Ik heb thuis een potje... op dat potje staat verdriet, ik doe er vaak verdrietjes in als ze klein zijn huil ik niet! Steeds als er iets tegen zit of er gebeurt iets wat ik niet wil opend ik het potje en gooi het er in... heel stil maar gisteren was de laatste druppel, even net iets te veel, van al die stukjes klein verdriet kreeg ik een brok in mijn keel! Mijn hand begon te trillen,'t verdriet vloog uit de pot, een traan begon te rollen,ik voelde mij erg rot! Een onbedaarlijk snikken deed me beven overal ik zat tot mijn haren,in een diepste dal! Het was met roodomrande ogen toen ik me zelf weer rustig kreeg Opgelucht keek in naar mijn potje... het potje... dat was leeg!!!

het oude bos
met zijn mooie
groene mos.
de vele oude bomen,
die hier al jaren
staan te dromen.
de varens die hier groeien,
en bloemen die bloeien.
de vogels bij de vijver
zijn er vaak heel ijver.
de specht timmerde
er maar op los,
het gehamer klonk
door het hele bos.
een ree liep tussen de bomen
en wachtte,tot haar jongen
bij haar waren gekomen.
dit alles is te zien
in het oude bos.