'We zijn op een zucht van een akkoord waarin de Franstaligen zéér ver gaan. Dat kunnen we niet laten schieten', zegt een Vlaamse partijvoorzitter, volgens De Standaard. Dat kan alleen Decroo, Gennez of Besien zijn. Wij gokken op de man van Groen!, voor wie alles om het even is, zo lang hij mee een rolletje mag spelen in de Grote Politiek. Met andere woorden, wij trekken er ons niets van aan van dergelijke uitspraken.
Wat Di Rupo precies bekokstooft, is niet duidelijk : iedere krant maakt er zijn eigen versie van en ongetwijfeld zit er een stuk wishful thinking bij de diverse interpretaties. Hoe mooi zou het niet zijn om net voor de Nationale Treurdag van 21 juli, de sire het zicht op een nieuwe regering te kunnen aanbieden.
Als Wouter Beke aanvaardt, dat in ruil voor de splitsing van BHV, de Franstaligen in de faciliteitengemeenten grondwettelijke garanties krijgen, dan is dit een zoveelste veldslag die gewonnen is door de franco-belgen. Als bovendien de federale kieskring gehandhaafd blijft, de extra centen voor Brussel, de ondertekening van het minderhedenverdrag teneinde de verfransing van Vlaanderen definitief en opnieuw op gang te brengen, enz, dan zal hij de geschiedenis ingaan als een trieste Judas. Wij geloven niet dat deze rol weggelegd is voor Beke, maar we zijn in het verleden al herhaaldelijk bedrogen geweest door politici die zich voordeden als de heilge Antonius.
Telkens Laurette Onkelinx in beeld verschijnt en ons met veel misbaar en theater vertelt, dat Elio vecht als een leeuw, en dat de Franstaligen bereid zijn tot de grootste toegevingen ooit, dan komen onze stekels overeind. De francobelgen zijn woordkunstenaars die meer dan 180 jaar ervaring bezitten in het overbluffen van de Vlaamse ja-knikkers. De mensen lijken echter minder geneigd om de uitlatingen in verminkt koeterwaals te aanvaarden.
Het land B wankelt op de rand van het financiële bankroet. Tegelijk bestaat er een quasi meerderheid van Vlamingen, die de zoveelste Franse aanslag én op onze financiële draagkracht én op ons grondgebied afwijst. De Franstaligen proberen in een ultieme poging nogmaals een Vlaamse meerderheid om te kopen. De klassieke collaborateurs van links (SP-a en Groen!) kiezen zoals steeds de Waalse kant. Open-VLD staat opnieuw in de schoenen van de vroegere PVV, wat een afgang voor Decroo.
De NVA werd behendig uitgerangeerd en staat nu samen met Vlaams Belang langs de zijlijn met LDD : een grote en hopelijk harde Vlaamse oppositie van 40 kamerzetels. Blijft enkel nog de verdeelde CD&V, die in het verleden altijd de kaart van het land B gespeeld heeft tégen Vlaanderen. Is Beke enkel aanwezig om de pogingen van Di Rupo over 21 juli te tillen en er dan de brui aan te geven, of blijft hij meezwalpen als vertegenwoordiger van een "staatsdragende partij" ?
De volledige regimepers roept alle hens aan dek om Wouter Beke te dwingen in het zinkende belgische schip te stappen. Alle symbolen worden uit de kast gehaald met het oog op de Nationale Treurdag van 21 juli. "Doe het onze keuning niet aan ... de brave man is metaalmoe, hij denkt zelfs aan abdicatie".
Wij denken aan meer dan 180 jaar Vlaamse onderdanigheid en vernederingen, aan financiële roofbouw, aan grove beledigingen, aan culturele minachting en kwaadsprekerij, aan sociaal onrecht en zo veel meer.
Laat 21 juli 2011 het symbolische einde inluiden van het land B en laten we vredevol overgaan tot de ordelijke opdeling.
Ray