Whiplash.


Ik wilde het woord niet horen,
Ik wilde het woord niet zien.
Heel veel ben ik verloren,
Ook door eigenwijsheid misschien.
--
Whiplash, alleen al het woord,
Dat doet me heel veel pijn.
Mijn hele leven is verstoord,
Kan niet meer gelukkig zijn.
--
Pijn in schouders, armen en nek,
Erg gevoelig voor licht en geluid.
Soms voel je je helemaal gek,
Dan ga je weer onderuit.
--
Dan slaat mijn stemming helemaal om,
Ben ook erg emotioneel.
Wat dacht je van mijn wervelkolom,
En mijn ogen zien helemaal scheel.
__
Moeite om iets aan te pakken,
Oren die eeuwig zoemen.
Ogen die dicht gaan zakken,
Het is te veel om op te noemen.
---
Rond kijken zonder iets te zien,
Het dringt gewoon niet tot me door.
Mijn maatje telt dan tot tien,
En zegt: ,,Je bent een echte slaapkop hoor"
---
Je niet meer voelen hoe je was,
De pijn die overal van binnen tiert.
Huilend op een grote matras,
Dat is een Whiplash, die je leven verstierd.
---
Moeite met het verwoorden van gedachten,
Daarom schrijf ik dit gedicht.
Schrijven zegt men, dat zal verzachten,
Dan krijg je weer wat zicht.
---
Men zegt vaak, ach een whiplash,
Het zal wel tussen de oren zitten.
Te laat naar bed, een beetje stress,
Ze zit ook altijd maar te fitten.
---
Gedachten vullen mijn hoofd,
Flarden hoop, maar ook veel vrees.
Als ooit het kaarsje eens dooft,
Zeg dan niet het was een zenuwpees.
---
Dit is een welgemeend gedicht,
Heelzuiver en gezet in toon.
Met een traan op mijn gezicht,
Maar mijn hoofd is wel weer schoon.










1 reactie op dit bericht
mooi!
Veel sterkte Anry....en je weet het he.......
Even een klop op je schouder, een klein en vriendelijk gebaar
De last die jij hebt te dragen
Die tillen wij met elkaar.....oke?
Veel liefs