In onze brievenbus : Jan Nolf rust


De publiciteitsgeile vrederechter van Roeselare, Jan Nolf, maakt van zijn ontslag een laatste (?) stunt, waarmee hij alvast de eerste bladzijde haalt van De Morgen (online).
Hij zou zogezegd ontslag nemen wegens onvrede met de komst van de familierechtbank, en een sabbatjaar nemen. Dikke bullshit.Hij neemt gewoon ontslag op een ogenblik dat dit hem financieel voordelig uitkomt; zijn jaren dienst zitten er op.Onvrede? Hij wordt op zijn verzoek in ruste gesteld. “Het is hem vergund de titel van zijn ambt eershalve te voeren”.
Jan Nolf was ooit nationaal voorzitter van de PVV-jongeren. Maar Verhofstadt was sterker en nog ambitieuzer en zou hem steeds de weg versperren. Bovendien had hij het al snel verkorven bij de Brugse PVV. Dat zat zo. Toen hij zijn advocatenstage vervulde bij Albert Claes, toenmalig schepen van Brugge en volksvertegenwoordiger, kortom de sterke man van de PVV in Brugge, verving hij zijn patroon tijdens diens vakantie en maakte van de gelegenheid gebruik om diens grote klanten te “lokken”.
Hij vloog met zijn klikken en ook met zijn klakken buiten en mocht een politieke carriere in Brugge vergeten. Enige tijd later liet hij zich vrederechter benoemen in Roeselare (het waren toen nog zuiver politieke benoemingen), wat velen toen als een eerste klasse begrafenis aanzagen van een al bij al toch veelbelovende politieke carrière.
Van dan af kon hij, zoals alle vrederechters, God de Vader spelen in zijn kanton. Hij is groot voorstander van verzoeningen. Wie een procedure durft beginnen zonder voorafgaande oproeping in verzoening, krijgt de kosten aan zijn been. De vrederechter die processen voorkomt door bemiddeling. Bullshit. Verzoeningen betekenen dat de rechter via intimidatie zijn gedacht doordrukt zonder zich om rechtsregels te moeten bekommeren; en hoger beroep is niet mogelijk.
Men gaat mij niet wijsmaken dat iemand die, zoals Nolf, bijna 25 jaar in het zelfde kantonnetje “tussen de burgers leeft” (maar dan wel in een uitgesproken machtspositie) geen vooroordelen over zijn rechtsonderhorigen kweekt, bewust of onbewust. Die is van zo’n familie, hij woont in die buurt, dus zal het wel zus of zo zijn…
Ik ben niet tegen de instelling van het vredegerecht, maar wel tegen de voor het leven benoemde vrederechter. Een goed betaald jobke met veel aanzien, baron in zijn baronie. Vandaar dat je nooit een vrederechter ziet die postuleert voor een hogere functie, maar tegenwoordig meer en meer raadsheren van het hof van beroep die postuleren voor vrederechter.
Laat de vredegerechten bestaan, maar bevolk ze met rechters uit de rechtbank van eerste aanleg, al dan niet in een beurtrol en eenvoudig terug te roepen. Aan ijdeltuiten zoals Jan Nolf heeft niemand nog behoefte.
MVG - (NAW bekend bij de redactie)











