dat we de woestijnbewoners willen aanzetten zo vlug mogelijk de Middellandse Zee over te steken om zich in het gulle Europa te vestigen. De Crem vertelde aan een journalist van La libre belgique dat "onze deelname vooral diende om de reputatie van het land op te poetsen". O, dierbaarbaar belgie.
Deze week toog Steven Vanackere naar Genève om zich te verantwoorden voor de Verenigde Naties over een aantal binnenlandse onregelmatigheden die vooral ingefluisterd waren door gefrustreerde Franstalige patriotten en pezewevers die de grondwet graag vervangen zien door de koran. België moet een tandje bijsteken op het vlak van asiel en migratie, de gelijkheid tussen man en vrouw, de strijd tegen het racisme, de bescherming van de jeugd en de situatie in de gevangenissen. "Is het dat maar ? Het komt in orde" beloofde de Buitenlandminister en aan de media vertelde hij opgetogen, dat hij weer met een goed rapport thuiskwam, hem overgemaakt door enkele Prachtlanden zoals Irak en Zuid-Afrika, zelf toonbeelden van schitterend bestuur.
De burgers die op het vaderlandse grondgebied hun portie dagelijks leven doorbrengen, weten hoe de vork juist aan de steel zit. Zij zijn de figuranten van de belgische realiteit. Maar zoals het figuranten betaamt, mogen zij niet spreken. Enkele voorbeelden.
Meer dan 300 dagen regerings- en bestuurloos ronddobberen, om vooral niet toe te geven dat dit land geen toekomst bezit en dat de normale sociale functies uitgeschakeld zijn. Niemand durft de consequentie uit deze vaststelling trekken. Vlamingen, Brusselaars en Walen hebben nog één gemeenschappelijk kenmerk : lafheid en angst voor de waarheid.
Een schuldenberg van circa 350 miljard euri rust op de schouders van elke belg tussen 0 en + 100 jaar, dat wil zeggen € 32.000 per individu of bijna € 130.000 per gezin van 4 stuks. Mooi, mooi. Alle deurwaarders van het land zijn niet bij machte om dit geld te innen. Dus laten we het aan het gelukkige toeval en we zwijgen erover.
Wij bezitten een manke justitie die van de ene blunder naar de andere onbegrijpelijke uitspraak holderdeboldert. Onder de duizenden partij-creaturen die justitie bevolken zijn er enkele onafhankelijke rechters die wegvluchten met een vervroegd pensioen, omdat ze het niet meer kunnen aanzien.
De politieke overheden kijken goedkeurend toe hoe steden en gemeenten volstromen met vreemdelingen, die de sociale kassen leegplukken. Kom maar binnen, excuseer dat het hier koud is, maar dat betert, de aarde warmt op en de bevolking heeft instructie gekregen, u chaleureus te ontvangen. De meest gehoorde zin als burgers mekaar aanspreken, begint met : "Ik ben geen racist, maar ..."
Angst en vervreemding heersen. Het regime is enkel bezig met zichzelf. De burgers leven in Grotemensenland, de politici vertoeven in Sprookjesland.
Nog een minder gekend voorbeeld van de bestuurlijke desintegratie, danken we aan het werk van senatrice Anke Van dermeersch. Tegen het land B lopen 109 inbreukprocedures vanwege de Europese Commissie. Niet dat wij daar zwaar aan tillen, want deze betuttelende en ondemocratische EU kan voor ons de boom in. Het gaat om de manier waarop de beste leerling van de klas hiermede omgaat.
Sedert 2009 wordt door de onvolprezen federale administratie een poging ondernomen om deze 109 inbreuken te verzamelen. Een jaar later is dat nog steeds niet gelukt. En finaal moest de FOD Buitenlandse Zaken bedremmeld vragen aan de Europese Commissie de 109 inbreuken terug over te maken : ze zijn verloren, we vinden ze niet terug.
Als wij vandaag het land B meer verfoeien dan gisteren, dan wil dit vooral zeggen dat wij het gisteren niet voldoende minachtten. Op deze uitspraak hebben wij geen patent genomen maar zij is wel degelijk door Angeltjes gelanceerd. Men zegge het voort, om de belgische operatie schone schijn een halt toe te roepen.
Ray
The Mirror
