Juridisch is de vrijlating van Michelle Martin in ons land niet meer tegen te houden, maar Paul Marchal heeft de Fransen gesmeekt om de ex-vrouw van Dutroux niet te ontvangen. Daarvoor is hij langs verschillende Franse media getrokken. Paul Marchal, de vader van slachtoffer An Marchal, is absoluut tegen de vrijlating van Martin, de ex-vrouw van Marc Dutroux. Dat zei hij al in de Belgische media, maar die boodschap heeft hij nu ook verkondigd in Frankrijk.

Hij deed een emotionele oproep op de Franse tv en radio en smeekte de Fransen om Michelle Martin niet te ontvangen. "C'est un monstre", aldus Marchal.

"Waar Michelle Martin zich ook wil verstoppen, ik zal altijd lawaai komen maken. Vijftien jaar is veel te vroeg om al vrij te komen. Deze vrouw is in 1989 voor soortgelijke feiten veroordeeld en kreeg al een tweede kans in 1991. Nog geen vier jaar later werden opnieuw vier meisjes ontvoerd en vermoord. Een van hen was mijn dochter."

In ons land is er juridisch geen bezwaar meer tegen de vrijlating van Martin, maar een van de voorwaarden is wel dat ze in een klooster in Frankrijk opgevangen wordt. De Franse minister van Justitie liet woensdag al weten dat hij niet de intentie heeft om Martin toe te laten in Frankrijk. Of dat iets te maken heeft met de oproep van Marchal is onduidelijk.

Als de Franse minister zijn woord houdt, voldoet Martin niet aan de voorwaarden om vervroegd vrij te komen. Dan belandt het dossier opnieuw bij de strafuitvoeringsrechtbank.

@ Vandaag.be

Hierna de tekst van de persverklaring van Wouter Beke na bijna 2 1/2 maand palaveren. Hij beëindigt zijn mededeling met een uitspraak van de Chinese wijsgeer Confucius. De Wever flapt er Latijnse spreuken uit. Laat de volgende bricoleur het proberen in het Sanskriet. Zo lang er geen duidelijk Nederlands gesproken wordt dat elke burger begrijpt, zal het niet lukken. Toedeloe, Wouter !

  Een voorstel van decreet van Vlaams Belang om straten en pleinen niet meer te noemen naar nog levende leden van de monarchie weggestemd door CD&V, SP.A en N-VA. Vlaams volksvertegenwoordiger Wim Wienen: "Zitten er royalisten bij de N-VA ? Of is het slaafs volgen van de meerderheid belangrijker dan de Vlaams-nationalistische principes ?"

Een oud decreet van 1977 bepaalt dat pleinen en wegen door een gemeente enkel kunnen genoemd worden naar natuurlijke personen wanneer ze overleden zijn. Eén paragraaf verder maakt het decreet daar een uitzondering op. Leden van de Koninklijke familie kunnen ook bij leven een straat naar zich genoemd krijgen.

Volgens het Vlaams Belang is dat een discriminatie tussen de 'gewone' mensen en mensen die door het lot deel uitmaken van de familie Van Saksen-Coburg. Vlaams volksvertegenwoordiger Wim Wienen diende in het Vlaams Parlement een voorstel van decreet in dat deze discriminatie uit de wereld moest helpen.

Het voorstel van het Vlaams Belang werd na een kort debat echter weggestemd in de commissie Binnenlands Bestuur van deze week. Oppositiepartijen Open VLD en Groen! onthielden zich, maar meerderheidspartijen CD&V, SP.A en – opvallend – ook de beide aanwezige Vlaamse volksvertegenwoordigers van de N-VA (Willy Segers en Lieven Dehantschutter) stemden het voorstel koudweg weg.

Vlaams volksvertegenwoordiger Wim Wienen reageerde: "Zitten er dan monarchisten in de N-VA of is het slaafs volgen van de meerderheid belangrijker dan de Vlaams-nationalistische principes? Eigenlijk is het zeer bedenkelijk dat de N-VA dit voorstel wegstemt, als je weet dat zelfs Groen! en Open VLD niet tegen het voorstel hebben gestemd."

Filip Dewinter
Fractievoorzitter Vlaams Belang in het Vlaams Parlement

Het MAS is van iedereen, net zoals de stad Antwerpen.  En wij betalen voor iedereen. Op de poef weliswaar.  Want de stadskas is  al zeer lang leeg. Dit monument van 61 meter hoog, symboliseert  de Gloriol die Antwerpen verdeelt in politiek-correcte fantasten en bezorgde Antwerpenaars die de lasten dragen van een ontwrichte maatschappij. Wie draagt de gevolgen van de invasie  ? De vrienden van de Zot van A of de Antwerpenaars die hun stad niet meer herkennen ?  In de komende dagen meer over de MASsimale sprookjeswereld, die politieke kabouters met onze centen ons willen opdringen.

Ray

Prinsenhofplein met standbeeld Keizer Karel

Op het Prinsenhofplein staat de maquette van het prinselijk hof. Hoewel er al torens en andere onderdelen zijn gestolen, zie je goed hoe imposant dat hof was. Je ziet dat het huis waarin eredeken Herman Vannieuwenhuyse woont, op de hoek van het Prinsenhof en de Mirabellostraat, de toegang tot dat hof was. Vandaar vertrok een brug naar de poort van het imposante kasteel.

Karel V met zijn minnares Johanna Van der Gheynst en hun dochtertje, de latere  Margaretha van Parma (1522 - 1586) Schilderij van Theodoor Canneel uit 1844

 'In 2000 hebben we in het boek over het prinselijk Hof ten Walle al aangegeven waar de toegangspoort ligt. Maar we hadden geen flauw idee van wat er nog zou van overschieten. Dit is fantastisch', zegt Stoops.

Op de plek waar Herman Vannieuwenhuyse tot voor kort zijn atelier had, wordt sinds enige dagen gegraven. 'Dat atelier dateerde van het begin van de twintigste eeuw. Er lag een betonnen vloer en daaronder troffen we een redelijk goed bewaard poortgebouw aan. De sporen gaan terug tot de veertiende eeuw. Je ziet de natuursteen waarmee de torens zijn gebouwd, maar ook de Doornikse blokken. Ervoor ligt de slotgracht waarover een brug lag, want het hele Prinsenhof was omringd door een wal met water. Later zijn er wel verbouwingen geweest.'

Door de sloop zie je ook de wand van een zestiende-eeuws pand, de vroegere kapel. Naast de goed bewaarde donkere poort zijn er in de hele buurt nog historische elementen die getuigen van die periode. 'Je verbeelding gaat wel even werken, de geschiedenis komt hier voorbij', zegt Gunter Stoops. 'Hier liepen de graven van Vlaanderen en later de Bourgondiërs rond, namen zoals Lodewijk van Male, Karel de Stoute, Filips de Goede en Margareta van York.'

Het Prinsenhof was van de dertiende tot de zeventiende eeuw een plaats van macht en luister. Keizer Karel bracht er zijn eerste kinderjaren door en kwam er in 1539-1540 terug om het weerspannige Gent een lesje te leren.  Karel werd geboren in 1500 uit de verbintenis van Filips de Schone met Johanna van Castilië, later de Waanzinnige genaamd.

Stoops weet niet hoe het verder moet met deze vondsten. 'Wij fotograferen en leggen alles vast. We hopen vanzelfsprekend dat dit op een of andere manier kan worden bewaard.'

Bron : Het Nieuwsblad

Over Karel V (1500 - 1558) doen veel plezierige anekdotes de ronde, maar de man was was in werkelijkheid een niet bijster vrolijke persoonlijkheid, een godsdienstfanaat en een rokkenjager. Een van zijn grote verdiensten was de strijd die hij gedurende zijn regeerperiode voerde tegen de Ottomanen. Een fragment, weggeplukt bij Wikipedia :

De Ottomaanse dreiging

Van oudsher was de strijd tegen de islam en de bevrijding van Jeruzalem één van de hoofdtaken van de Rooms-Duitse keizer, maar na de laatste Kruistocht in 1270 was geen keizer daar meer aan toe gekomen. Na de val van Constantinopel in 1453 rukte het Ottomaanse leger echter steeds verder richting West-Europa en ging een bedreiging voor de Habsburgse landen vormen.

Karel werd echter niet alleen vanuit het keizerschap tot de bestrijding van de Ottomanen geïnspireerd: als koning van Aragon voerde hij namelijk ook de titel koning van Jeruzalem en ook van de Bourgondische hertogen had hij een ridderlijk kruistochtideaal geërfd. Karel had dit tot uitdrukking gebracht in zijn embleem en motto. Tot een herovering van Jeruzalem zou het nooit komen, het tot staan brengen van de Ottomaanse expansie zou al meer dan genoeg inspanningen vergen.

Met de slag bij Mohács in 1526 veroverde sultan Süleyman I grote delen van het koninkrijk Hongarije (daarbij sneuvelde de zwager van Karel, Laos II, koning van Hongarije) en in 1529 rukte hij zelfs op tot voor de poorten van Wenen. Deze aanval kon door Karels broer Ferdinand vrijwel geheel zelfstandig worden afgeslagen. Karel streed op dat moment in Italië met zijn troepen tegen Frankrijk. In 1532 deed de sultan wederom een poging om Wenen te veroveren, maar dit keer bracht Karel een leger van 80.000 man op de been, waarop het Ottomaanse leger zich terugtrok.

De verovering van Tunis door keizer Karel V in 1535

De Ottomaanse sultan veroverde in 1529 Algiers en in 1534 Tunis en ging bovendien militaire steun geven aan de Barbarijse zeerovers, die nu vanaf de Noord-Afrikaanse kust de handel op de Middellandse zee bedreigden, Spaanse schepen overvielen en de kusten van Karels Spaanse en Italiaanse gebieden plunderden. Aan het hoofd van een legermacht van ca. 60.000 man kon Karel V in 1535 de vloot van de sultan vernietigen (en zo de befaamde Barbarossa op de vlucht doen slaan). Vervolgens wist hij na een korte belegering van de vesting La Goletta op 14 juli 1535 de stad Tunis weer op de Ottomanen te veroveren. Hiermee was de rust aan het zuidelijk front voorlopig hersteld.

In 1541 laaide de strijd in Hongarije weer op en in 1543 sloot sultan Süleyman I bovendien een informele coalitie met de Franse koning Frans I. Gezamenlijk voerden zij daarop een aanval uit op Nice, een strategische havenstad in handen van Karels bondgenoot, hertog Karel III van Savoye. Deze strijd op vele fronten noopte Karel om in 1547, samen met zijn broer Ferdinand als koning van Hongarije, en tegen een jaarlijkse tribuutbetaling van 50.000 dukaten, een wapenstilstand voor 5 jaar met de sultan te sluiten. In deze overeenkomst werd Karel niet als keizer, maar slechts als koning van Spanje aangeduid, aangezien de sultan zichzelf, hoewel hij geen christen was, toch als opvolger van de Byzantijnse keizers en daarmee als de enige ware caesar zag.

Mededeling

Wegens technische problemen verschijnt dit en volgende artikels

op een later moment vandaag.  Onze verontschuldigingen.

De syndicale afvaardiging is in gesprek met de directie.

De nodige palletten liggen al klaar om op te fikken.

Van 5 tot 2359 moskeeën in Frankrijk op 45 jaar tijd. Bekijk de belangrijkste  tempels over het ganse grondgebied. Waarom eens geen moskee-vakantie doorbrengen in la douce France ? In plaats van de kastelen van de Loire, nu "de tempels van de godsdienst van de vrede".

Vlaams ? Vergeet het.

Een opiniepeiling van Le Soir geeft de mening van de Brusselaars weer over de bestuurlijke toekomst van hun stad en het land.

Als het land B uit mekaar spat, zou slechts 3,5% van de Brusselaars aansluiting willen bij Vlaanderen. 4,8% wil samen met Wallonië bij Frankrijk aansluiten. 18% wenst een onafhankelijke stad-staat naar het model van Singapore. 28,8% wenst aansluiting bij Wallonië en 35,7% opteert voor een statuut als Europees district, vermoedelijk zoals Washington.

Er werd apart nagegaan hoe de Nederlandstalige Brusselaars reageren. Wij durven het nauwelijks hebben over Vlaamse Brusselaars. Hier gaan we van de kleinste groep naar de grootste : 11,3% wil aansluiten bij Wallonië.  13% gaat voor een onafhankelijke Brusselse stad-staat.  Slechts 14,3% ziet een aansluiting bij Vlaanderen zitten en meer dan 50% kiest voor de structuur van een Europees district.

Wij hebben deze cijfergegevens gevonden in 't Pallieterke, waarvoor onze dank.

Leerrijke peiling, die ons echter totaal niet verbaast. Het is misschien mogelijk omwille van tactische redenen Brussel niet los te laten, maar de realiteit is nu eenmaal wat zij is.  Wie kiest er verdorie voor een hoofdstad waarvan 95% van de inwoners niets te maken willen hebben met de republiek Vlaanderen ?  Waar opnieuw allerlei taalincidenten zullen ontstaan, waar burgerlijke ongehoorzaamheid schering en inslag zal zijn.  Een stad die weldra de grootste Arabische entiteit zal vormen in Europa ?

Wij maken er geen punt van, maar Brussel is voor ons vijandig gebied. En dat is niet sedert gisteren.

Ray

De afgelopen vier jaar werden door de koning 513 Franstalige verzoeken tot kwijtschelding van straf ingewilligd, tegenover 109 Nederlandstalige. Dit terwijl het aantal aanvragen (gemiddeld 1500) ongeveer gelijk is. Vorig jaar was de verhouding procentueel gezien 90-10 in het voordeel van de Walen. Dat blijkt uit cijfers die door CD&V-senator Dirk Claes werden opgevraagd.

Naar aanleiding van deze cijfers vraagt de CD&V'er dringend om een eenvormig nationaal beleid om de procedure tot gratieverlening in het hele land op een gelijke en objectieve manier te laten verlopen. Ook wil hij een grondige motivatieplicht.

Nu is het nog zo dat de bevoegdheid van de genadeverzoeken zich nu exclusief bij de koning bevindt. Hij hoeft zich voor zijn beslissing niet te verantwoorden, maar doet voor zijn beslissing meestal wel beroep op advies van lokale instanties. Gezien de cijfers lijkt er in Wallonië een grotere inschikkelijkheid te bestaan dan in Vlaanderen.

Opvallend is ook dat de koning steeds minder gratie verleent. Afgelopen jaar kregen 75 mensen genade, een kwart minder dan in 2009. Het aantal aanvragen voor gratie daalde het afgelopen jaar eveneens met een zesde.

Bron : GvA

Ziehier de verbijsterende tussenkomst van Cohn-Bendit, fractievoorzitter van de extreem-linkse groene fractie waarvan ook Bart Staes (Groen) en Frieda Brepoels (NVA) deel uitmaken, in het debat over de Franse grenscontroles tegen massa-immigratie via Lampedusa: de tienduizenden vreemdelingen zijn niet het probleem, maar wel 'onze onwil om solidair te zijn', en wie daarop kritiek heeft krijgt 'ta gueule' te horen - ' bek toe'. De linkse wereldvreemdheid en onverdraagzaamheid ten top, gesteund door Groen en N-VA.

+ TOEVOEGING FRIEDA BREPOELS 18.45 uur

Sommige lezers twijfelen er aan dat de NVA-verkozene, Frieda Brepoels behoort tot de fractie, geleid door Cohn Bendit.

Via dit bruggetje vindt u de namen + foto's van de 55-koppige fractie Groenen/Vrije Europese Alliantie.

http://translate.google.be/translate?hl=nl&langpair=en%7Cnl&u=http://www.greens-efa.eu/

In Knack pakt Bert de Graeve (ooit VRT) er mee uit, dat gezien de hinderlijke en bemoeizuchtige tussenkomsten van de overheid op alle mogelijke vlakken, Bekaert ooit wel eens Vlaanderen zal verlaten.

De Graeve haalt  met zijn uitspraken het flankerend economisch ondersteuningsbeleid van de Vlaamse Regering onderuit.  Het Vlaams Belang stelt vast dat De Graeve niet alleen beklemtoont dat industriële productie op grote schaal in Vlaanderen niet meer leefbaar is, maar dat hij ook de toekomst van de vestigingen in Aalter en Zwevegem (die nochtans toegevoegde waarde creëeren) én de verankering van de onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten in Vlaanderen op de helling zet.

Nochtans kreeg Bekaert eind 2008 van de Vlaamse Regering nog voor 1 miljoen euro opleidingssteun toegekend en dat op een moment dat via een herstructurering de vestiging in Hemiksem werd gesloten. En in 2004 werd de strategische optie genomen om de onderzoeks- en ontwikkelingstak hier te verankeren, ook al via budgettaire steun in het kader van het toenmalige Vlaams Innovatiepact.  Daarnaast krijgt Bekaert ook vandaag overheidssteun van Vlaanderen via het Strategische Initiatief Materialen dat in 2009 opgezet werd conform het beleidskader voor steun aan grote kenniscentra ten behoeve van innovatie. Concreet krijgt Bekaert steun in het kader van het programma “Next generation nano-engineered Polymer-Steel/CNT Hybrids” (NanoForce): gericht op de ontwikkeling van lichtgewicht en multifunctionele polymeerstaal/CNT composieten.

Tot zover deze mededeling van Filip Dewinter. Vlaams volksvertegenwoordiger Sintobin zal in het Vlaams Parlement deze kwestie aankaarten.

Op de persoonlijke blog van Bruno Valkeniers lezen wij nog het volgende :

“Industriële productie op grote schaal is in België in elk geval niet meer leefbaar,” jammert De Graeve. “Niemand wil hier blijkbaar nog industrie, er is altijd iets mee mis. Maken we niet te veel lawaai, dan zorgen we wel voor te veel vrachtverkeer. Bovendien heerst hier een schaarste aan goede arbeidskrachten en kampen we met hoge energieprijzen.” In zijn analyse geef ik de Bekaert-topman voor een stuk gelijk: de omgevingsfactoren voor onze bedrijven zijn dikwijls verre van ideaal.

Met zijn conclusie – hij sluit niet uit dat Bekaert ooit helemaal naar het buitenland vertrekt – gaat Bert De Graeve echter een stap te ver. Als de industriële productie verhuist (enkele industriële vestigingen werden in het recente verleden al gesloten), dreigt onderzoek en ontwikkeling straks te volgen. De topman gaat hiermee mijns inziens al te gemakkelijk voorbij aan de eigen grote woorden over “corporate governance”, aan de belangen m.a.w. van alle stakeholders. Hij focust te uitsluitend op de belangen van de aandeelhouders als betrokken partij. Andere evenwaardig belangrijke stakeholders zijn de medewerkers en de klanten, maar ook de Vlaamse samenleving. Bovendien kreeg Bekaert in 2008 opleidingssteun van de Vlaamse overheid en geniet het bedrijf ook nu nog van overheidssubsidies. Daar mag dus wel iets tegenover staan.

Frankrijk zegt "NON" tegen een mogelijke komst van M. Martin.  

De Franse minister van justitie heeft laten weten dat Frankrijk geen "schuilplaats" zal bieden aan dit monster. Zijn belgische collega, Stef de Wollige, zegt "verrast"te zijn door de snelle beslissing van Frankrijk in deze. Stef ondervindt nu aan den lijve dat er landen zijn met ministers die van wanten weten en alert zijn.

Niet elke natie,  zoals dit onland, is gediend met andermans vuiligheid. Stef zal nog eens contact opnemen met zijn Franse collega, om te vragen of het menens is.

Zodus blijft M.Martin in de petoet, waar zij thuishoort. Als deze monsterachtige vrouw, die een van de ijselijkste misdaden tegen de mensheid begaan heeft, het laten creperen van jonge kinderen die door het beest die haar man was, opgesloten zaten voor zijn pleziertjes,  plots het licht uit de hemel gezien heeft, kan zij net zo goed in de nor haar bekering vieren en boete doen.

Naar verluidt is Europa wel bezig met een richtlijn die de aangesloten landen zal "verplichten" criminelen van het Martin kaliber op te nemen als ze in eigen land niet meer mogen verblijven!! Goed bezig, de clubleden van President Dweil.

Senior en Ray (in een duo-baan) 

Michel Mercier, de huidige Franse minister van justitie

Na de allochtone jongeren in Hofstade, heeft een bepaalde groep Brusselaars zich opnieuw in de meest negatieve zin laten opmerken. 200 Brusselse taxichauffeurs blokkeerden vannacht de toegang tot de luchthaven, zodat vele honderden passagiers kwamen vast te zitten. Pas rond vijf uur ’s ochtends werd de blokkade opgeheven.

Een groep Brusselse taxichauffeurs werkt al jaren onwettig aan de Vlaamse luchthaven van Zaventem. Wie passagiers aan de luchthaven wil oppikken, heeft hiervoor een speciale vergunning nodig. Heel wat Brusselse taxi’s hebben die vergunning niet, net zoals taxi’s uit Vlaanderen geen passagiers in Brussel mogen oppikken om ze naar de luchthaven te brengen. Dat die illegaal werkende taxichauffeurs nu bij politiecontroles nog eens opzettelijk een agent aanrijden, en vele honderden meters lang meesleuren op de motorkap van de wagen, is er heel ver over.

Vlaams Belang fractievoorzitter Dominiek Lootens zal in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement hierover minister Brigitte Grouwels interpelleren. Voor Vlaams Belang is de maat vol: het ronduit arrogante en gevaarlijke gedrag van een bepaalde groep Brusselse taxichauffeurs moet dringend stoppen. Op 1 januari 2011 ging de nieuwe gedragscode in, die werd opgesteld door de minister en de taxisector. In die code staat ook een correct en beleefd gedrag ingeschreven. Het ronduit crapuleuze gedrag van een aantal taxichauffeurs staat hier echter haaks op, en dient in de scherpst mogelijke woorden veroordeeld te worden.

Vlaams Belang eist dan ook dat minister Grouwels de vergunningen van die chauffeurs die zich ernstig misdragen, onmiddellijk zou intrekken.

Dominiek Lootens Fractievoorzitter Vlaams Belang Brussels Hoofdstedelijk Parlement

Politie-agent controleert taxichauffeur in Zaventem. Deze heeft geen vergunning, maakt ruzie en rijdt finaal op de agent in. Deze wordt 600 meter meegesleurd op de motorkap en schiet uiteindelijk door de voorruit. De chauffeur heeft een schouderwonde, stopt, stapt uit en begint te vechten met agent. Deze krijgt hulp en razende chauffeur wordt aangehouden. Alle Brusselse chauffeurs worden opgeroepen en blokkeren toegang luchthaven Zaventem. Hieronder het artikel uit Het Nieuwsblad over dit zoveelste multicriminele incident. Het wordt tijd grote schoonmaak te houden.

Meer dan driehonderd boze taxichauffeurs blokkeerden gisteravond alle toegangswegen naar de luchthaven van Zaventem. Ze deden dat na een zware schermutseling tussen een politiepatrouille en een taxichauffeur zonder vergunning. Een agent werd daarbij honderden meters meegesleurd op de motorkap van de taxi en schoot door de voorruit van de wagen de bestuurder neer.

Peter Delobel van De Standaardverdient een pluim voor zijn stuk dat u kan lezen via de gele link.  Wij schrijven onze eigen bevindingen naar aanleiding van het stuk van Delobel.

Rekenhof hekelt budgettaire flou rond Oosterweelproject

Onduidelijkheid over financiele haalbaarheid

Masterplan 2020 : alles of niets

Het Verkeerscentrum Vlaanderen stelt duidelijk voorop dat het voorlopige einde van de Antwerpse verkeersellende enkel haalbaar is, als alle onderdelen van het Masterplan 2020 uitgevoerd worden. Zoniet, zijn het kosten op het sterfhuis.  In de marge van dit alles : de tramverlenging van Deurne naar Antwerpen die dezer dagen in het nieuws is, omdat de bouwtoelating door de Raad van State vernietigd werd, maakt onderdeel uit van dit Masterplan. Dus, dat zit allemaal snor.

350 miljoen voor de stad die van iedereen is

U zal zich herinneren dat de mallotige burgemeester van de lastige stad Antwerpen, per se en na lang aarzelen en heen en weer wippen, een ondertunneling wenste voor de Oosterweelverbinding op rechteroever in plaats van de Lange Wapperbrug.  Eerst had de mallotige bij hoog en bij laag  beweerd dat de kost van een tunnel lager lag dan die van een brug en dat hij enkel van zijn laatste impulsieve gedachte zou afstappen, mocht de tunnel duurder worden. De berekeningen toonden aan dat de tunnel een pak meer geld zou vergen, maar de malotige hield voet bij stek : als er een meerkost is, zal de stad Antwerpen (daar wonen tenslotte veel belastingbetalers) het verschil bijpassen. Het ging maar om het luttele bedrag van circa 350 miljoen euri. Pfft ... Slaapmans zette zijn schepencollege onder druk :  de liberale financieverantwoordelijke nam (bijna) ontslag en de eveneens liberale Epogebruiker van Openbare Werken, liet zijn partij in de steek en zal nu eerlang Vlaams-nationalist van het Zevende Knoopsgat worden bij de NVA. Dit alles ingevolge het handige gemaneuvreer van de burgemeester in de stad die van iedereen is. Knap gedaan : tenminste 350 miljoen uit een stadskas die decennialang met leningen gespijsd wordt.  De komende generaties zullen dankbaar zijn. Daarom hebben we hier 180 nationaliteiten rondhangen die zullen wroeten om onze schulden af te betalen.  

Nul de botten

Met veel kunst en vliegwerk werd de politieke meerderheid van de gemeenteraad gedwongen zijn goedkeuring te hechten aan een onoverzichtelijke mik-mak van financiële luchtkastelen om de bijpassing van 350 miljoen te aanvaarden. Uit het verslag van het Rekenhof blijkt nu dat de engagementen van de Stad Antwerpen nergens voorkomen in het dossier : geen overeenkomst, geen engagement, geen planning, geen nul de botten, zoals wij dat in de stad van de dikke nekken zeggen. Dat ziet er dus ook prima uit. Proficiat.

We gaan niet moeilijk doen : de kostprijs is niet de kostprijs.

Over naar wat anders.  De raming voor de Oosterweeltunnels beloopt 3065 miljoen euri. Hier worden we echter weer eens bij de neus genomen, want van deze zogenaamde kostenraming is reeds een deel ontvangsten van tolinkomsten afgetrokken. U wordt hier niet goed van ?  Wij zijn al geruime tijd misselijk van al dit geknoei.  Er bestaat een (zoveelste) studie die het aantal voertuigen dat gebruik zal maken van de tunnels raamt met een gemiddelde onzekerheid van 8,5% in min of 18,5% in plus. Dat schiet dus lekker op als basis voor een "return on investment" projectie. Bravo, Karel Vinck, want u willen wij zeker niet over het hoofd zien, als voorzitter van de BAM (staat dit voor Buitengewone Antwerpse Miljardenverslinders ?)

De timing is enkel maar om te lachen opgenomen

De timing van het Masterplan voorziet dat Antwerpen vanaf eind 2020 over een rondgemaakte Antwerpse Ring kan rijden. Als men die timing wil respecteren, moet er zo snel mogelijk een team worden aangesteld dat zich met het nieuwe milieu-effectenrapport zal bezighouden en een ander team voor het ontwerp van de Oosterweeltunnels. Dat staat dan weer in het voortgangsrapport van de Vlaamse regering zelf.

Een coördinator voor het MER-team is intussen aangeworven. Voor het ontwerpteam is voorlopig alleen nog maar een bestek opgemaakt.

De timing moet niet leterlijk genomen worden, die is enkel indiciatief, een streefnorm. Of zo u wil, de komische noot in het voor de rest dramatische verhaal.

En hier zijn we met het plan van De Wever : ook knap en zonder prijskaartje.

Eén van de nieuwe onderdelen die de Vlaamse regering in september vorig jaar aan het oude Masterplan toevoegde, was de verbinding van de E313 in Wommelgem met Ekeren, via een weg van twee maal twee rijstroken, langs het tracé van de spoorverbinding A102. Op dit moment liggen daarvoor drie opties op tafel. Een geboorde weg- en spoortunnel, een niet-overdekte weg- en spoortunnel, of twee afzonderlijke tunnels. Bart de Wever liet zich dit verhaal aanpraten en zonder veel kennis van zaken (waar zou deze historicus wel enige praktische kennis over bezitten ?) werd deze component "zijn" aandeel in het Masterplan ; hij had tenslotte al flink imagoschade opgelopen met zijn standpunten inzake Oosterweel. Over de realisatie, noch de prijs is iets geweten. Goed bezig, Bart : alle grote politici vagen hun hakken aan de centen, die komen vanzelf.

Tramlijnen zonder trams

Ook aan het Kafka-verhaal van de vernietigde bouwvergunning voor de tramlijnverlenging van Deurne naar Wijnegem komt blijkbaar geen einde. Het Rekenhof vraagt zich af hoe De Lijn zinnens was die tramlijn uit te baten vanaf eind 2012, terwijl de levering van de trams pas voorzien was voor augustus 2014.

Ray