Berichten van 7 april 2008 tot 13 april 2008

.Als je vingertoppen
de rand niet meer raken
donkere gedachten
je tot gevangene van jezelf maken
de wanden om je heen
steiler dan ooit lijken
de duisternis
nooit meer lijkt te zullen wijken
en zelfs het invallend zonlicht
de bodem niet meer raakt
weet dan dat ik aan je zijde sta,
om mijn licht op jou te laten schijnen.

Als je visie is gekleurd met een negatieve tint
de echo van je stem
zijn weerklank niet vindt
je aantrekkingskracht
aan zwaartekracht heeft verloren
de muziek van alledag
monotoon klinkt in je oren
en zelfs het geluk van anderen
je bitter smaakt
weet dan dat ik aan je zijde sta,
om je met mijn glimlach te verblijden.

Als de fundamenten
van je bestaan ongegrond blijken
alle paden naar de toekomst
ondergraven lijken
elke wankele stap
geen vooruitgang lijkt te boeken
je dwalend in jezelf
naar een uitweg blijft zoeken
en zelfs het veranderen van richting
je niet wijzer maakt
weet dan dat ik aan je zijde sta,
om je langs je weg te begeleiden.

Als je dreigt te verdrinken
in oeverloze eenzaamheid
de kracht die je drijft
verzinkt in een poel van gelatenheid
je spartelend in je gevoelens
geen houvast meer vindt
je jezelf doelloos laat meevoeren
door de wind
en zelfs je redder in nood
niet langer over je waakt
weet dan dat ik aan je zijde sta,
om mijn hand naar je uit te reiken.

Een steuntje in de rug
kan iedereen gebruiken.
Het gaat je in het leven
niet altijd voor de wind.

We hebben elkaar nodig
Geen mens kan het alleen.
Je hoopt van ganser harte
dat je dan iemand vindt.

Troost en wat bemoediging
is vaak al genoeg.
Een schouderklopje op z'n tijd.
Dat is wat vrienden bind.

in diepduistere dagen
momenten vol vragen
omhelst vriendschap in dit leven
haar warmte om jou heen

genegenheid en hoop
verbondenheid in troost
vrienden drogen tranen
lopen de weg samen

een weg vol pijn en verdriet
verdwijnen zal hij niet
laat hun liefde je leiden
naar het einde der tijden

waar de maan omgeven door sterren
haar licht vriendschap zal sterken
tot een wereld in zachte dromen
die er ooit aan zal komen

jou de pijn helpt te dragen
in wondermooie dagen
waar de zon in jouw leven
door vrienden wordt gegeven.

Er loopt iemand  met mij mee,  
Die waarschuwt bij gevaar
En soms als ik het niet verwacht,
Word ik haar opeens gewaar.....
Er is een diepe vrede in mij,
't licht in duisternis
Ik weet, dat wat mij omgeeft,
van andere sferen is en toch is het mij zo vertrouwd
er is geen angst in mij,
dat we er niet alleen voorstaan,
maakt mij ontzettend blij
Wie ben ik, dat ik dit ervaar,
Dat engelen met mij gaan,
Vanaf dat ik geboren ben,
Tot het eind van mijn bestaan!!!