




Een klop op je schouder.

Even een klop op je schouder,
een kus of zomaar een arm.
Je ziet veel dingen weer anders
en het wordt van binnen weer warm.
Het zonlicht dringt door de ruiten
en lacht je vriendelijk toe.
Het is net of alles gloednieuw wordt,
Iets minder treurig en moe.
---
Even een klop op je schouder,
een klein en vriendelijk gebaar.
De last die jij hebt te dragen,
Die tillen we met elkaar.
Dan worden de zorgen lichter
En dat gepieker verdwijnt.
Omdat zo"n kleine omhelzing,
Zo"n zonnestraal je beschijnt.
---
Even een klop op je schouder,
Kom op, nu straalt weer de dag.
We gaan er samen voor vechten,
Met een gulle, hartelijke lach.
Jij blijft in mijn gedachten,
Totdat de zorg niet meer drukt
En wij spontaan kunnen roepen:
,, Goddank, het is weer gelukt!"
Whiplash.

Ik wilde het woord niet horen,
Ik wilde het woord niet zien.
Heel veel ben ik verloren,
Ook door eigenwijsheid misschien.
--
Whiplash, alleen al het woord,
Dat doet me heel veel pijn.
Mijn hele leven is verstoord,
Kan niet meer gelukkig zijn.
--
Pijn in schouders, armen en nek,
Erg gevoelig voor licht en geluid.
Soms voel je je helemaal gek,
Dan ga je weer onderuit.
--
Dan slaat mijn stemming helemaal om,
Ben ook erg emotioneel.
Wat dacht je van mijn wervelkolom,
En mijn ogen zien helemaal scheel.
__
Moeite om iets aan te pakken,
Oren die eeuwig zoemen.
Ogen die dicht gaan zakken,
Het is te veel om op te noemen.
---
Rond kijken zonder iets te zien,
Het dringt gewoon niet tot me door.
Mijn maatje telt dan tot tien,
En zegt: ,,Je bent een echte slaapkop hoor"
---
Je niet meer voelen hoe je was,
De pijn die overal van binnen tiert.
Huilend op een grote matras,
Dat is een Whiplash, die je leven verstierd.
---
Moeite met het verwoorden van gedachten,
Daarom schrijf ik dit gedicht.
Schrijven zegt men, dat zal verzachten,
Dan krijg je weer wat zicht.
---
Men zegt vaak, ach een whiplash,
Het zal wel tussen de oren zitten.
Te laat naar bed, een beetje stress,
Ze zit ook altijd maar te fitten.
---
Gedachten vullen mijn hoofd,
Flarden hoop, maar ook veel vrees.
Als ooit het kaarsje eens dooft,
Zeg dan niet het was een zenuwpees.
---
Dit is een welgemeend gedicht,
Heelzuiver en gezet in toon.
Met een traan op mijn gezicht,
Maar mijn hoofd is wel weer schoon.

ALS DE STERREN
VOORJAAR
Lieve Baas
DE MOEILIJKSTE LESDe allermoeilijkste les
De allermoeilijkste les is
dat mensen alleen op hun manier
van iemand kunnen houden,
niet op jouw manier.
RUZIEDe vraag is:
Ga je een ruzie aan met de bedoeling een oplossing te zoeken
of wil je je gelijk halen, wraak nemen, iemand de baas willen zijn.
Als je dat doet win je niet;
als je er een wedstrijd van maakt
kun je alleen maar winnen als de ander verliest
Een relatie met iemand is geen wedstrijd
maar een verbond.
BEROUWBerouw is niet
'sorry' mompelen,
even diep ademhalen
en doorgaan
alsof er niets is gebeurd.
Berouw is rouwen.
Een diepe pijn
in je maag of in je hart,
waartegen geen pijnstiller
opgewassen is.
Berouw is treuren
over wat gebeurd is.
Een dal waar je doorheen moet.
Een dal van telkens omkijken
en moeizaam doorlopen.
Berouw is loslaten,
beetje bij beetje
de last van je schouders
voelen glijden
en het verleden achter je laten.
Berouw is leren
van wat er misgegaan is.
Beseffen dat je opnieuw
mag beginnen.
Als een ander mens verder gaan.
ENGELEN OP JE PAD.Misschien ken je ze zelf ook wel:
mensen die er schijnbaar toevallig
precies op het goede moment voor je zijn.
Als je er oog voor krijgt
zul je er veel vreugde aan beleven.
Je bent een engel als je zomaar,
zonder iets terug te verwachten,
de bekende of onbekende ander
op een onverwachte manier steunt, helpt, verrast.
Neem jezelf s’ochtends voor om elke dag
tenminste één keer voor iemand
een engel te zijn……

Wanneer je niet meer bidden kunt,
en alles in je hart lijkt dood;
wanneer je staat op ’t dode punt,
en niemand weet iets van je nood,
Wanneer je zoekt naar een houvast,
- want God lijkt soms zo eindloos ver –
Wanneer je moedeloos torst je last,
en aan je hemel blinkt geen ster,
Wanneer de liefste mens ontviel,
wanneer God vroeg je mooist bezit,
Luister dan maar – en wacht – en kniel;
’t Is Gods Geest zelf, die voor je bidt.
Nel Benschop in Gouddraad uit vlas
BRUGGENIeder mens zit op zijn eiland
en zit vast aan zijn bestaan.
Om een ander te bereiken
moet je van je eiland gaan.
Daarvoor moet je bruggen bouwen,
bruggen bouwen naar elkaar.
Maar de afstand tussen mensen
maakt het lastig en soms zwaar.
Mensen bouwen aan contacten,
want alleen is zo alleen.
Wie een brug slaat naar een ander
zoekt wat warmte om zich heen.
Er valt veel te overbruggen
met een uitgestoken hand.
Bruggen kunnen levens redden.
Bruggen bouwen schept een band.
Bruggen bouwen tussen volken,
tussen 'wij' en tussen 'zij',
dat is bouwen aan vertrouwen.
Dat brengt vrede dichterbij.






Leve de oudjes
Ik ben een vrouw




