Archief

Goed geslapen.  Rustige haven met uitstekend sanitair. Zeer vriendelijke havenmeester.  Het heeft vannacht toch weer geregend en momenteel, om 08:30 uur, is het droog maar helemaal betrokken en er staat nog altijd veel wind.  Volgens het weerbericht zou het wel stilaan warmer en droger gaan worden, dus we hopen het beste ervan.

We hebben voor vandaag weer een iets langere trip gepland.  We gaan hier in vier dagen de hele streek rond Ommen verkennen, het is dan ook een plaats waar we normaal niet snel terug gaan komen gezien we op de Overijsselse Vecht niet verder kunnen varen dan Ommen omdat verderop alleen boten met een diepgang van max 50 cm zijn toegelaten.  Er zitten in het volgende traject wel enkele sluizen waar we door zouden kunnen maar de oevers die vroeger beschoeid waren met stenen zijn terug in de oorspronkelijke staat gebracht waardoor de Vecht stilaan maar zeker verzand en de natuur terug de vrije loop krijgt.  Het wordt tussen Ommen en Hardenberg één groot natuurpark.  Het zal wel mooi zijn maar varen tussen Ommen en Hardenberg gaat er voor ons nooit meer inzitten.  Wij zullen terug naar het Zwarte Water moeten, maar dat wisten we al.  Toch blij dat we naar hier gekomen zijn.

Mooie bospaadjes door het landgoed Eerde. Monument op de plaats waar vroeger werkkamp Eerde stond. Slotgracht kasteel Eerde.

Vandaag vertrokken we terug naar de overkant van de Vecht, langs het Landgoed Het Laar naar Besthmen.  Dit stukje hebben we gisteren in omgekeerde richting gedaan.  Aan 44 reden we nu via de Besthemeresweg naar het Vecht- en Beneden Reggegebied. Langs het Rode Paadje, dat door het bos loopt, reden we tot 83. Daar besloten we onze geplande rit uit te breiden aangezien het ons een mooi gebied was.  En via de Meertjesweg door het bos kwamen we aan de Junnerderdijk waar we aan 77 de Hammerweg overstaken en de Kruupweg verder door het bos volgden.  

Kasteel Eerde. Knap beeldhouwwerk in het park voor het kasteel.

Daar kwamen we voorbij het volledig ommuurde en met een slotgracht voorziene Kasteel Eerde.  Over de Kasteellaan ging het verder door het landgoed en we staken verderop terug de Hammerweg over.  Aan De Meulenhorst aan knooppunt 89 reden we naar links de Dennenweg op tot we kilometers verder terug op de Junnerbaan uitkwamen.  Die volgden we tot de Eerderveldsweg die we dan volgden tot we terug aan 83 uitkwamen.  Hier kwamen we terug op onze oorspronkelijk voorziene route.  De omweg was de moeite waard gezien we anders het kasteel en het domein errond niet hadden gezien. Tussen 83 en het volgend knooppunt reden we langs De Sahara, een groot stuifduinengebied. Aan de Beerzerweg staken we deze baan en de spoorlijn Zwolle-Almelo over en via de Junnerweg kwamen we door Junne.  Een buurtschap met mooie van die typische Overijsselse boerderijen met rieten daken die aan de zijkant bijna tot op de grond reiken. 

Panorama Vechtvallei gezien van op de Distelbelt.  Het zelfbedieningssluisje Mariënberg.

Van Junne over de Nieuwe Hammerweg naar de Beerzerweg waar we weer aan stuifduinen kwamen.  Hier stopten we voor onze picknick. Hier loopt de Beerzerweg ook rond een oude meander van de Vecht.  In Beerze maakten we ook nog een ommetje over de Marsdijk.  Vervolgens reden we naar Mariënberg, een dorp dat maar enkele kilometers van het kanaal Almelo-Haandrik ligt.

Door dat kanaal zouden we gevaren hebben als we in Zutphen besloten hadden om naar Berlijn te varen.  Na Mariënberg reden we parallel aan het Mariënberg-Vechtkanaal dat vroeger een verbinding maakte tussen de Vecht en het Kanaal Almelo-Haandrik tot aan de Vecht aan knooppunt 66.  Hier de Distelbelt met er bovenop een panoramapunt van waar je de Vechtvallei kunt overzien.  

Naast dat punt ligt het zelfbedieningssluisje Mariënberg dat voor ons verboden terrein is.

In het buurschap Diffelen volgden we de  Grote Esweg, reden weer het bos in en via 56.50 naar de buurtschap Stegeren.  Hier weer een klein rondje door de buurtschap en zo kwamen we aan het monument opgericht ter ere van het verzet in WOII.

Hier in Stegeren was een drop zone voor wapenleveringen aan het verzet. Een monument herinnert hier aan. Op het monument worden ook Belgische militairen vermeld. Van hieruit reden we weer over mooie fietspaden door bos en wei richting Hoogengraven waar we een groot Zonnepark voorbij reden. Uiteindelijk arriveerden we via 43.42 terug in Ommen.

De stuifduinen in de Sahara. Monument van het verzet in Stegeren. Jachthaven Ommen bij valavond.

Weer regen deze morgen.  Het begint een beetje te vervelen. Om 09.30 uur waren we klaar met het ontbijt en ben ik aan de havenmeester gaan vragen of we om 10.00 uur een brugbediening konden krijgen.  Dat bleek geen probleem en om 09.55 uur gooiden we los en de brug ging dadelijk open. Er voer ook net een vissersbootje voor ons onder de brug door, dus daar moesten we effe voorbij.  Gelukkig klaarde het op en werd het iets beter.  Nog altijd veel wind en regelmatig een donkere wolk maar het bleef droog.

In de sluis Vilsteren. Jachthaven Ommen. Vechtdal gezien van uit de uitkijktoren.

Om 11.00 uur belden we de sluismeester van sluis Vilsteren om te melden dat we eraan kwamen.  Er moest eerst nog een jacht versast worden dat van Ommen kwam en dan was het onze beurt.  Toen we de stuw ter hoogte van de sluis naderden zagen we door de stuw heen het jacht naderen, dus lang zullen we niet moeten wachten.  We hebben de boot even vastgelegd voor de sluis omdat er aan de stuw veel stroming was. Het is eenzelfde sluis als die van Vechterweerd. Om 11.30 uur konden we uit de sluis en gingen we verder richting Ommen.  Vanaf hier kwamen we weer een Vechtzomp, enkele huurbootjes, een kano en een supper tegen.  Op de kaart staat vermeld dat je ter hoogte van Ommen veel kano’s kunt tegen komen.  Het zal nu nog wel niet zo druk zijn met dit mindere weer.

Om 12.20 uur arriveerden we in Ommen en de havenmeester stond ons al op te wachten om ons een ligplaats toe te wijzen. Goede service hier. 

Uitkijktoren gebouwd rond een boom.  Zitbank in Varsen. Serieuze stroming aan de stuw. Allemaal moe ?

Omdat het al 14:30 uur was voor we vertrokken hebben we maar een kleine fietstocht gemaakt. (23 km) 

We vertrokken van de haven over de Varsenerdijk naar de Zuider Mars.  Op de Zuidermarsweg staken we het Ommerkanaal over en reden verder tot Varsen aan 65.  Via de Larinkmars, het Oude Wellepad en de Steenbeltweg kwamen we aan De Stuwe die we via een brugje over staken.  Via de Maneweg kwamen we sluis Vilsteren waar we de Overijsselse Vecht over staken via de rolbrug over de sluis.  Over het Stuwepad, dat het traject van een oude meander van de Vecht volgt, kwamen we in het mooie dorpje Vilsteren. 

Kasteeltje, molen en kerk in Vilsteren.

Hier staan een mooie kerk, een mooi kasteeltje, een mooie molen en meerdere mooie typische boerderijen met rieten dak. Volgens een bord op de kerk was de kerk vroeger geschonken door de Heer van het landgoed Vilsteren.  Over de Vilsterseweg kwamen we aan de Beneden Regge, een zijrivier van de Overijsselse Vecht. Tussen 72 en 44 loopt het Giethemer Kerkpad waar je over een kleine smalle ophaalbrug de Beneden Regge oversteekt en waarlangs je over de Batterinkweg naar het dorpje Besthmen rijdt.  

Enkele mooie bomen aan een tuinbedrijf. Het kleine ophaalbrugje over de Beneden Regge. Landgoed Het Laar.

Over de Bergweg en De Kamp kwamen we aan de overweg aan het station van Ommen en via Het Laar passeerden we aan het landgoed Het Laar en de kinderboerderij Ommen.  Hier staat ook weer een bewoond ooievaarsnest vlak naast de straat. Via de Koesteeg, de Schapenallee en de Zeesserweg kwamen we aan de brede brug over de Vecht net ten zuiden van het Centrum.

Net een schilderij.

We wilden nog een ritje door het centrum maken maar net toen we daar aan begonnen, kreeg ik een panne aan mijn fiets.  Ik kon niet meer schakelen.  Ofwel is de kabel gebroken ofwel zit er binnen in de achteras iets geblokkeerd. Morgen maar op zoek naar een fietsenwinkel.

Het weer is vandaag iets beter maar deze voormiddag kregen we toch nog enkele malen een lichte bui te verwerken. Vandaag worden hier een aantal Vechtzompen verwacht.  Dat zijn replica’s van de oude boten die hier op de Vecht gebruikt werden.  Die hebben weinig diepgang. Het zijn open houten boten van ongeveer 15 meter lang en 3 meter breed, voorzien van een mast.  Nu ligt er natuurlijk wel een motor in.  Ze lijken een beetje op vikingschepen.  Dit komt misschien omdat de Noormannen in hun glorietijd via de Noordzee, het IJsselmeer (vroeger voordat de afsluitdijk er was, was dat de Zuiderzee), de IJssel en de Overijsselse Vecht hier geweest zijn.  Elk dorp langs de Vecht zou er zo eentje hebben en die verenigingen zouden meerdere keren per jaar, telkens op een andere plaats samenkomen.  Vandaag zou dat in Dalfsen zijn. Toen wij aan onze fietstocht begonnen waren er net enkele gearriveerd.

Mooi theehuisje. Hier worden wieken vervangen. In the middle of nowhere: laadpaal voor fietsen.  Geautomatiseerde stuw op een sloot.

Onze tocht ging vandaag van Dalfsen via Ankum steeds noordwaarts door de uitgestrekte weilanden tot aan de Dedemsvaart. Op veel weilanden ligt het vers gemaaide gras te wachten op beter weer om te worden gehooid.  De tractoren zijn overal bezig met maaien.  Ik vermoed dat de boeren beter weer verwachten.  We staken de Dedemsvaart over via het fietsbruggetje in de G.W. Marleweg.  Vervolgens reden we ongeveer parallel aan de E232 naar 20 en staken iets verder de spoorlijn over ter hoogte van ‘t Wiede Gat. Op de Meester J.B. Kanlaan moesten we linksaf de Kampweg op.

Hier liggen de overblijfselen van het voormalige Werkkamp het Wijde Gat. In de jaren 1930-1940 was er heel veel werkloosheid in Nederland, meestal in het westen van het land, en werden er werkkampen opgericht om de werklozen te huisvesten en zinvol werk te geven. Ze werden op meerdere plaatsen in Nederland opgericht, maar vooral in het oosten en noorden van het land.  Het was in die tijd hier nog een ruw landschap en de werklozen werden ingezet voor het graven van ontwateringssloten, aanplanten van bossen en het inrichten van de verkavelingen voor de boeren. In de oorlogsjaren werd het hier een kamp waar de joodse mannen verplicht tewerkgesteld werden. Velen werden van hieruit door de Nazi’s verder gedeporteerd naar vernietigingskampen. Een bord met namen van Joodse mannen bevindt zich aan de ingang van het terrein waar vroeger het kamp stond.

Plaats waar vroeger het werkkamp Het Wijde Gat stond. Bijeenkomst R4’tjes. Kerktorentje Oudleusen. Weer of geen weer, een Twents weerstation.

De Kampweg loopt verder door Staatsbos Staphorst tot aan de heide Kievitshaar.  Daar gingen wij rechtsaf naar De Zwarte Dennen.  Op de parking stond een hele rij oldtimers van het merk Renault R4 waarvan wij er onderweg al enkele hadden zien passeren tijdens onze rit.  Er stonden een 40-tal voertuigen in allerlei uitvoeringen netjes op een rij. We waren net op tijd toen de stoet terug vertrok.  Er viel er eentje uit de toon, dat was een nieuwe elektrisch aangedreven Renault.

Wij reden verder door Punthorst naar Nieuwleusen, naar Oudleusen en vandaar langs Welsum terug naar Dalfsen.

Vandaag hield Annie een fiets rustdag.  Ik ben dan maar alleen een tochtje gaan maken. Het werd er, door weer een omleiding op het fietsknooppunt, uiteindelijk eentje van 52 km. (59.83.82.81.93.98.99.19.3.18.19.27.26.18.17.4.77.88.86.76.87.58.83.59)

Van de brug over de Vecht langs de Heinoseweg (59.83.82) door Landgoed Den Berg tot aan de Sterrebosweg, langs camping Starnbosch op het landgoed tot Buitenplaats ‘t Vossendal. Over de Bosrandweg naar 93.98.99 tot in Lemelerveld. Daar moest ik effe van de fiets voor overstekend vee dat van de boerderij naar de verse weilanden moest.  Het was een hele kudde jaarlingen die voor het eerst buiten het erf kwamen en dat zag je eraan.  Ze waren onrustig, wild, dwars en de boer had de grootste moeite om de kudde 100 meter over de weg naar de weide aan de overzijde te drijven. Er waren er twee die van gekte door de pinnekesdraad naar de verkeerde weide hosten en daar nadien moesten opgehaald worden.  Uiteindelijk kwamen ze allen waar ze moesten zijn.

Landgoed Den Berg, Heino. Brug over Overijssels Kanaal in Lemelerveld.

In Lemelerveld is het Overijssels Kanaal dat door het dorp loopt onderbroken op de plaats waar vroeger een sluis was, vermoed ik aangezien er nu ook een kleine stuw is.. Nu is er een plein boven op het kanaal aangelegd waar een kleine markt gehouden wordt.  Aan een aftakking van het kanaal ligt nu een fietsbrug met drie armen die in het midden van het kanaal samenkomen.

Via een ommetje 19.18.3.19 reed ik naar 27 aan de Zandwinning Hoge Broek. Langs 18.17 arriveerde ik op het marktplein in Heino.  In de viskraam op de markt een lekker bakje kibbeling gekocht en ter plaatse ‘koud gemaakt’. Van Heino langs de KMO zone Blankenfoort en verder naar  77 aan het Overijssels Kanaal dat ik hier terug over stak. Vervolgens kwam Lenthe in zicht en via 86 en de Mataramweg naar Emmen  en terug naar Dalfsen.

Ik heb geluk gehad met de buien, ik heb maar 1 maal overwogen mijn regenjasje aan te doen maar dat bleek niet nodig te zijn, dit terwijl Annie bij mijn terugkomst zei dat het hier een paar flinke buien gedaan had.

Tijdens het invullen van het logboek en het opstellen van het reisverslag blijken we vandaag onze 1000ste kilometer gefietst te hebben!

Deze morgen om 07.00 uur wakker geworden met een stralende zon, geen wolkje te bespeuren, maar al gauw kwamen er uit het westen wolken opzetten.  Er was ook een fris windje toen we aan onze tocht begonnen.  We konden een vest op de fiets goed gebruiken.  We vertrokken om 09.45 uur via het centrum van Dalfsen in de richting van het parkgebied de Bellingeweer.  Toen we  over de dijk reden merkten we twee valken op die rond het ooievaarsnest aan de overkant van de Vecht cirkelenden.  Plots steeg een van de ooievaars op van het nest, vloog ernaar toe, ging in de aanval en verjoeg ze. De valken vertrokken en vlogen een heel eind verder de hoge bomen in.  Wij vervolgden onze weg over de dijk, daarna over de Brinkweg langs Erve van 

Panorama Vechtvallei aan het pontje van Hessum. Het nieuwe pontje. Kasteel Rechteren.

Leussen en dan over de Keizersteeg tot aan 90 waar we rechtsaf het Gradie-Noordmanpad volgden dat ons eerst langs een uitzichtpunt voerde en vervolgens naar het pontje van Hessum. Het pontje is nu half geautomatiseerd.  Als het veer aan de overkant staat moet je op een knop op een paal drukken waardoor het veer naar je toe komt.  Als het aankomt gaat de laadklep automatisch naar beneden en kan je er op.  Het is voorzien voor maximaal 10 personen met fiets.  Om te starten druk je op het veer op een knop, de laadklep gaat omhoog en het bootje vertrekt naar de overkant. Geen veerman meer nodig en vroeger moest je hier aan een kabel trekken die over de bodem lag, over rollen door het veer liep, en waardoor je jezelf naar de overkant moest trekken.

Veel jonge zwanen. Typische Overijsselse bouwsel. Kerktoren en windmolen van Hoonhorst.  Het ‘Dansende Paard’

Aan de overkant volgden we het mooie Veerpad tot in Hessum. Via de Markeweg kwamen we aan de Tolhuisweg in Rechteren.  Hier staat in een bocht van een oude meander van de Vecht het mooie kasteel Rechteren. Aan 84 staken we de overweg over en volgden de mooie met statige beukenbomen afgezoomde Dalmsholterwegen reden vervolgens door het Landgoed Rechteren over de Schaapskooiweg tot de Schaapskooi. Aan 94 gingen we rechtsaf naar Vennenberg tot bijna aan het vliegveld Salland.  Hier moesten we onze route verleggen gezien er asfalteringswerken waren op de Kortersweg die ons naar 93 zou voeren.  We moesten helemaal rond het vliegveld rijden om uiteindelijk terug aan het Landgoed Rechteren te komen maar nu aan de andere zijde.  Net toen we er passeerden, werd een zweefvliegtuig door middel van een lier gelanceerd. Man wat ging die steil omhoog. Ge moogt niet net gegeten hebben denk ik.  Via de Bosrandweg kwamen we aan  het Overijssels Kanaal.  Dat volgden we een stukje tot 77.  Daar moesten we even gaan schuilen voor een bui die eraan kwam.  Via de Slennebroekerweg, de Marsweg en het Marspad kwamen we in Hoonhorst met zijn mooie molen en raar kerkgebouw.  Op het pleintje staat het beeld ‘ Het dansende paard’ . 

Stuw met vistrap op een sloot. Zonder woorden. Beeld aan ingang van Buitenplaats Vechterweerd.  Hannes van Dalfsen. De Zwevende Kei in Dalfsen.

De vlakbij gelegen taverne ‘De Kapper’ was gesloten tot 13.06.26. Via de Kerkstraat, de Oude Vechtsteeg en de Papenallee (weer een mooie lange dreef) kwamen we aan de overweg aan de Poppenallee. Toen we de overweg gekruist hadden en naar de Zuidelijke Vechtdijk reden, zagen we drie ooievaars koppels die een nest boven op de metalen palen van de bovenleiding geïnstalleerd hadden. Ze waren niet onder de indruk van twee voorbij denderende treinen.  Via de Zuidelijke Vechtdijk konden we eindelijk (na 30 km) een terrasje doen bij ‘De Vechterweerd'.  Daarna staken we de Vecht terug over via het sluisje van Vechterweerd.  Hier staat aan de bovenzijde van de sluis het beeldje van ‘Hannes van Dalfsen’.  Dat was een jonge zeehond die uit het Tierpark in Nordholm (D) ontsnapt was en pas gevangen kon worden aan de vistrap hier naast de stuw. Het oorspronkelijke bronzen beeldje werd een aantal jaren na de plaatsing gestolen en het werd vervangen door een beeldje gemaakt van Belgisch Ardens graniet.  Via Broekhuizen en Ruitenborghweg arriveerden we terug in Dalfsen.  Oorspronkelijk zou de rit 37 km lang zijn maar door de omleiding werden het er 41.

Deze morgen wakker geworden van de kerkklokken die begonnen te luiden om 07.00 uur.  Toch nog even blijven soezen voor we op stonden. Er vertrokken al enkele boten terwijl wij aan het ontbijt zaten.  Na het ontbijt de watertank weer bijgevuld en alles klaargemaakt voor vertrek. De buurman nog even de waterslang laten gebruiken gezien die van hem alleen te kort was om aan de watertap te geraken.

Om 10:30 uur vertrokken we.  We riepen de bediening van de bruggen op om een doorgang van de Hofvlietbrug aan te vragen. Toen de brug open ging, arriveerde van de overzijde een aankomend jacht.  Onze kant kreeg eerst groen en we konden vertrekken tot aan de Holtenbroekerbrug.  Hier stonden de lichten al op rood/groen zodat we de boot rustig naar de brug konden laten drijven, en net toen we er juist voor kwamen ging de brug omhoog en konden we verder.

De Mastenbroekerbrug over het Zwarte Water. Varend erfgoed. In sluis Vechterweerd in  Broekhuizen.

Na 6 kilometer kwamen we aan de monding van de Overijsselse Vecht die hier in het Zwarte Water uitmondt.  We gingen stuurboord uit de Vecht op.  Deze heeft een kleine stroming die we nu dus tegen kregen.  Ik denk dat de tegenstroming momenteel minder dan 1 km/uur is.  Als diepte van de stroom staat op de kaart in de nieuw aangekochte atlas 1,7 meter vermeld, maar op de dieptemeter haalden we 3,7 meter.  

Alles handbediend. Rollende voet- en fietsbrug. De Vechtzomp (rondvaart) YH Dalfsen.  Mooie appartementen aan de kade.

Volgens de Waterkaarten app zou de diepte tussen 2,1 - 2,6 meter moeten zijn.  In elk geval moeten wij ons dus geen zorgen maken over onze diepgang van 1,1 meter. Na 7 kilometer moesten onder de spoorwegbrug door.  Deze bestaat uit twee vaste stukken aan elke oever met daartussen een beweegbaar stuk, maar met een doorvaarthoogte van 4,9 meter moet dat voor ons niet open. Ondertussen werden we ingehaald door een helse plensbui met onweer welke we al een hele tijd hadden zien aankomen.  Onderweg belden we naar de sluiswachter van sluis Vechterweerd maar die verbinding was zo slecht dat er niets van te maken was. Later bleek dat hij ons wel verstaan had.

De Westermolen. Ooievaarsnest in uiterwaard recht over Dalfsen. Mooie fontein op het Koninginnenplein.

We kruisten twee jachten voor we na ongeveer 11 kilometer ter hoogte van Broekhuizen aan sluis Vechterweerd arriveerden.

Het licht stond op rood en de deuren waren nog dicht en het duurde even voor we binnen konden.

We lagen binnen om 13.30 uur.  Alles moet hier met de hand bediend worden .  De bruggen over de sluisdeuren zijn hier uitgevoerd in een op spoorrails rollende verschuifbare voet- en fietsbrug die eveneens met een zwengel bediend wordt.

We waren net de helft gestegen toen er nog een jacht aan de deur verscheen. Volgens de sluiswachter lag het aan de schipper zelf dat hij moest wachten aangezien hij niet gebeld had dat hij onderweg was.  Hij zal de volgende schutting moeten nemen.

Wij konden verder en om 14.10 uur kwamen wij in Dalfsen waar we op onze vraag aan de kade een plaatsje kregen in verband met het afzetten van onze fietsen.

Na het aanleggen moesten we nog eten en daardoor was het te laat om nog te gaan fietsen.  Het had ondertussen ook al een paar keer heel hard geregend tijdens enkele onweersbuien.

Goed geslapen, maar vroeg wakker geworden. Dan maar een fietstocht uitgestippeld en de nieuwe kaartenatlas Nederland Noord die ik gisteren in de ANWB winkel gehaald heb bekeken tot Annie wakker was.

Na het ontbijt vertrokken we via 7.65.66 naar de andere kant van het oude centrum tot aan de Schoenkuipenbrug aan het Almelose Kanaal.  

De Wijthmenerplas met het strand. Rondom ligt een golfterrein. Sluis Vechterweerd met ernaast de vistrap.

Dat kanaal volgden we via 50.70  tot aan de Weteringbrug aan de Nieuwe Wetering.  Via het Weteringpad over de Zuiddijk fietsten we langs het industrieterrein De Marslanden tot aan de brug van de Oude weg aan 70.  Hier staken we het water over en even verder reden we door de tunnel onder de N35 door naar, en rond de Wijthmenerplas.  Hier ligt een strand en aan de overkant van het fietspad het golfterrein van Zwolle.  Vervolgens reden we via 51.41.46 naar De Marshoek.  Dit zijn uitgestrekte weilanden met hier en daar een grote hoeve.  

Enkele landschappen in De Marshoek. Het distributiecentrum Albert Heijn.

Vervolgens reden we tot op de dijk van de Overijsselse Vecht tot aan het sluisje van Vechterweerd.  Hier werd net een jacht geschut en we hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om effe met de sluiswachter te praten. We staken hier de rivier over en reden dan van Broekhuizen via de Hessenweg en de Bese tot het industrieterrein Hessenpoort.  Hier reden we voorbij het grote distributiecentrum van Albert Heijn.

Langs de Vecht. Villa Dijkzicht in Berkum.  Het Bergkloosterkerkhof.

Over het Bentheim Pad, de Hessenweg en Kranenburgweg kwamen we in Berkum.  Via Bruggenhoek arriveerden we over de Bergkloosterweg aan begraafplaats Bergklooster.  Dit is een zeer oud kerkhof nabij de plaats waar ooit het Bergklooster heeft gestaan. Op de Agnietenberg stopten we voor een pitstop bij taverne De Agnietenberg.  Mooie zaak met groot rond winterras en op het buitenterras staat een parasol met een diameter van circa 15 meter diameter!  

Restaurant De Agnietenberg.  De Twistvlietbrug over het Zwarte Water.

Van hieruit reden we Agnietenbergweg langs de Agnietenplas waar een vakantiepark gevestigd is.  Ter hoogte van Langenholte kwamen we langs het Zwarte Water en via de wijken Holtenbroek II en Holtenbroek I kwamen we aan de wijk Kamperpoort waarna we terug de oude stad binnen reden.

We vertrokken aan 07 en reden via 92.17.18 over de dijk naar Oldeneel. In het Oldenelerbroek reden we langs de oude elektriciteitscentrale aan de Kolenhaven. Via het Harculosepad over de dijk naar Harculo en nadien naar Windesheim.  Hier staat een kerk met een eigenaardige bouw.  

YH Zwolle. Kerk Windesheim. Zo hebben we al enkele paadjes gehad. 

Halverwege de hoogte van het schip staan vierkante vensters en daarboven, net onder de dakgoot, nog een rij vensters met slagramen.  Via 10.9.55 reden we door het Liederbroek waar we veel weidevogels zagen. Later reden we langs de Nieuwe Wetering langs het landgoed Colckhof. Op de Alerdinckweg staat de Havezate Den Alerdinck, een mooi herenhuis. Vervolgens kwamen we aan het Overijssels Kanaal dat we over de Noorddijk volgden tot 77.  Via 88.86 kwamen we in Lenthe en reden vervolgens rond het landgoed De Horte ,tot Mataram.  

Havezate Den Aleerdinck. Drinkwaterwinning aan de Overijsselse Vecht. 

Op weg naar Marshoek kruisten we de spoorweg om vervolgens op de dijk van het Overijsselse Vecht uit te komen.  Hier staat een drinkwaterwinninginstallatie dat een aantal dorpen in de buurt bedient.   Via de dijk langs de Uiterwaarden Zwarte Water en Vecht kwamen we terug in de ‘bewoonde wereld’ aan de rand van de buitenwijken van de stad Zwolle en reden we zo terug naar het oude stadsdeel.

Deze morgen zijn we met lichte regen vertrokken. Het is maar enkele kilometers varen tot de Spooldersluis.  Er werd op ons gewacht om samen met een ander jacht door de sluis te gaan.  We lagen om 11:30 uur vast.  Hier is elektriciteit en water via de app aan/uit.  Het liggeld moet je hier ook daarmee betalen. Douches zijn in het liggeld inbegrepen en kunnen genomen worden in het havengebouw.

Dieserpoortenbolwerk.  De Thorbeckegracht.  Stadhuis. Beeld Rodin. Leuk bankje

We zijn vandaag niet gaan fietsen maar zijn in de stad gaan wandelen. 

Vandaag vertrokken we via 59.36.74 over de Hoenwaardseweg naar Het Oever. Daar staken we de Botterstrank over ter hoogte van het oude  Gemaal Pouwel Bakhuis en het Gemaal Veluwe.  Via 33.71.82 kwamen we voorbij het Klooster Hulsbergen en staken we het Apeldoorns Kanaal over. Vervolgens via Wapenveld op tot 85.  Daar staken we de drukke Groteweg over en reden over de Wapenveldseweg het bos in. We reden tussen Landgoed De Polberg en Landgoed Winfried steeds dieper het Zwolse Bos in. Ter hoogte van 84 reden we naar het Landgoed Petrea en daar de A50 over richting de Wezepsche Heide.  Dan kwamen we in Wezep terecht.  Via 52.53 kwamen we aan ‘t Loo. 

Met z'n allen naar de malse weiden, waar de hazen zagen dat het goed was. Raad eens wie hier woont. Duiventoren aan landgoed IJsselvliet.

Toen werd het stilaan tijd om een halte in te voegen en we hadden het idee nog maar net uitgesproken toen we op de Vierschotenweg 5 een bordje van een, voor deze streek typische, rustpunten zagen staan. We zijn er dan maar gestopt en we hebben het ons zeker niet beklaagd. Het was iets speciaal.  Het rustpunt noemde ‘De Fantasietuin’. Het is een zeer mooie tuin die door de vorige eigenaar van het pand in een tijdspanne van 40 jaar werd opgebouwd.  Hij begon eraan toen hij na de verbouwing van de woning met een hele hoop stenen op overschot zat die aanvankelijk op een grote hoop in de wei werden gedeponeerd. Stelselmatig bouwde en verbouwde hij alles tot het huidige mooie resultaat. 

Er staan mooie gebouwtjes, er zijn waterpartijen, mooie planten en bloemen, veel miniatuurtjes die overal tevoorschijn komen als je door de tuin wandelt. Wij hebben er ongeveer een half uur in rond gelopen en vonden telkens nieuwe leuke hoekjes en uitzichten. Het is moeilijk allemaal te beschrijven maar het is zeer mooi en zeker de moeite waard als je in de buurt passeert. Het is er zeer rustgevend, vriendelijke uitbaters en er is iets lekkers te eten en drinken. Echt een aanrader.  

Enkele onderdoorgangen met een brugje over een waterpartij en overal beelden van dieren.

Toen we onze trip verder zetten, kwamen we in Mullegen voorbij Sportpark Bovenmolen waar het druk was op de sportterreinen.  Er liggen een zestal voetbalvelden en overal was er beweging.  Via het Hullenpad bereikten wij het Boerderijmuseum ‘De Bovenstreek’. Via de Bovenstraatweg en Bovenpad (5.14.7) langs kasteeltje De Oldhorst en door de IJsselvliedt tot 51.78.  Hier reden we terug de A50 over en kwamen we terug in Wezep. Via Hattemerbroek en 99.58 kwamen we terug in Hattem.

We hebben ook geluk gehad met het weer, we hebben het droog gehouden en nergens moeten gaan schuilen.

Het ritje van vandaag bracht onze teller op 43 km vandaag (In totaal 822 km gefietst.) 

Enkele van de vele miniatuur toneeltjes die overal verspreid in de tuin te zien zijn.