Dag 53– Donderdag 25-06-2026 – Steenwijk - Ossenzijl

Ik was vroeg wakker vandaag. In de verte hoorde ik machines die steeds korter bij kwamen. Ik dacht eerst dat de bermen gemaaid gingen worden, maar het bleken tractoren te zijn die op de tegenover de ligplaats gelegen grote hooilanden het hooi kwamen oprapen. Dat gaat hier vooruit, en tegen dat wij ons ontbijt op hadden was er al een heel groot stuk van de weide leeg.
De buurman was om 07:45 uur al vertrokken. Wij vertrokken om 08:30 uur en kwamen dadelijk aan de Thijendijk Brug, waarvan het sein onmiddellijk op rood-groen gezet werd en we niet hoefden te wachten. Hetzelfde ritueel herhaalde zich aan de twee volgende bruggen, de Hesselingenbrug en Meenthebrug. Aan de Meenthebrug hadden we net een zeilboot met opstaande mast als tegenligger die iets vroeger aan de brug was en dus eerste groen kreeg. Om 10:15 uur lagen we iets voor Ossenzijl vast aan een vrije ligplaats, iets voor Ossenzijl.
Na de middag besloten we toch te gaan fietsen, het was minder warm dan gisteren en er staat een koel briesje. We vertrokken door Ossenzijl naar 32 naar de dijk van De Lende die we volgden tot in Slijkenburg. Vervolgens namen we aan 27 de Wyberbuurseweg die langs het Nieuwe Kanaal loopt dat in Kuinre via de sluis uitmondt in de De Lende. We zochten in Kuinre iets om te gaan drinken maar de enige horecazaak die we zagen was dicht. We reden verder over de Punterweg, de Hammerdijk en Blokzijlerdijk naar Blankenham.

Typische windmolen van de Weerribben. Beeld in Ossenzijl. Haven Kuinre, de oude stadsomwalling, één straat.
Deze dijken waren vroeger, voor de afsluiting met de afsluitdijk, de zeedijk van de Zuiderzee. In Blankenham vonden we op de dijk een kanon dat gebruikt werd om de mensen te waarschuwen voor een dijkbreuk.
Tot de watersnoodramp van 1825 werden de inwoners van de streek verwittigd van gevaarlijk hoogwater op de Zuiderzee. Nadien namen kanonnen die functie over. Een schot verwittigde de mensen dat er dreigend hoogwater was, twee schoten betekende een dreigende dijkdoorbraak, en drie schoten betekenden een dijkdoorbraak en het sein om alles te laten vallen en te vertrekken. In 1928 werd het laatste schot gelost. Met het afwerken van de Afsluitdijk, en het ontstaan van het IJsselmeer, verviel de functie van de kanonnen. Het kanon op de foto werd in 1817 in Luik gegoten en draagt het nr 110/12 Het Kruithuisje staat onderaan de nieuwe dijk. Vermoedelijk was dat toen het niveau van de oude dijk.

Beeld in Blankenham. Het “Hoogwaterkanon” en het “Kruithuisje” op de dijk in Blankenham. Mooi fietspad tussen de Herin bloemen. Leuk optrekje in de Weerribben.
Van Blankenham gingen we verder over de Blokzijlerdijk langs Pollesteeg en Buurtsteeg tot in Baarlo. In Baarlo verlieten we de nieuwe dijk en fietsten tot in de buurtschap Nederland die aan de rand van De Weerribben aan 42 ligt, en daarna over het mooie Kooibomenpad tot aan de Kalenbergergracht. In Kalenberg vonden we de eerste horecazaak die open was na 28 km. In “Het Lokaal”, een vroegere kleine kerk tegen de Kalenbergergracht, hadden ze een leuk en gezellig terras.

Kalenbergergracht in Kalenberg. Het interieur van “Het Lokaal”, een oud kerkje in Kalenberg.
Na onze pitstop reden we over het Kalenbergerpad, een nieuw betonnen fietspad dat aan beide zijden begroeid was met Herikkruid, dat aan beide zijden een gele muur vormde, tot aan de Blokvaart. Via de Meenteweg reden we tot aan het Kanaal Steenwijk-Ossenzijl dat we via de Meentebrug overstaken. Over het Lange Pad kwamen we in Oldemarkt en over de Kerspelweg en het Breeweersepad reden we terug tot in Ossenzijl.


























