Formateur Elio di Rupo
Er lijkt enige beweging te zitten in de impasse rond de formatie. De Franstalige socialist Elio Di Rupo is door keuning Albert II benoemd tot formateur.
Di Rupo moet 'elk nuttig initiatief nemen' om zijn land eindelijk aan een nieuwe regering te helpen. De Waal is als formateur opnieuw beoogd premier. Hij mag zelf kiezen welke partijen hij aan de onderhandelingstafel uitnodigt.
Tot nu toe verdedigden de Waalse socialisten de stelling dat ze geen 'exclusieven' stelt en dus geen van de negen partijen wil uitsluiten. De N-VA ziet dat niet zitten. Zij willen de sociaaldemocratische Sp.a en Groen! laten vallen.
Hoewel partijleider Bart de Wever van de grootste partij in België, sterk op de benoeming van Di Rupo had aangedrongen, kwam het besluit van koning Albert toch als een verrassing. Een prominente partijgenote van hem hintte maandagochtend nog op een doorstart van de demissionaire regering-Leterme. Volgens Belgische media is er nog geen begin van overeenstemmingen tussen de partijen die al bijna een jaar praten over een nieuw kabinet. Het gaat om negen partijen; alleen het rechtse Vlaams Belang en enkele splintergroeperinkjes doen niet mee.
Knelpunt in de onderhandelingen is een staatshervorming die de gewesten Vlaanderen en Wallonië meer autonomie moet bieden. Dat is een wens van de Vlaamse partijen, de N-VA voorop. De Franstalige politici staan op de rem omdat ze bang zijn voor een verdere verarming van Wallonië en het voornamelijk Franstalige Brussel als meer macht van de federale overheid naar de regio's verschuift.
Daarnaast moet er een oplossing komen voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, het enige tweetalige kiesdistrict in België. Ook dat is een eis van de Vlaamse partijen. Zij ergeren zich eraan dat Franstalige inwoners van de Vlaamse randgemeenten van Brussel op een Franstalige partij mogen stemmen.
Over de invulling van het regeerakkoord, met miljardenbezuinigingen en hervormingen, is tot dusver amper gesproken.
Di Rupo was vorig jaar zomer al enige tijd 'preformateur', maar hij liep stuk op de tweedracht over een staatshervoming. Bart De Wever, die later korte tijd als 'verduidelijker' actief was, mislukte eveneens. Ook onder anderen de Vlaamse socialist Johan Vande Lanotte en de Vlaamse christendemocraat Wouter Beke wisten geen overeenstemming te bereiken. Beke bracht vorige week zijn eindverslag uit bij de koning, naar verluidt een dik pak papier zonder oplossingen.
Di Rupo (59) gold meteen na de verkiezingen al als kandidaat-premier omdat De Wever die baan niet wil. De PS eindige bij de verkiezingen van 13 juni vorig jaar als tweede partij van België.
Bron : Trouw












4 reacties op dit bericht
het gedacht van Gerolf Annemans
Van 2 tegengestelde belangen 1 regering maken is niet mogelijk. Men kan het proberen en mits wat onzichtbare wafelijzers en compensaties aan elkaar klossen op domeinen zoals (in brede zin) het sociaal-economische. Maar het is onmogelijk inzake BHV. Daar wordt altijd meteen duidelijk of de splitsing (volledig ten onrechte!) wordt "gecompenseerd" door Vlaamse toegevingen die door Franstaligen geëist worden. .
Ik herhaal nog eens dat onderhandelen daarover een onvergeeflijke fout was. Ik herhaal nog eens dat de Franstaligen hier belangrijke symbolische toegevingen willen omdat zij beseffen dat het zo goed als afgelopen is met België en dat zij van toegevingen gebruik willen maken om de internationale gemeenschap te tonen dat Vlaamse onderhandelaars in 2011 zèlf toegaven dat Vlaamse gemeenten in de Rand niet meer zo Vlaams waren als het arrest van het Grondwettelijk Hof wel beweerde. Het Franstalige einddoel is territoriale eenheid van Wallonië en Brussel in plaats van de taalgrens als staatsgrens. Ik heb liever dus geen splitsing van BHV dan dat. .
Ik wil de pret niet bederven maar... Het is waarschijnlijker dat chaos zal ontstaan door te blijven doen alsof onderhandelingen nog tot iets aanvaardbaars zullen leiden, dan door te beginnen denken aan de Ordelijke Opdeling van België .
Absurditeit in kwadraat...
Wij zullen nu héél aandachtig opvolgen welke Vlaming ook maar één toegeving zal doen en/of compensatie zal geven, die of deze kan een kruis maken over zijn/haar politieke loopbaan.
Van de rode ratten met groene staarten is deze praktijk reeds lang bekend daarom dat wij ze ook nergens willen terugzien, wij kijken nu naar de CD&V, VLD én NV-A.
Viktor
Ongelijke "gelijkheid"
Anderzijds komt dan nog de grote discriminatie bij het verdelen van de zetels: Iedere Vlaamstalige zetelkandidaat moest +- 5.000 VIJF DUIZEND stemmen méér achter z'n naam hebben dan hetgeen men nodig had om een francofoon te laten zetelen. {:-<