Berichten van 14 april 2008 tot 20 april 2008

Een ziekte met een naam
maar zonder een gezicht
Van buiten is het niet te zien
wat het in mij heeft aangericht.

De vermoeidheid, de wanhoop,
het verdriet, de pijn
Worden niet begrepen in een wereld
waar alles te zien moet zijn.

ik lach, doe vrolijk
niet altijd oprecht.
Het sloopt mij van binnen
Het is vaak een eenzaam gevecht.

Ik ben niet meer wie ik was
Ik kan niet meer wat ik kon
Maar ook voor mij schijnt nog steeds
de warme levens zon.

Ik heb familie en lieve vrienden
zij kennen mijn enige wens
Zij luisteren en beschouwen mij
niet als zieke, maar vooral als mens!!!!

De een die rookt en de ander die drinkt,
Drinken doe ik nooit maar roken des te meer.
Beide is ongezond en het stinkt,
Ooit wil ik stoppen, maar wanneer??
**
De tijd is nu gekomen en de strijd is begonnen.
Het is niet gezellig om steeds maar buiten te staan.
Ik heb om te roken heel wat smoesjes verzonnen,
Het wordt een lange weg, maar ik ga er tegenaan.
**
Ik kan nu zeggen......ik ben gestopt,
Een ieder juicht dit toe.
Wel heel veel snoep naar binnen gepropt,
Ik hoop dat ik het volhoud, maar vraag niet hoe.
**
Stoppen met roken, het is een hel,
Kilo's dikker, hyperventilatie en tranen met tuiten.
Niet recht, niet krom, maar dwars in je vel,
Daar zit je dan, zonder peuk achter de ruiten.
**
Mijn eigenwijsheid wint het van mijn zwakte.
Maar o........wat mis ik toch mijn peuken.
Ben trots op mezelf dat ik er geen pakte,
Niet stiekem ging roken in de keuken.
**
Ik voel me ellendig, onrustig en alleen,
Was er maar dat vriendje, wat mij rustig maakt.
Had ik maar een klein rookwolkje om me heen,
Dat hele kleine peukje, wat zo lekker smaakt.
**
De wil is nog steeds sterk genoeg.
Ik zal en wil me er doorheen slaan.
Het is een strijd en een gezwoeg,
Maar ik zal er mee doorgaan.
**
Stoppen met roken, het is een ellende en het doet pijn,
Ik zal mijn peukje altijd blijven missen.
Een leven zonder roken........zou het veel fijner zijn???
Ik kan het peukje niet uit mijn geheugen wissen!!

ECHTE VRIENDEN

Overdag, in het volle licht
zie je mensen met wie je leeft
De mensendie jij vrienden noemt
van wie je krijgt en aan wie je geeft

Maar pas wanneer het donker word
omdat de nacht is ingegaan
Merk je dat er nog maar weinig over zijn
de andere zijn naar "huis" gegaan

Echte vriendschap openbaart zich pas
in tijd van nood en verdriet
Door heel kleine dingen vaak
blijkt wie er echt is en wie niet

Als dan de dag weer aan gaat breken
en je weer volop mensen ziet staan
Merk je dat het gevoel naar hen anders is
er is weer een nacht voorbij gegaan.......