RUZIE

Berouw is niet
'sorry' mompelen,
even diep ademhalen
en doorgaan
alsof er niets is gebeurd.

Berouw is rouwen.
Een diepe pijn
in je maag of in je hart,
waartegen geen pijnstiller
opgewassen is.

Berouw is treuren
over wat gebeurd is.
Een dal waar je doorheen moet.
Een dal van telkens omkijken
en moeizaam doorlopen.

Berouw is loslaten,
beetje bij beetje
de last van je schouders
voelen glijden
en het verleden achter je laten.

Berouw is leren
van wat er misgegaan is.
Beseffen dat je opnieuw
mag beginnen.
Als een ander mens verder gaan.

Misschien ken je ze zelf ook wel:
mensen die er schijnbaar toevallig
precies op het goede moment voor je zijn.
Als je er oog voor krijgt
zul je er veel vreugde aan beleven.

Je bent een engel als je zomaar,
zonder iets terug te verwachten,
de bekende of onbekende ander
op een onverwachte manier steunt, helpt, verrast.

Neem jezelf s’ochtends voor om elke dag
tenminste één keer voor iemand
een engel te zijn……

Wanneer je niet meer bidden kunt,
en alles in je hart lijkt dood;
wanneer je staat op ’t dode punt,
en niemand weet iets van je nood,

Wanneer je zoekt naar een houvast,
- want God lijkt soms zo eindloos ver –
Wanneer je moedeloos torst je last,
en aan je hemel blinkt geen ster,

Wanneer de liefste mens ontviel,
wanneer God vroeg je mooist bezit,
Luister dan maar – en wacht – en kniel;
’t Is Gods Geest zelf, die voor je bidt.

Nel Benschop in Gouddraad uit vlas

Ieder mens zit op zijn eiland
en zit vast aan zijn bestaan.
Om een ander te bereiken
moet je van je eiland gaan.

Daarvoor moet je bruggen bouwen,
bruggen bouwen naar elkaar.
Maar de afstand tussen mensen
maakt het lastig en soms zwaar.

Mensen bouwen aan contacten,
want alleen is zo alleen.
Wie een brug slaat naar een ander
zoekt wat warmte om zich heen.

Er valt veel te overbruggen
met een uitgestoken hand.
Bruggen kunnen levens redden.
Bruggen bouwen schept een band.

Bruggen bouwen tussen volken,
tussen 'wij' en tussen 'zij',
dat is bouwen aan vertrouwen.
Dat brengt vrede dichterbij.